II SA/Łd 247/25

Dnia 10 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Michał Zbrojewski, Asesor WSA Marcin Olejniczak, , Protokolant Asystent sędziego Izabela Lewandowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2025 roku sprawy ze skargi G. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 11 lutego 2025 roku nr KO.471.7.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie refundacji kosztów na odnowienie pożarzyska oddala skargę. dc Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572) – powoływanej dalej jako: "k.p.a.", utrzymało w mocy postanowienie Starosty Tomaszowskiego z dnia 24 października 2024 r., znak: ZRO.6124.32.2022, odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie refundacji kosztów na odnowienie pożarzyska o pow. 5,44 ha na działkach leśnych o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] w obrębie H., gm. C. na żądanie G.B. po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi decyzji I i II instancji. Z akt sprawy wynika, że ww. postanowieniem z dnia 24 października 2024 r. organ I instancji odmówił wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej refundacji kosztów na odnowienie pożarzyska o pow. 5,44 ha na działkach leśnych o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] w obrębie H., gm. C., na żądanie G.B., po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi decyzji I i II instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że G.B. podaniem z dnia 10 września 2024 r. wystąpił o wznowienie postępowania w sprawie ZRO.6164.32.2022, po uchyleniu przez WSA w Łodzi decyzji organów I i II instancji oraz o informację, czy organ I instancji jest zdolny do załatwienia sprawy ze względu na art.24 § 1 pkt 5 i 6 oraz art. 26 § 1, 2 i § 3 k.p.a. i ewentualne wskazanie organu właściwego z art. 65 § 1 k.p.a. Ponadto wniósł o informację na temat konsekwencji wyciągniętych wobec organu i osób winnych w związku ze stwierdzeniem WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 167/24, że sprawa ZRO.6164.32.2022 nie została załatwiona z przyczyn zależnych od organu. Skarżący pismem z dnia 20 września 2024 r., w nawiązaniu do pisma Starosty Tomaszowskiego z dnia 19 września 2024r. "o ponownym wszczęciu postępowania", poinformował, że sprawa ZRO.6164.32.2022 została wszczęta w dniu 10 czerwca 2022 r. i do dzisiaj nie została zakończona, w związku z tym pismo Starosty Tomaszowskiego z dnia 19 września 2024 r. jest w całości bezskuteczne. Następnie wskazał, że w związku z podaniem wnioskodawcy z dnia 10 września 2024 r. o wznowienie postępowania w sprawie ZRO.6164.32.2022 na żądanie strony po uchyleniu przez WSA w Łodzi decyzji I i II instancji, wznowienie lub odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia, art. 149 § 1 i 2 oraz art. 150 § 1 k.p.a. Dalej w piśmie wnioskodawca ponowił żądanie przedstawienia informacji dotyczącej rozstrzygnięcia organu nadzorującego: czy organ I instancji jest zdolny do załatwienia sprawy ze względu na art. 24 § 1 pkt 5 i 6 oraz art. 26 § 1, 2 i § 3 k.p.a. i wskazanie organu właściwego z art. 65 § 1 k.p.a., jak również informacji dotyczącej konsekwencji wyciągniętych wobec organu i osób winnych, biorących udział w wydaniu zaskarżonych decyzji. Organ I instancji rozpoznając powyższy wniosek i pismo skarżącego, powołując się na art. 145 § 1 k.p.a., stwierdził, że postępowanie wznawia się w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z przyczyn wymienionych w tym przepisie. W dalszej kolejności organ I instancji wyjaśnił, że podczas składania przez stronę wyjaśnień w sprawie w dniu 18 października 2024 r. poinformował skarżącego, że zgodnie z k.p.a. wznawia się postępowanie, gdy sprawa jest zakończona decyzją ostateczną, a takiej decyzji obecnie nie ma. W trakcie wyjaśnień G.B. oświadczył, że wszystkie swoje wnioski podtrzymuje. Jednocześnie organ I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 11 czerwca 2024r., sygn. akt II SA/Łd 167/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II, uchylił zaskarżone decyzje I i II instancji w przedmiocie przyznania środków z budżetu państwa na pokrycie kosztów odnowienia lasu, zatem w przedmiotowej sprawie wydane decyzje zostały wycofane z obiegu prawnego. Wobec tego, zdaniem organu I instancji, w przedmiotowej sprawie brak jest decyzji ostatecznej i organ nie ma podstaw do wznowienia postępowania na żądanie strony. Ponadto, organ I instancji w zakresie żądania informacji dotyczącej tego, czy organ I instancji jest zdolny do załatwienia sprawy i wskazania organu właściwego, jak również przedstawienia informacji o wyciągniętych konsekwencjach wobec organu i osób winnych, wyjaśnił, że w kwestii zadanych pytań nie posiada żadnej wiedzy, nie prowadzi również żadnego postępowania w powyżej przywołanych kwestiach, gdyż brak jest podstaw prawnych ze względu no to, że G.B. stawiając zarzuty wobec pracowników procedujących przedmiotową sprawę nie popiera ich żadnymi dowodami. Zażalenie na powyższe postanowienie organu I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim wniósł G.B., wnosząc o: 1) uznanie postanowienia Starosty z dnia 24 października 2024 r. za bezskuteczne w całości, 2) wezwanie Starosty Tomaszowskiego do natychmiastowego przekazania podania wnioskodawcy z dnia 10 września 2024 r. do organu właściwego, jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, co Starosta powinien uczynić w terminie 7 dni od daty wniesienia podania (10 września 2024 r.) do organu I instancji, pozostaje więc obecnie w zwłoce ok. 50 dni, 3) uznanie zażalenia za ponaglenie z powodu przewlekłego prowadzenia postępowania (lub bezczynności), zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości, 4) poddanie pracowników organu Starosty, którzy z nieuzasadnionych przyczyn nie załatwili sprawy w terminie lub prowadzili postępowanie dłużej niż było to niezbędne do załatwienia spraw oraz nie dopełnili obowiązków wynikających z art. 36. k.p.a., odpowiedzialności porządkowej, dyscyplinarnej lub odszkodowawczej, 5) sprostowanie w drodze postanowienia przytaczanej przez Starostę błędnej treści wniosku właściciela lasu. Aktualna treść wniosku po uchyleniu w całości decyzji Starosty przez WSA w Łodzi w celu ponownego procedowania sprawy jest podana w Ad. 5 uzasadnienia, 6) wskazanie organowi Starosty treści art. 148 § 1 k.p.a. - podanie o wznowienie wnosi się do organu (...), który wydał decyzję w pierwszej instancji (...), 7) wskazanie organowi Starosty właściwości organów z art. 150 § 1 k.p.a. - organem właściwym do rozpatrywania sprawy jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji - tym organem jest SKO w Piotrkowie Trybunalskim, a nie organ Starosty, 8) wskazanie organowi Starosty, że na przekazanie sprawy do organu nadrzędnego i ponaglenia ma termin 7 dni, z powiadomieniem strony. W toku postępowania skarżący zapoznał się z aktami sprawy w organie II instancji i wniósł kolejne pisma z dodatkowymi wyjaśnieniami. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 11 lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 10 września 2024 r. G.B. wniósł do Starosty Tomaszowskiego o wznowienie postępowania w sprawie ZRO.6164.32.2022 na żądanie strony po uchyleniu przez WSA w Łodzi decyzji organów I i II instancji. W kolejnym piśmie z dnia 20 września 2024 r. skarżący, nawiązując do swojego podania z dnia 10 września 2024 r., poinformował, że odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia, art. 149 § 1 k.p.a. z uwzględnieniem art. 149 § 1 i § 2 k.p.a. oraz art. 150 § 1 k.p.a. Podkreślił przy tym, że z treści protokołu z dnia [...] października 2024 r., spisanego na okoliczność stawienia się i złożenia wyjaśnień w Starostwie Powiatowym w Tomaszowie Mazowieckim przez G.B. w sprawie wniesionego podania z dnia 10 września 2024 r. o wznowienie postępowania w sprawie ZRO.6164.32.2022, wynika, że skarżący dopytany czy występuje o wznowienie postępowania w swoim piśmie z dnia 10 września 2024 r. i w powtórzonym piśmie z dnia 20 września 2024 r. na podstawie art. 149 § 1 i 2 oraz art. 150 k.p.a., oświadczył, że wszystkie swoje złożone wnioski podtrzymuje. Organ I instancji uznał zatem, że podanie G.B. z dnia 10 września 2024 r. dotyczy sprawy prowadzonej pod znakiem: ZRO.6164.32.2022, która została zakończona przed organem I instancji decyzją z dnia 30 sierpnia 2023 r. o tym znaku, która to została następnie uchylona wyrokiem WSA w Łodzi z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 167/24. Wychodząc z powyższych ustaleń Kolegium stwierdziło, że istotą sprawy jest udzielenie odpowiedzi, czy mamy do czynienia z funkcjonowaniem w obrocie prawnym decyzji kończącej postępowanie, o którego wznowienie wystąpił G.B. Dla zobrazowania sprawy organ II instancji wyjaśnił, że postanowienie organu I instancji zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny: - w dniu 19 maja 2022 r. do Starostwa Powiatowego w Tomaszowie Mazowieckim wpłynął wniosek G.B. - wezwanie do zapłaty w trybie art. 476 kc i art.481 § 1, § 2 kc kosztów w nominalnej wartości 138.912,32 zł za odnowienie pożarzyska na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] o łącznej pow. 6,5 ha, położonych w obrębie H., gm. C., zniszczonej przez pożar w 2018 r., - decyzją z dnia 12 stycznia 2023 r., znak: ZRO.6164.32.2022, Starosta Tomaszowski przyznał G.B. środki z budżetu państwa w wysokości 58.844,30 zł brutto na pokrycie kosztów odnowienia lasu na pow. 5,44 ha na części działek o nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w obrębie H., gm. C., zniszczonej w 2018 r. przez pożar; - od powyższej decyzji G.B. wniósł odwołanie; - Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 15 marca 2023 r., znak: KO.471.1.2023, uchyliło w całości ww. decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia m.in. z uwagi na konieczność wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie przepadku uprawy nasadzenia wykonanego wiosną 2019 r. na północnej połowie pożarzyska i konieczności wykonania nasadzeń jesienią, a także wykonania ogrodzenia zabezpieczającego i poniesionych z tego tytułu kosztów, - w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzją z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: ZRO.6164.32.2022, wydaną z upoważnienia Starosty Tomaszowskiego przez Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska Rolnictwa i Leśnictwa Starostwa Powiatowego w Tomaszowie Mazowieckim, przyznano środki z budżetu państwa w wysokości 54.981,69 zł brutto na pokrycie kosztów odnowienia lasu na pow. 5,44 ha na części działek o nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w obrębie H., gm. C., zniszczonej w 2018 r. przez pożar, - w wyniku rozpatrzenia odwołana G.B. od ww. decyzji, Kolegium decyzją z dnia 28 grudnia 2023 r., znak: KO.471.6.2023, utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 30 sierpnia 2023 r. Na decyzję Kolegium została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, - WSA w Łodzi wyrokiem z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 167/24, uchylił ww. decyzję Kolegium z dnia 28 grudnia 2023 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Tomaszowskiego z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: ZRO.6164.32.2022, - w dniu 9 września 2024 r. akta sprawy wraz prawomocnym wyrokiem zostały zwrócone do Kolegium. Kolegium w dniu 11 września 2024 r. przy piśmie, znak: [...], przekazało akta organu I instancji Staroście Tomaszowskiemu. Zdaniem Kolegium, z powyższego wynika, że przywołany wyrok WSA z dnia 11 czerwca 2024 r. miał charakter kasacyjny, a zatem w wyniku jego wydania z obrotu prawnego wyeliminowana została zarówno ostateczna decyzja Kolegium z dnia 28 grudnia 2023 r., znak: KO.471.6.2023, jak również decyzja Starosty z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: ZRO.6164.32.2022. Konsekwencją powyższego jest brak funkcjonowania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie wniosku G.B. w przedmiocie pokrycie kosztów odnowienia lasu na pow. 5,44 ha na części działek o nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w obrębie H., gm. C., zniszczonej w 2018 r. przez pożar. Uchylenie przez WSA decyzji obu instancji spowodowało powrót do postępowania głównego prowadzonego przez organ I instancji, o czym informuje sam skarżący w treści oświadczenia z dnia [...] stycznia 2025 r. W ocenie Kolegium, słusznie zatem przyjął organ I instancji, że skoro w ogóle w obrocie prawnym brak jest decyzji (merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w zakresie ww. wniosku skarżącego z dnia 10 września 2024 r.), brak jest podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego w trybie art. 145 § 1 k.p.a. Ponadto organ II instancji stwierdził, że w zakresie zawiadomienia Starosty Tomaszowskiego z dnia 19 września 2024 r., znak: ZRO.6164.32.2022, o wszczęciu postępowania nie można uznać, iż dotyczy ono innego/nowego postępowania. W jego treści organ wyraźnie nawiązuje do wyroku WSA w Łodzi z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt 167/24, uchylającego decyzję Kolegium z dnia 28 grudnia 2023 r. i decyzję Starosty Tomaszowskiego z dnia 30 sierpnia 2023 r. W ocenie organu II instancji, uznać jej należy za informację o ponownym procedowaniu (po wyroku WSA) w sprawie wniosku G.B. w przedmiocie pokrycie kosztów odnowienia lasu na pow. 5,44 ha na części działek o nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w obrębie H., gm. C., zniszczonej w 2018 r. przez pożar. Dodatkowo organ poinformował w jego treści o możliwości czynnego udziału strony w postępowaniu, o którym mowa w art. 10 § 1 k.p.a. Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł G.B., zarzucając wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie dotyczącym wznowienia postępowania. Poprzedzającemu je postanowieniu organu I instancji zarzucił zaś brak uprawnienia Starosty do wydania tego postanowienia. Jednocześnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji i rozpoczęcie postępowania od ostatniego momentu zgodności z prawem, tj. złożenia przez skarżącego w dniu 10 września 2024 r. podania o wznowienie postępowania, a także nakazanie Staroście Tomaszowskiemu działania zgodnie z obowiązującym prawem - przekazania podania skarżącego do rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim. Skarżący wniósł również o stwierdzenie, że organ dopuścił się działania bezprawnego, naruszając interes publiczny i słuszny interes skarżącego oraz zasady bezstronności jako podstawy wyłączenia od udziału w sprawie. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 167/24, zawiera istotne przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania, a zatem na podstawie art. 148 § 1 k.p.a. w dniu 10 września 2024 r. wniósł o wznowienia postępowania do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji – do Starosty Tomaszowskiego. Zdaniem skarżącego, obowiązkiem Starosty było przekazanie podania w ciągu 7 dni do Kolegium. W ocenie skarżącego, w dniu 19 września 2024 r. organ I instancji sam sobie przydzielił sprawę w nieznanym trybie (ponownego wszczęcia) bez podstawy prawnej i potajemnie rozpoczął postępowanie powielając stare błędy wytknięte przez Sąd. Zdaniem skarżącego, postępowanie w sprawie administracyjnej (w trybie administracyjnym) ZRO.6164.32.2022 zakończyło się wydaniem przez Kolegium w dniu 28 grudnia 2023 r. decyzji ostatecznej, co sprawia, iż zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. postępowanie można pod pewnymi warunkami wznowić. Decyzja – w jego ocenie - jako ostateczna posiadała wszystkie walory ostateczności: trwałość, domniemania legalności, była ważna i wykonalna z dniem wydania. Ponadto skarżący wskazał, że wyrokiem z dnia 11 czerwca 2024 r. Sąd uchylił decyzję ostateczną, niemniej wszystkie czynności prawne wykonane na podstawie tej decyzji w okresie jej ważności pozostają w mocy. W ocenie skarżącego, postępowanie administracyjne było zakończone decyzją ostateczną (ważną od dnia wydania do dnia jej uchylenia prawomocnym wyrokiem Sądu), co stanowi podstawę prawną do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania w sprawie zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. i następnymi, tym bardziej, że wznowienie sprawy jest również nakazem sądu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, podtrzymując przy tym stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W piśmie z dnia 19 maja 2025 r. skarżący nie wyraził zgody na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i przedstawił dodatkową argumentację na poparcie podniesionych w skardze zarzutów. Na rozprawie w dniu 10 września 2025 r. skarżący podtrzymał skargę i wnioski w niej zawarte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a ponadto może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przedmiotowa sprawa, mimo złożonego wniosku organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, została rozpoznana na rozprawie, gdyż skarżący – stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a. - zażądał przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 11 lutego 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie refundacji kosztów na odnowienie pożarzyska o pow. 5,44 ha na działkach leśnych o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] w obrębie H., gm. C. na żądanie skarżącego po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi decyzji I i II instancji. Sąd kontrolując w świetle zakreślonych wyżej kryteriów zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie refundacji kosztów na odnowienie ww. pożarzyska stwierdził, że odpowiadają one przepisom obowiązującego prawa, wobec czego brak jest podstaw do ich wyeliminowania z obrotu prawnego zgodnie z wnioskami skarżącego. W tym względzie w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną przewidzianą w art. 145 § 1, art. 145a § 1 lub art.145b § 1 k.p.a. Wznowienie postępowania stanowi odstępstwo od ustanowionej w art. 16 § 1 k.p.a. ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej. Ratio legis wznowienia postępowania wynika z faktu, iż po podjęciu decyzji ostatecznej może wyjść na jaw wadliwość postępowania, w którym orzeczenie takie zapadło, albo też mogą pojawić się okoliczności podważające znaczenie przesłanek, na których oparto rozstrzygnięcie sprawy. Wznowienie postępowania ma ściśle określone granice, wyznaczone treścią decyzji ostatecznej oraz podstawą wznowienia. Jednocześnie wyjaśnić należy, że postępowanie wznowieniowe składa się z dwóch faz. Na pierwszym etapie organ bada dopuszczalność wznowienia i ten etap postępowania kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania (art.149 § 1 k.p.a.) lub postanowienia o odmowie jego wznowienia (art. 149 § 3 k.p.a.). Dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania organ przechodzi do drugiej fazy postępowania, kiedy to przeprowadza postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.). Dokonana z perspektywy powołanych regulacji analiza akt kontrolowanej sprawy dowodzi, że skarżący pismem z dnia 10 września 2024 r., skierowanym do Starosty Tomaszowskiego, wniósł o wznowienie postępowania w sprawie ZRO.6164.32.2022, po uchyleniu przez WSA w Łodzi decyzji organu I i II instancji, nie podając przy tym żadnej argumentacji na poparcie swojego żądania. W kolejnym piśmie z dnia 20 września 2024 r. skarżący wskazał, że w związku z jego podaniem z dnia 10 września 2024 r. informuje, że wznowienie lub odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. W protokole z dnia [...] października 2024 r, spisanym na okoliczność stawienia się i złożenia w organie wyjaśnień, skarżący oświadczył, że wszystkie swoje wnioski podtrzymuje. Skarżący nie podpisał tego protokołu. Postanowieniem z dnia 24 października 202 r. organ I instancji, po rozpatrzeniu podania skarżącego z dnia 10 września 2024 r. o wznowienie postępowania, odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie refundacji kosztów na odnowienie pożarzyska o pow. 5,44 ha na działkach leśnych o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] w obrębie H., gm. C. na żądanie strony po uchyleniu przez WSA w Łodzi decyzji I i II instancji. Organ II instancji, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z dnia 11 lutego 2025 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia 24 października 2024 r. Wychodząc z powyższych ustaleń, Sąd przyjął, że organy orzekające w sprawie prawidłowo przyjęły, że wobec wniosku skarżącego z dnia 10 września 2024r. o wznowienie postępowania w sprawie ZRO.6164.32.2022, organ I instancji zobligowany był w pierwszej kolejności zbadać, czy w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja o znaku sprawy wskazanym w powyższym wniosku skarżącego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. wznawia się postępowanie zakończone decyzją ostateczną. Wszakże wznowienie postępowania administracyjnego stanowi nadzwyczajny tryb postępowania administracyjnego dotyczący decyzji, a w niektórych przypadkach także postanowień, którym przysługuje przymiot ostateczności i co za tym idzie, decyzje te (postanowienia) muszą funkcjonować w obrocie prawnym w dniu złożenia do organu wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego nimi zakończonego. Jednocześnie w ocenie Sądu organ prawidłowo przeanalizował stan sprawy na dzień wpływu wniosku skarżącego z dnia 10 września 2024 r. o wznowienie postępowania i wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 167/24, uchylił decyzję Kolegium z dnia 28 grudnia 2023 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Tomaszowskiego z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: ZRO.6164.32.2022 wydaną w przedmiocie przyznania środków z budżetu państwa o pokrycie kosztów odnowienia lasu na pow. 5,44 ha na części działek o nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w obrębie H., gm. C., zniszczonej w 2018 r. przez pożar. W dniu 9 września 2024 r. akta sprawy wraz prawomocnym wyrokiem zostały zwrócone do Kolegium. Kolegium w dniu 11 września 2024 r. przy piśmie, znak: [...], przekazało akta organu I instancji - Staroście Tomaszowskiemu. Trafnie także Kolegium wywiodło, że przywołany wyrok WSA z dnia 11 czerwca 2024 r. miał charakter kasacyjny, a zatem w jego wyniku z obrotu prawnego wyeliminowana została zarówno ostateczna decyzja Kolegium z dnia 28 grudnia 2023 r. nr KO.471.6.2023, jak również decyzja Starosty z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: ZRO.6164.32.2022. Tym samym nie ulega wątpliwości, że na dzień złożenia wniosku skarżącego z dnia 10 września 2024 r. nie istniała w obrocie prawnym decyzja ostateczna w sprawie wniosku G.B. w przedmiocie pokrycie kosztów odnowienia lasu na pow. 5,44 ha na części działek o nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w obrębie H., gm. C., zniszczonej w 2018 r. przez pożar. Uchylenie przez Sąd powyższych decyzji obu instancji, spowodowało bowiem, jak trafnie wywiódł organ, że postępowanie administracyjne w przedmiocie pokrycia kosztów odnowienia lasu na pow. 5,44 ha na części działek o nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w obrębie H., gm. C., zniszczonej w 2018 r. przez pożar, wróciło od ponownego prowadzenia przez organ I instancji, który winien zakończyć je wydaniem decyzji, co też uczynił. Sądowi z urzędu wiadomo bowiem, że Starosta Tomaszowski decyzją z dnia 31 marca 2025 r., znak: ZRO.6164.32.2022, przyznał skarżącemu środki z budżetu państwa w wysokości 60.888,38 zł brutto (pomniejszone o wypłacone już w dniu [...] maja 2024 r. na rachunek bankowy G.B. środki w kwocie 54.981,69 zł) z tytułu pokrycia kosztów odnowienia lasu na pow. 5,44 ha na części działek o nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w obrębie H., gm. C., zniszczonego w 2018 r. przez pożar (kwota do wypłaty 5.906,59 zł) i umorzył postępowanie w sprawie ustawowych odsetek od dnia złożenia wniosku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim decyzją z dnia 22 maja 2025 r. nr KO.471.4.2025 utrzymało w mocy powyższą decyzję organu I instancji. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na tę decyzję, która została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 538/25. Reasumując, w ocenie Sądu w składzie niniejszym, organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że skoro w obrocie prawnym na dzień złożenia przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego brak było decyzji rozstrzygającej sprawę pokrycia kosztów odnowienia lasu, to zachodził brak podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego w trybie art. 145 § 1 k.p.a. Zgodzić się należy także z zaprezentowanym przez Kolegium stanowiskiem, że zawiadomienia Starosty Tomaszowskiego z dnia 19 września 2024r., znak: ZRO.6164.32.2022, o wszczęciu postępowania nie można potraktować jako zawiadomienia dotyczącego innego czy nowego postępowania. W jego treści organ wyraźnie nawiązuje bowiem do wyroku WSA w Łodzi z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 167/24, uchylającego decyzję Kolegium z dnia 28 grudnia 2023 r. i decyzję Starosty Tomaszowskiego z dnia 30 sierpnia 2023 r. Niewątpliwie wynika z niego, że organ informuje o ponownym procedowaniu (po wyroku WSA) w sprawie wniosku skarżącego w przedmiocie pokrycie kosztów odnowienia lasu na pow. 5,44 ha na części działek o nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w obrębie H., gm. C., zniszczonej w 2018 r. przez pożar. Dodatkowo z analizy treści tego zawiadomienia wynika, że organ poinformował skarżącego o możliwości czynnego udziału strony w postępowaniu, o którym mowa w art. 10 § 1 k.p.a. Na kanwie powyższych rozważań Sąd stwierdził, że w kontrolowanej sprawie organy prawidłowo odmówiły skarżącemu wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie jego wniosku z dnia 10 września 2024 r. Tym samym w niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia stanowiska skarżącego prezentowanego w skardze w kwestii nieprawidłowości zaskarżonego postanowienia. Ponadto wobec braku funkcjonowania w obrocie prawnym, na dzień złożenia wniosku o wznowienie ww. postępowania administracyjnego, ostatecznej decyzji kończącej postępowanie, Sąd za nietrafne uznał stanowisko skarżącego – prezentowane w skardze - kwestionujące działanie organu I i II instancji w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienia nie naruszają także innych przepisów prawa, w tym przepisów postępowania administracyjnego powołanych w skardze. Ponadto mając na uwadze zawarte w skardze żądania skarżącego o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w okresie prowadzenia czynności bezprawnych należało stwierdzić, iż podniesiony przez skarżącego zarzut bezczynności to w znacznej mierze wyraz niezadowolenia skarżącego z wydanych przez organy rozstrzygnięć oraz z braku działania organów w przedmiotowej sprawie zgodnie z oczekiwaniami skarżącego. Sąd nie znalazł zatem podstaw do zarządzenia o wyłączeniu tego zarzutu i zarejestrowaniu go jako odrębnej skargi na bezczynność Starosty Tomaszowskiego. Z powyższych względów Sąd, nie podzielając zarzutów skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. dc