II SA/Łd 357/18

Dnia 6 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ż. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawy ze skargi J. Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. A.B. Postanowieniem z dnia 25 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]roku nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 22 czerwca 2018 roku J. Ż. wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi podnosząc, że w terminie od 1 kwietnia 2018 roku do 15 czerwca 2018 roku przebywała poza miejscem zameldowania. Do odbioru przesyłek pocztowych upoważniła brata, który w czasie jej nieobecności wyjechał w sprawach służbowych i nie był w stanie odebrać awizowanej przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - w skrócie: "p.p.s.a." - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Z treści wyżej wskazanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W realiach rozpoznawanej sprawy przyjąć należy, że skarżąca, składając przedmiotowy wniosek 22 czerwca 2018 roku dochowała siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wykonania zobowiązania Sądu poprzez uiszczenie wpisu od skargi, nie spełnia przesłanki określonej w art. 87 § 4 p.p.s.a. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym jak wynika z akt sprawy, wpisu od skargi jednak nie uiściła. W ocenie Sądu, skarżąca nie spełniła także ostatniej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, tj. nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu do jego uiszczenia (art. 87 § 2 p.p.s.a.) Wskazane przez skarżącą okoliczności, a mianowicie, że w okresie od 1 kwietnia 2018 roku do 15 czerwca 2018 roku przebywała poza miejscem zameldowania, a brat upoważniony przez skarżącą do odbioru przesyłek pocztowych podczas jej nieobecności, wyjechał w sprawach służbowych i nie odebrał awizowanej przesyłki, stanowiące próbę uprawdopodobnienia braku jej winy w uchybieniu terminowi, nie mogą stanowić podstawy do jego przywrócenia. Powód, dla którego skarżąca uchybiła terminowi nie miał charakteru nagłego i nieoczekiwanego. Wyjazd poza miejsce zameldowania na okres 2, 5 miesiąca w okolicznościach wskazywanych przez skarżącą nie jest przeszkodą, której powołująca się na nią nie mogła przewidzieć, a także nie można mówić, że ma ona charakter nagły. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności po upływie terminu zakreślonego dla jej wykonania wymaga uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (w rozumieniu zamierzonego działania sprzecznego z regułami postępowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności do załatwiania własnych spraw). Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, według obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia (jak np. pożar, powódź, nagła obłożna choroba powodująca konieczność hospitalizacji), tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istotnym przy tym jest, że przy ocenie winy strony w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań, mających na celu zabezpieczenie warunków w dotrzymaniu terminu (por. wyrok NSA z dnia 12 lipca 2017 r., o sygn. akt II GSK 3163/15 – wszystkie powołane w niniejszym orzeczeniu wyroki dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga, że na równi z zawinieniem strony traktuje się przy tym zawinienie osób, którym zleciła ona prowadzenie swoich spraw (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FSK 374/06, dostępny na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na gruncie badanej sprawy istotnym jest, że w zakresie przywrócenia terminu wystarczające jest jedynie uprawdopodobnienie zdarzeń, które były przeszkodą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie, nie zaś przedstawienie niepodważalnych dowodów, świadczących o niedających się przezwyciężyć przeszkodach. Nie zmienia to jednak faktu, że obowiązek wykazania okoliczności w tym zakresie spoczywa na stronie (por. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2013 r., o sygn. akt II FSK 178/12). Natomiast wykazane okoliczności faktyczne, stanowiące podstawę przywrócenia terminu, podlegają ocenie Sądu, który nie ma obowiązku poszukiwania dowodów wskazujących na możliwość braku winy strony w uchybieniu terminu. Istotnym jest również, że uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu nie może ograniczać się jedynie do niczym nie popartych, samych twierdzeń strony, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. W konsekwencji Sąd uznał, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy nie zostały zrealizowane przesłanki określone w art. 87 p.p.s.a., od których zaistnienia uzależnione jest uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności. W związku z czym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. A.B.