II SA/Łd 411/19

Dnia 27 września 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia NSA Bogusław Klimowicz, , Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2019 roku sprawy ze skargi P. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 1 kpa oddala skargę. a.bł. W dniu 19 lutego 2019 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wpłynęło złożone na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej jako k.p.a.) – ponaglenie na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w rozpoznaniu wniosku P. M. z dnia 21 stycznia 2019 r. w sprawie wydania kopii decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. o przyznaniu A. M. na rzecz A. i P. M. zaliczki alimentacyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]., znak [...] uznało ponaglenie za niezasadne. W postanowieniu zaznaczono, iż jest ono ostateczne. Następnie P. M., pismem z dnia 4 kwietnia 2019 r., zażądał ponownego rozpoznania sprawy. W odpowiedzi na powyższe organ, postanowieniem z dnia [...] r., znak [...] uznało niedopuszczalność zażalenia, na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 i art. 141 § 1 k.p.a., w treści uzasadnienia cytując również art. 37 k.p.a. Organ wskazał, że postanowienie z dnia [...] r. zostało wydane na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia, a aktualne przepisy prawa nie przewidują możliwości zażalenia takiego rozstrzygnięcia. Zatem jedyną możliwością dopuszczoną przez prawo jest stwierdzenie niedopuszczalności takiego środka zaskarżenia. P.M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w/w postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., z dnia [...] r. W treści skargi wyraził swoje niezadowolenie z funkcjonowania organów administracji publicznej, powołał się na konieczność wymierzenia grzywny między innymi Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Ł. oraz wniósł o zwolnienie go z kosztów sądowych. Nadto w dniu 16 września 2019 r. P. M. uzupełniająco złożył kolejne pismo, w którym wnosi o oddalenie przez sąd sprzeciwów i wniosków organów administracyjnych w całości i przychylenie się przez sąd do wszystkich jego wniosków. W odpowiedzi na zarządzenie Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 maja 2019 r. P. M. uzupełniająco wskazał, że skarży bezprawne działanie i bezprawną bezczynność oraz nieuzasadnione przewlekłe postępowanie przez organy Miejskiego Ośrodka Pomoc Społecznej, Prezydenta Miasta Ł. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.. Kwestionował także powołane w skardze postanowienie SKO w Ł. z dnia [...] r., znak [...]. Pismem z dnia 2 maja 2019 r. organ ustosunkował się do skargi P. M. podnosząc, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 k.p.a. i nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy. Na poparcie swoich twierdzeń organ powołał się na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2017 r., sygn.. akt IV SA/Wa 2225/06. Tym samym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi P. M. jako bezzasadnej. W związku z treścią skargi i jej uzupełnienia sąd na rozprawie w dniu 27.09.2019 roku sprecyzował, że przedmiotem zaskarżenia jest stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie wydane w rybie art. 37§ 6 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2018.1302 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne w ramach kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem wydawanych rozstrzygnięć nie przejmują sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz oceniają, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Sąd rozpoznający skargę nie jest związany przedstawionymi w niej zarzutami i podstawami, natomiast orzeka jedyne w granicach danej sprawy (art. 134 p.p.s.a.) W niniejszej sprawie kontroli sądu poddane zostało postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Treść zaskarżonego rozstrzygnięcia,, jego stricte procesowy charakter zakreśla w tym przypadku granice sprawy. Oznacza to, że sąd władny jest jedynie zbadać trafność stanowiska, iż w tej konkretnej sprawie nie służył skarżącemu środek zaskarżenia na kwestionowane postanowienie. Poza granicami kontroli sądu natomiast pozostają wszystkie inne okoliczności podnoszone przez skarżącego w związku ze sprawami prowadzonymi przez organy pomocy społecznej z jego inicjatywy. Skarga jest nieuzasadniona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., stwierdzając niedopuszczalność zażalenia nie naruszyło prawa.. Zgodnie z normą art. 141 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) na wydane w toku postępowania postanowienie przysługuje zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, że w odniesieniu do postanowień, wydanych w trakcie trwającego postępowania i nie będących postanowieniami kończącymi to postępowanie, przepis k.p.a. normujący wydanie postanowienia musi wprost stanowić, że stronie służy na nie środek zaskarżenia. Jeśli w przepisie brak takiego zastrzeżenia, to stronie nie służy zażalenie. W takich sytuacjach zasadność postanowienia można kwestionować jedynie w odwołaniu od decyzji kończącej sprawę, co wynika wprost z treści art. 141 k.p.a. "postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji". Tak właśnie jest w rozpoznawanej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu ponaglenia złożonego przez skarżącego w trybie art. 37 § 1 k.p.a., wydało postanowienie na podstawie art. 37 § 6 k.p.a.. Powołany przepis nie przewiduje możliwości jego zaskarżenia w zwykłym trybie, co oznacza, że jest ono ostateczne. W przypadku, gdy kodeks postępowania administracyjnego rozpatruje nie przewidziany w danej sytuacji środek zaskarżenia, zobligowany jest orzec o jego niedopuszczalności na podstawie art. 134 w zw. z art.144 k.p.a. Przepis art. 134 k.p.a. stanowi, że organ stwierdza niedopuszczalność odwołania w drodze postanowienia, które jest ostateczne. Przepis ten stosuje się do zażaleń z mocy art. 144 k.p.a. Z uwagi na powyższe, wobec niezasadności skargi sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. dc