II SA/Łd 218/10

Dnia 31 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 maja 2011 roku, w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 218/10 ze skargi Z. P. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 stycznia 2005 roku, w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 967/03 postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 30 maja 2011 roku wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 stycznia 2005 roku, w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 967/03. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 30 czerwca 2011 roku. W dniu 16 sierpnia 2011 roku (data nadania w Urzędzie Pocztowym) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. złożył od powyższego wyroku skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że w dniu 8 sierpnia 2011 roku w siedzibie organu Z. P. złożył odpis aktu notarialnego Rep. A 3475/2011 z dnia 22 czerwca 2011 roku, którym potwierdzono przez niego nabycie spadku po G. A. P. Zdaniem organu powzięcie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. powyższej wiadomości w dniu 8 sierpnia 2011 roku, uzasadniało złożenie skargi kasacyjnej od w/w wyroku z dnia 30 maja 2011 roku, a tym samym zasadne było złożenie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest zatem od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa, o braku winy można mówić w przypadku, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności (postanowienie NSA z dnia 13 lipca 2010 r. sygn. akt II FZ 334/10). We wniosku z dnia 16 sierpnia 2011 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazał powzięcie w dniu 8 sierpnia 2011 roku wiadomości o śmierci pani A. P., matki skarżącego. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że wiadomość o zgonie A. P., jak wynika z wniosku, organ powziął w dniu 2 sierpnia 2011 roku. Okoliczność ta (zgonu A. P.) jednak dla niniejszej sprawy pozostaje bez znaczenia. Przedmiotem niniejszego postępowania jest bowiem skarga Z. P. na niewykonanie wyroku WSA w Łodzi z dnia 24 stycznia 2005 roku, w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 967/03, w której stroną skarżącą był Z. P. Skoro zatem prawomocny wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 967/03 opiewa na Z. P. jako skarżącego, a wyrok w sprawie niniejszej jest konsekwencją niewykonania właśnie tegoż wyroku, stroną tamtego ani tego postępowania nie była A. P, Z. P. (jak wynika z treści orzeczeń) działał w imieniu własnym, to fakty dotyczące A. P. nie mają bezpośredniego związku z rozpoznaną sprawą i nie mogą też wpływać na ocenę zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Żadne dokumenty w sprawie niniejszej nie potwierdzają ,że skarżący działał nie w imieniu własnym a jako pełnomocnik matki. Organ nie może zatem skutecznie wskazywać jako przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi faktów, które nie dotyczą rozpoznawanej sprawy. Zatem okoliczności podnoszone przez organ w przedmiotowym wniosku nie mogą skutkować jego uwzględnieniem. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. m.o.