II SA/Łd 332/09

Dnia 21 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant Sekretarz sądowy Jarosław Moraczewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2009 roku sprawy ze skargi J. Z., D. G. i B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargi. Decyzją z dnia [...] r. znak [...] Prezydent Miasta B. określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia "Rozbudowa istniejącej stacji auto - gazu o samoobsługową stacją benzynową wraz z przebudową zjazdu w B. na ul. A [...]". Organ I instancji określając środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację ww. przedsięwzięcia wskazał w decyzji następujące warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia: - realizacja przedsięwzięcia zgodnie z zasadami postępowania z odpadami wytworzonymi podczas budowy i w fazie funkcjonowania przedsięwzięcia, określonymi w przepisach o odpadach, - powstające w trakcie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia odpady należy segregować i gromadzić w przeznaczonych dla poszczególnych rodzajów pojemnikach i sukcesywnie wywozić, - odpady niebezpieczne należy gromadzić bez dostępu do powierzchni ziemi i wód, - odpady należy przekazywać specjalistycznym firmom w celu odzysku lub unieszkodliwienia, - zabrania się podejmowania prac remontowych sprzętu, wymiany elementów maszyn i wymiany oleju, powodujących powstanie odpadów niebezpiecznych, - roboty budowlane prowadzone w zakresie związanym z realizacją przedsięwzięcia, ze względu na możliwość występowania oddziaływania akustycznego, należy wykonywać tylko w porze dziennej, - ograniczać wystąpienia ewentualnych uciążliwości do granic nieruchomości, na której będzie zlokalizowane przedsięwzięcie, tak aby nie były one odczuwalne dla terenów sąsiednich, - w celu zachowania bezpieczeństwa osób postronnych w czasie prac należy teren inwestycji odpowiednio oznaczyć. Ponadto w decyzji podano wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym: - w projekcie należy przyjąć technologie i urządzenia techniczne przyjazne środowisku, - wody opadowe i roztopowe z terenu stacji paliw powinny być odprowadzone poprzez projektowaną kanalizację deszczową do separatora związków ropopochodnych, a następnie do miejskiej kanalizacji deszczowej, - stacja paliw powinna być wykonana z pełną hermetyzacją procesów dystrybucji paliw (odsysanie oparów w celu uniknięcia przenikania do atmosfery), - zbiorniki magazynowe paliw płynnych zaprojektować jako dwupłaszczowe z automatycznym systemem wykrywania nieszczelności, - posadowienie zbiorników na paliwo powinno być dostosowane do warunków hydrogeologicznych i innych cech podłoża gruntowego oraz w bezpiecznej odległości niezagrażającej budynkom na działce sąsiedniej, - w miarę możliwości tereny wolne od zabudowy obsadzić zielenią izolacyjną. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż wnioskiem z dnia 21 lipca 2008 r. A Polska Sp. z o.o. w W. wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje w/w przedsięwzięcia. W toku wszczętego postępowania organ I instancji stwierdził zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po uzyskaniu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Powiecie [...] (pismo znak: [...] z dnia [...] r.) oraz Starosty [...] (postanowienie znak: [...] z dnia [...] r.), organ orzekł o niewymagalności sporządzenia przez inwestora raportu o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko ( ostateczne postanowienie znak: [...] z dnia [...] r.). Wymienioną decyzją, podjęto po uprzednim dokonaniu uzgodnień z ww. organem ochrony środowiska (postanowienie znak: [...]z dnia [...] r.) i organem ochrony sanitarnej (postanowienie znak: [...] z dnia [...] r.). Dalej organ wskazał, że przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć, o których mowa w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z pozn. zm.), tj. do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagane. Przy kwalifikowaniu tego przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, wzięto w ocenie organu pod uwagę szczegółowe uwarunkowania, o których mowa w § 5 ww. rozporządzenia. Odwołanie od powyższej decyzji złożyły D. G., J.Z. i B. C. Skarżące podniosły, że stanowisko organu I instancji odnoszące się do uwag zgłoszonych w toku postępowania co do planowanej inwestycji, jest dla nich niewystarczające i niesatysfakcjonujące. Uważają one bowiem, że zagrożeniem dla istniejących budynków będą zbyt blisko wykonane wykopy pod zbiorniki. Poza tym skarżące zwróciły uwagę, że ich budynki ogrzewane są piecami węglowymi, co stwarza niebezpieczeństwo pożaru lub wybuchu, a nadto na ich posesji prowadzona jest działalność gospodarcza, która stanowi źródło utrzymania ich rodzin. W budynku jednorodzinnym, w którym obecnie prowadzona jest działalność gospodarcza, zamierzają w najbliższej przyszłości zamieszkać, a także rozważają budowę na działce domu, w którym mają zamieszkać ich dzieci. Stacja benzynowa nie będzie natomiast dobrym sąsiedztwem i będzie stanowiła znaczną uciążliwość. Zdaniem skarżących, należy zmienić projekt inwestycji, aby nie stwarzała żadnego zagrożenia i uciążliwości. Decyzja z dnia 23 lutego 2009 r. Nr KO.461-74/08 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpatrzeniu odwołania Pani D. G., Pani J. Z. i Pani B. C., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z pozn. zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż przedsięwzięcie, o którym mowa w zaskarżonej decyzji pierwszoinstancyjnej jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionym w § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z pozn. zm.), które może wymagać sporządzenie raportu. W przedmiotowej sprawie organ I instancji, uwzględniając opinie organu ochrony sanitarnej i organu ochrony środowiska, nie stwierdził potrzeby sporządzenia raportu. Przedsięwzięcie to wymaga przed uzyskaniem pozwolenia na budowę decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z pozn. zm.), wyrażającej zgodę na realizację przedsięwzięcia, podejmowanej w postępowaniu normowanym przepisami tej ustawy, oraz określającej warunki i wymogi ochrony środowiska, które wiążą organ wydający pozwolenie budowlane. Zgodne z art. 56 ust. 1 ww. ustawy, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Dla terenu, na którym planowane jest ww. przedsięwzięcie, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony uchwałą Nr XXIII/169/08 Rady Miejskiej w Bełchatowie z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta Bełchatowa, obszaru ograniczonego ulicami: Al. Włókniarzy, Czapliniecką, Cegielnianą i rzeką Rakowką (Dz. Urz. Woj. 1Jodzkiego Nr 187, poz. 1771). Lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Teren, na którym planowane jest przedsięwzięcie oznaczony jest symbolem C29 MN,U. Zgodnie z § 30 ust. 29 pkt 2d ww. uchwały, dla terenu oznaczonego symbolem C29 MN,U, dla istniejącej stacji gazu płynnego, zlokalizowanej na działce o nr 375/2, obręb 9, ustala się adaptację nieograniczoną istniejącej zabudowy, usytuowanej wewnątrz obszaru wyznaczonego liniami zabudowy, na warunkach opisanych w punktach c,e,f,g,h oraz zgodnie z ustaleniami zawartymi w 11 § i 12§ pkt 2, z możliwością lokalizacji stacji paliw płynnych i myjni samochodowej. W § 11 ww. uchwały ustalono ochronę warunków życia i zdrowia ludzi poprzez: - 1) zakaz lokalizacji przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko, dla których istnieje obowiązek sporządzania raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, oraz dla których obowiązek taki może być ustalony (za wyjątkiem terenów gdzie dopuszczenie lokalizacji wskazano w ustaleniach szczegółowych), z wyłączeniem inwestycji infrastruktury technicznej; 2) oddziaływanie obiektów usługowych na środowisko przyrodnicze winno zamykać się w granicach terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny; 3) zakaz lokalizacji stacji paliw płynnych oraz samodzielnych stacji gazu płynnego, za wyjątkiem terenów, gdzie dopuszczenie lokalizacji wskazano w ustaleniach szczegółowych; 4) zakaz prowadzenia działalności uciążliwej w terenach mieszkaniowych; 5) zakaz prowadzenia hodowli zwierząt gospodarskich; 6) nakaz selektywnego gromadzenia odpadów stałych w ramach obowiązującego systemu utrzymania porządku i czystości w mieście, 7) obowiązek zapewnienia na własnej nieruchomości miejsca gromadzenia odpadów stałych; 8) zakaz lokalizacji usług, związanych ze zbieraniem, gromadzeniem, transportem, odzyskiem i unieszkodliwianiem odpadów. Natomiast w § 12 pkt 2 uchwały ustalono zasadę ochrony przed hałasem stanowiącą, że dla terenów, dla których przeznaczeniem podstawowym jest zabudowa mieszkaniowa występująca równolegle z funkcją usług, ustala się dopuszczalny poziom hałasu w środowisku jak dla terenów przeznaczonych na cele mieszkaniowo - usługowe. Z charakterystyki projektowanego przedsięwzięcia przedstawionej w informacji o planowanym przedsięwzięciu oraz ze stanowisk w zakresie uzgodnień, zawartych w ww. postanowieniach Starosty [...] i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Powiecie [...] wynika, ze planowane przedsięwzięcie nie będzie powodować negatywnego oddziaływania na środowisko oraz warunki życia i zdrowie ludzi, tym bardziej gdy uwzględnione zostaną rozwiązania techniczne i technologiczne dotyczące inwestycji, na które zwrócono szczegółowo uwagę w decyzji pierwszoinstancyjnej. Brak jest dowodów przeciwnych w tym względzie. Wobec powyższego inwestycja ta nie ma wpływu na obecne użytkowanie i zagospodarowanie terenów sąsiednich, o ile uwzględni się jej cechy oraz projektowane rozwiązania techniczne. W tych okolicznościach ocena oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko nie mogła być zakwestionowana, czemu dal wyraz organ I instancji podejmując zaskarżoną decyzję, w której określił elementy podlegające uwzględnieniu w następnej fazie procesu inwestycyjnego, którą będzie ubieganie się przez inwestora o pozwolenie na budowę i zatwierdzenie projektu techniczno - budowlanego, a także uzyskanie zgody na użytkowanie obiektów. Podkreślić przy tym należy, że - zgodnie z art. 56 ust. 1 b ustawy - organ I instancji podjął decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając: 1) uzgodnienia organów, o których mowa w art. 48 ust. 2; 2) informacje zawierające dane, o których mowa w art. 49 ust. 3, jako że sporządzenie raportu dla projektowanego przedsięwzięcia nie jest wymagane. Informacja o planowanym przedsięwzięciu uwzględnia zaś: 1) rodzaj, skalę i usytuowanie przedsięwzięcia, 2) powierzchnię zajmowanej nieruchomości i powierzchnię zabudowy oraz dotychczasowy sposób wykorzystywania terenu i obiektów budowlanych i pokrycie szatą roślinną, 3) rodzaj technologii, 4) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, 5) przewidywaną ilość wykorzystywanej wody i innych wykorzystywanych surowców, materiałów, paliw oraz energii, 6) rozwiązania chroniące środowisko, 7) rodzaje i przewidywaną ilość wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko. Stosownie do art. 56 ust. 2 i 3 cyt. ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, do której załącznik stanowi charakterystyka całego przedsięwzięcia, zasadnie określa: 1) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, 2) warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, 3) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Analiza i ocena bezpośredniego i pośredniego wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, a także możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, uzasadniają podstawy ustalenia warunków i wymagań dotyczących ochrony środowiska i ludzi, podlegających uwzględnieniu w dalszej fazie procesu inwestycyjnego, na etapie ubiegania się inwestora o pozwolenie na budowę. Jeżeli chodzi o podniesioną w toku postępowania przed organem I instancji i w odwołaniu kwestię, że projektowana budowa stanowi zagrożenie dla istniejących budynków, a w szczególności, że bliskość zbiorników paliwa spowoduje osłabienie fundamentów, to zauważyć należy, ze uwzględniając tą argumentację organ I instancji prawidłowo wprowadził w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymóg konieczny do uwzględnienia w projekcie budowlanym, a mianowicie, iż posadowienie zbiorników na paliwo powinno być dostosowane do warunków hydrogeologicznych i innych cech podłoża gruntowego oraz w bezpiecznej odległości niezagrażającej budynkom na działce sąsiedniej. Jeżeli chodzi o odległość zbiorników w stacjach paliw płynnych od fundamentów budynków, to została ona określona w § 101 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw (...) i wynosi 3 m. Należy podkreślić jeszcze raz, ze decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie uprawnia inwestora do rozpoczęcia robot budowlanych. Ostateczny kształt inwestycji określać będzie projekt techniczno - budowlany i pozwolenie na budowę, podejmowane w odrębnym postępowaniu przez organ architektoniczno - budowlany przy uwzględnieniu uwarunkowań wskazanych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżące podniosły naruszenie art. 7 i 77 K.p.a. przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nie uwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli oraz art. 51 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska przez błędną jego wykładnię i niesporządzenie raportu oddziaływania na środowisko. W skardze podniesione zostały również zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. W konkluzji skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie swego stanowiska przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się uchybień, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W pierwszym rzędzie należy wskazać, iż przepisy ustawy powołane w zaskarżonych decyzjach jako jej podstawy utraciły swą moc obowiązująca z dniem 15 listopada 2008 r., to jest z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. z dnia 7 listopada 2008 r Nr 199 poz. 1227 ) Jednak z mocy przepisów przejściowych ww. ustawy do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienionej w art. 144 ( Prawo ochrony środowiska ) , przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej , a nie zakończonej decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe – art. 153 ust. 1 ustawy zmieniającej. Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie niniejszej wpłynął w dniu 21 lipca 2008 r. co uprawniało organy administracji do rozpoznania sprawy na podstawie przepisów dotychczasowych. Zgodne z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z pozn. zm.) właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Planowane przedsięwzięcie "Rozbudowa istniejącej stacji auto - gazu o samoobsługową stacją benzynową wraz z przebudową zjazdu w B. na ul. A [...]". polegać będzie na rozbudowie istniejącej stacji auto - gazu o samoobsługową stację benzynową, która zlokalizowana będzie w południowej części terenu przeznaczonego pod inwestycję i będzie graniczyć z pasem drogowym ul. A. Od strony wschodniej i zachodniej działki graniczące z inwestycją stanowią zabudowę budynkami jednorodzinnymi. Od strony północnej zlokalizowany jest budynek właściciela działek. Minimalna projektowana odległość od dystrybutora paliwowego do budynku jednorodzinnego wynosi 32,50 m, pow. zabudowy dystrybutora wynosi - 3,24 m2, zaś pow. utwardzona - 700,00 m2. Na terenie stacji paliw odbywać się będą następujące procesy: - spust paliwa z cysterny do zbiornika na zasadzie dużego wahadła gazowego polegającego na tym, ze opary paliw zgromadzone w zbiorniku będą tłoczone do cysterny (szczelność tego procesu określa się na 99,5%), - tankowanie pojazdów odbywać się będzie na zasadzie małego wahadła gazowego polegającego na tym, ze opary zgromadzone w zbiorniku samochodu będą tłoczone do zbiornika paliwowego (szczelność tego procesu ocenia się na 98%(. Zbiornik paliwa posiadający konstrukcję dwupłaszczową zostanie wyposażony w sondę do monitoringu przestrzeni międzypłaszczowej. Na etapie budowy przewiduje się wykorzystanie wody do procesów technologicznych związanych z wykonaniem robot betonowych, na etapie eksploatacji i do pielęgnacji trawników. Z surowców przewiduje się wykorzystanie kruszyw naturalnych do budowy nawierzchni stacji w ilości - 400 m3. W trakcie budowy nastąpi emisja pyłów powstałych w procesie budowlanym. W trakcie eksploatacji zaś przewiduje się roczną emisję węglowodorów alifatycznych w ilości 0,20 Mg oraz węglowodorów aromatycznych w ilości 0,050 Mg. Oddziaływanie akustyczne ograniczone będzie do terenu inwestycji. Wody opadowe z terenu projektowanej stacji paliw będą ujęte poprzez projektowane wpusty uliczne i odprowadzone przez separator związków ropopochodnych do miejskiej kanalizacji deszczowej. W trakcie realizacji inwestycji będą powstawały odpady z budowy i demontażu obiektów, natomiast w trakcie eksploatacji: lampy fluorescencyjne - świetlówki, zużyte sorbenty i zaolejone czyściwo odpady włókiennicze, opakowania po olejach, płynach i kosmetykach samochodowych. Wskazać ponadto należy, co zasadnie podniósł organ, że w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia nie znajdują się obszary podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880 z pozn. zm.), a w szczególności obszary Natura 2000. Dla terenu, na którym planowane jest ww. przedsięwzięcie, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony uchwałą Nr XXIII/169/08 Rady Miejskiej w Bełchatowie z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta Bełchatowa, obszaru ograniczonego ulicami: Al. Włókniarzy, Czapliniecką, Cegielnianą i rzeką Rakowką (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego Nr 187, poz. 1771). Lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Teren, na którym planowane jest przedsięwzięcie oznaczony jest symbolem C29 MN,U. Zgodnie z § 30 ust. 29 pkt 2d ww. uchwały, dla terenu oznaczonego symbolem C29 MN,U, dla istniejącej stacji gazu płynnego, zlokalizowanej na działce o nr 375/2, obręb 9, ustala się adaptację nieograniczoną istniejącej zabudowy, usytuowanej wewnątrz obszaru wyznaczonego liniami zabudowy, na warunkach opisanych w punktach c,e,f,g,h oraz zgodnie z ustaleniami zawartymi w 11 § i 12§ pkt 2, z możliwością lokalizacji stacji paliw płynnych i myjni samochodowej. W § 11 ww. uchwały ustalono ochronę warunków życia i zdrowia ludzi, natomiast w § 12 pkt 2 uchwały ustalono zasadę ochrony przed hałasem stanowiącą, że dla terenów, dla których przeznaczeniem podstawowym jest zabudowa mieszkaniowa występująca równolegle z funkcją usług, oraz że ustala się dopuszczalny poziom hałasu w środowisku jak dla terenów przeznaczonych na cele mieszkaniowo - usługowe. Z charakterystyki projektowanego przedsięwzięcia przedstawionej w informacji o planowanym przedsięwzięciu oraz ze stanowisk w zakresie uzgodnień, zawartych w postanowieniach Starosty [...] i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Powiecie [...] wynika, ze planowane przedsięwzięcie nie będzie powodować negatywnego oddziaływania na środowisko oraz warunki życia i zdrowie ludzi, tym bardziej gdy uwzględnione zostaną rozwiązania techniczne i technologiczne dotyczące inwestycji, na które zwrócono szczegółowo uwagę w decyzji pierwszoinstancyjnej. Brak jest w sprawie dowodów przeciwnych w tym względzie - strona odwołująca się, a obecnie skarżące nie przedstawiły żadnych dowodów na poparcie swych twierdzeń. Stawiane zaś zarzuty względem oceny oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia dotyczą także zdarzeń przyszłych i niepewnych, niezależnie od braku ich wykazania. Skarżące nie kwestionowały również doręczonego im postanowienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. o odstąpieniu od wymogu sporządzenia przez Inwestora raportu o oddziaływaniu na środowisko zamierzonego przedsięwzięcia. W ocenie Sądu, przy tych ustaleniach należało zgodzić się z twierdzeniami organu, iż wobec powyższego inwestycja ta nie ma wpływu na obecne użytkowanie i zagospodarowanie terenów sąsiednich, o ile uwzględni się jej cechy oraz projektowane rozwiązania techniczne. Zasadnie więc została przyjęta ocena oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko wraz z elementami koniecznymi, które określiły organy administracji, a które należałoby uwzględnić w następnej fazie procesu inwestycyjnego, którą będzie ubieganie się przez inwestora o pozwolenie na budowę i zatwierdzenie projektu techniczno - budowlanego, a także uzyskanie zgody na użytkowanie obiektów. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa a przedstawiona przez organ w uzasadnieniu wykładnia przepisów prawa oraz przytoczona argumentacja zasługują na uwzględnienie. Wskazane w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, a już z pewnością nie miały ani nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Nie zachodzą, też kodeksowe przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ( art. 145 § 1 pkt. 2. p.p.s.a.), ani teź kodeksowe lub wynikajace z innych przepisów przesłanki do stwierdzenia naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził więc naruszenie prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też innego naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze skargę jako bezzasadną oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.