II SA/Łd 29/16

Dnia 27 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia lf II SA/Łd 29/16 Uzasadnienie Spółka A Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, motywując go koniecznością zachowania płynności finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest możliwość jego wykonania i prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia został zawarty w skardze, wniesionej na wskazane wcześniej postanowienie o ustaleniu opłaty legalizacyjnej w wysokości 125 000 zł. Zważyć przy tym należy, że wniosek nie zawiera żadnego uzasadnienia (oprócz lakonicznej informacji o konieczności zachowania przez spółkę płynności finansowej oraz o wyrządzeniu spółce szkody i spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków w przypadku uiszczenia opłaty). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawiera żadnych argumentów zmierzających do uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, czyli że szkoda może zostać rzeczywiście wyrządzona, bądź wystąpią trudne do odwrócenia skutki. Pamiętać przy tym należy, że trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Skarżąca spółka w żaden sposób nie wykazała takich okoliczności. Niewystarczająca argumentacja zawarta we wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej nie jest brakiem formalnym, który podlega usunięciu na wezwanie sądu. Podkreślenia również wymaga, że nałożoną zaskarżonym postanowieniem opłatę legalizacyjną skarżąca spółka może, ale nie musi uiścić, przy czym postanowienie to nie może być wykonane w drodze przymusu. Natomiast kwestia dalszego toku postępowania, w sytuacji gdy skarżąca spółka nie uiści opłaty, nie może być postrzegana jako bezpośredni skutek wykonania zaskarżonego postanowienia w rozumieniu w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2016 r., II OZ 29/16). Sąd uznał więc, że skarżąca spółka nie wykazała, że wystąpiła którakolwiek z ustawowych przesłanek uprawniających Sąd do wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu sama dolegliwość uiszczenia opłaty legalizacyjnej w kwocie 125 000 zł nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie oznacza ona bowiem automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. lf