II SA/Łd 37/26

Dnia 12 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w S. z dnia 22 grudnia 2025 roku znak: A.0123.52.2025 w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w S. z dnia 22 grudnia 2025 roku (znak: A.0123.52.2025) w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zastrzeżeń organu co do kwalifikacji spornego pisma jako decyzji Sąd stwierdził, że pomimo braku nadania pismu z dnia 22 grudnia 2025 r. formy decyzji, pismo to stanowi w istocie decyzję w sensie materialnym, a decyzja ta zawiera obligatoryjne elementy decyzji administracyjnej tj. oznaczenie organu, jej adresata, rozstrzygnięcie oraz podpis osoby uprawnionej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt. IV SA/Po 219/16; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt. II SA/Op 164/08; wszystkie z powołanych orzeczeń dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przeprowadzona przez Sąd analiza pisma Prezesa Sądu Rejonowego w S. z dnia 22 grudnia 2025 roku (znak: A.0123.52.2025) w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej bezspornie wskazuje, że zawiera ono wszystkie obligatoryjne elementy decyzji. Stąd pomimo nie nadania przez organ rozstrzygnięciu formy decyzji, należy przedmiotowe pismo zakwalifikować jako decyzję w sensie materialnym. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) (dalej: p.p.s.a.), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administracyjne. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji". W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka wystąpiła ze skargą na decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w S. z dnia 22 grudnia 2025 roku (znak: A.0123.52.2025) w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Prezes Sądu Rejonowego w S. działał w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji stąd też od wydanej decyzji przysługiwało stronie prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Prezesa Sądu Okręgowego w S.. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca spółka z tego uprawnienia skorzystała. Tymczasem wniesiono skargę na decyzję organu pierwszej instancji. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, gdyż zaskarżeniu do Sądu mogła podlegać tylko decyzja organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Ubocznie należy zwrócić uwagę, że strona, która uchybiła terminowi do wniesienia środka zaskarżenia na skutek braku pouczenia o przysługującym jej prawie do takiego środka, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności. W konsekwencji powyższej oceny prawnej strona skarżąca, celem obrony swego prawa i ewentualnego zakwestionowania skarżonej decyzji - w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego rozstrzygnięcia, może wnieść odwołanie od decyzji z dnia 22 grudnia 2025 roku (znak: A.0123.52.2025) (wraz z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia odwołania) za pośrednictwem Prezesa Sądu Rejonowego w S. do Prezesa Sądu Okręgowego w S.. ds