II SA/Łd 326/19

Dnia 6 czerwca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant asystent sędziego Nina Krzemieniewska-Oleszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2019 roku sprawy ze skargi P. W. i M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...], nr [...] znak: [...]; 2. zwraca z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi solidarnie na rzecz skarżących P. W. i M. N. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowanego w dniu 23 marca 2019 roku pod pozycją [...]; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. solidarnie na rzecz skarżących P. W. i M. N. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł. Decyzją z [...] r. Prezydent Miasta Z. na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.) oraz art. 104 i art. 107 w związku z art. 162 § 1 pkt 1 i § 3 k.p.a. stwierdził wygaśnięcie własnej decyzji z [...] r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą, przewidzianej dla realizacji w Z. przy ul. A 26 na działce 99/23, wydanej na rzecz K. W. i przeniesionej decyzją z [...] r. na rzecz P. W. i M. N. W uzasadnieniu decyzji wskazano w szczególności, że 26 stycznia 2017 r. K. W. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą przewidzianej do realizacji na działce położonej w Z. przy ul. A 26. Postępowanie w sprawie zostało zawieszone postanowieniem z [...] r. na okres 9 miesięcy z uwagi na podjętą przez Rad Miasta Z. uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miast Z. dla terenu zwartych obszarów rolnych, położonego w rejonie ulicy A. W okresie zawieszenia w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu w związku z powyższym Prezydent Miasta Z. postanowieniem z [...] roku podjął zawieszone postępowanie i wydał decyzję nr [...] z [...] roku ustalającą warunki zabudowy. 28 czerwca 2018 r. M. N. i P. W. zwrócili się o przeniesienie przedmiotowej decyzji wydanej dla K. W., która wyraziła zgodę na powyższe. Prezydent Miasta Z. [...] roku wydał decyzję nr [...] o przeniesieniu decyzji o warunkach zabudowy na rzecz M. N. i P. W. którzy przyjęli wszystkie warunki w niej zawarte. Uchwałą nr [...] z dnia [...], ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] roku, Rada Miasta Z. przyjęła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Z. dla terenu zwartych obszarów rolnych, położonych w rejonie ulicy A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołania P. W. i M. N. decyzją z [...] r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji podzielając jego stanowisko. Organ odwoławczy podkreślił, że wydanie przez Starostę [...] decyzji z [...] r. o pozwoleniu na budowę nastąpiło po uchwaleniu oraz wejściu w życie uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Z. dla terenu zwartych obszarów rolnych, położonych w rejonie ulicy A. Na dzień uchwalenia tego planu, ani nawet na dzień jego wejścia w życie, na podstawie decyzji o warunkach zabudowy z [...] r. nie została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, co wyłącza możliwość zastosowania przesłanki negatywnej, o której mowa w art. 65 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę po podjęciu przez radę gminy uchwały o planie miejscowym w założeniu nie może mieć już żadnego wpływu na zaistniały skutek w postaci wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję P. W. i M. N. wnieśli o jej uchylenie. Skarżący podnieśli następujące zarzuty: I. Naruszenie przepisów postępowania (mające istotny wpływ na wynik sprawy), a mianowicie: 1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie przedmiotowego postanowienia; art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, do czego zobowiązany był na podstawie art. 77 § 1 kpa i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie wszystkich okoliczności; art. 8 k.p.a. poprzez brak pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej i wydawanie odmiennych decyzji przy istnieniu tożsamych stanów faktycznych i prawnych; art. 11 k.p.a. poprzez rezygnację z realizacji zasady wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy wydaniu decyzji. II. Naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 65 ust. 2 Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji o wygaśnięciu decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, podczas gdy w niniejszej sprawie została wydana decyzja w przedmiocie pozwolenia na budowę i miało miejsce rozpoczęcie inwestycji w postaci budowy budynku mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Chybione są podnoszone przez stronę zarzuty naruszenia przepisów postępowania poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego, czy niewyjaśnienie wszystkich okoliczności dotyczących stanu faktycznego sprawy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy stanowił wystarczającą podstawę do rozstrzygnięcia sprawy, a istotne okoliczności sprawy nie były sporne. W szczególności jest poza sporem, że [...] r. Prezydent Miasta Z. na wniosek K. W. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą przewidzianej do realizacji w Z. przy ul. A 26 (działka 99/23). Powyższa decyzją została przeniesiona na rzecz skarżących decyzją Prezydenta Miasta Z. z [...] r. Rada Miasta Z. [...] r. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Z. dla terenu zwartych obszarów rolnych położonych w rejonie ulicy A, uchwała nr [...] Rady Miasta Z. została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] 16 sierpnia 2018 r. Zgodnie z powyższym planem działka skarżących znajduje się na terenach oznaczonych symbolem 11R - tereny rolnicze na których obowiązuje zakaz budowy obiektów budowlanych z wyłączeniem budowli rolniczych, budynków gospodarczych towarzyszących istniejącej zabudowie mieszkaniowej, inwestycji z zakresu łączności publicznej i sieci infrastruktury technicznej o ile ich lokalizacja nie będzie naruszała przepisów odrębnych. Ustalenie planu są więc inne niż w wydanej decyzji o warunkach zabudowy. Organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji (art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.). Warunki powołane w wymienionym przepisie zostały spełnione. Nie można jednak pominąć faktu, że pomimo takich ustaleń planu miejscowego Starosta [...] już po jego uchwaleniu decyzją z [...] r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił skarżącym pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami na działce nr ewid. 99/23 położonej w Z. W tej sytuacji strona skarżąca trafnie podnosi zarzut naruszenia art. 65 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym przepisu art. 65 ust. 1 pkt 2 tej ustawy nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestionowane, że decyzja Starosty [...] z [...] r. stała się ostateczna. Przepis art. 65 ust. 2 u.p.z.p. wyłącza możliwość stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie warunków zabudowy w sytuacji, gdy została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. Nie można podzielić poglądu organu odwoławczego, że wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę po podjęciu przez Radę Miasta Z. uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z [...] r. nie ma żadnego wpływu na skutek w postaci wygaśnięci decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja o pozwoleniu na budowę jest ostateczna i nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Przepis art. 65 ust. 1 u.p.z.p. nie jest przepisem służącym weryfikacji ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę, które mogą być poddane weryfikacji w innym trybie postępowania nadzwyczajnego. Organ orzekający w sprawie wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy musi uwzględniać stan prawny istniejący w chwili orzekania a nie w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i powinien uwzględnić fakt wydania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższych przyczyn, wobec naruszenia przepisu art. 65 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego błędną wykładnię, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku. Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały w sprawie skarg dotyczących wygaśnięcia aktu bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 200 zł. Na podstawie art. 225 p.p.s.a. należało zwrócić stronie skarżącej kwotę wpisu sądowego. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ uwzględni przedstawioną w wyroku wykładnię przepisu art. 65 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. A.B.