II SA/Łd 405/25

Dnia 6 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie: Sędzia WSA Marcin Olejniczak (spr.) Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk , Protokolant asystent sędziego Agnieszka Chrzanowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2026 roku sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w Ł. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2025 roku nr 77/2025 znak: WOP.7721.68.2025.DB w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku oddala skargę. MR Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi, decyzją z 8 kwietnia 2025 r., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z 19 lutego 2025 r., którą na podstawie art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego, w zw. z § 6 i § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych nakazano Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. [...] w Ł.: 1. rozbiórkę nieużytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (tylna, poprzeczna oficyna) położonego na nieruchomości przy ul. [...] w Ł. (działka nr [...], obręb [...]), 2. uporządkowanie terenu po wykonaniu rozbiórki w/w obiektu oraz określono termin 1. rozpoczęcia robót rozbiórkowych na dzień 15 kwietnia 2025 r., 2. zakończenia robót rozbiórkowych na dzień 30 czerwca 2025 r. Zaznaczając, że projekt rozbiórki w/w budynku z czerwca 2024 r. stanowi załącznik do decyzji i jest jej integralną częścią. Z akt sprawy wynika, że Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w Ł. wniosła o wszczęcie postępowania mającego na celu ustalenia zaistnienia przesłanek z art. 67 ust. 1 p.b. i w konsekwencji wydanie decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku usytuowanego w obrębie nieruchomości przy ul. [...], w którym wyodrębniono lokale mieszkalne nr [...], dla których urządzone są księgi wieczyste. Do pisma załączona została "Opinia na temat stanu technicznego oraz zagrożenia dla otoczenia budynku północnej poprzecznej oficyny zlokalizowanej przy ul. [...] w Ł." z 14 stycznia 2019 r. W toku postepowania kolejno ustalono, że zarządcą przedmiotowej nieruchomości jest Wspólnota Mieszkaniowa Ł., ul. [...]. Na terenie występuje budynek mieszkalny wielorodzinny, 3 kondygnacyjny z poddaszem mieszkalnym i piwnicą od strony ul. [...]. Od strony zachodniej parterowy budynek mieszkalny. Od strony północnej budynek 2 kondygnacyjny, jako rozpoczęta budowa i przebudowa bez dachu, wykonany w konstrukcji murowanej. Roboty budowlane niezakończone nie są prowadzone od 2014 r., a budynek zabezpieczony jest przed dostępem osób trzecich. Ponadto nie odnaleziono dokumentów dotyczących budowy budynku nie mieszkalnego zlokalizowanego na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], ani nie ustalono by wydano decyzję o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku W wyniku oględzin ww. budynku usytuowanego pomiędzy posesjami położonymi przy ul. [...], a ul. [...], przeprowadzonych 13 sierpnia 2020 r. stwierdzono, że ściana podłużna budynku w górnej krawędzi, pomiędzy lewą i prawą oficyną ul. [...] odchyla się o 4 - 5 cm w stronę ul. [...] z jednoczesnym wybrzuszeniem w stronę ul. [...]. Ściana jest w nieodpowiednim stanie technicznym, np. zwietrzały odpadający tynk, zwietrzała zaprawa łącząca cegły ze sobą. Stanowi element konstrukcyjny dla całego nadbudowanego samowolnie budynku mieszkalnego, występującego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. [...]. Od strony ul. [...] stwierdzono, że nadbudowa budynku nie została zakończona. Budynek jest budynkiem [...]. Ściany budynku gr. 25 cm (parter). Część nadbudowana na ścianach istniejących budynku i częściowo na ogrodzeniu terenu. Stwierdzono zły stan techniczny ścian wykonanych z cegły. W ścianie granicznej pęknięcia na całej wysokości z odchyleniem od pionu w kierunku ul. [...]. Na szczycie ściany stwierdzono spękaną cegłę, brak zaprawy pod ostatnią warstwą cegieł. Stwierdzono miejscowe ubytki cegieł. Ściana zachodnia częściowo przewrócona na dach budynku sąsiedniego. Nadproże w w/w ścianie uszkodzone. Ściana wschodnia w stanie dostatecznym. Ściana frontowa w stanie dostatecznym, wykonana z pustaków. Strop nad parterem gęstożebrowy typu Teriva, nadproża prefabrykowane typu L-19. Budynek, jego nadbudowana część jest w złym stanie technicznym, grozi bezpośrednim zagrożeniem dla życia i zdrowia ludzi posesji [...] i [...]. Może grozić niekontrolowanym zawaleniem. O złym stanie budynku informuje też ww. "Opinia na temat stanu technicznego oraz zagrożenia dla otoczenia budynku północnej poprzecznej oficyny, zlokalizowanej przy ul. [...]". W trakcie kolejnych oględzin z 9 lutego 2023 r. ustalono, że przedmiotowy budynek jest budynkiem parterowym. Ściany murowane w części z cegły pełnej, w części z pustaków. Strop nad parterem gęstożebrowy typu Teriva w części zawalony do wnętrza. Ściany z cegły pełnej posiadają ubytki cegieł w murze, ubytki spoin między cegłami. Płyta żelbetowa posiada ubytki otuliny prętów, które miejscami są odsłonięte i skorodowane. Otwory okienne i drzwiowe zabezpieczone przed dostępem osób trzecich. Na drugim umieszczone są tablice informujące o groźbie zawalenia. Budynek jest nieużytkowany, odłączony od instalacji. Ściany i strop noszą ślady zawalenia. Dokonano oględzin ściany północnej budynku poprzecznej oficyny o strony nieruchomości [...] i stwierdzono, że ściana posiada zmurszałe cegły, silne zawilgocenie muru, pęknięcie muru. Stan techniczny budynku jest zły, a stan techniczny ściany północnej jest bardzo zły. Budynek nie nadaje się do remontu, odbudowy lub przebudowy. Materiały, z których jest wybudowany budynek są zużyte technicznie. Kolejne czynności kontrolne przeprowadzono 11 września 2023 r., ustalając, iż budynek poprzecznej oficyny jest budynkiem parterowym, podlega dalszej degradacji, znajduje się w złym stanie technicznym, nie nadaje się do remontu ani odbudowy, a jedynie do rozbiórki. Budynek sąsiaduje bezpośrednio z parterowym budynkiem lewej oficyny i prawdopodobnie posiada lub może posiadać elementy wspólne z budynkiem lewej oficyny zamieszkałej/użytkowanej, przy czym brak jest możliwości oceny i ustalenia potwierdzenia lub wykluczenia istnienia części wspólnych, elementów konstrukcyjnych budynku poprzecznej oficyny z lewą oficyną. Budynek nie jest użytkowany. Ściana tylna budynku od strony posesji [...] ulega dalszej destrukcji i jest w bardzo złym stanie technicznym. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z 4 października 2023 r., na podstawie art. 81c ust. 2 p.b., nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...] w Ł. obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej, dotyczącej aktualnego stanu technicznego budynku wraz z projektem rozbiórki, która została złożona 25 czerwca 2024 r. Z opinii technicznej sporządzonej w czerwcu 2024 r. wynika, że przedmiotem postępowania obecnie jest budynek gospodarczy parterowy, w stanie surowym otwartym. Zakończenie prac nastąpiło w 2014 r. Wykonany został w ramach samowoli budowlanej - systemem gospodarczym. Budynek wcześniej posiadał nadbudowę (piętro), która z uwagi na swój stan techniczny stwarzała duże zagrożenie, szczególnie dla posesji ul. [...] i została decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi rozebrana. Na nieruchomości przy ul. [...] od frontu znajduje się budynek mieszkalny 3 kondygnacyjny z użytkowym poddaszem w części podpiwniczony, od strony zachodniej parterowy budynek mieszkalny, od strony północnej (oficyna poprzeczna) przedmiotowy budynek gospodarczy w stanie surowym otwartym, zamknięty od góry stropem teriva. We wszystkich ścianach stwierdzono znaczne ubytki cegieł, zwietrzałe spoiny, spękania, w płycie balkonowej występują liczne ubytki otuliny zbrojenia i znaczna korozję, belki stropowe oparte bezpośrednio na ścianie - brak wieńców i poduszek. Budynek jest nieużytkowany. Ściana północna mocno zniszczona, zagrzybiona, zawilgocona, znaczne ubytki cegieł i zwietrzałe spoiny. Zlokalizowana jest w granicy z nieruchomością [...]. Obecny stan całości nie kwalifikuje budynku do żadnych robót remontowych. Brak izolacji poziomych ścian oraz bezpośredni wpływ czynników atmosferycznych na przestrzeni czasu przyczynił się do obecnego stanu, który kwalifikuje całość do rozbiórki. Wobec takich ustaleń organu odwoławczy w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji stwierdził, że prawidłowo wydano nakaz rozbiórki przedmiotowego budynku na podstawie art. 67 ust. 1 p.b., za adresata decyzji słusznie uznając Wspólnotę Mieszkaniową Ł., ul. [...], gdyż rozbiórka nie dotyczy poszczególnych lokali, tylko całego budynku będącego własnością Wspólnoty. Termin wyznaczony na realizację nakazanej rozbiórki jest adekwatny, obejmuje on okres 2,5 miesięcy, a konieczny zakres prac, składający się na wykonanie obowiązku, nie wymaga wielkich nakładów, a wykonanie decyzji leży w słusznym interesie Wspólnoty. Natomiast w sytuacji gdy zobowiązana nie będzie w stanie dotrzymać terminu wskazanego w decyzji, ma możliwość wystąpienia z wnioskiem o jego zmianę do PINB. W skardze Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w Ł. zarzuciła naruszenie: - art. 7, art. 8, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz 81, w zw. z art. 41 §1 i § 2 k.p.a., poprzez pozbawienie strony możliwości udziału w sprawie w zakresie istotnym dla wydania decyzji, a to w szczególności poprzez uniemożliwienie wzięcia udziału w czynności oględzin nieruchomości, a to wobec tego, że zawiadomienie o terminie oględzin zostało doręczone skarżącej (pełnomocnikowi) po dacie rzeczonych oględzin, co nie tylko stanowi o rażącym naruszeniu przepisów procedury administracyjnej, ale i uniemożliwiło wpływ skarżącej na przebieg postępowania dowodowego; - § 2, § 5 i § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek; - art. 61 oraz błędne zastosowanie art. 67 ust. 1 p.b. Mając powyższe zarzuty na uwadze wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że wyznaczony termin realizacji nakazu narusza zasadę proporcjonalności oraz rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wynikającą odpowiednio z art. 7, art. 8, art. 10 oraz 77 § 1 k.p.a., a także pozostaje w sprzeczności z § 2 i § 7 ust. 1 rozporządzenia. W ocenie skarżącej organ: - nie dokonał należytej oceny rzeczywistych możliwości wykonania nakazu, a w szczególności nie uwzględnił istotnych okoliczności takich jak: brak środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów rozbiórki, brak dostępności wykonawców gotowych przeprowadzić rozbiórkę w tak krótkim czasie, złożoność sytuacji konstrukcyjnej (bliskość zamieszkanych budynków), wymagająca dodatkowych analiz i zabezpieczeń; - uznał za nieistotne istnienie przesłanek techniczno-finansowych, mimo iż sam wskazuje w uzasadnieniu decyzji, że brak możliwości wykonania decyzji może być podstawą do złożenia wniosku o zmianę terminu. Tymczasem nie powinno dochodzić do sytuacji, w której adresat decyzji zostaje postawiony w stan bezalternatywnego naruszenia prawa z powodu nierealnych wymogów czasowych; - określił termin wykonania obowiązku rozbiórki nieadekwatnie do zakresu i specyfiki prac, co jest sprzeczne z przepisami rozporządzenia wykonawczego do Prawa budowlanego, które wprost wymaga, by termin był "odpowiedni i technicznie uzasadniony". Ponadto decyzja pomija realia funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych, które działają kolegialnie, wymagają zgromadzeń, podejmowania uchwał i zabezpieczenia finansowania inwestycji w dłuższym horyzoncie czasowym. Termin dwumiesięczny wyznaczony przez organ jest nieadekwatny do niezbędnych czynności formalnych i organizacyjnych: przygotowania placu budowy, uzyskania zgłoszeń, wyboru wykonawcy, zawarcia umowy, organizacji prac, nadzoru technicznego oraz zapewnienia bezpieczeństwa. Powyższe prowadzi do sytuacji, w której wykonanie obowiązku w sposób zgodny z zasadami wiedzy technicznej i sztuki budowlanej staje się obiektywnie niemożliwe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2025 r., poz. 418) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych. Przepis art. 67 ust. 1 p.b. stanowi, że jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia. Z brzmienia powołanego przepisu wynika, że przesłanką umożliwiającą nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego jest, obok złego stanu technicznego obiektu budowlanego wykluczającego jego remont, odbudowę lub dokończenie, również zamiar właściciela danego obiektu podjęcia działań zmierzających do wykonania prac remontowych, wykończeniowych bądź odbudowy. W sytuacji gdy właściciel uzna, że jest w stanie podjąć prace prowadzące do remontu, odbudowy bądź wykończenia obiektu budowlanego, brak jest podstaw do wydania nakazu rozbiórki. W orzecznictwie wskazuje się, że zwrot "nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia", o którym mowa w art. 67 ust. 1 p.b., odnosi się nie tylko do obiektywnej niemożności przeprowadzenia remontu, odbudowy lub wykończenia, ale również do braku zamiaru właściciela doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Oznacza to, że zanim organ nadzoru budowlanego orzeknie o potrzebie rozbiórki danego obiektu budowlanego, powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, którego celem jest również ustalenie, czy i w jaki sposób właściciel obiektu budowlanego ma zamiar usunąć istniejące naruszenia porządku prawnego w budownictwie. Zwrot ten odnosi się nie tylko do obiektywnej niemożności przeprowadzenia remontu, odbudowy lub wykończenia, ale również do braku zamiaru właściciela doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem (zob. m.in. wyroki NSA z 8 kwietnia 2009 r., II OSK 515/08; z 18 kwietnia 2024 r., II OSK 1844/21; z 8 kwietnia 2009 r., II OSK 515/08). Przypomnieć wypada, że ustalenia stanu faktycznego organy dokonują zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności mając na uwadze art. 7 k.p.a, który na organy administracji publicznej nakłada obowiązek podjęcia wszelkich czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z kolei zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zaś zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. ustalenia faktyczne i wynik postępowania dowodowego powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Odnosząc powyższe rozważania do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji nie budzi wątpliwości. Stan techniczny budynku znajduje odzwierciedlenie w protokołach z przeprowadzonych oględzin a także w dwóch ekspertyzach technicznych, wymienionych w części historycznej niniejszego uzasadnienia. Inicjatorem niniejszego postępowania była skarżąca Wspólnota, która w piśmie z 31 maja 2019 r. wskazała, że w jej ocenie jedyną możliwością usunięcia zagrożenia, które powoduje przedmiotowy budynek jest wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę, w trybie art. 67 p.b. Jednocześnie Wspólnota oświadczyła, że jest zarządcą nieruchomości przy ul. [...]. Wniosła ponadto o skierowanie decyzji nakazującej rozbiórkę do Wspólnoty. Nadto z dołączonej do owego pisma uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położnej w Ł. pry ul. [...] z [...] r., nr [...] wynika, że Wspólnota jest świadoma tego, że koszty realizacji ewentualnych nakazów mogą stać się kosztem Wspólnoty, na co właściciele wchodzący w skład Wspólnoty wyrażają zgodę. Nadto podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej 30 października 2024 r. M. M. oświadczyła, że nie wnosi zastrzeżeń do rozbiórki przedmiotowego budynku, a jej lokal znajdujący się w owym budynku już w momencie nabycia była w bardzo złym stanie technicznym. Drugi z właścicieli lokalu w przedmiotowym budynku M. J. nie odbierał kierowanej doń w trakcie postępowania korespondencji, nie zajmując stanowiska w kwestii rozbiórki. Nie ma to jednak decydującego znaczenia w sprawie, ze względu na to, że to Wspólnota, jako zarządca nieruchomości jest podmiotem do którego skierowana została decyzja. Nadto, jak wynika z akt sprawy, w szczególności z ekspertyzy technicznej z czerwca 2024 r. nadbudowa, która posiadał budynek została rozebrana na podstawie decyzji PINB, a obecnie został tylko budynek parterowy (gospodarczy) z bardzo złym stanie technicznym. Przy tym podkreślić należy, że o zamiarze podjęcia określonych prac wykończeniowych czy remontowych nie mogą świadczyć twierdzenia właściciela czy zarządcy obiektu, a artykułowanie samej chęci doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem jest niewystarczające. Właściciel (zarządca) obiektu budowlanego powinien wskazać, jakie działania podjął w tym celu, czego w niniejszej sprawie zabrakło. W ocenie sądu, w stanie faktycznym i prawnym rozpatrywanej sprawy prawidłowo organy zastosowały art. 67 ust. 1 p.b. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie oraz podejmowanych czynności procesowych potwierdza, że organy nadzoru budowlanego zadośćuczyniły wymogom wynikającym z rozporządzenia i prawidłowo stwierdziły zaistnienie przesłanek do zastosowania art. 67 ust. 1 prawa budowlanego. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Jak wskazano powyżej istotne z punktu widzenia zastosowania normy prawnej elementy stanu faktycznego zostały przez organy obu instancji prawidłowo i w sposób wyczerpujący ustalone, zaś w uzasadnieniu skarżonej decyzji odwołano się do tych dowodów, które pozwoliły stan faktyczny ustalić. Bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, że zawiadomienie o terminie oględzin zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej po dacie oględzin przeprowadzonych 11 września 2023 r. Po pierwsze z tego względu, iż rzeczone oględziny miały na celu określenie stanu technicznego przedmiotowego budynku, który w sprawie nie jest kwestionowany, a jednocześnie został potwierdzony w złożonej przez skarżącą Wspólnotę ekspertyzie technicznej z czerwca 2024 r. Po wtóre z tego względu, iż po oględzinach odbyła się 30 października 2024 r. rozprawa administracyjna, na którą pełnomocnik strony skarżącej nie stawił się, tym samym nie kwestionując ustaleń poczynionych podczas oględzin. Skarżąca Wspólnota także na żadnym etapie postępowania nie kwestionowała tychże ustaleń. Zaznaczyć należy, że sam brak udziału strony w oględzinach nieruchomości nie pozbawia wartości dowodowej tej czynności. Strona wskazując na naruszenie zasady czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym (art. 79 k.p.a.) i wywodząc z tej okoliczności podstawę do uchylenia wydanego rozstrzygnięcia obowiązana jest wykazać, że zachodzi związek przyczynowy między stwierdzonym naruszeniem przepisów proceduralnych, a treścią tego rozstrzygnięcia, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Za chybione uznać także trzeba zarzuty dotyczące wyznaczenia skarżącej kasacyjnie terminu wykonania obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w sposób nieracjonalnie krótki, uniemożliwiający wypełnienie nałożonych obowiązków w terminie, a to z tego względu, iż w przypadku uznania, że określony w decyzji termin jest za krótki i jednocześnie zajdą uzasadnione trudności w jego dotrzymaniu strona ma prawo wnioskować o jego przedłużenie. Podobnie plany, czy ograniczenia finansowe zarządcy obiektu nie mogą stanowić argumentu przemawiającego za uchyleniem zaskarżonej decyzji, a więc za odstąpieniem od podjęcia decyzji w trybie art. 67 ust. 1 p.b. Nadto w niniejszej sprawie treść wskazanej wyżej uchwały skarżącej Wspólnoty z [...] wskazuje, że storna skarżąca miał świadomość, że postulowana przez nią rozbiórka wiąże się z koniecznością poniesienia stosownych nakładów finansowych. Końcowo wskazać wypada, że kryterium wyboru adresata decyzji nakładającej obowiązki z art. 67 ust. 1 p.b. powinno być związane z posiadaniem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Tylko podmiot, który posiada określone prawa do wejścia na teren nieruchomości i wykonania określonego obowiązku może być adresatem takiej decyzji. W niniejszej sprawie podmiotem takim jest skarżąca Wspólnota, zatem skierowanie decyzji do tego podmiotu było w realiach niniejszej sprawy zasadne. Podsumowując, badanie zgodności z prawem skarżonej decyzji nie wykazało naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, jak również naruszeń prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a także podstaw do wznowienia postępowania czy stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji. W tym stanie faktycznym i prawnym sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), orzekł o oddaleniu skargi. AA