II SA/Łd 355/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu emisji hałasu do środowiska p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Łd 355/10 UZASADNIENIE W dniu 16 kwietnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu emisji hałasu do środowiska. Skarżący podnosząc szereg zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając postawione wnioski skarżący skupił się na argumentacji dotyczącej merytorycznej poprawności samej decyzji, pozostawiając wniosek o wstrzymanie jej wykonania bez uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przywołanego unormowania wywieść należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, a zatem sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powołanego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, przy czym przepis zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426) W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009r., sygn.akt I FZ 148/09, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 564208). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy przypomnieć należy, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący zamieścił wśród wniosków skargi. Takie sposób sformułowania wniosku jest w pełni dopuszczalny, jednocześnie prowadzi do założenia, iż uzasadnienie skargi będzie zawierało także uzasadnienie dla złożonego wniosku. Lektura przedmiotowego uzasadnienia skargi nie pozwala na wyodrębnienie z niego argumentacji potwierdzającej zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Nie budzi natomiast wątpliwości fakt, iż to wnioskodawcy winno zleżeć na wykazaniu zasadności zgłoszonego żądania. Sąd nie może natomiast dowolnie orzekać nie mając żadnego oparcia w materiale sprawy. Nie możne dojść do sytuacji, w której to na Sąd przerzucony zostaje obowiązek poszukiwania okoliczności uzasadniających wniosek w przypadku, gdy strona skarżąca nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. ar