II SA/Łd 4/03

WyrokWSA w Łodzi2004-11-10

Skład orzekający: Anna Łuczaj, Ewa Markiewicz, Renata Kubot-Szustowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej może uzależnić wydanie pozwolenia na rozbudowę budynku od umożliwienia sąsiadowi wykonania prac zabezpieczających jego nieruchomość, w sytuacji gdy postępowanie w sprawie pozwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest prowadzone odrębnie?
Ratio decidendi
Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może uzależnić wydania pozwolenia na rozbudowę od umożliwienia sąsiadowi wykonania prac zabezpieczających, jeśli postępowanie w sprawie pozwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest prowadzone odrębnie na podstawie art. 47 Prawa budowlanego. Zakres kontroli sądu administracyjnego obejmuje wyłącznie badanie zgodności decyzji z prawem, a nie celowości czy słuszności rozstrzygnięć administracyjnych.
Stan faktyczny
Skarżąca J. Ł. wniosła skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego sąsiadów. Skarżąca podnosiła, że rozbudowa narusza jej interesy, grożąc zawilgoceniem i zagrzybieniem jej budynku, i domagała się uzależnienia pozwolenia od umożliwienia jej zabezpieczenia ściany piwnicy. Organy administracji uznały, że projektowana rozbudowa nie spowoduje negatywnych skutków, a kwestia wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości jest przedmiotem odrębnego postępowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Markiewicz (spr.), p.o. Sędziego WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant sekretarz sądowy Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2004 roku sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. - J. Ł. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, decyzję Wojewody [...] z dnia[...] , Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późniejszymi zmianami) oraz art. 28, art. 33 ust. l, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zmianami), po rozpatrzeniu odwołania J. Ł., od decyzji Starosty [...] Nr[..] z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego i kanalizacji deszczowej wewnętrznej na działce nr ewid. [...] w R. przy ul. A 16 b dla J. i J. M. orzekającą o utrzymaniu w mocy powołanej decyzji organu I-szej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano, że decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił J. i J. M. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego i kanalizacji deszczowej wewnętrznej na działce nr ewid. [..] w R., przy ul. A 16 b. Od powyższej decyzji wniosła odwołanie właścicielka działki sąsiedniej, J. Ł. W złożonym odwołaniu strona skarżąca podnosi, iż rozbudowa budynku mieszkalnego przez sąsiada, narusza interesy osób trzecich, wnosząc między innymi o uzależnienie wydania pozwolenia dla inwestorów, od umożliwienia jej zabezpieczenia ściany piwnicy budynku od strony działki sąsiedniej, poprzez położenie izolacji pionowej, zabezpieczającej przed zawilgoceniem ścian jej budynku mieszkalnego. Ponadto stwierdza, iż M. nie wyrażają zgody na wejście na teren ich działki celem wykonania powyższych prac, stawiając warunki, których z przyczyn obiektywnych nie może spełnić. Organ odwoławczy wskazał, że rozbudowywany budynek mieszkalny na działce p.p M., jest zbliźniaczony z budynkiem mieszkalnym na działce sąsiedniej, stanowiącej własność J. Ł. Jak wynika z załączonego do akt sprawy projektu technicznego, projektowana rozbudowa znajduje się od strony zachodniej w odległości l,5m od granicy z działką nr ewid. [...] stanowiącą własność M. K., który pisemnie wyraził zgodę na taką lokalizację (oświadczenie w aktach sprawy). Zgodnie z powyższym projektem, rozbudowa ta polega na dobudowie piwnicy, parteru i poddasza użytkowego wraz z wydzieloną klatką schodową. Pozostała część budynku od strony wschodniej pozostanie bez zmian i jakichkolwiek przeróbek. Z badanych akt sprawy organu I-szej instancji wynika, iż w toku prowadzonego postępowania, J. Ł. została zawiadomiona o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie i wniosła zastrzeżenia stwierdzając, iż rozbudowa budynku mieszkalnego przez sąsiada w kierunku zachodnim, spowoduje utrudnienie odpływu wód opadowych i spowoduje zjawisko gromadzenia się wody między budynkami, a przez to nasilenie się zawilgocenia i zagrzybienia jej budynku. W związku z powyższym organ I-szej instancji przeprowadził z udziałem stron rozprawę administracyjną, w wyniku której postanowieniem z dnia 23.04.02 r. zobowiązano inwestora do przedłożenia projektu odprowadzenia wód deszczowych. Projekt ten inwestor przedłożył w dniu 01.07.2002 r. Jak wynika z opisu do powyższego projektu "wszystkie rury spustowe z istniejącego i projektowanego dachu zostaną włączone do planowanej kanalizacji deszczowej - za jej pomocą woda będzie odprowadzana do planowanego zbiornika o konstrukcji metalowej, zakopanego w dolnej części działki od strony ul. A". Z powyższego projektu wynika ponadto, iż działka inwestora nr ewid. [...] jest oddzielona cokołem betonowym, na którym jest ustawione ogrodzenie między działką sąsiednią nr ewid. [...] Od strony północnej cokół znajduje się swoją szerokością w działce nr[...] , a od strony południowej cokół ten całą szerokością znajduje się w działce nr[...], a wysokość tego cokołu jest znaczna i całkowicie zabezpiecza przed przepływaniem wód opadowych z jednej działki na drugą, według oceny organu orzekającego. Powoływane przez stronę skarżącą stwierdzenie z cytowanego powyżej opisu, iż "po dokonaniu rozbudowy powierzchnia dachu zwiększy się i zjawisko zawilgocenia ścian pogłębi się", dotyczy celowości wykonania tego projektu i w dalszej jego części następuje opis projektowanego rozwiązania - pkt 3. W związku z powyższym stwierdzono, iż planowana rozbudowa budynku mieszkalnego od strony zachodniej nie spowoduje nasilenia się zawilgocenia i zagrzybienia budynku strony skarżącej, a wręcz wpłynie na poprawę istniejącej sytuacji. Poruszana przez stronę skarżącą sprawa wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu zabezpieczenia ściany piwnicy budynku od strony sąsiadów i poprzez położenie izolacji pionowej, zabezpieczającej przed zawilgoceniem ścian jej budynku mieszkalnego, nie jest przedmiotem postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na rozbudowę omawianego budynku mieszkalnego. Z badanych akt sprawy wynika, iż w sprawie tej prowadzone jest przez organ I-szej instancji odrębne postępowanie. Po spełnieniu warunków zawartych w art. 47 ustawy - Prawo budowlane, organ przeprowadzi postępowanie administracyjne w tej sprawie i podejmie stosowną decyzję. Od tej decyzji stronie również będzie przysługiwało prawo wniesienia odwołania zgodnie z klauzulą, która będzie zawarta w tej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, iż zarzuty wniesione przez stronę skarżącą dotyczą stanu istniejącego, nie pozostającego w związku z planowaną rozbudową. W skardze, wniesionej do Sądu administracyjnego na decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...], utrzymaną w mocy przez decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] , J. Ł. zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji, jako niezgodnej z prawem, "naruszającej interesy osób trzecich". Skarżąca wyjaśniła, że jej dom pobudowany jest bliźniaczo w granicy z domem sąsiada. Budynek jej wysunięty jest do przodu, w kierunku południowym i dlatego ściana jej budynku od strony sąsiada, jest odsłonięta i nie posiada w ziemi izolacji pionowej przeciwwilgociowej, gdyż nie zezwala 'na to sąsiad. Zdaniem skarżącej, planowana rozbudowa budynku przez sąsiada w kierunku zachodnim z jednoczesnym wysunięciem go w kierunku południowym spowoduje, że powstanie "zatoka" do gromadzenia się wody opadowej i utrudniony będzie odpływ wody poza dom, i w rezultacie woda będzie przenikać przez ścianę jej budynku do piwnicy. Jest to tym bardziej istotne, że dość duży spadek terenu z południa na północ powoduje silny napór wody podczas opadów atmosferycznych na budynek od kierunku południowego, ponieważ połączone budynki uniemożliwiają swobodny spływ wody. W celu niedopuszczenia do pogłębienia się zawilgocenia oraz zagrzybienia budynku skarżąca złożyła wniosek o uzależnienie wydania pozwolenia J.J.M. od umożliwienia jej zabezpieczenia ściany piwnicy od strony sąsiada, poprzez położenie izolacji pionowej. Jednak wniosek ten nie został uwzględniony i otrzymała decyzję odmowną. Decyzję Starosty [...] utrzymał w mocy Wojewoda [...] , nie zapoznając się szczegółowo z aktami sprawy, a przez to pomylono stronę zachodnią ze stroną południową budynku. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i wywiódł, jak w zaskarżonej decyzji. Ponadto, organ drugiej instancji wskazał, że zawarty w złożonej skardze zarzut, iż nie zapoznano się szczegółowo z aktami sprawy oraz pomylono, jak powołuje skarżąca, stronę zachodnią ze stroną południową, nie znajduje uzasadnienia. Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, projektowana rozbudowa budynku mieszkalnego na działce p.p. M., znajduje się od strony zachodniej w odległości 1,5 m od granicy z działką nr ewid. [...] , stanowiącą własność M. K., który pisemnie wyraził zgodę na taką lokalizację. Ponadto inwestor przedłożył projekt odprowadzenia wód deszczowych, z którego wynika, iż wszystkie rury spustowe z istniejącego i projektowanego dachu zostaną włączone do planowanej kanalizacji deszczowej, a za jej pomocą woda będzie odprowadzana do planowanego zbiornika o konstrukcji metalowej, zakopanego w dolnej części działki od strony ul. A. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano również, iż sprawa wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu zabezpieczenia ściany piwnicy budynku od strony sąsiadów poprzez położenie izolacji pionowej, zabezpieczającej przed zawilgoceniem ścian budynku strony skarżącej, nie była przedmiotem postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na rozbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego. Z badanych akt sprawy wynika, iż w sprawie tej prowadzone jest przez organ I-szej instancji odrębne postępowanie, który po jego przeprowadzeniu podejmie stosowną decyzję. W piśmie procesowym z dnia 12 marca 2003 roku, J. Ł. zawarła "uwagi do odpowiedzi Wojewody [...] z dnia 28.02.2003 r.", poparła skargę i ostatecznie wskazała, że "jedynym i najprostszym wyjściem w tej sytuacji jest zabezpieczenie budynku z chwilą rozpoczęcia rozbudowy przez sąsiadów, a wszystkie inne działania mogą tylko wspomagać ochronę budynku przed zawilgoceniem". W piśmie procesowym z dnia 5 maja 2003 roku, organ odwoławczy w nawiązaniu do uwag skarżącej do odpowiedzi na skargę, stwierdził (między innymi), że projektowana rozbudowa budynku mieszkalnego od strony zachodniej, nie spowoduje nasilenia się zawilgocenia oraz zagrzybienia budynku strony skarżącej, a wręcz wpłynie na poprawę istniejącej sytuacji. Inwestor realizując przedmiotową inwestycję nie może odstąpić od zatwierdzonego projektu budowlanego, i jest zobowiązany do jej realizacji zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz udzielonym pozwoleniem na budowę. Zgodnie z art. 36a ust. l ustawy Prawo budowlane, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, natomiast ust. 2 tego artykułu stanowi, iż w przypadku naruszenia przepisu ust. l właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę. Poruszana przez stronę skarżącą sprawa wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu zabezpieczenia ściany piwnicy budynku od strony sąsiedniej, jak powoływano w zaskarżonej decyzji, nie była przedmiotem postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na rozbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego. Z informacji uzyskanych w organie I-szej instancji wynika, iż prowadzone postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało zakończone. Decyzją znak [...] z dnia [...] Starosta [...] udzielił J. Ł. pozwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości stanowiącej własność p.p. M. w celu wykonania powyższych robót. W pismach procesowych z dnia 5 i 13 maja 2003 roku, skarżąca podtrzymała wszystkie zgłoszone zarzuty, a ponadto wyjaśniła, że sąsiad odwołał się od wskazanej decyzji Starosty [...] z dnia [...] Zdaniem skarżącej: "błędne koło się zamyka, gdyż urząd odrzuca mój wniosek o uzależnienie pozwolenia na rozbudowę sąsiedniego budynku od umożliwienia mi zabezpieczenia mojego domu przed wilgocią. Sąsiad natomiast nie pozwoli mi nigdy wejść na teren swej posesji. Wszystko to razem potwierdza, że moja skarga na działanie urzędów jest jak najbardziej uzasadniona i wnoszę dalej o uchylenie decyzji organów I i II instancji, jako wydanych ze szkodą dla osób trzecich i orzeczenie, że rozbudowa sąsiedniego budynku może mieć miejsce po uprzednim zabezpieczeniu mojego budynku, zagrożonego rozwojem zawilgocenia i zagrzybienia prowadzących do jego zniszczenia". Podczas rozprawy przed Sądem administracyjnym w dniu 10 listopada 2004 roku, skarżąca dołączyła do akt sprawy, pismo procesowe z dnia 9 listopada 2004 roku, zawierające "stanowisko strony skarżącej" wraz z żądaniami o: spowodowanie w sposób trwały swobodnego odpływu wody deszczowej gromadzącej się między budynkami (umieszczenie kratki ściekowej odprowadzającej wodę od budynku skarżącej) oraz położenie chodnika na działce sąsiada przy murze domu skarżącej. W związku z żądaniami skarżącej, przewodniczący składu orzekającego, pouczył skarżącą o odrębności postępowania administracyjnego w przedmiocie pozwolenia na budowę oraz w przedmiocie pozwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości. Skarżąca okazała również decyzję Starosty [...] z dnia [...] Nr [...] w sprawie udzielenia skarżącej pozwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania wskazanych robót. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać uwzględniona, z braku podstaw prawnych. Stosownie bowiem do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 127-), zakres sądowej kontroli decyzji administracyjnych obejmuje wyłącznie badanie ich zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Względy celowości i słuszności, leżące u podstaw decyzji administracyjnych, należą natomiast do uznania administracyjnego, przy czym rozstrzygnięcie w granicach uznania administracyjnego, nie występowało w sprawie niniejszej. W rozpoznawanej sprawie nie było również dostatecznych podstaw do objęcia kontrolą Sądu, pod względem zgodności z prawem, wskazanych w skardze i w innych pismach procesowych skarżącej, decyzji organu pierwszej instancji, wydanych w przedmiocie udzielenia skarżącej pozwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania prac związanych z zabezpieczeniem budynku skarżącej przed wilgocią, na podstawie art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Z kolei, z uwagi na treść przepisów art. 5 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy - Prawo budowlane z r. 1994 oraz art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), należy przyjąć za w pełni aktualne w obowiązującym stanie prawnym, poglądy z orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, przyjęte w kwestiach, związanych z ochroną interesów osób trzecich w procesie budowlanym. W orzecznictwie SN i NSA wielokrotnie już wcześniej wskazywano, że w celu oceny, czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego z r. 1974, konieczne było ustalenie, czy wzniesienie danego obiektu budowlanego, odpowiada warunkom techniczno-budowlanym i czy nie spowoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich, o której mowa w wymienionych przepisach Prawa budowlanego, obejmuje bowiem szeroki zakres badania oddziaływania jednej nieruchomości na sąsiednie działki budowlane, i to nie tylko pod względem techniczno-budowlanym (por. przykład. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 1996 r., III ARN 87/95; OSN 1996, z.21, poz. 316). W sprawie niniejszej oznaczało to zatem wystąpienie obowiązku dokonania w postępowaniu administracyjnym, kompleksowej oceny oddziaływania spornej inwestycji na nieruchomość skarżącej. "Oddziaływanie" to obejmowało jednakże możliwe do przewidzenia, na podstawie przepisów - Prawa budowlanego oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy, jak również - ogólnie przyjętych "zasad sztuki budowlanej", ewentualne skutki wykonania przez inwestora prac budowlanych, polegających na rozbudowie budynku mieszkalnego. Nietrafnie zaś i w sposób wykraczający poza zakres rozstrzygania w tej sprawie, skarżąca domaga się "naprawienia" w tym właśnie postępowaniu (wskazywanych konsekwentnie we wszystkich pismach procesowych, kierowanych zarówno do organów administracyjnych, jak i do Sądu administracyjnego), "karygodnych błędów na etapie lokalizacji" i projektowania obydwu budynków. Tego rodzaju ocena oddziaływania spornej inwestycji (w trybie art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego), została w sprawie niniejszej przeprowadzona już na etapie projektowania spornej rozbudowy, co wynika z dokumentacji, dołączonej do akt administracyjnych sprawy niniejszej. Między innymi, organ pierwszej instancji, postanowieniem z dnia [...] Nr [...] nałożył na inwestora (w trybie art. 35 ust. 3 powołanej ustawy - Prawo budowlane) także obowiązek sprawdzenia i dołączenia do projektu zagospodarowania działki, opracowania w zakresie zapewnienia w sposób trwały "zabezpieczenia terenu sąsiada przed spływem wód opadowych" (poprzez skierowanie wód w kierunku zachodnim). Od wykonania tego, nałożonego dodatkowo, obowiązku, uzależnione zostało udzielenie pozwolenia na budowę. W "projekcie techniczno-roboczym" przyłącza kanalizacji deszczowej (opracowanym w wyniku realizacji wymienionego obowiązku, nałożonego na inwestora), stwierdzono (między innymi), że "ze względu na ukształtowanie terenu działki, występują zawilgocenia ścian po występujących nadmiernych ulewach", a "po dokonaniu rozbudowy, powierzchnia dachu zwiększy się i zjawisko zawilgocenia ścian, pogłębi się". W celu uniknięcia wystąpienia takich skutków rozbudowy budynku inwestora, opracowano projekt oddzielnego przyłącza kanalizacji deszczowej, odprowadzającego wody deszczowe z dachu adaptowanego budynku mieszkalnego, stanowiący "aneks" do projektu rozbudowy i adaptacji istniejącego domu. Podnieść należy, iż kwestionowane przez skarżącą pozwolenie na budowę, obejmuje również wykonanie przedmiotowej kanalizacji deszczowej wewnętrznej na działce skarżącej. W tym stanie, nie ma dostatecznych podstaw do przyjęcia, że przed wydaniem decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę w sprawie niniejszej, nie została wszechstronnie rozważona kwestia ochrony uzasadnionych interesów skarżącej (jako interesów "osób trzecich"), w tym procesie budowlanym, w rozumieniu wyżej wskazanych przepisów Prawa budowlanego. Już tylko dodatkowo trzeba wyjaśnić, że skarżącą powiadomiono o wszczęciu postępowania w sprawie z wniosku inwestora o udzielenie spornego pozwolenia na budowę (art. 61 § 4 kpa) i uczestniczyła ona w tym postępowaniu. zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodzić się należy z poglądem Sądu Najwyższego, zawartym w wyroku z dnia 20 lutego 2002 r., III RN 220/00 (OSNIAPiUS 2002, z.16, poz. 372), że ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich, o której mowa w art. 5 Prawa budowlanego, powinna opierać się wyłącznie na obiektywnej ocenie przestrzegania obowiązujących przepisów, w szczególności w zakresie odnoszącym się do wymagań techniczno-budowlanych i norm projektowania, budowy i utrzymywania obiektu budowlanego, zgodnie z wymaganiami współczesnej wiedzy. Jeśli natomiast właściciel budynku, użytkuje ten obiekt niezgodnie z zasadami, o których mowa w art. 61 Prawa budowlanego, właściwy organ jest obowiązany do nakazania (w drodze decyzji) usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, stosownie do art. 66 tej ustawy. Zgodnie z art. 35 ust. 1 cyt. ustawy - Prawo budowlane z r. 1994, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, właściwy organ administracji jest obowiązany do dokonania obowiązkowego sprawdzenia spełnienia w danym wypadku, przesłanek ustawowych, określonych w pkt 1 - 3 tego przepisu (m.in. w zakresie zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletności projektu budowlanego). Organ orzekający w tym przedmiocie, jest także uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami (ust. 2 art. 35 Prawa budowlanego). Tylko wówczas, jeżeli inwestor spełni wszystkie wymogi, określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, właściwy organ orzekający w sprawie pozwoleń na budowę, nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Trzeba też wskazać, że przy wystąpieniu wymienionych, ustawowych przesłanek pozytywnych do udzielenia pozwolenia na budowę, organ orzekający nie ma możliwości wyboru innego rozstrzygnięcia, poza udzieleniem pozwolenia, a to wobec kategorycznej treści przepisu art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Przepis art. 35 ust. 4 jednoznacznie ustala, że właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeżeli spełnione zostały wymagania, o których mowa w tym przepisie. Nie ma przy tym wątpliwości, że w ten sposób, art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Jednocześnie, stosownie do treści art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organ udzielający pozwolenia budowlanego nie ma jakichkolwiek podstaw prawnych do wprowadzenia dalszych (innych, niż przewidziane w tym przepisie) warunków, od których zależałoby wydanie tego pozwolenia (por. L.Bar, E.Radziszewski: Kodeks budowlany. Komentarz. Warszawa 1999, s.105). W sprawie niniejszej oznacza to, że organy orzekające w przedmiocie udzielenia spornego pozwolenia na rozbudowę domu sąsiada skarżącej, nie miały podstaw do prawnie skutecznego uzależnienia wydania decyzji w tym przedmiocie, od umożliwienia skarżącej realizacji zamiaru wykonania "izolacji pionowej" przeciwzawilgoceniowej ściany piwnicy skarżącej, poprzez wejście na teren nieruchomości inwestora. Jak trafnie podniesiono to w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, postępowanie administracyjne, dotyczące umożliwienia skarżącej, wejścia na teren nieruchomości sąsiadów w celu wykonania wskazanych prac zabezpieczających, prowadzone jest odrębnie, na podstawie innych przepisów Prawa budowlanego, tj. przepisu art. 47 Prawa budowlanego. Każda decyzja pierwszoinstancyjna (art. 127 § 1 kpa) może być zakwestionowana przez stronę, w drodze wniesienia odwołania. Z powyższego wynika zatem, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy, decyzji pierwszoinstancyjnej, dokonano oceny także (poza sprawdzeniem innych przesłanek ustawowych, niezbędnych do udzielenia pozwolenia) ochrony uzasadnionych interesów skarżącej w tym procesie inwestycyjnym, w zakresie, przewidzianym w powołanych przepisach ustawy - Prawo budowlane. Postępowanie administracyjne, prowadzone w trybie art. 47 Prawa budowlanego, nie mogło zostać uznane w sprawie niniejszej za "część" postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, z przyczyn wyżej wskazanych. Odnosząc się do treści skargi oraz innych pism procesowych, wnoszonych przez skarżącą, należy również wyjaśnić, że jeżeli skarżąca wyraża obawy co do pełnego wykonania przez inwestora decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę (szczególnie w zakresie realizacji kanalizacji deszczowej), to tego rodzaju istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, mogłoby nawet skutkować uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 36 a Prawa budowlanego). W tym stanie także pozostałe zarzuty i żądania strony skarżącej, nie mogły mieć bezpośredniego wpływu na ocenę legalności decyzji zaskarżonej do Sądu administracyjnego. Z tych wszystkich względów zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej, nie można skutecznie zarzucić naruszenia prawa, a tylko pod tym kątem bada decyzje zaskarżone Sąd administracyjny (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Skutkuje to, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) oddalenie skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło