II SA/Łd 319/26

Dnia 14 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 17 lutego 2023 roku nr SKO.4170.15.25 w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie rekultywacji wyrobiska poeksploatacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ał W dniu 18 marca 2026 r. M. K. wniosła, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 17 lutego 2023 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie rekultywacji wyrobiska poeksploatacyjnego. Pismem z dnia 25 marca 2026 r. (data nadania 27 marca 2026r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi przekazało powyższą skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu wniosło o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po upływie tego terminu, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzuci skargę. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić postanowieniem na posiedzeniu niejawnym. Wychodząc z powyższych przesłanek należy wskazać, że do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego wymagane jest zachowanie trzydziestodniowego terminu, który liczy się od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Ponadto konieczne jest zachowanie właściwego trybu jej wniesienia, czyli za pośrednictwem właściwego organu, tj. organu, którego działanie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W orzecznictwie i doktrynie prezentowany jest pogląd, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 Kpa (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/GI 647/04 – LEX nr 160287). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 23 lutego 2026 r., a zatem termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upłynął w dniu 25 marca 2026 r. (środa). Skarga została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 18 marca 2026 r. Mimo prawidłowego pouczenia w zaskarżonej decyzji, że skargę należy wnieść za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu, została ona wniesiona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi. Skierowanie skargi do organu niewłaściwego należy traktować jako brak należytej staranności ze strony skarżącej. Skarga została przekazana do organu właściwego, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu, w dniu 27 marca 2026 r. W sytuacji wniesienia skargi do organu niewłaściwego o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje w takim wypadku data nadania skargi przez sąd lub organ na adres właściwego organu (postanowienie NSA z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt II GZ 742/17 i powołane tam orzecznictwo – LEX nr 2369832). W niniejszej sprawie przekazanie skargi do organu właściwego nastąpiło w dniu 27 marca 2026 r., czyli już po terminie przewidzianym na wniesienie skargi, bowiem termin ten upłynął w dniu 25 marca 2026 r. Tym samym uznać należało, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. i podlega odrzuceniu. Z powyższy względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia. ał