II SA/Łd 340/17

Dnia 29 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Strykowie z dnia 28 lipca 2009 roku nr XXXVI/290/2009 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Stryków postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącemu J. K. kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 31 marca 2017 roku, pod pozycją [...]. LS J. K. zaskarżył do sądu administracyjnego uchwałę Rady Miejskiej w Strykowie z dnia 28 lipca 2009 roku nr XXXVI/290/2009 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Stryków. Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 maja 2017r. skarżący został wezwany do złożenia dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braku skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 maja 2017r. W ustawowym terminie, który upłynął w dniu 22 maja 2017r., skarżący nadesłał pismo z dnia 2 marca 2017r., skierowane do Przewodniczącego Rady Miasta Gminy Stryków, zatytułowane "Wezwanie w trybie art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym". W piśmie tym J. K. wezwał Gminę Stryków: 1. do wypłaty odszkodowania w kwocie 120.000,00 zł w terminie 2 tygodni od doręczenia wezwania, tytułem szkody powstałem na skutek zmiany ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gm. Stryków zatwierdzonego uchwałą nr XXXVI/290/2009 Rady Miejskiej w Strykowie z dnia 28 lipca 2009r. (Dz.U. Woj. Łódzkiego nr 263, poz. 2312 z dn. 9 września 2009r.), tj. poprzez oznaczenie terenu zabudowy pod mieszkalnictwo jednorodzinne, usługi o uciążliwości nieprzekraczającej granic działki, bądź usługi, rzemiosła i drobnej wytwórczości o uciążliwości nieprzekraczającej granic działki, na głębokość 70,0 metrów od pasa drogi, co czyni tę działkę całkowicie niezdatną do jej przeznaczenia ze względu na istnienie w tym miejscu niecki zalewowej, podczas gdy przesunięcie głębokości linii zabudowy o 40,0 (co daje łącznie 110 metrów) pozwoli na realizację celów wskazanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, wobec okoliczności, iż teren ten we wskazanej odległości wyniesiony jest o 2-2,5 metra; 2. ewentualnie do wykupienia wskazanej działki za cenę 60,00 za metr kwadratowy; 3. ewentualnie do podjęcia uchwały Rady Miasta Stryków o wyrażeniu zgody na przeniesienie lokalizacji zabudowy mieszkalnej na głębokość-wysokość budynku na sąsiedniej działce o nr 281/1 (stanowiącej własność P. M.), wybudowanego w 2016r. na podstawie pozwolenia na budowę nr 1502/2015 z dnia 28 grudnia 2015r., wydanego przez Starostwo Powiatowe w Z.. Lokalizacja zabudowy w lustrzanym odbiciu na działce [...] znajdzie się na skarpie niecki i będzie objęta decyzją nr [...] z dnia [...] w sprawie podziału działki nr [...] w miejscowości S. 6A. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Strykowie wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016r., poz. 446) – w skrócie: "u.s.g.". Organ podkreślił, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Prawidłowo dokonane wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego musi zostać sporządzone w formie pisemnej i przesłane do właściwego organu, który podjął przedmiotową uchwałę, ze wskazaniem dokonanych w tej uchwale naruszeń prawa. Wskazanie bowiem istoty naruszenia prawa pozwala organowi na ustosunkowanie się do meritum sprawy w odpowiedzi na wezwanie bądź nawet uwzględnienie racji strony skarżącej. W ocenie organu za takie wezwanie nie można uznać pisma z dnia 2 marca 2017r., którego celem nie było wskazanie dokonanych przez organ naruszeń, a jedynie wystąpienie z żądaniem wypłaty odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości lub dokonanie jej wykupu. Zdaniem organu wystąpienie z takim roszczeniem pozwala przyjąć, że w ocenie skarżącego uchwała jest zgodna z prawem, a jedynie powoduje skutek w postaci spadku wartości gruntu. Także pkt 3 ww. pisma nie wskazuje na naruszenie przepisów przez zaskarżoną uchwałę. Jego treść jednocześnie wskazuje na to, że skarżący złożył wniosek o podjęcie uchwały "wyrażającej zgodę na przeniesienie lokalizacji zabudowy mieszkaniowej na głębokość budynku na sąsiedniej działce nr 281/1. Organ dodał, że jego odpowiedź na ww. pismo także nie stanowiła ustosunkowania się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Organ wyjaśnił stronie jedynie, że nie zachodzą podstawy do wypłaty dochodzonych świadczeń oraz że nie jest dopuszczalne podjęcie uchwały o zaproponowanej treści, bowiem może to nastąpić wyłącznie poprzez zmianę planu następującą w tym samym trybie, co jej przyjęcie. Także sam tytuł pisma wskazuje na to, iż nie mamy do czynienia z wezwaniem w trybie art. 101 ust. 1 u.g.s. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016r., poz. 446) – w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia skargi – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z przepisu tego wynika, iż koniecznym warunkiem formalnym do skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 powołanej ustawy jest uprzednie wezwanie organu gminy, który wydał zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, dokonanego poprzez wydanie zaskarżonego aktu. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością procesową powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu kontrolę uchwały rady gminy lub zarządzenia organu wykonawczego gminy pod względem ich zgodności z prawem. Wezwanie to z jednej strony konkretyzuje podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone, z drugiej strony konkretyzuje zaskarżony akt i podmiot, który go wydał. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w związku z uchwaleniem przez radę gminy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, powinno określać na czym polega naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego powiązanego z konkretną normą prawa materialnego oraz zawierać jednoznaczne żądanie usunięcia naruszenia prawa dokonanego ww. uchwałą. W świetle powyższych rozważań nie można uznać pisma skarżącego z dnia 2 marca 2017r. za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, po pierwsze dlatego, że jak słusznie podkreślił organ w odpowiedzi na skargę, pismo to jest przede wszystkim roszczeniem odszkodowawczym za zmniejszenie wartości nieruchomości skarżącego, w trybie art. 36 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2016r., nr 778). Wynika to jednoznacznie z pkt 1 i 2 ww. pisma. Ponadto potwierdza to już sam tytuł pisma. Po drugie wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie stanowi również pkt 3 pisma skarżącego z dnia 2 marca 2017r., bowiem wynika z niego, że skarżący domaga się wydania przez organ gminy uchwały wyrażającej zgodę na odstępstwo od zapisów planu miejscowego, ustalających linię zabudowy na działce skarżącego. Skarżący nie wskazał jednak, w jaki sposób konkretne zapisy planu miejscowego naruszają jego indywidualny interes prawny, wynikający z określonej normy prawa materialnego. Jak wynika z odpowiedzi organu na pismo skarżącego z dnia 2 marca 2017r. zmiana linii zabudowy określonej w planie miejscowym może nastąpić wyłącznie w drodze zmiany planu, poprzedzonej sformalizowaną procedurą, która odbywa się w tym samym trybie, w jakim uchwalany jest plan. Tym samym żaden przepis prawa nie pozwala organowi gminy na wydanie uchwały, uprawniającej do odstępstwa od zapisów planu. Ponadto organ wskazał, że aktualnie nie przewiduje się zmiany planu dla wskazanego terenu. Niewystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oznacza, że taka skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. Z tych powodów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec tego orzeczono, jak w pkt 2 postanowienia. LS