II SA/Łd 310/07

Dnia 12 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z., T.Z. i A.Z. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie działalności Wójta Gminy Z. w sprawie zwrotu kosztów przyłącza wodociągowego i dofinansowania pokrycia dachu p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić A.Z., T.Z. i A.Z. solidarnie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowanego w dniu 14 września 2007 roku, pod pozycją 1630. W dniu 7 grudnia 2006 roku T.Z. wniosła do Rady Gminy Z. skargę na działanie Wójta Gminy Z.. W skardze zarzuciła organowi wykonawczemu gminy wieloletnią odmowę przyznania pomocy finansowej na wymianę pokrycia dachowego, a także odmowę zwrotu kosztów związanych z budową przyłącza wodociągowego na jej nieruchomości. Rada Gminy Z., uchwałą Nr [...] z dnia [...], wydaną na podstawie art. 18 ust 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142. poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 pkt 3, art. 237 i art. 238 kpa uznała powyższą skargę za bezzasadną. W dniu 16 lutego 2007 roku A.Z., T.Z. i A.Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy Z. Nr [...] z dnia [...], uznającą za bezzasadną skargę T.Z. na działalność Wójta Gminy Z.. Skarżący wnieśli o uznanie zaskarżonej uchwały za nieważną podnosząc następujące zarzuty: - naruszenie zasady dochodzenia prawdy obiektywnej, - zaniechanie obowiązku pisemnego utrwalenia protokołem skonfrontowanego stanu faktycznego, - nieprawidłowe uzasadnienie zaskarżonej uchwały, - naruszenie uchwałą interesu prawnego stron polegającego na obniżeniu ich statusu we wspólnocie samorządowej, - przekroczenie granic swobodnej uznaniowości przyznawania pomocy przez gminę, - złamanie konstytucyjnej zasady równości, - brak pouczenia stron w toku postępowania administracyjnego, - nieprawidłowości związane z doręczeniem stronom zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Z. wniosła o oddalenie skargi, uznając zarzuty skarżących za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres kognicji sądów administracyjnych wyznacza art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z powyższego unormowania wyprowadzić należy więc wniosek, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wskazane w powołanym przepisie. Oprócz katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., ustawodawca zastrzegł dla sądów administracyjnych uprawnienie do orzekania także w innych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Takim przepisem jest między innymi art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, który w ust. 1 stanowi, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi w oparciu o art. 101 powołanej ustawy, nie obejmuje jednak wszystkich uchwał organów gminy, lecz jedynie uchwały "z zakresu administracji publicznej". Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi w rozumieniu art. 238 § 1 kpa, mimo nadania mu formy uchwały, nie można uznać za inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Zawiadomienie jest jedynie czynnością o charakterze informacyjnym. We wszystkich sprawach należących do właściwości rady gminy formą prawną działania tego organu jest uchwała. Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa są taką samą czynnością materialno-techniczną, jak i czynności pozostałych organów wymienionych w art. 229 kpa, rozstrzygających sprawy w inny sposób, niż w formie uchwały. Przyjęcie zatem poglądu, iż w przypadku, gdy zawiadomienie o załatwieniu skargi, o której stanowi art. 227 kpa, nastąpiło poprzez wydanie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu nie służyłaby (tak NSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2001 r. I SA 2668/00 LEX nr 54426, takie stanowisko zajął też NSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 14 września 2004 r. OSK 642/04 LEX nr 160611 oraz WSA w Białymstoku w postanowieniu z dnia 10 maja 2005 r. II SA/Bk 276/05 ZNSA 2005/2-3/115). W niniejszej sprawie skarżący wskazali jako podstawę prawną wniesionej skargi, m.in. przepisy ustawy o samorządzie gminnym oraz kodeksu postępowania administracyjnego. Z treści zaskarżonej uchwały w żadnym stopniu nie wynika, aby była ona aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a jak podkreślono, tylko takie mogą być przedmiotem sądowej kontroli. Konkludując złożony do Sądu środek zaskarżenia dotyczył uchwały Rady Gminy Z. podjętej w sprawie skargi złożonej w trybie art. 227 kpa i w związku z powyższym nie może być rozpoznany przez Sąd. Wobec odrzucenia skargi Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a. zobligowany jest do zwrotu uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu od skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 oraz 232 § 1 pkt. 1 lit. a ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. P.Pie.