II SA/Łd 285/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 lipca 2025 r. sprawy ze skargi K. K. i S.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 4 marca 2025 r. nr SKO.4150.149-150.2025 w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji oddala skargę. dc Postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r., nr SKO.4150.345.2024 wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 572) – dalej: k.p.a.; art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.) – dalej: u.p.z.p.; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 6 lutego 2025 r., znak DPRX-UA-X.56.2025 o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia, na wniosek K.K. i S.K., warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 2 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb [...], do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, tj. do dnia 10 czerwca 2026 r. Z dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, że o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji K.K. i S.K. (dalej także inwestorzy) wystąpili wnioskiem z dnia [...] grudnia 2024 r., uzupełnionym w dniach [...] i [...] stycznia 2025 r. W toku prowadzonego postępowania, wszczętego zawiadomieniem z dnia 5 lutego 2025 r. ustalono, że objęte wnioskiem inwestorów działki ew. nr [...] [...] położne są na obszarze, dla którego Rada Miejska w Łodzi w dniu 6 listopada 2024 r. podjęła uchwałę nr IX/239/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...] (przystąpienie nr [...]). Zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r., nr LXIX/1753/18, zmienionego uchwałami Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 6 marca 2019 r., nr VI/215/19, z 22 grudnia 2021 r., LII/1605/21 teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem "O" – tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo. Ustalono nadto, iż zgodnie z pismem Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Ł. z dnia [...] października 2024 r. (przedłożonym w postępowaniach objętych tym samym przystąpieniem i działek położonych przy tej samej drodze dojazdowej, co teren przedmiotowego wniosku), przewiduje się, że skierowanie do Rady Miejskiej w Łodzi, celem uchwalenia, projektu uchwały miejscowego planu przestrzennego dla terenu obejmującego przedmiotową inwestycję, nastąpi w przeciągu 15 miesięcy od daty wydania w/w pisma. Wskazano nadto na prowadzoną przez Miasto Łódź politykę przestrzenną zmierzająca do ochrony terenów otwartych, aktywnych przyrodniczo, wchodzących w skład systemu ekologicznego miasta i wyznaczonych w obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, przed niekontrolowanymi procesami urbanizacji. Wobec powyższego mając na uwadze, iż planowana przez wnioskodawców inwestycja z dużym prawdopodobieństwem będzie naruszać ustalenia projektu planu ( w zakresie przeznaczenia terenu), a plan miejscowy dla terenu, na którym położone są wskazane we wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. działki ew. [...] i [...], może być uchwalony w okresie 18 miesięcy od dnia złożenia w/w wniosku, wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 6 lutego 2025 r. Prezydent Miasta Łodzi, działając na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p, zawiesił prowadzone w sprawie postępowanie administracyjne. Kwestionując zasadność podjętego rozstrzygnięcia skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli zażalenie, w którym zarzucali naruszenie: - art. 8 k.p.a. poprzez odstąpienie przez organ administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania sprawy o takim samym stanie faktycznym i prawnym poprzez zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie, w sytuacji gdy dla działki ew. nr [...] (z której po podziale wydzielone zostały między innymi działki ew. nr [...] i [...]), na wniosek jej poprzedniego właściciela wydano decyzje o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych jednorodzinnych, w oparciu o które, na działkach sąsiednich względem terenu planowanej inwestycji, powstałych z podziału działki ew. nr [...] są już wybudowane i powstają budynki mieszkalne jednorodzinne; - art. 7, art. 8, art. 77 k.p.a. w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 1-5a u.p.z.p. poprzez niewydanie wnioskowanych przez skarżących warunków zabudowy, w sytuacji gdy wnioskowana inwestycja spełnia wszystkie przewidziane prawem wymagania; - art. 11, art. 12, art. 101 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez zawieszenie postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy, w sytuacji kiedy, w oparciu o zasadę sąsiedniej działki, istnieje możliwość do wydania warunków zabudowy dla inwestycji przedstawionych we wniosku dla działek ew. nr [...] i [...]; - art. 61 ust. 1 pkt 1, ust. 5a u.p.z.p. poprzez nie zastosowanie zasady dobrego, w sytuacji gdy na działkach przyległych do działki [...] i następnie do działki [...], znajdują się budynki jednorodzinne, o tym samym charakterze co planowane inwestycje na przedmiotowych działkach; - art. 62 u.p.z.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zawieszenie postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji; - art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomości poprzez przyjęcie, że działki o nr ew. [...] i [...] nadal są działkami rolno-leśnymi, w sytuacji gdy utraciły one charakter nieruchomości wykorzystywanej na cele rolne, z uwagi na ustalenie warunków zabudowy dla działki ew. nr [...]. Z uwagi na powyższe skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W obszernym uzasadnieniu pełnomocnik skarżących przedstawił argumentację wskazującą na zasadność podniesionych zarzutów. Zaskarżonym niniejszą skargą postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium przywołało art. 62 ust. 1 u.p.z.p., stanowiący podstawę prawą podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, podkreślając, iż przepis ten uprawnia organ gminy do zawieszenia, na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, z zastrzeżeniem jego podjęcia w przypadku wystąpienia przesłanek określonych w pkt 1-2 wskazanego przepisu. Dalej Kolegium wskazało, iż w rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia nastąpiło w związku z dokonanymi ustaleniami, iż objęte wnioskiem inwestorów działki ew. nr [...] i [...] położone są na obszarze, dla którego Rada Miejska w Łodzi w dniu 6 listopada 2024 r. podjęła uchwałę nr IX/239/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...] (przystąpienie nr [...]). Jednocześnie jak wynika z wiążącego organy planistyczne (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.), obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r., nr LXIX/1753/18, zmienionego uchwałami Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 6 marca 2019 r., nr VI/215/19, z 22 grudnia 2021 r., LII/1605/21 teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem "O" – tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo. Ponadto jak wynika ze stanowiska Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Ł. zawartego w piśmie z dnia [...] października 2024 r., przedłożenie Radzie Miejskiej w Łodzi projektu uchwały miejscowego planu zagospodarowania dla przedmiotowego obszaru planowane jest w terminie 15 miesięcy od daty wystawienia pisma. Wobec powyższego w ocenie organu odwoławczego, stan zaawansowania prac planistycznych i realne prawdopodobieństwo ich zakończenia przed upływem 18 miesięcy od daty złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, czyniło zasadnym zawieszenie przedmiotowego postępowania administracyjnego na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Kolegium wskazało nadto, że bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie pozostają zarzuty, co do naruszenia art. 61 ust. 1-5a u.p.z.p., gdyż przedmiotem postępowania nie jest ocena wystąpienia przesłanek do wydania warunków zabudowy. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi K.K. i S.K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucali naruszenie: - art. 6, art. 7, 8, 9, 10 k.p.a. w zw. z art. 62 u.p.z.p. poprzez zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, w sytuacji gdy prace nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...], pomimo 5 miesięcy od podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, nadal są na wstępnym etapie, podczas gdy prace inwestycyjne dla przedmiotowej inwestycji są na etapie zaawansowanym, a wniosek skarżących spełnia wszystkie wymagania do jego pozytywnego rozstrzygnięcia; stąd skorzystanie przez organ z fakultatywnej możliwości zawieszenia postępowania świadczy o niechęci załatwienia sprawy zgodnie z oczekiwaniem skarżących; - art. 7 k.p.a. w z w. z art. 64 Konstytucji RP poprzez nieuwzględnienie interesu prawnego skarżących, w sytuacji gdy istnienie duże prawdopodobieństwo, że prace nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...], nie zakończą się w terminie krótszym niż 18 miesięcy, a organ może wydać warunki dla wnioskowanej przez skarżących inwestycji; - art. 77 § 1 k.p.a. przez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, a w tym: a) zaniechanie przez organ weryfikacji stanu zaawansowania prac planistycznych, b) zaniechanie weryfikacji stanu zaawansowania prac inwestycyjnych skarżących związanych z przedmiotową inwestycją, c) brak uwzględnienia wszystkich zarzutów podnoszonych w odwołaniu, w tym brak ustaleń w zakresie zarzutów dotyczących umorzenia postępowania w sytuacji, w której nie wszedł jeszcze miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przez co skarżący nie mogli uzyskać decyzji o warunkach zabudowy, bez wskazywania zasadności przesłanek przedmiotowego postanowienia o zawieszeniu postępowania o wydanie warunków zabudowy, to jest: a) niewłaściwego zastosowania art. 62 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. poprzez niewydanie decyzji o warunkach zabudowy, b) naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 5a u.p.z.p. poprzez ich bledną interpretację i niewłaściwe zastosowanie polegające na niezastosowaniu zasady dobrego sąsiedztwa, w sytuacji gdy na działkach przyległych do działek ew. nr [...] i [...] znajdują się budynki jednorodzinne, c) naruszenie art. 62 u.p.z.p. poprzez niezasadne zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, d) naruszenie art. 92 ust. 2 u.p.z.p. poprzez przyjęcie, że działki ew. nr [...] i [...] nadal są działkami rolno-leśnymi; - art. 62 u.p.z.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, w sytuacji gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że prace nad planem zagospodarowania przestrzennego obejmującego w/w inwestycję nie zostaną zakończone przed 18 miesiącami od daty złożenia wniosku, to jest do dnia 10 czerwca2026 r., z uwagi na brak zaawansowania prac planistycznych do dnia dzisiejszego, oraz obowiązku wejścia w życie przepisów dotyczących ogólnego planu; - art. 61 u.p.z.p. poprzez błędną wykładnię i brak jego zastosowania, w sytuacji gdy ustawodawca, przy braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przyznaje organom możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy zgodnie z wnioskowanym przez skarżących planem inwestycji, w oparciu o warunki przewidziane w/w regulacji prawnej, w tym zastosowanie zasady dobrego sąsiedztwa, w sytuacji gdy na działkach przyległych do działki [...] i następnie [...], znajdują się budynki jednorodzinne, o tym samych charakterze co planowane inwestycje co planowane na przedmiotowych działkach. Z uwagi na powyższe pełnomocnik skarżących wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji i umorzenie postępowania, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Pełnomocnik skarżących wnosił nadto o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz o przeprowadzenie, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., dowodu z dokumentów: uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 6 listopada 2024 r., nr IX/239/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...] na okoliczność, że w/w uchwała nie zawiera zakazu wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla nieruchomości objętych w/w pracami planistycznymi; wydruku ze strony UMŁ zawierającego informację dotycząca prac planistycznych nad MPZP zgodnie z w/w uchwałą nr IX/239/24 na okoliczność stanu zaawansowania prac. W obszernym uzasadnieniu pełnomocnik skarżących wywodził, iż w sprawie spełnione zostały wszelkie przesłanki określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., warunkujące pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżących o ustalenie warunków zabudowy działek ew. nr [...] i [...], zgodnie z żądaniem inwestorów zawartym we wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. Wskazywał na fakt wcześniejszego wydania dla działki ew. nr [...] (z której wydzielono następnie między innymi działki ew. nr [...] i [...]), na wniosek jej ówczesnego właściciela, decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, w oparciu o które na działkach sąsiednich zrealizowano lub realizowane są inwestycje budowlane – domów jednorodzinnych. Podkreślał, iż pomijając stan zaawansowania prac inwestycyjnych, organ bez jakiegokolwiek uzasadnienia przyznał prym interesowi społecznemu, ponad indywidualny interes skarżących, którzy nabyli w/w nieruchomości z zamiarem realizacji przedmiotowej inwestycji. Co więcej fakt wcześniejszego dopuszczenia do zabudowy terenów sąsiednich, również przeznaczonych w obowiązującym Studium jako tereny aktywne przyrodniczo (O), i odmowa tego uprawnienia skarżącym świadczy o naruszeniu konstytucyjnej zasady ochrony własności, wyrażonej art. 64 Konstytucji RP i prowadzi do szkody majątkowej po stronie skarżących. Dalej pełnomocnik skarżących, wskazując na stan zaawansowania prac planistycznych na danym terenie, jak i znowelizowane przepisy u.p.z.p. związane z obowiązkiem uchwalenia przez gminy, do dnia 31 grudnia 2025 r. planów ogólnych, co skutkować będzie umorzeniem wszczętych i niezakończonych prac planistycznych, kwestionował stanowisko organu, co do realnego zakończenia prac nad planem, przed upływem okresu zawieszenia przedmiotowego postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wnosiło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie organ wnosił o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt. 2 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 285/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga K.K. i S.K. została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., który stanowi, iż sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Przedmiotem skargi K.K. i S.K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, uczynili postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 4 marca 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 6 lutego 2025 r. o zawieszeniu, wszczętego na wniosek skarżących z dnia [...] grudnia 2024 r., postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 2 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb [...], do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, tj. do 10 czerwca 2026 r. Podstawę prawną podjęcia kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1130) – dalej: u.p.z.p., zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Wskazać należy, w ślad za poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, który to pogląd Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela i przyjmuje jako własny, iż konstrukcja art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie o ustaleniu warunków zabudowy podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia, jednocześnie nie zezwalając na podważenie tego uprawnienia organu (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 czerwca 2017 r., II SA/Łd 131/17; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kompetencję tę należy rozpatrywać w połączeniu z wynikającym z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, realizowanym w drodze uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym rada gminy (miejska) ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 1 u.p.z.p.). Dopiero w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2 u.p.z.p.). Powyższe usprawiedliwia zatem stanowisko, co do przyznania prymatu pracom zmierzającym do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac. Przy czym co istotne zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy w oparciu o przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. może również nastąpić w sytuacji, gdy nie podjęto jeszcze uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu, a kwestia to pozostaje na etapie rozważań organu. Celem zawartej w powołanym przepisie regulacji jest bowiem ochrona danego obszaru przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy lokalnego zarówno w trakcie procedowania planu, jak i na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu (por. wyrok NSA z 8 czerwca 2017 r., II OSK 2685/15; wyrok WSA w Szczecinie z 21 kwietnia 2021 r., II SA/Sz 61/21; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zawieszenie postępowania ma ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby odmienne niż w wydanej decyzji (art. 65 § 1 pkt 2 u.p.z.p.). Uzasadnieniem zawieszenia postępowania jest zatem prawdopodobieństwo, że plan miejscowy, o treści sprzecznej z decyzją o warunkach zabudowy, zostanie uchwalony przed upływem ustawowo określonego okresu zawieszenia, liczonego od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy (por. wyrok WSA w Warszawie z 17 lutego 2023 r., VII SA/WA 2189/22; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie bezspornym pozostaje, że w toku procedowania wniosku skarżących z dnia [...] grudnia 2024 r. o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, organ lokalizacyjny ustalił, że objęte wnioskiem inwestorów działki ew. nr [...] i [...] położne są na obszarze, dla którego Rada Miejska w Łodzi w dniu 6 listopada 2024 r. podjęła uchwałę nr IX/239/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...] (przystąpienie nr [...]). Zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r., nr LXIX/1753/18, zmienionego uchwałami Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 6 marca 2019 r., nr VI/215/19, z 22 grudnia 2021 r., LII/1605/21 teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem "O" – tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo. Ponadto, zgodnie z informacją Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Ł. (pismo z października 2024 r.) przewiduje się, że projekt uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...], zostanie przedłożony Radzie Miejskiej w Łodzi w terminie do 15 miesięcy od daty udzielenia informacji. Z powyższego wynika, iż zakończenie procedury planistycznej planowane jest do stycznia 2026 r., a więc przed upływem okresu czasu na jaki zawieszono przedmiotowe postępowanie administracyjne. Wobec powyższego uznać należy, iż wbrew stanowisku pełnomocnika skarżących procedujące w sprawie organy obu instancji, uwzględniając prowadzoną procedurę planistyczną obejmującą teren planowanej przez skarżących inwestycji, przewidywany termin ich zakończenia, jak i wiążące, stosownie do art. 9 ust. 4 u.p.z.p., organy planistyczne postanowienia obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, nakierowane między innymi na ochronę wyznaczonych w Studium, terenów otwartych, aktywnych przyrodniczo, wchodzących w skład systemu ekologicznego miasta, a w konsekwencji występujące w sprawie duże prawdopodobieństwo sprzeczności przedmiotowej inwestycji z ustaleniami planu miejscowego, co do przeznaczenia terenu, na którym skarżący planują jej realizację, zadanie uznały, iż spełnione zostały określone w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. przesłanki do zawieszenia prowadzonego, na wniosek skarżących z dnia [...] grudnia 2024 r., postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Stąd też zarzut skargi, co do naruszenia art. 62 ust. 1 u.p.z.p. uznać należało za chybiony. Powyższe, w ocenie Sądu czyni również niezasadnym zarzut skargi, co do naruszenia art. 64 Konstytucji RP, upatrywany w przyznaniu prymu interesowi społecznemu z pominięciem słusznego interesu skarżących, w sposób naruszający konstytucyjną zasadę ochrony własności i prowadzący do powstania szkody majątkowej po stronie skarżących. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi w sprawie nie doszło również do naruszenia wskazanych w niej przepisów prawa procesowego. Prowadząc postępowanie organy działały na podstawie i w granicach obowiązującego prawa (art. 6 k.p.a.), w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się wyrażonymi w art. 8 k.p.a. zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, wypełniając ciążący na nich obowiązek informowania stron postępowania (art. 9 k.p.a.). Dokonane w sprawie ustalenia faktyczne (art. 7 k.p.a.), jak i przeprowadzoną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego (art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a.) uznać należy za wystarczające do załatwienia sprawy, a uzasadnienie kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia odpowiada minimum wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Jednocześnie prowadzone przez organy obu instancji postępowanie zadość czyniło zasadom określonym, w art. 11 i art. 12 k.p.a., a skarżący mieli zapewniony czynny udział na każdym etapie postępowania administracyjnego (art. 10 § 1 k.p.a.). Zdaniem Sądu bez wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy pozostają zarzuty i przedstawiona w tym zakresie obszerna argumentacja skargi, co do spełnienia, określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. przesłanek warunkujących pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżących z dnia [...] grudnia 2024 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji. Podkreślenia bowiem wymaga, że przedmiotem poddanego kontroli sądowoadministracyjnej rozstrzygnięcia jest jedynie ocena zasadności zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Stąd też kwestia spełnienia, czy też braku spełnia przesłanek warunkujących ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, na obecnym etapie sprawy pozostaje poza zakresem przedmiotu prowadzonego postępowania. Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje również podnoszona w skardze argumentacja, co do przesłanek, którymi kierowali się skarżący nabywając przedmiotowe nieruchomości (dz. ew. nr [...] i [...]), w tym wydania przez Prezydenta Miasta Łodzi ostatecznych decyzji z dnia 27 lipca 2021 r. (nr DPRG-UA-X.1205.2021) oraz z dnia 7 października 2015 r. (nr DAR-UA-X.1511.2015) o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie łącznie 6 budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działce ew. [...], z której w wyniku zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 21 grudnia 2021 r. (nr 422.2021) podziału nieruchomości, wydzielono między innymi przedmiotowe działki ew. nr [...] i [...]. Wskazać należy, że decyzja o warunkach zabudowy stanowi jedynie rodzaj wiążącej informacji o ogólnym możliwym sposobie zagospodarowania konkretnej nieruchomości, nie przesądzając zarazem, czy taka inwestycja w ogóle powstanie, ani jaki będzie jej ostateczny, precyzyjnie określony kształt. Zgodnie bowiem z art. 63 ust. 1 i 3 u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu, nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Decyzja ta nie stanowi także podstawy prawnej do rozpoczęcia jakichkolwiek robót budowlanych, które to kwestie uregulowane zostały w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 725). Tym samym nabywając przedmiotowy teren pod planowaną inwestycję, z pominięciem jego przeznaczenia wskazanego w postanowieniach aktualnego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, skarżący działali na własne ryzyko. Również fakt wcześniejszej realizacji istniejącej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na działkach sąsiednich, w oparciu o wydane w indywidualnych postępowaniach administracyjnych decyzje o pozwoleniu na budowę, nie wyłączają uprawnienia organu do zastosowania trybu określonego w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., w sytuacji gdy występują ku temu określone prawem przesłanki. Wbrew stanowisku pełnomocnika skarżących bez wpływu na trwającą procedurę planistyczną obejmującą teren planowanej inwestycji, jak i na przysługujące procedującym w sprawie organom administracji publicznej uprawnienie, o którym mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., pozostaje również wskazywana w skardze nowelizacja przepisów u.p.z.p., dokonana ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1688), wprowadzająca obowiązek uchwalenia przez gminy, w terminie do dnia 31 grudnia 2025 r. planów ogólnych. Niejako na marginesie zaznaczyć należy, że ustawą z dnia 4 kwietnia 2025 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2025 r. poz. 257) dokonano kolejnej nowelizacji przepisów u.p.z.p., przesuwając termin graniczny uchwalenia przez gminy planów ogólnych do dnia 30 czerwca 2026 r. Jednocześnie żaden z przepisów ustaw nowelizujących, nie wprowadził w okresie przejściowym jakiegokolwiek ograniczenia w zakresie stosowania przepisów aktualnie obowiązujących. Odnosząc się natomiast do zawartych w skardze wniosków dowodowych należy wskazać, że stosownie do treści art. 133 p.p.s.a. sąd orzeka na podstawie akt sprawy. Oznacza to, że sąd administracyjny orzeka na podstawie materiału faktycznego i dowodowego sprawy zgromadzonego w postępowaniu przed organami administracji. W postępowaniu przed sądem administracyjnym postępowanie dowodowe może być prowadzone tylko jako postępowanie uzupełniające, ograniczone do dowodów z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie (art. 106 § 3 p.p.s.a.). Powyższe warunki w rozpoznawanej sprawie nie występują. Zgłaszane przez pełnomocnika skarżących żądanie przeprowadzenia dowodu z uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 6 listopada 2024 r. , nr IX/239/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...] na okoliczność, że podjęta uchwała nie zawiera zakazu wydawania warunków zabudowy dla nieruchomości objętych prowadzonymi na jej podstawie pracami planistycznymi, nie jest okolicznością istotną dla sprawy, wymagającą wyjaśnienia, której przedmiotem, co należy raz jeszcze wyraźnie podkreślić jest ocena zasadności zawieszenia prowadzonego postepowania administracyjnego na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Uchwała o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego nie wywołuje skutków materialnoprawnych, ma jedynie charakter formalny. Nie stanowi aktu prawa miejscowego, a jej wyłącznym przedmiotem jest wszczęcie procedury planistycznej i określenie granic obszaru objętego przyszłym planem. Stąd też nie może wprowadzać żadnych nakazów, czy też ograniczeń. Natomiast, co do przedłożonego wraz ze skargą wydruku ze strony internetowej Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Ł., dotyczącego przystąpienia nr [...], na okoliczność stanu zaawansowania prac planistycznych dla części obszaru Miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...], należy wskazać, iż dokument ten nie został opatrzony jakąkolwiek datą, czy inną informacją, pozwalającą na jego odniesienie do okresu, którego stan ma obrazować. Niejako na marginesie niniejszych rozważań wskazać należy, że jak wynika z ogólnodostępnych danych zawartych na stronie Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Ł. (www.mpu.lodz.pl) aktualny stan zaawansowania prac planistycznych jest na poziomie około 60 %, a projekt planu został udostępniony do konsultacji społecznych. Wobec powyższego Sąd postanowił nie uwzględnić wniosków dowodowych skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. dc