II SA/Łd 353/16

PostanowienieWSA w Łodzi2016-06-03

Skład orzekający: Joanna Sekunda-Lenczewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, dotyczącej zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, został należycie uzasadniony przez stronę skarżącą w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 PPSA (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków)?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystarczająco przesłanek z art. 61 § 3 PPSA. Wniosek był lakoniczny, nie zawierał szczegółów dotyczących sytuacji materialnej rodziny, które pozwoliłyby ocenić, czy kwota do zwrotu wraz z odsetkami spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki finansowe. Obowiązek wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej.
Stan faktyczny
E. L. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi dotyczącą zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując to niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody majątkowej i niemożliwych do odwrócenia negatywnych skutków finansowych dla rodziny. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. P. W dniu 11 maja 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga E. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Formułując szereg wniosków procesowych, skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia dla rodziny znacznej szkody majątkowej oraz spowodowanie niemożliwych do odwrócenia negatywnych skutków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotnym jest, iż to strona wnosząca o wstrzymanie wykonania aktu musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej (postanowienia NSA: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05; z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04 – dostępne, podobnie jak pozostałe przywołane w uzasadnieniu na stronie Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). To strona występująca o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić istnienie przesłanek z powołanej normy prawnej. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd, w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08). W ocenie sądu, skarżąca nie uzasadniła, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek skarżącej jest bardzo lakoniczny, nie wynika z niego jaka jest sytuacja materialna rodziny skarżącej, co pozwalałoby na ocenę, czy uiszczenie kwoty 3681 zł wraz z odsetkami mogłoby wyrządzić stronie znaczną szkodę. Również z akt sprawy nie wynika, jaka jest aktualna sytuacja finansowa skarżącej. Uwzględniając zaś, iż zaskarżona decyzja dotyczy zwrotu nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego, to niewątpliwie jedynie pełny obraz sytuacji finansowej strony umożliwia prawidłową ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić wnioskodawcy szkodę w znacznych, a nie jakichkolwiek rozmiarach. Ogólnie uzasadniony wniosek skarżącej uniemożliwia stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Sam fakt, że wskutek decyzji sytuacja majątkowa strony ulegnie pogorszeniu nie uzasadnia wstrzymania jej wykonania. Reasumując, skarżąca nie wskazała okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przybliżyła żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Kwestia naruszenia przepisów prawa będzie natomiast przedmiotem rozpoznania dopiero na rozprawie, stąd merytorycznych argumentów skargi sąd nie był obowiązany uwzględniać przy analizie samego wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. Z tych wszystkich względów sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. A. P.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło