II SA/Łd 349/16

Dnia 28 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2016 roku sprawy ze skargi I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS Decyzją z dnia [...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza S. z dnia [...] ustalającą, na wniosek Spółki A. z o.o. z siedzibą w P., środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej o mocy do 2 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, drogą dojazdową i placem manewrowym, na działkach nr ewid. 393, 394, 395 w miejscowości K., gm. S. Na powyższą decyzję, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył I.W. . Powielając argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Po rozpoznaniu sprawy na rozprawie w dniu 5 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] oraz decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], oznaczone numerami: [...],[...]; [...];[...]; [...];[...]; [...];[...];[...];[...]; [...];[...];[...];[...];[...];[...]. Na skutek rozpatrzenia skargi kasacyjnej wniesionej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 lutego 2016 r. w pkt 1 uchylił zaskarżony wyrok z dnia 5 lutego 2014 r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjny w Łodzi do ponownego rozpoznania. Na rozprawie w dniu 28 czerwca 2016 r. Przewodniczący stwierdził, że do akt sprawy wpłynęło pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 8 czerwca 2016 r. wraz z załącznikami, z treści którego wynika, iż wydana została decyzja Burmistrza S. znak [...] z dnia [...]. o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji tego organu z dnia [...]. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wykazane w pkt 1-2. Wspomniany pkt 1 dotyczy skutecznego cofnięcia skargi; natomiast pkt 2 śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Umorzenie postępowania polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania z uwagi na wystąpienie zdarzeń, które uniemożliwiają rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia środka zaskarżenia. W doktrynie prawa i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego skutkujący tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty, w sytuacji gdy w toku postępowania wystąpią zdarzenia, które powodują trwałą niemożność dalszego jego prowadzenia (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 487/07, z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 812/11 – dostępne, jak i pozostałe przywołane w uzasadnieniu, na internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn mamy do czynienia m.in., gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione, czyli przykładowo przestanie istnieć przedmiot danego postępowania. W okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy nie mogło ujść uwadze sądu, iż decyzją z dnia [...]. Burmistrz S. stwierdził wygaśnięcie decyzji własnej z dnia [...]. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej o mocy do 2 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, drogą dojazdową i placem manewrowym, na działkach nr ewid. 393, 394, 395 w miejscowości K., gm. S. Jest to o tyle istotne, iż opisana decyzja organu I instancji z dnia [...] w toku kontroli międzyinstancyjnej została utrzymana w mocy, zaskarżoną przez I.W., decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...],[...]. Nadto, jak wyjaśnił organ II instancji w piśmie procesowym z dnia 8 czerwca 2016 r., od przedmiotowej decyzji Burmistrza S. z dnia [...] nie wniesiono odwołania. W świetle powyższego zauważyć należy, iż skoro decyzja Burmistrza S. z dnia [...] utraciła moc obowiązującą na skutek wydania decyzji z dnia [...] stwierdzającej jej wygaśnięcie, to przestał istnieć przedmiot zaskarżenia oraz przedmiot kontroli sądowej. Nadto, zwrócić należy uwagę, iż wygaśnięcie przedmiotowej decyzji nastąpiło z inicjatywy inwestora, który wystąpił o jej wygaszenie oświadczając, iż decyzja ta stała się dla niego bezprzedmiotowa. Zatem i z tego względu dalsze prowadzenie postępowania sądowego dotyczącego interesu prawnego tegoż inwestora polegającego na uzyskaniu decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla opisanego przedsięwzięcia, stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym należało stwierdzić, że wskazana okoliczność tworzy w przedmiotowej sprawie nową sytuację faktyczną i prawną uzasadniającą umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. IB