II SA/Łd 30/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. U. na uchwałę Zarządu Miasta Łodzi z dnia 24 września 1998r. Nr 2496/351/98 w przedmiocie nieodpłatnego przekazania majątku trwałego z Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej Łódź-Polesie do Administracji Nieruchomościami Łódź-Polesie "Konstantynowska" p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. LS W dniu 19 listopada 2014r. J. U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Zarządu Miasta Łodzi z dnia 24 września 1998r. Nr 2496/351/98 w przedmiocie nieodpłatnego przekazania majątku trwałego z Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej Łódź-Polesie do Administracji Nieruchomościami Łódź-Polesie "Konstantynowska", wnosząc o stwierdzenie nieważności tejże uchwały w części dotyczącej przekazania nieruchomości. Zarządzeniem z dnia 11 maja 2015r. sędzia sprawozdawca wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem skargi do sądu skarżąca wezwała właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik w pismach z dnia 21 maja 2015r. oraz z dnia 8 czerwca 2015r. wyjaśnił, że mimo podjętych prób nie udało się skontaktować z J. U. i uzyskać informacji, czy przed wniesieniem skargi do sądu strona wzywała Prezydenta Miasta Łodzi bądź Zarząd Miasta Łodzi do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2015r. sędzia sprawozdawca wezwał pełnomocnika Prezydenta Miasta Łodzi o wskazanie, czy skarżąca przed dniem wniesienia skargi wyczerpała tryb z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r. poz. 594 ze zm., dalej skrócie "u.s.g"), tj. czy przed złożeniem skargi do sądu wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik organu wyjaśnił, że w dokumentach przekazanych przez Wydział Budynków i Lokali Urzędu Miasta Łodzi brak jest wezwania przez skarżącą organu do usunięcia naruszenia prawa w sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1–7 i § 3 P.p.s.a., a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a P.p.s.a. Badanie merytorycznej zasadności skargi musi zostać poprzedzone sprawdzeniem jej wymogów formalnych, w tym dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Przesłanki dopuszczalności zaskarżenia uchwał i zarządzeń podejmowanych przez organy gminy określa art. 101 u.s.g. Zgodnie z tymże przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Skarga w takich sprawach musi być zatem poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa i wniesiona w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 ust. 2 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest uchwała Zarządu Miasta Łodzi w przedmiocie nieodpłatnego przekazania majątku trwałego z Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej Łódź-Polesie do Administracji Nieruchomościami Łódź-Polesie "Konstantynowska". Należy wyjaśnić, że w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały obowiązywała ustawa z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. z 1996r. Nr 13 poz. 74 ze zm.), której art. 26 ust. 1 przewidywał, iż organem wykonawczym gminy jest zarząd. Do kompetencji tegoż organu należało wykonywanie uchwały rady gminy i zadań gminy określonych przepisami prawa, do których w szczególności należało gospodarowanie mieniem komunalnym (30 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy). Ustawa z dnia 20 czerwca 2002r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U. Nr 113, poz. 984), zmieniła wskazany wyżej art. 26 ust. 1 oraz art. 30 ust. 1 ustawy, stanowiąc odpowiednio, iż organem wykonawczym gminy jest wójt, który wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa. Stosownie zaś art. 99 ust. 1 ustawy o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta, ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o zadaniach i kompetencjach zarządu jednostki samorządu terytorialnego w zakresie dotyczącym zarządu gminy lub o zadaniach i kompetencjach zarządu gminy, stają się one zadaniami i kompetencjami wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Z uwagi na powyższe w okolicznościach niniejszej sprawy organem właściwym, do którego winno zostać skierowane wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 u.s.g., jest Prezydent Miasta Łodzi. Stwierdzić należy, że skarżąca pomimo wezwań do wykazania wyczerpania trybu z art. 101 ust. 1 u.s.g., nie wykazała, iż przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpiła w przedmiotowej sprawie do Prezydenta Miasta Łodzi z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Podkreślić również należy, że pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę i piśmie z dnia 15 lipca 2015r. potwierdził fakt niewyczerpania środka zaskarżenia przewidzianego w art. 101 ust.1 u.s.g. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzucił. LS