II SA/Łd 341/09

Dnia 21 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę II SA/Łd 341/09 UZASADNIENIE W dniu 5 maja 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, przesłana przez organ wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią, skarga M.S. na decyzję Kierownika urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Strona skarżąca wniosła o pozytywne rozpatrzenie sprawy i załączyła kserokopię zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie przez stronę skarżącą trybu określonego w art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Przy czym samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 w/w ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy kwestionowana przez stronę skarżącą decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. jest decyzją, od której stronie, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek taki należało wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji z dnia [...]r. Strona skarżąca nie skorzystała z prawa złożenia przedmiotowego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tym samym nie wyczerpała wszystkich środków zaskarżenia, które przysługiwały jej w postępowaniu administracyjnym, a których wyczerpanie warunkuje skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego złożenie skargi do Sądu było przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli legalności przedmiotowej decyzji administracyjnej. Zaskarżenie decyzji organu I instancji jest niedopuszczalne z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia (postanowienie WSA z dnia 12 lipca 2004r., sygn.akt III SA/Gd 377/04, dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 220387). Z tych wszystkich względów Sąd uprawniony był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji. ar