II SA/Łd 248/09

Dnia 8 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi K. W. i W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań koniecznych do realizacji przedsięwzięcia oddala skargę, LS Pismem z dnia [...] r. Wójt Gminy R. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia obejmującego budowę kurnika o powierzchni zabudowy 1500 m² i planowanej obsadzie 20 000 szt. (80 DJP); przy drugim kurniku istniejącym o powierzchni 600 m² i o obsadzie 10 000 szt. (40 DJP) we wsi P. [...] gm. R., na działce nr ewid. 32, którego inwestorem jest M. W. Do wniosku załączono kopię wniosku inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, "Raport o oddziaływaniu środowiska dla procesu hodowli drobiu we wsi P. [...], gmina i powiat R.", wykonany w grudniu 2007 r. oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R. Pismem z dnia [...] r. K. S. wskazała, iż jej działka graniczy bezpośrednio z działką M. W. Zarzuciła, że przesłany raport zawiera nieścisłości co do rzeczywistych odległości. Mianowicie, w rejonie planowanego przedsięwzięcia najbliższa zabudowa znajduje się w odległości 49 m, a nie jak podaje raport - 60 m. K. S. podniosła ponadto, iż w odległości 70 m od mającej powstać inwestycji znajduje się studnia powierzchniowa o głębokości 4 m, z której korzysta, zaś w odległości 20 m - uprawia warzywa i owoce. Co więcej, w odległości 40 m znajduje się zbiornik wody tzw. R., który nie został uwidoczniony na mapie, ani też objęty zakresem raportu. Z rowu korzystają głównie mieszkańcy wsi, pojąc bydło. Zdaniem strony, wybudowanie kurnika w odległości 20 m od jej działki i 49 m od jej zabudowań wpłynie negatywnie na nieruchomość, zwłaszcza na jej wartość rynkową. Budowa nowego domu, uprawa warzyw i owoców, wypoczynek, a nawet sprzedaż działki staną się zatem niemożliwe. Dodatkowo K. S. podniosła, iż w raporcie nie mówi się nic o drobnych inwestycjach (drodze utwardzonej, hali na przechowywanie pasz, miejscu na odpady), które będą musiały powstać na niewielkiej działce M. W. Jej zdaniem, ścieki z wód opadowych i z mycia hal po zmianie obsady będą miały degradacyjny wpływ na wodę i glebę. Na wezwanie Starosty, inwestor pismem z dnia [...]r. ustosunkował się do zarzutów strony wskazując, iż kwestionowana odległość planowanego przedsięwzięcia od najbliższej zabudowy, podniesiona w podaniu K. S. (jej zdaniem wynosząca 49 m, a nie jak przyjęto w raporcie 60 m) została określona prawidłowo. Ustalona w raporcie odległość 60 m - to długość odcinka liczona od najbliższego źródła hałasu (wentylatora oznaczonego w raporcie E10) do zabudowy stanowiącej własność K. S. Jeśli chodzi o R. to nie został on uwzględniony zarówno w aktualnym wypisie jak i wyrysie planu zagospodarowania przestrzennego gminy R., co potwierdza nieistotne znaczenie jego zasobów dla lokalnego ekosystemu. Wody z mycia hal, wbrew obawom K. S. nie będą kierowane do przedmiotowego rowu, ponieważ będą one kierowane do istniejących obecnie nieprzepuszczalnych zbiorników i okresowo wywożone do oczyszczalni ścieków komunalnych, o czym stanowi zresztą raport. Ustosunkowując się w następnej kolejności do odległości inwestycji, od studni powierzchniowej, z której korzysta strona, inwestor podał, iż z mapy terenu wynika, że dom K. S. podłączony jest do sieci wodociągowej, co przeczy twierdzeniu strony o nieposiadaniu podłączenia do sieci. Zdaniem inwestora, niezasadne jest również twierdzenie strony, co do ewentualnych przyszłych inwestycji na działce stanowiącej jej własność. Absurdalna jest także teza dotycząca osiadania emitowanych zanieczyszczeń gazowych pochodzących z hodowli drobiu na owocach, warzywach i trawie. Procesy prowadzone w profesjonalnie wyposażonych halach, przebiegające pod ścisłą kontrolą higieniczną i weterynaryjną nie stanowią bowiem zagrożenia dla upraw roślinnych i zdrowia okolicznych mieszkańców. Postanowieniem z dnia [...]r. znak [...] Starosta [...] na podstawie art. 106 § 4 i 5, art. 123 § 1 K.p.a. w związku z art. 48 ust. 2 pkt 1 i art. 378 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zm.) uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie kurnika o powierzchni zabudowy 1500 m² i planowanej obsadzie 20 000 szt. (80 DJP) przy drugim kurniku istniejącym o powierzchni 600 m² i o obsadzie 10 000 szt. (40 b J P) we wsi P. [...] gm. R. na działce nr ewid. 32, którego inwestorem będzie M. W., pod następującymi warunkami: 1. właściwego doboru sprzętu budowlanego (jak najnowszy, sprawny technicznie, spełniający normy w zakresie emisji hałasu i zanieczyszczeń gazowych) na etapie realizacji prac budowlanych; 2. wyposażenia przedsięwzięcia w skutecznie działającą niskoakustyczną wentylację; 3. zastosowania systemu pojenia ptaków wykorzystującego indywidualne poidła automatyczne; 4. zastosowania hermetyzacji rozładunku i magazynowania paszy; 5. postępowania z nawozami naturalnymi w postaci odchodów zwierzęcych zgodnie z zasadami określonymi w obowiązujących przepisach o nawozach i nawożeniu; 6. dokonania zgłoszenia instalacji do chowu drobiu w trybie art. 152 ust. 1 Prawa ochrony środowiska w terminie co najmniej 30 dni przed rozpoczęciem ich użytkowania; 7. kierowania ścieków z mycia hal po zmianie obsady do bezodpływowego zbiornika. W uzasadnieniu, organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i wskazał, iż Wójt Gminy R. postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, co też zostało zrealizowane. Jak wynika z załączonego raportu, planowana jest realizacja przedsięwzięcia polegającego na budowie kurnika o powierzchni zabudowy 1500 m² i planowanej obsadzie 20 000 szt. (80 DJP) przy drugim kurniku istniejącym o powierzchni 600 m² i o obsadzie 10 000 szt. (40 DJP), co daje łączną obsadę (w obu kurnikach: istniejącym i planowym) we wsi P. [...] gm. R. na działce nr ewid. 32 na poziomie 30 000 szt. (120 DJP). Przedmiotowe przedsięwzięcie w świetle § 3 ust. 1 pkt 90 lit b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, póz. 2573 ze zm.) zaliczane jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu oddziaływaniu na środowisko może uzgodnienia warunków realizacji tego przedsięwzięcia było wymagane więc sporządzenie i załączenie do wniosku o uzgodnienie tych warunków raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, spełniającego określone wymagania. W ocenie organu, określona w raporcie odległość 60 m, liczona od najbliższego źródła hałasu do zabudowań sąsiadki, ma istotne znaczenie dla wykonanej w raporcie analizy emisji hałasu. Eksploatacja instalacji do hodowli zwierząt (ściółkowej hodowli kurczaków) oraz zainstalowanych urządzeń nie powinna, jego zdaniem, powodować pogorszenia stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagrożenia życia lub zdrowia ludzi (art. 141 ust. 2 Prawa ochrony środowiska), a także nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska, o których mowa w art. 144 ust. 2 Prawa ochrony środowiska. Obszar przedsięwzięcia położony jest, w ocenie Starosty, poza obszarami objętymi ochroną prawną w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. nr 92, póz. 880 ze zm.), co oznacza, że lokalizacja i charakter przedsięwzięcia wyklucza praktycznie znaczące oddziaływanie na obszary Natura 2000, a także transgraniczne oddziaływanie na środowisko. Projektowany obiekt ogrzewany będzie metodą nadmuchu ogrzanego powietrza, system wentylacji istniejącego kurnika stanowi 7 szt. wentylatorów wyciągowych (wentylacja podstawowa) oraz 2 szt. wentylatorów wspomagających (wentylacja wspomagająca załączana w sezonie letnim). Docelowo inwestor przewiduje zlikwidować halę istniejącą. W projektowanym kurniku przewiduje się: automatycznie sterowane urządzenia technologiczne takie jak paszociągi i automatyczne poidła, instalacje siły i światła oraz odgromową, układ wentylacji mechanicznej, gdzie wszystkie wentylatory będą sterowane wskazaniami zaprogramowanych czujników, wewnętrzną instalację wodną zasilaną z wodociągu gminnego, do którego jest już podłączony kurnik istniejący, instalację kanalizacji wewnętrznej zbierającą ścieki z mycia hal po zmianie obsady ze skierowaniem ich do zewnętrznego istniejącego zbiornika bezodpływowego oraz instalację grzewczą. Pasza magazynowana będzie w silosach nadpoziomowych wyposażonych w odpowietrznik zakończony filtrem workowym. W dalszej części uzasadnienia Starosta odniósł się do warunków określonych w pkt 1-7 postanowienia i wskazał, że praktycznie wszystkie z nich zostały zaproponowane w raporcie, przy czym warunek określony w pkt 1 wynika wprost z przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń używanych na zewnątrz pomieszczeń w zakresie emisji hałasu do środowiska (Dz.U. Nr 263, poz. 2202 ze zm.). Warunek określony w pkt 6 ma swoje umocowanie w art. 152 ust. 1 Prawa ochrony środowiska w związku z tabelą A załącznika pkt 7 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie rodzajów instalacji, których eksploatacja wymaga zgłoszenia (Dz.U. Nr 283, poz. 2389). Celem zmniejszenia ilości amoniaku zasadnym byłoby, według Starosty, stosowanie pasz z dodatkiem odpowiedniego preparatu organicznego. Na inwestorze spoczywa ponadto obowiązek uzyskania pozwolenia na wytwarzanie tych odpadów w trybie przewidzianym w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (t. j. Dz.U. z 2007 r. Nr 39. poz. 251 ze .zm.). Na pozostałe komponenty środowiska, przede wszystkim takie jak świat zwierzęcy, kopaliny, świat roślinny, skupiska ludzkie, klimat akustyczny - przy założeniu wyposażenia kurnika w nisko akustyczną wentylację oraz stosowaniu pasz z dodatkiem preparatu organicznego, celem zmniejszenia ilości amoniaku w wydalanym pomiocie - presja wywierana na środowisko przyrodnicze będzie występować w nieznacznym stopniu. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie zatytułowanym "odwołanie" K. S. powtórzyła w zasadzie zarzuty z pisma z dnia 27 grudnia 2007 r. i zażądała odsunięcia planowanej przez M. W. inwestycji na odległość 500 m. od jej zabudowań, bądź też kupienia przez inwestora innej działki w dogodnym miejscu, akcentując utrudnienia związane z inwestowaniem na własnej działce. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. utrzymało w mocy postanowienie organu l instancji. W jego uzasadnieniu Kolegium podniosło, iż postępowanie prowadzone przed Starostą [...] jako organem ochrony środowiska zakończone zaskarżonym postanowieniem jest jednym z etapów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, prowadzonego w trybie art. 46 i następne ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. Nr 25 póz. 150), poprzedzającego wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Uzgodnienia dokonuje się trybie art.106 K.p.a., co oznacza, że starosta działający jako organ ochrony środowiska jest zobowiązany do wyjaśnienia wszystkich kwestii niezbędnych do uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia pod względem ochrony środowiska. Dla planowanego przedsięwzięcia opracowany został "Raport o oddziaływaniu na środowisko procesu hodowli drobiu", w którym autorzy raportu przedstawili oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko z uwzględnieniem już istniejącego kurnika, co jest zgodne z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U Nr 257,poz. 2573 ze zm.). Z Raportu wynika, że wszystkie parametry uwzględnione w nim zostały zsumowane i obliczeń emisji dokonano dla istniejącego i planowanego kurnika. Zdaniem Kolegium, podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące zwiększenia zapylenia powietrza i zanieczyszczenia wody nie znajdują oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Na terenie planowanego przedsięwzięcia znajduje się już istniejący zbiornik na ścieki o pojemności ok. 20 m³, zapewniający przyjęcie ścieków z 4-5 cykli hodowlanych. Wody opadowe będą odprowadzane powierzchniowo na otaczające tereny trawiaste. Ze względu na znaczną przewagę powierzchni terenów nieutwardzonych ten sposób odprowadzania wód opadowych nie wpłynie na istniejące stosunki wodne na terenach sąsiadujących. Z dokonanych obliczeń dotyczących emisji amoniaku i pyłu zwłaszcza pochodzącego z procesu hodowlanego wynika, że nie spowodują one przekroczeń dopuszczalnych norm stężeń w powietrzu atmosferycznym. Zdaniem Kolegium, żaląca się błędnie liczy odległość pomiędzy zabudowaniami a południowo-wschodnim narożnikiem planowanej hali. Jak trafnie wskazał organ l instancji przyjęta w sporządzonym "Raporcie o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia" odległość 60 m liczona jest od usytuowania najbliższego wentylatora wywiewnego, który może być źródłem hałasu mogącego oddziaływać na środowisko. W celu ograniczenia uciążliwości w zakresie hałasu organ l instancji w skarżonym postanowieniu zobowiązał inwestora do instalacji niskoakustycznej wentylacji. Kolegium dodało przy tym, iż zarzuty dotyczące przyszłych planów skarżącej dotyczące jej nieruchomości nie mogły być przedmiotem niniejszego postępowania. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy, Kolegium stwierdziło, że organ l instancji prawidłowo uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi K. S. zarzuciła naruszenie art. 7 i 77 K.p.a. poprzez nieodniesienie się do wpływu planowanej inwestycji na nieruchomości sąsiednie w szerokim aspekcie oddziaływania takim jak immisje bezpośrednie i pośrednie, pominięcie kwestii spadku rynkowej wartości nieruchomości i uniemożliwienie korzystania z nieruchomości w zakresie rolniczego jej przeznaczenia; określenie zobowiązań nałożonych na inwestora, w sposób uniemożliwiający kontrolę ich realizacji; pominięcie w raporcie interesu właścicieli działek sąsiednich, na które planowana inwestycja będzie oddziaływała, brak wskazania alternatywnych rozwiązań mniej uciążliwych dla sąsiedniej nieruchomości, chociażby usytuowania inwestycji na działce nr 117. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie. W toku postępowania zmarła skarżąca K. S., po ustaleniu następców prawnych skarżącej, Sąd postanowił podjąć zawieszone postępowanie z udziałem po stronie skarżącej następców prawnych strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna a zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada zatem zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia) z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonego rozstrzygnięcia, a jedynie uwzględniając skargę może je uchylić, stwierdzić nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega oddaleniu. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 wskazanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną tam podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem niniejszego postępowania jest legalność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r. Nr [...] utrzymującego mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...]r. dokonujące uzgodnienia dla przedsięwzięcia polegającego na budowie kurnika o planowanej powierzchni zabudowy 1500 m2 i obsadzie 20 000 sztuk (80 DJP) przy drugim, istniejącym kurniku o powierzchni 600 m2 i obsadzie 10 000 sztuk (40 DJP) na działce o nr ewid. 32 we wsi P. [...] gm. R. Podstawę materialno prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły, obowiązujące w chwili jego wydania, przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska ( tj. Dz. U. z 2008r. Nr 25, poz.150 ze zm.) a w szczególności przepisy działu VI, rozdziału 2 obejmującego art. 46 i następne dotyczące postępowania w sprawie oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć. W ramach tegoż postępowania mieści się również postępowanie uzgodnieniowe prowadzone przed organem ochrony środowiska, w tym przypadku Starostą [...], jako jeden z etapów postępowania w sprawie oddziaływania na środowisko, poprzedzający wydanie przez właściwy organ decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje fakt, iż planowana inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko i jako takie, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 90 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), wymagała sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko i takiż raport z uwzględnieniem § 4 cytowanego rozporządzenia, co akcentowało Kolegium w swoim rozstrzygnięciu, został sporządzony i dołączony do wniosku. Stosownie do przepisu art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem ochrony środowiska. Tak więc na organie ochrony środowiska, spoczywa obowiązek weryfikacji ustaleń sporządzonego w sprawie raportu o oddziaływaniu na środowisko konkretnego przedsięwzięcia, w zakresie jego kompetencji, a więc problematyki związanej z zapewnieniem ochrony środowiska, rozumianego jako ogół elementów przyrodniczych, w tym także przekształconych w wyniku działalności człowieka, a w szczególności powierzchni ziemi, wód, powietrza, oraz pozostałych elementów różnorodności biologicznej, a także wzajemnych oddziaływań pomiędzy tymi elementami (art. 3 pkt 39 Prawa ochrony środowiska). Analiza dokumentów zawartych w aktach sprawy, a w szczególności przewidzianych w art. 48 ust. 3 cytowanej ustawy wskazuje, że zbadano i oceniono wszelkie okoliczności niezbędne dla rozstrzygnięcia. Wyjaśniono również wątpliwości zgłoszone przez skarżącą w toku postępowania. Zaznaczyć jednak należy, że na omawianym etapie postępowania, na jednym z etapów postępowania w sprawie oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć, ocenia się inwestycję pod kątem przestrzegania standardów ochrony środowiska i ewentualnego określenia w tym zakresie warunków decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tym samym więc w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym przez organ ochrony środowiska nie rozstrzyga się o kwestiach dotyczących wpływu planowanej inwestycji na krajobraz, wymagania sanitarne, immisje sąsiedzkie, wartość nieruchomości sąsiednich czy też zamiary inwestycyjne stron. Jak podkreśla się to w orzecznictwie sądowym, postępowanie uzgodnieniowe nie jest również miejscem dla formułowania przez strony propozycji zupełnie innej lokalizacji inwestycji (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 117/07, dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, LEX nr 337785). Tym samym, nie mogły odnieść zamierzonego skutku zarzuty skargi w wyżej wymienionym zakresie, jak również dotyczące nie wyjaśnienia przez organ okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia co do wpływu inwestycji na nieruchomości sąsiednie "w szerokim aspekcie oddziaływania" i nie rozważenia przez organ utrudnień związanych z możliwością zainwestowania działki strony skarżącej, spadku wartości nieruchomości czy też uwzględnienia jedynie interesu inwestora z pominięciem interesu osób trzecich. Dodatkowo, odnosząc się do argumentów akcentujących uciążliwości zamieszkiwania w pobliżu planowanej inwestycji, nie sposób pominąć zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przewidującego dla terenu inwestycji między innymi "zwierzęcą produkcję rolniczą" (Uchwała nr [...] Rady Gminy R z dnia [...] r. Dz. Urz. Województwa [...] nr [...], poz. [...]). Organ nie mógł również, wbrew wywodom skargi, rozpatrywać możliwości usytuowania inwestycji w innym miejscu. Nie można podzielić także zarzutu o niedookreśleniu zobowiązań nałożonych na inwestora w treści postanowienia, co zdaniem strony skarżącej uniemożliwia kontrolę ich realizacji. Podkreślić należy bowiem, że postanowienie uzgodnieniowe nie stanowi podstawy dla egzekwowania jakichkolwiek obowiązków od inwestora. Określa ono jedynie warunki przyszłej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i ustala swego rodzaju "wytyczne" z zakresu ochrony środowiska dla innego organu, właściwego dla wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tak więc w stanie faktycznym i prawnym przedmiotowej sprawy stwierdzić należało, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu a przedstawiona przez organ argumentacja i wykładnia zastosowanych przepisów jest słuszna i prawidłowa. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny orzekł jak w sentencji. ar