II SA/Łd 332/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. A. i P. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. A. i P. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie rozbudowanej części budynku p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. a.bł. W dniu 29 kwietnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga C. A. i P. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie rozbudowanej części budynku. Pełnomocnik skarżących wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, wystąpił także o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżących podniósł, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione z uwagi na zachodzenie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci całkowitej rozbiórki rozbudowanej o taras części budynku mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Przedmiotem wniosku skarżących jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę rozbudowanej o taras części budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż zaskarżona decyzja ma przymiot wykonalności. Nadto niewątpliwie rozbiórka każdego obiektu budowlanego niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty, może spowodować trudne do odwrócenia. Stąd na tle podobnych stanów faktycznych ugruntował się pogląd, że co do zasady wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku. W sprawach budowlanych, w których zazwyczaj chodzi o budowę lub rozbiórkę obiektu, trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione (por. postanowienia NSA: z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II OZ 1382/11; z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 385/12; z dnia 5 października 2012 r. sygn. akt II OZ 863/12 oraz z dnia 23 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 29/13 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Badając zasadność wniosku skarżących sformułowanego w niniejszej sprawie, Sąd wszechstronnie rozważył wszelkie okoliczności, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków. Na tej podstawie Sąd ocenił, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie, skarżący wykazali, w sposób należyty, iż wykonanie decyzji nakładającej obowiązek rozbiórki, na obecnym etapie postępowania, spowoduje nieodwracalne skutki. Przy czym, co trzeba podkreślić, strona skarżąca winna liczyć się z tym, że w razie prawomocnego oddalenia skargi, będzie zobowiązana wykonać nakaz rozbiórki, wstrzymanie wykonania jest bowiem jedynie formą ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. a.bł.