II SA/Łd 20/07

Dnia 13 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Protokolant asystent sędziego Joanna Wegner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2007 roku sprawy ze skargi R. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz R. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Wojewoda [...] postanowieniem z[...], Nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia R. Z., utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia[...] , Nr [...] Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, R. Z. dokonał w dniu 11 września 2006 roku zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, na podstawie art. 30 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 roku, Nr 156, poz. 1118 ze zm.), polegających na wykonaniu ogrodzenia frontowego wraz z bramą wjazdową na działce położonej w Ł. przy ul. A. Jednocześnie inwestor oświadczył, że do robót budowlanych zamierza przystąpić dnia 10 października 2006 roku. Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji zawiesił postępowanie administracyjne dotyczące zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych związanych z budową ogrodzenia frontowego wraz z bramą wjazdową na terenie posesji położonej w Ł. przy ul. A. do czasu zakończenia postępowania sądowego w przedmiocie stwierdzenia nieważności Uchwały Rady Miejskiej w Ł. z dnia[...], Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta Ł., obejmującej obszar Lasu [...] wraz z otuliną. Z treści uzasadnienia wynika, że projektowane przez R. Z. ogrodzenie nie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z dnia [...], w związku z nowoprojektowaną linią regulacyjną ulicy i jego wyglądem. Tymczasem wyrokiem z dnia 29 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził nieważność powyższej uchwały. Wyrok ten został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie R. Z. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Kwestionowanemu postanowieniu zarzucił on naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 30 ust. 6 pkt 2 prawa budowlanego, jak i zaniechanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. W motywach zażalenia R. Z. wskazał, że nie występuje w sprawie konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, gdyż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązuje, a wyrok sądu administracyjnego nie jest prawomocny. Zdaniem strony w sprawie doszło również do naruszenia art. 30 ust. 6 pkt 2 prawa budowlanego, gdyż organ powinien rozpatrzyć sprawę merytorycznie, a nie zawieszać postępowanie. W odniesieniu do naruszenia zasad postępowania administracyjnego, zarzucił organowi zaniechanie wezwania go do uzupełniania dokumentacji. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy kwestionowane w zażaleniu rozstrzygnięcie, wyrażając pogląd, iż w stanie faktycznym sprawy, kwestia istnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym znajduje się działka objęta planowaną inwestycją, stanowi zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie ma istotny wpływ na wydanie orzeczenia w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Zdaniem organu, niezasadne było badanie zgodności projektowanej inwestycji z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w sytuacji, gdy obowiązywanie planu jest przedmiotem postępowania sądowego. W skardze R. Z. wniósł o uchylenie postanowienia II, jak i I instancji oraz zasądzenie od organu II instancji zwrotu kosztów postępowania. W motywach skargi opisał on dotychczasowy przebieg postępowania wskazując na naruszenie przez organy orzekające regulacji art. 97 § 1 pkt 4 i art. 100 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 30 ust. 6 pkt 2 prawa budowlanego, jak i zaniechanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. W motywach skargi przedstawił on zarzuty analogiczne co zawarte w zażaleniu złożonym w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 13 marca 2007 roku R. Z. oświadczył, iż popiera skargę bez względu na to, jakie zapadnie rozstrzygnięcie, gdyż wówczas będą mu przysługiwały środki odwoławcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Na początku rozważań należy podać, iż skład orzekający w przedmiotowej sprawie dopatrzył się naruszenia prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 roku Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zgłoszenia właściwemu organowi wymaga m. in. budowa ogrodzeń od strony ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych, a do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia (art. 30 ust. 5 prawa budowlanego). Właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy bądź zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje (art. 30 ust. 6 prawa budowlanego). Z treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2005 roku, sygn. akt: VII SA/Wa 555/04 (Lex Nr 169408) wynika, że 30 – dniowy termin określony w przepisie art. 30 ust. 5 prawa budowlanego jest terminem prawa materialnego. Skład orzekający w przedmiotowej sprawie popiera ten pogląd. Uwzględniając treść cytowanego wyroku i odnosząc go do treści art. 103 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdzić należy, iż postępowanie prowadzone w trybie art. 30 prawa budowlanego, nie może być skutecznie zawieszone, gdyż fakt zawieszenia postępowania nie wstrzymuje biegu terminu 30 dni do zgłoszenia przez organ sprzeciwu. Przepis art. 103 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi bowiem, że zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Zawieszenie postępowania nie obejmuje więc terminu prawa materialnego, jakim niewątpliwie jest termin, o którym mowa w art. 30 ust. 5 prawa budowlanego. Nadto należy zauważyć, że rozstrzygnięcie w trybie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 maja 2006 roku, sygn. akt: II SA/Łd 1146/05, skutkuje tym, że uchwała Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...], Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta Ł., obejmującej obszar Lasu [...] wraz z otuliną, jest ważna do dnia uprawomocnienia się tego wyroku. Zdaniem Sądu, nie było w takiej sytuacji podstawy do zawieszania postępowania, tylko do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Organ I instancji w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia zawarł wyraźną ocenę, że planowane przez R. Z. ogrodzenie nie jest zgodne z tym planem co do jego lokalizacji w związku z nowoprojektowaną linią regulacyjną ulicy i jego wyglądem. Stwierdzenie takie jednak nie podlega ocenie Sądu w sprawie niniejszej. Tym niemniej stwierdzenie takie obliguje organ do merytorycznego załatwienia sprawy. Na marginesie zauważyć należy, iż co do zasady Sąd nie może orzekać na niekorzyść skarżącego (art. 134 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Tymczasem R. Z. oświadczył na rozprawie w dniu 13 marca 2007 roku, iż popiera skargę i bez względu na to jakie rozstrzygnięcie by nie zapadło, gdyż będą mu przysługiwały środki odwoławcze. Wobec takiego oświadczenia i z uwagi na naruszenie przez organy obu instancji treści przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, Sąd orzekł jak w wyroku na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 200, 205 § 1 i 210 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na niezbędne koszty postępowania składa się wpis, którego wysokość została określona w oparciu o przepis § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).