II SA/Łd 36/10

Dnia 14 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych - Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 roku sprawy ze skargi H. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat A. W. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy [...] kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług według obowiązującej stawki przewidzianej dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej H. M. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r., nr 207, poz. 2016 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółdzielni Mieszkaniowej A pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem wielostanowiskowym, przebudowę wewnętrznego układu komunikacji i parkowania, przyłącza wody i kanalizacji ogólnospławnej, przebudowę zewnętrznych instalacji wody i kanalizacji, zewnętrzną instalację elektryczną, na nieruchomości przy ul. A [...], działka nr 33/4, 33/5 (dawniej 33/3), 34/4, 34/5, 34/6, 34/7, 34/8 (dawniej 34/1), 38/5, 38/6 (dawniej 38/1), 39/4, 39/5 (dawniej 39/1), 24/55, 24/60 (dawniej 24/58). Jednocześnie Prezydent określił szczegółowe warunki prowadzenia robót budowlanych i wskazał, iż obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmuje nieruchomości, na których realizowana będzie inwestycja oraz działki nr 38/2, 39/3 i 40/2 w Ł. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż postępowanie w sprawie wszczęte zostało na wniosek inwestora, do którego załączone zostały niezbędne dokumenty m.in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ważną decyzję o warunkach zabudowy i 4 egzemplarze projektu budowlanego. Podkreślił, iż analiza zgromadzonego materiału ujawniła pewne nieścisłości i braki, które inwestor uzupełnił w wyznaczonym terminie. Następcze sprawdzenie kompletności i zgodności wszystkich dokumentów, zdaniem organu, uzasadnia wydane rozstrzygnięcie ponieważ projekt budowlany jest zgodny z zapisami decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...]r., z których wynika m.in., że inwestycja usytuowana jest na terenie zabudowy śródmiejskiej o wysokiej intensywności zabudowy. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przepisy te odnoszą się do odległości projektowanego budynku od obiektów istniejących, między innymi w kontekście ochrony pożarowej, dostępu do światła dziennego i nasłonecznienia. Organ zwrócił uwagę, iż minimalna odległość projektowanego budynku od budynków istniejących spełnia przepisy §13 oraz §60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690) bowiem odległość ta wynosi 14,93 m i jest większa od 8,7 m czyli połowy wysokości budynku projektowanego oraz nie zmienia czasu nasłonecznienia w pomieszczeniach mieszkalnych budynku istniejącego, gdyż projektowany budynek usytuowany jest od północnej strony budynku mieszkalnego. Organ wskazał, iż spełniony jest także warunek z §19 w/w rozporządzenia gdyż projektowane miejsca postojowe, których liczba nie przekracza 60, usytuowane są w odległości nie mniejszej niż 10 m od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynkach mieszkalnych i zamieszkania zbiorowego oraz od granicy działki. Podkreślił, iż projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw przeciwpożarowych a zaproponowane rozwiązania zostały zaakceptowane przez [...] Komendanta Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...]r. Reasumując wywiódł, iż złożony projekt jest kompletny, wykonany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, załączono do niego wymagane uzgodnienia i opinie, w tym opinię Wydziału Ochrony Środowiska pod kątem ochrony zieleni miejskiej. Prezydent wskazał, iż w konsekwencji poczynionych ustaleń oraz wobec treści art. 35 ust. 4 prawa budowlanego, który obliguje do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku spełnienia wymagań określonych w art. 32 ust. 4 ustawy, obowiązany był wydać wnioskowaną decyzję. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli A. P.-M., B. B., K. K., M. M., S. W., Z. i E. G., E. i J. J., M. i E. K., H. N., H. i H. M., A. i A. P., W. i E. P., J. i M. W. – właściciele lokali mieszkalnych usytuowanych w budynku na działce nr 40/2, której są współwłaścicielami. W uzasadnieniu odwołania podnieśli, iż Spółdzielnia Mieszkaniowa A założyła spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością B Projekt i nie jest jasna współpraca i udział tej spółki w planach inwestycyjnych Spółdzielni oraz przepływ funduszy pomiędzy Spółką a Spółdzielnią. Odrębne odwołanie od powyższej decyzji złożyli M. i J. W. wnosząc o umorzenie postępowania w związku z przedwczesnym rozpoczęciem budowy i wykonywaniem przyłączeń siec ciepłowniczej do mającego powstać budynku od dnia 5 października 2009r. W uzasadnieniu powołali się na ochronę interesów okolicznych mieszkańców, interesów miasta oraz ochronę zieleni miejskiej. Zwrócili uwagę na niejasne powiązania finansowe pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową A i Spółką B Projekt oraz fakt, iż zawiadomili organy nadzoru budowlanego o przedwczesnym rozpoczęciu prac budowlanych. W kolejnych swoich pismach Państwo W. wskazywali na niedogodności związane z realizacją inwestycji w zakresie wewnętrznej komunikacji i korzystania z miejsc parkingowych, które wyznaczone zostały na obszarze działki (będącej w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej), na której ma powstać inwestycja oraz kwestionowali zgodność inwestycji z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w szczególności w zakresie odległości budynku istniejącego od planowanego, nasłonecznienia, wysokości obiektu. W odrębnym piśmie zastrzeżenia do decyzji z dnia [...]r. składali także Państwo Palatyńscy oraz Kuratorium Oświaty. Decyzją z dnia [...]r. znak: [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, art. 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust. 4 i art. 36 Prawa budowlanego, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] powtórzył dotychczasowy przebieg postępowania, w tym stanowiska stron, jak również uzasadnienie decyzji organu I instancji, które w pełni podzielił. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania wyjaśnił, iż kwestie w nim podnoszone nie leżą w gestii organów administracji architektoniczno-budowlanej, wszelkie zarzuty dotyczące funkcjonowania zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej należy bowiem kierować do rady nadzorczej sprawującej nadzór nad działalnością spółdzielni. Podobnie potencjalne zmniejszenie wartości zakupionych nieruchomości wobec spełnienia wymagań art. 32 i art. 35 Prawa budowlanego nie może być przedmiotem oceny organu administracji architektoniczno-budowlanej. W odpowiedzi na zarzuty Państwa Walczak Wojewoda wskazał, iż minimalna odległość projektowanego budynku od budynków istniejących wynosi 14,93 m i jest większa od 8,7 m czyli połowy wysokości budynku projektowanego w związku z czym spełnione zostały wymogi z §13 oraz §60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., lokalizacja przedmiotowego budynku nie zmienia także czasu nasłonecznienia w pomieszczeniach mieszkalnych budynku istniejącego, gdyż projektowany budynek mieszkalny usytuowany jest od północnej strony budynku istniejącego. W podnoszonej przez odwołującej kwestii miejsc parkingowych Wojewoda wskazał, iż sprawa ta winna zostać rozwiązana w oparciu o przepisy Prawa spółdzielczego, gdyż w jego ocenie planowana inwestycja spełnia wymogi §19 w/w rozporządzenia dotyczące odległości projektowanych parkingów od obiektów istniejących, projektowane miejsca parkingowe, których liczba nie przekracza 60, usytuowane są w odległości nie mniejszej niż 5 m od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym i zamieszkania zbiorowego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi H. M. sformułowała zarzut naruszenia art. 156 §1 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie racji ekonomicznych oraz skutków społeczno-gospodarczych, które wywoła zaskarżona decyzja oraz art. 3 i art. 6 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi sformułowała szereg zarzutów dotyczących meritum sprawy, podniosła, iż realizacja inwestycji utrudni dostęp do ich nieruchomości pracownikom służb publicznych, jak chociażby straży pożarnej czy służby zdrowia, jak również samochodów dostawczych do znajdujących się w najbliższej zabudowie sklepów i obiektów usługowo-handlowych. Nadto w związku z planowanymi pracami budowlanymi pogorszeniu ulegnie stan techniczny budynku, w którym mieszka skarżąca, a który już nosi ślady pęknięć. Realizacja zabudowy doprowadzi do powstania swego rodzaju betonowej studni, w której trudno będzie funkcjonować, będzie utrudniony dostęp światła, powietrza, dzieci nie będą miały gdzie się bawić. Ograniczone zostaną tereny zieleni miejskiej i zlikwidowane siedliska ptaków. Ulegnie zmniejszeniu liczba dostępnych miejsc parkingowych. Strona zwróciła uwagę, iż starali się o pozyskanie pozwolenia na realizację zadaszenia dla samochodów, jednak bezskutecznie. Zwróciła uwagę, iż należałoby zweryfikować konieczność realizacji kolejnego budynku mieszkalnego wobec kilkunasto ruder, opustoszałych budynków, które mogłyby zostać wyremontowane dla potrzeb mieszkańców miasta W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 23 listopada 2010r. pełnomocnik Spółdzielni Mieszkaniowej złożył mapę obrazującą usytuowanie budynku w terenie z zaznaczeniem terenów zielonych i nasadzeń, mapę zagospodarowania terenu zielenią, wydruk obrazujący usytuowanie działek inwestycyjnych względem działek z nimi sąsiadującymi, protokół kontroli budowy z dnia [...]r. oraz pozytywną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie wycinki drzew. Po zamknięciu rozprawy uczestniczka postępowania M. W. złożyła pisemne stanowisko w sprawie poparte załączoną dokumentacją fotograficzną oraz kserokopię wniosku z dnia 26 czerwca 2003r. do Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej o przeniesienie prawa własności lokalu mieszkalnego i odpowiedź na ten wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna, zaskarżona decyzja nie narusza bowiem przepisów prawa, sądy administracyjne zostały zaś powołane do badania zgodności z prawem działania organów administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., a także art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a". Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić w całości lub części (art. 145 § 1 ust.1 p.p.s.a.), stwierdzić jej nieważność w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 ust. 2 p.p.s.a.). Ewentualnie stwierdzić, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 ust. 3 w/w ustawy). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu. Podkreślić należy także, iż sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się naruszeń, które skutkowałyby jej uchyleniem. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r., mocą której Prezydenta Miasta po rozpatrzeniu wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej A, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem wielostanowiskowym, przebudowę wewnętrznego układu komunikacji i parkowania, przyłącza wody i kanalizacji ogólnospławnej, przebudowę zewnętrznych instalacji wody i kanalizacji, zewnętrzną instalację elektryczną, na nieruchomości przy ul. A [...]. Analizując stanowisko organów administracji wywiedzione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w świetle zgromadzonych w sprawie dokumentów, w ocenie Sądu stanowisko to zasługuje na uwzględnienie, gdyż niewątpliwie zaistniały podstawy do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia. Organy administracji szczegółowo ustaliły stan faktyczny sprawy i dokonały jego prawidłowej analizy w świetle mających zastosowanie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane i przepisów wykonawczych do tej ustawy. Przypomnieć wypada, iż stosownie do art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego do wniosku o wydanie pozwolenia inwestor obowiązany jest załączyć cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu, nadto oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie zaś z art. 35 prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Jak wynika z akt administracyjnych inwestor wraz z wnioskiem o zatwierdzenie projektu i wydanie pozwolenia na budowę przedłożył odpowiednią dokumentację, uzupełnioną na wezwanie organu. Analiza zgromadzonych dokumentów w aspekcie wytycznych z art. 35 w/w ustawy uzasadnia stwierdzenie, iż inwestycja jest zgodna ze wszystkimi obowiązującymi przepisami oraz z decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r. o warunkach zabudowy, z której wynika, iż przedmiotowa zabudowa usytuowana jest na terenie zabudowy śródmiejskiej o wysokiej intensywności zabudowy, co ma istotne znaczenie wobec zarzutu strony skarżącej, iż realizacja inwestycji doprowadzi do zintensyfikowania zabudowy na tym obszarze. Przedłożony projekt, sporządzony przez podmiot uprawniony spełnia wymogi prawne i zawiera niezbędne uzgodnienia, zauważyć należy, iż projekt ten został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw przeciwpożarowych, niezasadny jest tym samym zarzut strony skarżącej, iż w wyniku urzeczywistnienia projektu pojazdy straży pożarnej będą miały utrudniony dostęp do sąsiadujących budynków i innych pojazdów służb miejskich. Tym bardziej, iż projektowany obiekt spełnia wymagania wynikające z §13 i §60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie odległości projektowanego obiektu od innych istniejących na tym terenie, w kontekście nasłonecznienia, dostępu światła dziennego i ochrony pożarowej. Z projektu wynika bowiem, iż odległość ta wynosi bowiem 14,93 m i jest większa od 8,7 m czyli połowy wysokości budynku projektowanego oraz nie zmienia czasu nasłonecznienia w pomieszczeniach mieszkalnych budynku istniejącego, gdyż projektowany budynek usytuowany jest od północnej strony budynku mieszkalnego. Organ prawidłowo ustalił także, iż inwestycja spełnia wymagania dotyczące miejsc postojowych, wynikające z §19 powołanego rozporządzenia, gdyż projektowane miejsca postojowe, których liczba nie przekracza 60, usytuowane są w odległości nie mniejszej niż 10 m od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynkach mieszkalnych i zamieszkania zbiorowego oraz od granicy działki. Nadto zasadnie stwierdził, iż zaproponowane rozwiązania komunikacyjne zostały zaakceptowane przez [...] Komendanta Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...]r. Z tych wszystkich względów, a przede wszystkim w świetle wynikającego wprost z przepisu art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego zapisu, organ administracji-architektoniczno budowlanej nie mógł odmówić inwestorowi wydania zaskarżonej decyzji. Jeżeli inwestycja, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, spełnia wymagania określone w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 powoływanej ustawy, organ nie może rozstrzygnąć w sposób odmienny, tym bardziej, iż ustawodawca wykluczył możliwość nakładania na inwestora przez organ administracji architektoniczno- budowlanej dodatkowych obowiązków, poza określonymi w tych przepisach a wobec ich spełnienia zobowiązuje do wydania decyzji. Przepis art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków, od których zależało by wydanie tego pozwolenia ( wyrok WSA z dnia 28 kwietnia 2005r., sygn.akt VII Sa/Wa 1363/04, niepubl., dostępny Lex nr 169424). Mając na uwadze podnoszone w skardze argumenty nie może ujść uwadze strony skarżącej oraz innych właścicieli nieruchomości sąsiednich, iż w zasadzie każda inwestycja powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów. Jednakże podnoszone przez właścicieli nieruchomości sąsiadujących z projektowaną budową dolegliwości nie mogą być uznane za ograniczenie w możliwości zainwestowania ich działek, gdy posadowienie spornego obiektu jest zgodne z obowiązującymi przepisami (wyrok WSA z dnia 1 grudnia 2006r., sygn.akt VII SA/Wa 1217/06, LEX Nr 302453). Natomiast zgłaszane przez stronę zarzuty w istocie nie mają charakteru zarzutów merytorycznych a raczej opierają się na wykazaniu faktycznych niedogodności jakie powstaną w przypadku realizacji inwestycji i trudności związanych z wykorzystaniem powierzchni komunikacyjnych i parkingowych. Niemniej jednak żaden z tych argumentów nie może wpłynąć na wynik sprawy. Wskazać tutaj należy, iż postępowanie przed organami administracji architektoniczno-budowlanej jak również postępowanie sądowoadministracyjne nie jest prowadzone w oparciu o przepisy prawa cywilnego, tak materialnego jak i procesowego, a wyłącznie o przepisy proceduralne prawa administracyjnego, sądowoadministracyjnego i odpowiednie przepisy prawa materialnego, w niniejszej sprawie przepisami takimi były szeroko rozumiane przepisy prawa budowlanego, ustawa Prawo budowlane, przepisy techniczno-budowlane. Organy administracji ani wojewódzkie sądy administracyjne nie są uprawnione, kompetentne chociażby do rozstrzygania sporów o miejsca parkingowe czy ustalania zależności prawnych i finansowych pomiędzy inwestorem a Spółką B Projekt. Konkludując, w ocenie składu orzekającego, zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa a przytoczona w niej argumentacja organu zasługuje w pełni na uwzględnienie, planowana inwestycja spełnia wszystkie wymagania określone w obowiązujących przepisach Prawa budowlanego i przepisach wykonawczych do tej ustawy. Postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji przeprowadzone zostało zgodnie z wiążącymi organ przepisami procedury administracyjnej, zebrany został pełny materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, organ miał również na uwadze interes właścicieli sąsiednich nieruchomości. W tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym Sąd orzekający nie mógł nie zgodzić się z organami administracji, zaskarżone decyzje nie naruszają przepisów prawa a podnoszone w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonych decyzji – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie nie zachodzą również przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonych aktów w myśl art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 w/w ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). ar