II SA/Łd 256/25

Dnia 9 maja 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Sobieszek – Krzywicka po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. o wymierzenie Dyrektorowi Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Pajęcznie grzywny za niewykonanie wyroku WSA w Łodzi z 10 stycznia 2025 roku w sprawie II SAB/Łd 153/24 w przedmiocie bezczynności organu dotyczącej udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz G. P. kwotę 200,00 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi w sprawie o sygn. II SA/Łd 256/25, zaksięgowaną w dniu 30 kwietnia 2025 roku, pod poz. [...]. dc Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2025 r. w sprawie o sygn. II SAB/Łd 153/24 ze skargi G. P. na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Pajęcznie w sprawie udostępnienia informacji publicznej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zobowiązał Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Pajęcznie do rozpoznania wniosku G. P. z dnia 11 października 2024 roku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie informacji o wynagrodzeniu netto w miesiącu sierpniu i wrześniu 2024 roku wypłacanego dla każdego z lekarzy oraz kierownika oddziału wewnętrznego (interny) w Samodzielnym Publicznym Zespole Opieki Zdrowotnej w Pajęcznie. Ponadto Sąd stwierdził, że bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Pajęcznie w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 11 października 2024 roku miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa, oddalił skargę w pozostałym zakresie oraz zasądził od Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Pajęcznie na rzecz skarżącego G. P. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 21 lutego 2025 r., zaś jego odpis wraz ze stwierdzeniem prawomocności i aktami administracyjnymi wpłynął do organu w dniu 14 marca 2025 r. Pismem z dnia 4 kwietnia 2025 r. G. P. i wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wymierzenie organowi grzywny z uwagi na niewykonanie powyższego wyroku. W jej uzasadnieniu skarżący wskazał, iż pomimo upływu ustawowych terminów organ nie wykonał wyroku i do chwili wniesienia skargi nie udzielił skarżącemu żądanej informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, informując jednocześnie, iż decyzją z dnia 3 lutego 2025 r. nr 1/2025 odmówił skarżącemu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, zatem wykonał orzeczenie Sądu. Zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 kwietnia 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie numeru PESEL, złożenie dowodu wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2025 r. G. P. w dniu 30 kwietnia 2025 r. uiścił kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, która została zaksięgowana na rachunku bankowym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 30 kwietnia 2025 r. pod pozycją 1582. Ponadto w piśmie z tego samego dnia wskazał swój numer PESEL, a do pisma załączył wydruk wiadomości elektronicznej z dnia 13 lutego 2025 r., doręczonej organowi tego samego dnia za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mail, w której to skarżący wzywa organ do wykonania wyroku z dnia 10 stycznia 2025 r., zaś ostateczny termin wykonania wyznacza na dzień 18 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści przywołanego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd uznał skargę wniesioną w tym trybie za skuteczną. Przede wszystkim sprawa rozpoznana wyrokiem powinna dotyczyć bezczynności lub przewlekłości postępowania, o której sąd orzekł uwzględniając skargę. Ponadto strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Sąd zobowiązany jest przy tym do zbadania dopuszczalności skargi, bowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeśli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy nie ma wątpliwości, iż G. P. wniósł skargę na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2025 r. w sprawie o sygn. II SAB/Łd 153/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zobowiązał bowiem organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 11 października 2024 r. w zakresie informacji o wynagrodzeniu netto w miesiącu sierpniu i wrześniu 2024 r. wypłacanego dla każdego z lekarzy oraz kierownika oddziału wewnętrznego (interny) w Samodzielnym Publicznym Zespole Opieki Zdrowotne w Pajęcznie. Sąd jednocześnie stwierdził, że bezczynność organu w tym zakresie miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa. Jednakże, w ocenie Sądu, G. P. nie spełnił drugiej z przesłanek, wskazanych w art. 154 § 1 p.p.s.a., a więc nie wezwał skutecznie organu do wykonania wyroku. Jak stanowi art. 286 § 1 p.p.s.a. po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Zarządzenie o zwrocie akt może wydać referendarz sądowy. Zgodnie natomiast z art. 286 § 2 p.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia. Wprawdzie w pkt 1 wyroku w sprawie o sygn. II SAB/Łd 153/24 Sąd nie wyznaczył organowi terminu na rozpoznanie wniosku skarżącego, natomiast przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. nie określa terminu, w jakim należy wezwać organ do wykonania wyroku, lecz Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela jednolite stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym warunek wezwania organu do wykonania wyroku jest spełniony, jeżeli wezwanie organu nastąpiło po doręczeniu organowi odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności. Brak wezwania, jego złożenie przed doręczeniem organowi wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności (przedwczesne) lub wezwanie do wykonania wyroku wniesione dopiero po wniesieniu skargi na niewykonanie wyroku (spóźnione), skutkuje odrzuceniem skargi na niewykonanie wyroku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 26 lutego 2008 r., sygn. I OSK 1529/07; postanowienie WSA w Poznaniu z 5 grudnia 2024 r., sygn. IV SA/Po 700/24; postanowienie WSA w Białymstoku z 14 marca 2024 r., sygn. II SA/Bk 8/24 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl", dalej również jako: "CBOSA"). Jak już wskazano powyżej, wyrok w sprawie o sygn. II SAB/Łd 153/24 jest prawomocny od dnia 21 lutego 2025 r., zaś jego odpis wraz z aktami administracyjnymi wpłynął do organu w dniu 14 marca 2025 r. Wezwanie do wykonania wyroku, złożone przez skarżącego w dniu 13 lutego 2025 r., należy zatem uznać za przedwczesne, co skutkuje niedopuszczalnością skargi na niewykonanie wyroku. W ocenie Sądu wezwanie złożone przez G. P. okazało się bezskuteczne również z powodu jego wniesienia za pośrednictwem wiadomości e-mail, a więc bez zachowania formy pisemnej, czego wymaga art. 154 § 1 p.p.s.a. (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z 22 listopada 2022 r., sygn. IV SA/Po 685/22 publ. CBOSA). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł w pkt 1 postanowienia. O zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. abo