II SA/Łd 363/25

Dnia 6 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Grosińska – Grzymkowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 sierpnia 2025 roku sprawy ze skargi R.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 marca 2025 roku nr SKO.4114.33.2025 SKO.4114.34.2025 w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie pielęgnacyjne uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta Tuszyna z dnia 24 lutego 2025 roku nr MOPS/4210/169/11/2021/A. dc II SA/Łd 363/25 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 24 lutego 2025 r. nr: MOPS/4210/169/11/2021/A Prezydent Miasta Tuszyna uchylił w całości własną decyzję z dnia 30 listopada 2021 r. przyznającą R.T. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem opieki nad dzieckiem: S.T. na okres od 01.12.2021 r. do bezterminowo, w/w decyzja stała się ostateczna. Od listopada 2022 r. w związku ze zmianą miejsca zamieszkania strony, organ właściwy zgodnie z właściwością miejscową rozpoczął dalszą realizację wypłaty świadczeń. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji wskazał na motywy podjętego rozstrzygnięcia. Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w terminie prawem przewidzianym złożył R.T. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, decyzją z dnia 25 marca 2025 r., utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W dniu 22 stycznia 2025 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Tuszynie otrzymał pismo z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Rzgowie, w którym poinformowano, że powzięto informację w sprawie R.T., który pobiera świadczenie pielęgnacyjne przyznane na mocy decyzji Burmistrz Miasta Tuszyna z dnia 30.11.2021 r., że: 1. R.T. w okresie od [...].11.2020 r. do [...].09.2024 r. prowadził dział specjalny produkcji rolnej - hodowle psów rasowych; 2. żona R.T. posiada 1/3 udziału w gospodarstwie rolnym położonym na terenie Gminy R. Okoliczności te istniały w chwili wydania decyzji przez Burmistrza Miasta Tuszyna w sprawie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego i nadal mają wpływ na prawo do powyższego świadczenia, ale nie były znane organowi, który wydał decyzję przyznającą prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem opieki nad dzieckiem. Z uwagi na to, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję przyznającą prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, Prezydent Miasta Tuszyna działając z urzędu, wydał postanowienie z dnia 06 lutego 2025r. o wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie przyznania R.T. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. W dniu 5 lutego 2025 r. R.T. przedłożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Tuszynie dokumenty: 1. potwierdzające rejestrację hodowli w 2015 r. w Ogólnopolskim Stowarzyszeniu H."; 2. deklarację do wymiaru zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej ustalanych przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, P1T6; 3. decyzję w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego, z której wynika, że żona R.T., J.T. jest właścicielką 1/3 gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,7248 ha przeliczeniowych. Świadczenie pielęgnacyjne należy do kategorii świadczeń, których warunki i zasady przyznawania zostały przez ustawodawcę ściśle określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. z 2024r. poz. 323). Jeżeli o świadczenie pielęgnacyjne ubiegają się rolnicy, małżonkowie rolników bądź domownicy, świadczenia te przysługują odpowiednio: 1. rolnikom w przypadku zaprzestania prowadzenia przez nich gospodarstwa rolnego; 2. małżonkom rolników lub domownikom w przypadku zaprzestania prowadzenia przez nich gospodarstwa rolnego albo wykonywania przez nich pracy w gospodarstwie rolnym. Zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego lub zaprzestanie wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym potwierdza się stosownym oświadczeniem złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy o świadczeniach rodzinnych, gospodarstwie rolnym - oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. Zgodnie z art. 2 ust 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Zgodnie z art. 2 ust 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 o podatku rolnym, za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb. Prowadzenie działu specjalnego jest opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w myśl art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn zm.), działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym. Zgodnie z ustawą z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, hodowla psów rasowych traktowana jest jako dział specjalny produkcji rolnej i podlega corocznemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Z przedłożonych przez R.T. dokumentów wynika, ze w 2015 r. dokonał rejestracji hodowli w Ogólnopolskim Stowarzyszeniu H.". Ponadto przedłożył deklarację do wymiaru zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej ustalanych przy zastosowaniu nom szacunkowych dochodu, PIT-6 z treści której wynika, że Strona prowadzi hodowlę psów rasowych poza gospodarstwem rolnym. Deklarację PIT-6 składają wszyscy podatnicy, którzy dochód z działów specjalnych produkcji rolnej ustalają na podstawie norm szacunkowych dochodu. Na podstawie pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź – W. nr pisma [...] z dnia [...] lutego 2025 r. ustalono, że Podatnik w okresie 2020-2024 r. figurował jako osoba fizyczna prowadząca działy specjalne produkcji rolnej. Za lata 2020 - 2024 zostały złożone deklaracje PIT-6 - hodowla psów rasowych. Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź – W. wydał decyzje ustalające PIT-7 za w/w lata, wymiar zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, ustalonych przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu. W dniu wydania przez organ I instancji decyzji, tj. 30 listopada 2021 r. o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Tuszynie nie dysponował wiedzą o prowadzeniu przez R.T. hodowli psów rasowych objętych podatkiem dochodowym działów specjalnych produkcji rolnej. Od listopada 2022 r. R.T. wraz z rodziną przeprowadził się do R. Z pisma otrzymanego z Gminy R. wynika, że powyższe okoliczności wyszły na jaw w 2024 r., jak i kwestia posiadania przez żonę J.T. udziału w gospodarstwie rolnym, położonym na terenie gminy R. Odnosząc się do zarzutów R.T., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi stwierdziło, że nie podziela stanowiska Strony, iż brak jest wszechstronnego zbadania okoliczności sprawy i jej wyjaśnienia. W sposób nie budzący wątpliwości ustalono, że R.T. zarejestrował się w Ogólnopolskim Stowarzyszeniu H.". W okresie od [...].11.2020 r. do [...].09.2024 r. R.T. figurował jako prowadzący dział specjalny produkcji rolnej. Na podstawie pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź – W. nr pisma [...] z dnia [...] lutego 2025 r. ustalono, że Podatnik w okresie 2020-2024r. figurował jako osoba fizyczna prowadząca działy specjalne produkcji rolnej. Za lata 2020 - 2024 zostały złożone deklaracje PIT-6 - hodowla psów rasowych. Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź - W. wydał decyzje ustalające PIT-7 za w/w lata, wymiar zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, ustalonych przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu. W dniu wydania przez Prezydenta Miasta Tuszyna decyzji tj. 30.11.2021 r. o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Tuszynie nie dysponował wiedzą o prowadzeniu przez R.T. hodowli psów rasowych objętych podatkiem dochodowym działów specjalnych produkcji rolnej. Nie sposób również się zgodzić ze stwierdzeniem zawartym w odwołaniu, iż uznano dział specjalny produkcji rolnej za "pracę zarobkową", o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Brak jest wskazania w uzasadnieniu decyzji, że hodowla psów nosi znamiona pracy zarobkowej. Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie nie ma znaczenia wysokość osiągniętego dochodu przez R.T., bez znaczenia jest również wysokość deklarowanego przychodu, do którego R.T. został zobowiązany, ale fakt prowadzenia działu specjalnego produkcji rolnej, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym. Odnosząc się do kwestii posiadania przez J.T. udziału w gospodarstwie rolnym o powierzchni 1,7248 ha przeliczeniowych, przyjęto stanowisko, iż w związku z tym udziałem J.T. jest rolnikiem. Za rolnika uznaje osobę, która posiada grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne. J.T. nie jest ubezpieczona w KRUS i nie ma takiego obowiązku, ponieważ posiada ubezpieczenie w ZUS z innego tytułu, ale gdyby dokonała innego wyboru, to mogłaby być ubezpieczona na swój wniosek w KRUS. Powyższe stanowisko może wzbudzić kontrowersje z uwagi na rozbieżności w interpretacji definicji gospodarstwa rolnego oraz związanego z nim udziału w 1/3, który nie stanowi 1 ha przeliczeniowego ani 1 ha fizycznego. Jednak jak wskazano słusznie w odwołaniu "obowiązek uiszczenia opłaty podatku rolnego jest konsekwencją bycia właścicielem nieruchomości rolnej (...)" i w ocenie tut. Kolegium jest równoznaczne z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. W ustawie o świadczeniach rodzinnych założono, że sam tytuł prawny do gospodarstwa rolnego pozwala mniemać, że rodzina jest w stanie osiągnąć z niego dochód. Art 5 ust. 8 ustawy o świadczeniach rodzinnych, reguluje kwestię wyliczania dochodu z gospodarstwa rolnego, w którym przyjęto zryczałtowany sposób wyliczania dochodu. Nad to art. 17 b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2023 r. reguluje kwestię zaprzestania pracy w gospodarstwie rolnym w przypadku rolników, małżonków rolników, domowników, którzy wnioskują o prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego lub zaprzestanie wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym potwierdza się stosownym oświadczeniem złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Powyższe oświadczenie o zaprzestaniu pracy w gospodarstwie rolnym jest obowiązkiem wnioskodawcy, a nie małżonka wnioskodawcy. Brak złożonego oświadczenia przez J.T. nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Kwestią sporną jest fakt braku wiedzy przez organ I instancji, iż J.T. posiada udziały w gospodarstwie rolnym, a R.T. prowadzi działy specjalne produkcji rolnej - w momencie ubiegania się o świadczenie pielęgnacyjne i w momencie wydania decyzji. Wskazać należy, że Strona błędnie uważa, że J.T. miała obowiązek złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 17b ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Obowiązek ten spoczywa na wnioskodawcy, który co do zasady ma zaprzestać prowadzenia lub wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym małżonki (część III wniosku o świadczenie pielęgnacyjne) oraz rezygnować z prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, żeby uzyskać prawo do świadczenia. Wskazuje na to treść pouczenia, z którym wnioskodawca R.T. zapoznał się w momencie wypełniania i składania wniosku, celem ubiegania się o świadczenie pielęgnacyjne, co potwierdził własnoręcznym podpisem na wniosku. Odnosząc się do całości sprawy, tut. Kolegium nie zakwestionowało faktu sprawowania opieki przez R.T. nad niepełnosprawnym synem, który ze względu na swoją niepełnosprawność wymaga kompleksowej opieki. Jednakże w niniejszej sprawie kluczowy jest fakt zatajenia informacji przez Stronę o prowadzeniu hodowli psów rasowych już w momencie wydania decyzji Nr MOPS/4210/169/11/2021 z dnia 2021.11.30. R.T. prowadził legalną, zarejestrowaną i opodatkowaną hodowlę psów rasowych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, hodowla psów rasowych stanowi dział specjalny produkcji rolnej. Uchylenie decyzji przyznającej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego jest konsekwencją zaniedbań Strony w kwestii nieujawnienia informacji mających wpływ na prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podniósł zarzut naruszenia: art. 151 § 1 k.p.a. poprzez wydanie przez organ I instancji oraz utrzymanie w mocy przez organ II instancji decyzji o "uchyleniu realizacji" pierwotnej decyzji z dnia 30 listopada 2021 r., podczas gdy powołany przepis nie przewiduje tego rodzaju rozstrzygnięcia wznowionego postępowania administracyjnego, art. 7, 8, 77 § 1 i 80 k.p.a., polegające na braku wszechstronnego zbadania i wyjaśnienia okoliczności sprawy, w szczególności co do okoliczności rezygnacji Skarżącego z prowadzenia pracy zarobkowej i rezygnacji z pracy w gospodarstwie rolnym małżonka, prowadzenia przez skarżącego działu specjalnego produkcji rolnej, prowadzenia postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów, w szczególności poprzez brak wyjaśnienia okoliczności i przepisów dotyczących zaprzestania pracy w gospodarstwie rolnym małżonka oraz prowadzenie postępowania dowodowego wyłącznie w celu ustalenia okoliczności skutkujących pozbawieniem mnie świadczenia, art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez przyjęcie, że prowadzenie przez Skarżącego amatorskiej hodowli psów wyklucza możliwość przyznania mu świadczenia pielęgnacyjnego, podczas gdy ustawa wymaga rezygnacji z zatrudnienia bądź innej pracy zarobkowej, zaś amatorska hodowla psów nie stanowi żadnego z nich, art. 17b ust. 1. pkt 2) i ust. 2. ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez przyjęcie, że Skarżący, jako małżonek rolnika, nie zaprzestał pracy w gospodarstwie rolnym małżonki, podczas gdy ze zgromadzonego materiału wynika, że małżonka Skarżącego nigdy nie prowadziła gospodarstwa rolnego. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że w niniejszej sprawie brak było podstaw merytorycznych do wydania zaskarżanych decyzji przez organy obu instancji. Skarżący wyjaśnił: "Jak już wskazywałem w odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta Tuszyna, w okresie objętym pierwotną decyzją przyznającą mi świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad moim synem S.T. nie prowadziłem żadnej pracy zarobkowej. W szczególności nie była taką pracą hodowla psów, którą prowadziłem hobbystycznie, na własne potrzeby. Szczegółowo opisałem tę kwestię w odwołaniu do Kolegium. Kolegium stwierdziło, że nie należy mi się świadczenie pielęgnacyjne, ponieważ zataiłem fakt prowadzenia hodowli. Jest to nieprawda, w czasie składania wniosku nikt mnie nie informował, że prowadzenie hodowli psów rasowych jest traktowane jako okoliczność wyłączająca możliwość uzyskania świadczenia i podlega zgłoszeniu do organu. Jednocześnie podnoszę, że sam fakt mojego członkostwa w Ogólnopolskim Stowarzyszeniu H. jest obojętny dla rozstrzygnięcia sprawy. Uważam, że mam prawo zrzeszać się jak każdy obywatel. Rejestracja przeze mnie mojej hodowli w stowarzyszeniu w żaden sposób nie przesądza, że miała ona charakter zarobkowy, wykluczający możliwość przyznania mi zasiłku. Jak już wyjaśniałem, hodowałem psy rasowe jedynie na własne potrzeby i zawsze traktowałem to wyłącznie jako działalność hobbystyczną. Nigdy nie sprzedawałem swoich psów. Nigdy nie osiągnąłem żadnego przychodu z hodowli psów". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." – sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 ustawy p.p.s.a.). Przedmiotem skargi stała się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 marca 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta Tuszyna (błędnie wskazano organ – Prezydent Miasta Tuszyna) z dnia 24 lutego 2025 r. uchylającą w całości decyzję własną z dnia 30 listopada 2021 r. o przyznaniu skarżącemu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem opieki na synem bezterminowo na okres od 1 grudnia 2021 r. Kontrolowane decyzje zostały wydane w wyniku wznowienia, postanowieniem z dnia 6 lutego 2025 r., postępowania w sprawie przyznania skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego. Jako podstawę wznowienia wskazano art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 17 i art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych i powołano się fakt, że w dacie wydania decyzji o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego skarżący prowadził dział specjalny produkcji rolnej (hodowla psów), a żona skarżącego posiadała udział w gospodarstwie rolnym położonym na terenie gminy R.. Orzekające w toku postępowania wznowieniowego organy stanęły na stanowisku, że okoliczności te miały wpływ na prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, a nie były znane organowi wydającemu decyzję o przyznaniu tegoż prawa. Jednak w ocenie tut. Sądu wpływ tych okoliczności na prawo do świadczenia pielęgnacyjnego nie został poddany właściwej i kompleksowej analizie. Poza sporem pozostaje fakt, że skarżący zarejestrował się w Ogólnopolskim Stowarzyszeniu H.". W okresie od 13.11.2020 r. do 26.09.2024 r. R.T. figurował jako prowadzący dział specjalny produkcji rolnej. Na podstawie pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź - W. nr pisma [...] z dnia [...] lutego 2025 r. ustalono, że podatnik w okresie 2020-2024 figurował jako osoba fizyczna prowadząca działy specjalne produkcji rolnej. Za lata 2020 - 2024 zostały złożone deklaracje PIT-6 - hodowla psów rasowych, a Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź - W. wydał decyzje ustalające PIT-7 za ww. lata, wymiar zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, ustalonych przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu. Kwestią wymagającą przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego pozostaje fakt osiągania dochodów z prowadzonej hodowli. Sam fakt figurowania podatnika w rejestrach podmiotów prowadzących działy specjalne rolnictwa i składania deklaracji PIT-6 oraz opłacania podatku ustalonego przy zastosowaniu norm szacunkowych, w ocenie Sądu, nie jest automatycznie jednoznaczne z podejmowaniem się przez skarżącego "zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej". Nie można bowiem tracić z pola widzenia tego, że ustawodawca w art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych czyni warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego "niepodejmowanie lub rezygnację z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej". Sam fakt składania deklaracji i opłacania zaliczek podatku jest w tym przypadku jedynie formalną konsekwencją prowadzenia hodowli psów, nie zaś osiągania dochodów. Organ winien zatem wykazać, że z tytułu prowadzonej hodowli psów skarżący uzyskiwał dochody, a więc, że miała charakter zarobkowy, gdyż dopiero ta okoliczność ma wpływ na prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Jeśli zaś idzie o status skarżącego jako "małżonka rolnika", to wskazać należy, że o ile bezspornym jest J.T. jest właścicielką udziału w gospodarstwie rolnym, to nie zostało udowodnione, że jest osobą prowadzącą gospodarstwo rolne. Samo bowiem posiadanie gospodarstwa lub jego własność nie mogą być kwalifikowane jako jego prowadzenie, jeżeli nie wiąże się z nimi wykonywanie określonej działalności rolniczej. Również posiadanie statusu rolnika na gruncie regulacji prawa krajowego lub wspólnotowego nie może być utożsamiane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, jeżeli nie jest źródłem rzeczywistych korzyści wynikających z przyznanych płatności. Zatem dopiero fakt czerpania dochodów z prowadzonego gospodarstwa rolnego czy też pobierania dopłat jako korzyści finansowych wynikających z prowadzenia gospodarstwa rolnego, stanowi przeszkodę w ubieganiu się o świadczenie pielęgnacyjne (wyr. WSA w Krakowie z dnia 22 maja 2025 r., III SA/Kr 1817/24, CBOSA). Jeśli natomiast J.T. nie prowadziła gospodarstwa rolnego, a hodowla psów była prowadzona przez skarżącego poza gospodarstwem rolnym (co determinuje uznanie jej za dział specjalny produkcji rolnej) jako dział specjalny produkcji rolnej, to nie ma znaczenia brak oświadczenia na formularzu wniosku o zaprzestaniu wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym małżonka-rolnika. Reasumując, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, organy administracji nie wykazały w sposób niebudzący wątpliwości, że okoliczności stanowiące podstawę do wznowienia postępowania w sprawie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego rzeczywiście miały wpływ na przyznanie tego prawa, co świadczy o naruszeniu przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, o czym orzekł jak w wyroku. Rozpatrując ponownie sprawę organy administracyjne ustalą, jaki charakter miała prowadzona przez skarżącego hodowla psów, gdyż jedynie jej zarobkowy charakter stanowi okoliczność wyłączającą prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, a także ustalą, czy żona skarżącego nie pobierała dopłat w związku z posiadaniem udziału w gospodarstwie rolnym. dc