II SA/Łd 379/22

Dnia 9 października 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 9 października 2024 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D. A. oraz T. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2024 roku, sygn. akt II SA/Łd 379/22 w sprawie ze skargi D. A. i T. A. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 11 lutego 2022 roku nr 16/2022 znak: GPB-III.7722.3.2022 AD w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę kasacyjną D. A. i T. A. ał Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. II SA/Łd 379/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę D. A. i T. A. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 11 lutego 2022 r. nr 16/2022, znak: GPB-III.7722.3.2022 AD w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o konieczności jej sporządzenia przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym albo doradcą podatkowym pod rygorem odrzucenia, został doręczony D. A., występującej w sprawie zarówno jako skarżąca, jak i pełnomocnik T. A., w dniu 28 maja 2024 r. W dniu 7 czerwca 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek D. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. II SPP/Łd 84/24 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił przyznania D. A. prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 sierpnia 2024 r. w sprawie o sygn. II SPP/Łd 84/24. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 26 sierpnia 2024 r. W dniu 27 września 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, nadana w dniu 25 września 2024 r., skarga kasacyjna od wyroku z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. II SA/Łd 379/22, złożona przez D. A. w imieniu własnym oraz w imieniu T. A.. D. A. sporządziła powyższy środek odwoławczy własnoręcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 170 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 – dalej również jako "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak stanowi art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych – przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej – przez rzecznika patentowego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, notariusz, prokurator, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Skarga kasacyjna, zgodnie z art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a., może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Powodem takiego rozwiązania jest nadanie temu środkowi odwoławczemu charakteru pisma o wysokim stopniu sformalizowania w zakresie wymogów dotyczących podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia jako istotnych elementów konstrukcji skargi kasacyjnej. Natomiast po myśli art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżąca własnoręcznie sporządziła i podpisała skargę kasacyjną, wnoszoną zarówno w swoim imieniu, jak i w imieniu skarżącej T. A.. Treść przywołanych powyżej przepisów art. 175 § 1 – 3 p.p.s.a., jak i jednolite stanowisko judykatury, wskazują, że sporządzenie skargi kasacyjnej zarówno przez podmiot nieuprawniony, jak i osobiście przez stronę, co miało miejsce w niniejszej sprawie, jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Taki brak skargi nie może przy tym zostać skutecznie uzupełniony. Przyjmuje się bowiem, że wymóg podpisania skargi kasacyjnej wynikający z przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. ma charakter materialnoprawny i nie podlega sanowaniu (zob. postanowienie NSA z 20 grudnia 2011 r., sygn. II GSK 2292/11; postanowienie NSA z 5 października 2011 r., sygn. II OZ 915/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"). A zatem niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga sporządzona przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a. Należy również podkreślić, iż skarga kasacyjna, nadana w placówce pocztowej w dniu 25 września 2024 r., została złożona z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a., który w niniejszej sprawie upływał z dniem 27 czerwca 2024 r. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. i art. 177 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. P.K.