II SA/Łd 376/15

Dnia 17 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 sierpnia 2015 roku o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 sierpnia 2015 roku o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. LS "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej w wysokości 17.220 zł, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A, spowodowanego jej podziałem na działki 140/11-140/20, wnosząc o jej uchylenie i wstrzymanie wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2015 roku, po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, odmówił jej wstrzymania argumentując, iż takowy wniosek nie został przez jego autora w żaden sposób uzasadnionym, zatem nie zasługiwał na uwzględnienie. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona skarżąca wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyraziła pogląd, iż stosownie do treści art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2014 roku, poz. 518 ze zm., dalej jako: "u.g.n.") decyzja w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej podlega wstrzymaniu z urzędu w drodze postanowienia organu administracji. Wobec w sytuacji gdy właściwy organ nie wykonał obowiązku nałożonego przepisem art. 9 u.g.n., to nawet gdy wniosek o wstrzymanie wykonania skierowany do sądu administracyjnego zawiera mankamenty, powinien zostać uwzględniony przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zacytowany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może mianowicie uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch następujących przesłanek: a) zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub b) zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdy wadliwość zaskarżonego postanowienia jest zauważalna bez potrzeby dokonywania jego głębszej analizy (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, II UZ 58/99, OSNP 2000/15/602). W ocenie składu orzekającego lektura zażalenia strony skarżącej na postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pozwala ocenić, iż jest ono oczywiście uzasadnione. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności dostrzec wypada, iż przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Rzeczona decyzja została wydana na podstawie art. 98a ust. 1 u.g.n. Jak słusznie wskazała strona skarżąca w uzasadnieniu zażalenia, decyzja ta – zgodnie z art. 9 u.g.n. – powinna podlegać wstrzymaniu wykonania z urzędu, o czym orzec winien organ administracji. W sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, organ nie wydał takiego rozstrzygnięcia. W sytuacji, gdy organ administracyjny nie wykonał obowiązku nałożonego przez art. 9 u.g.n., to niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku o wstrzymanie, czy też jej braku lub lakonicznych stwierdzeniach we wniosku, uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd pierwszej instancji (por. postanowienia NSA z dnia: 14 listopada 2013 roku, I OZ 1041/13; 29 września 2010 roku, I OZ 717/10; 8 października 2008 roku, I OZ 770/08 i inne; wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 61 § 3 i 5 przy zastosowaniu art. 195 § 2 P.p.s.a. LS