II SA/Łd 332/26

Dnia 22 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na decyzję Komendanta Straży Miejskiej w Zgierzu z dnia 22 stycznia 2026 roku nr 1/2026 znak: SM.5632.4.2026 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego P. J. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 7 kwietnia 2026 roku, pod pozycją [...]. es W dniu 6 kwietnia 2026 r. P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Komendanta Straży Miejskiej w Zgierzu z dnia 22 stycznia 2026 r. nr 1/2026, znak: SM.5632.4.2026 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej. Jednocześnie w dniu 6 kwietnia 2026 r. skarżący uiścił tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 200 zł. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2026 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Straży Miejskiej w Zgierzu wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi - w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, zaskarżona decyzja Komendanta Straży Miejskiej w Zgierzu z dnia 22 stycznia 2026 r. nr 1/2026 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej została doręczona skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2026 r. Zauważyć należy, że zaskarżona decyzja została również przesłana skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2026 r. drogę poczty elektronicznej (e-mail) na adres email podany przez skarżącego, tj.: [...] Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że zgodnie z art. 109 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) – powoływanej dalej jako: "k.p.a.", o wprowadzeniu decyzji do obrotu prawnego i jej obowiązywaniu wobec strony można mówić dopiero z chwilą doręczenia, a wyjątkowo - ustnego ogłoszenia. Decyzja administracyjna zaczyna funkcjonować w obrocie prawnym od momentu jej skutecznego doręczenia. Przesądza o tym treść art. 110 k.p.a., stanowiąca, że organ administracji publicznej jest związany decyzją od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Moment skutecznego doręczenia decyzji stronie ma zatem dwojakie znaczenie dla dalszego przebiegu postępowania administracyjnego. Po pierwsze, z tą chwilą decyzja zaczyna wiązać organ, który ją wydał, i jednocześnie dopiero od tego momentu może zostać zaskarżona we właściwy sposób. Tym samym decyzja administracyjna, chociaż podpisana przez organ, który ją wydał, nie wchodzi do obrotu prawnego i nie wywołuje żadnych skutków prawnych przed jej doręczeniem lub ogłoszeniem stronie (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2019 r., s. 662). W ocenie Sądu, doręczenie jest czynnością procesową organu administracji publicznej wywołującą skutki prawne przewidziane w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Od daty doręczenia rozpoczynają bowiem bieg niektóre terminy do dokonania czynności procesowych, a ponadto doręczenie pisma może wywoływać także inne skutki prawne, w szczególności związanie organu rozstrzygnięciem jest skuteczne od chwili jego doręczenia. W piśmiennictwie przyjmuje się, że instytucja doręczeń urzeczywistnia zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu, bowiem umożliwia stronie zapoznanie się z czynnościami organu i innych uczestników postępowania albo uczestniczenie w tych czynnościach (zob. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Kraków 2000, s. 321). Nieprawidłowe, czyli niezgodne z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, doręczenie pisma, od którego rozpoczyna bieg termin procesowy, należy uznać za naruszenie zasady oficjalności doręczeń pism, mogące spowodować pozbawienie strony możliwości obrony swych praw. Prawidłowość postępowania organu w tym zakresie podlega kontroli ze strony sądu administracyjnego. Niezgodne z przepisami postępowania administracyjnego doręczenie pisma (decyzji, postanowienia) może być uznane przez Sąd w konkretnych okolicznościach sprawy za pozbawione znaczenia prawnego i uzasadniające stwierdzenie, że do doręczenia doszło w innej dacie, niż to przyjmuje organ, albo że w ogóle nie doszło do doręczenia. Wynika to z obowiązującej w postępowaniu administracyjnym zasady, że decyzja administracyjna (postanowienie) wywiera skutki prawne od daty jej doręczenia lub ogłoszenia (art. 109 § 1 k.p.a.). W sprawie należy także zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 39 § 2 i § 3 k.p.a., w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1, organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem: 1) przez operatora wyznaczonego z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, albo 2) przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1 i § 2 pkt 1, organ administracji publicznej doręcza pisma: 1) przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640), albo 2) przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Wychodząc z powyższych przesłanek należy stwierdzić, że Komendant Straży Miejskiej w Zgierzu przesłał skarżącemu zaskarżoną decyzję z dnia 22 stycznia 2026 r. nr 1/2026 w przesyłce listowej, za pośrednictwem operatora pocztowego. Zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2026 r. Z akt sprawy wynika także, że zaskarżona decyzja została przesłana skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2026 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej, na adres skarżącego. Przesłanie decyzji tą drogą komunikacji nie wywołuje żadnych skutków prawnych, w tym skutecznego doręczenia decyzji. Zauważyć należy, że przepis art. 109 § 1 k.p.a. zobowiązuje organ administracji publicznej do doręczenia stronie decyzji, co należy rozumieć jako obowiązek doręczenia stronie oryginału decyzji (por. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. II OSK 1906/20, Lex nr 3108841). Tym samym nie można uznać za prawidłowe przesłanie kopii decyzji, jej skanu czy fotokopii. Nie ulega wątpliwości, że skarżący przedmiotową skargę do sądu administracyjnego skierował przed odebraniem zaskarżonej decyzji, nadanej przez organ (zgodnie z obowiązującymi przepisami) za pośrednictwem operatora pocztowego. Skarga została wniesiona za pośrednictwem organu w dniu 6 kwietnia 2026 r., natomiast skuteczne doręczenie skarżącemu zaskarżonej decyzji miało miejsce w dniu 17 kwietnia 2026 r. Wniesienie skargi przed doręczeniem decyzji podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por. np. wyrok NSA z dnia 27 marca 2019 r., sygn. I GSK 325/19 oraz postanowienia NSA: z dnia 18 maja 2017 r., sygn. II GSK 1948/15 i z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. I OSK 2364/17; dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga przedwczesna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stosownie do którego sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przed doręczeniem decyzji, a więc z naruszeniem terminu wynikającego z powyższego art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec tego, że skarżący uiścił wpis od skargi, wpis ten – z uwagi na odrzucenie skargi – podlega zwrotowi. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia. es