II SA/Łd 237/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia A w Ł. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania Stowarzyszenia A w Łodzi. a.bł. W dniu 3 czerwca 2016 r. na rozprawie wyznaczonej w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją lokalizacji inwestycji celu publicznego, A. S. przedstawiciel Stowarzyszenia A w Ł. złożyła wniosek o dopuszczenie Stowarzyszenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Wobec powyższego sąd odroczył rozprawę i zobowiązał wnioskodawcę do złożenia w terminie 7 dni statutu oraz dowodów wykazujących twierdzenia przedstawiciela A. S., iż Stowarzyszenie brało udział w postępowaniach administracyjnych głównym albo wznowieniowym, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie. W odpowiedzi, w dniu 8 czerwca 2016 r. przedstawiciel Stowarzyszenia nadesłał statut oraz wyjaśnił, iż z uwagi na fakt, że Stowarzyszenie nie brało udziału w charakterze strony w merytorycznym postępowaniu, a jedynie przed Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska, a niniejsza sprawa dotyczy członka Stowarzyszenia oraz jego interesu prawnego wnosi o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Przy kolejnym piśmie przedstawiciel nadesłał dokumenty potwierdzające powołanie oddziału powiatu S., zarządu oddziału powiatu S. oraz dokumenty poświadczające prawidłowe umocowanie przedstawiciela do reprezentowania oddziału Stowarzyszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak przewidział ustawodawca w przepisie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Postanowienie sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie. Nie jest dopuszczalna taka wykładnia art. 33 § 2 p.p.s.a., według której sąd administracyjny byłby (niejako automatycznie) zobowiązany do uwzględnienia wniosku organizacji społecznej z tego i tylko tego powodu, że jest ona formalnie organizacją społeczną, a charakter rozpoznawanej sprawy sądowoadministracyjnej jest zgodny z zakresem jej statutowej działalności. Decydujące dla oceny wniosku stowarzyszenia o dopuszczenie do udziału w sprawie sądowoadministracyjnej jest bowiem wykazanie nie tylko tego, że sprawa dotyczy statutowej działalności organizacji społecznej ale i tego, że za udziałem tym przemawia interes społeczny. Organizacja społeczna może zostać dopuszczona do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jeżeli jej udział ma na celu ochronę obiektywnego porządku prawnego. Zatem tylko wyprowadzenie wartości ochrony obiektywnego porządku prawnego przez organizację społeczną uzasadnia przyznanie jej przez sąd administracyjny statusu uczestnika postępowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym (postanowienia NSA z dnia 11 października 2013 r., sygn.akt II OZ 874/13 oraz z dnia 3 lipca 2014 r., sygn.akt II OZ 662/14 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedstawiciel Stowarzyszenia wyjaśniła, iż z uwagi na fakt, że Stowarzyszenie nie brało udziału w merytorycznym postępowaniu, a jedynie przed Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska, a niniejsza sprawa dotyczy członka Stowarzyszenia oraz jego interesu prawnego wnosi o dopuszczenie Stowarzyszenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania sądowego. Dodatkowo nadesłała statut Stowarzyszenia, w którym oznaczyła fragmenty tekstu: celem Stowarzyszenia jest konsolidacja środowiska i ludzi dobrej woli na rzecz działań zmierzających do zrównoważonego rozwoju (rozdział II.1.b), współpraca z twórcami i promotorami zadań wymienionych w podpunkcie a) i b) (rozdział II.1.c), udział we właściwym diagnozowaniu sytuacji, w jakiej znajduje się gospodarka gmin, innych szczebli terytorialnych oraz Państwa i przewidywaniu kierunków zmian ich gospodarki (rozdział II.1.k). Zdaniem sądu, lektura wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania uzasadnia ocenę, iż wnioskodawca nie wykazał, że udział w postępowaniu sądowym ma na celu ochronę obiektywnego porządku prawnego. Organizacja ograniczyła się do zakreślenia fragmentów tekstu statutu, nie podjęła nawet próby wskazania jakie wartości wynikające z obiektywnego porządku prawnego doznałyby dodatkowej ochrony na skutek dopuszczenia jej do udziału w sprawie. Nie sposób uznać za argumenty przemawiające za uwzględnieniem wniosku wyjaśnienie, iż organizacja nie brała udziału w charakterze strony w merytorycznym postępowaniu, a jedynie przed Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska, a sprawa dotyczy członka Stowarzyszenia oraz jego interesu prawnego. Powołanie się przez przedstawiciela na interes prawny członka Stowarzyszenia nie jest wystarczające, gdyż przepis art. 33 § 2 p.p.s.a., wskazuje na konieczność ustalenia, iż dana sprawa sądowa dotyczy zakresu statutowej działalności organizacji, nie jej poszczególnych członków. Z kolei analiza zapisów przedłożonego statutu Stowarzyszenia potwierdza jego ogólne zapisy, które uniemożliwiają jednoznaczną ocenę czy sprawa niniejszą dotyczy statutowej działalności organizacji. Przedstawiciel Stowarzyszenia nie przestawił zaś żadnej argumentacji, którą odniósłby do przedmiotu postępowania i konkretnych wartości chronionych prawem, w kontekście zapisów statutu. Z tych też względów, stosownie do art. 33 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. a.bł.