II SA/Łd 416/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant: St. sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2016 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności wybudowania budynku gospodarczego 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu M. S. prowadzącemu A Kancelarię Radców Prawnych w Ł. przy Al. A wynagrodzenie w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. a.bł. Zaskarżoną decyzją z [...] nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania J. K., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z [...], nr [...], znak: [...] Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 13 lipca 2015 r. J. K. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. o interwencję w sprawie garażu i pomieszczenia z płyt betonowych należących do J. P., które zostały wybudowane w granicy z jego działką, na co nie wyrażał zgody. PINB w O. pismem z dnia 29 lipca 2015 r. poinformował J. K., że nie posiada on statusu strony w przedmiotowym postępowaniu. W piśmie z dnia 17 sierpnia 2015 r. J. K. podniósł, iż posiada interes prawny, konieczny by być stroną toczącego się postępowania. Do pisma załączył postanowienie Sądu Rejonowego w O. z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt [...], z którego wynika, że J. K. nabył spadek po zmarłej matce – K. K. i po zmarłym bracie – R. K.. W trakcie oględzin budynku gospodarczego, usytuowanego na działkach nr ewid. 1019/1, 1020/1, 1021/1 w miejscowości B., gm. O. przeprowadzonych dniu 20 sierpnia 2015 r. organ I instancji ustalił, że współwłaścicielami działek są M. i J. P.. Stwierdzono także, że budynek o wymiarach 7,0 m x 5,0 m i wysokości odpowiednio od 3,10 m do 3,60 m, jest usytuowany w głębi nieruchomości w odległości 28,86m za budynkiem mieszkalnym położonym na tych samych działkach. Od strony zachodniej budynek bezpośrednio przylega do wiaty położonej na tych samych działkach właściciela. Od strony wschodniej w odległości 7,27m od przedmiotowego obiektu znajduje się ogrodzenie rozgraniczające działkę właściciela od działki nr ewid. 1022/1. Przedmiotowy budynek posiada konstrukcję murowaną, jest przykryty dachem jednospadowym z pokryciem z blachy trapezowej i nie jest wyposażony w żadne instalacje. W ścianie od strony południowej budynek posiada wrota wyjazdowe i drzwi wejściowe. Inwestorem przedmiotowego budynku powstałego w okresie od kwietnia do czerwca 2015 r. jest J. P.. Budowa rzeczonego budynku została zrealizowana na podstawie zgłoszenia do Starostwa Powiatowego w O. w dniu 26 lutego 2015 r. Decyzją z [...] nr [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie legalności wybudowania budynku gospodarczego, usytuowanego w miejscowości B., gm. O., działki nr ewid. 1019/1, 1020/1, 1021/1, którego inwestorem jest J. P.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] nr [...] uchylił w całości powyższą decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. nie ustalił prawidłowo właściciela działki nr ewid. 1018/1, wobec czego winien pozyskać oryginał, bądź kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem dokumentu, z którego wynika, kto jest aktualnym właścicielem przedmiotowej działki. Ponadto organ nie informował J.K., posiadającego status strony, o czynnościach podejmowanych w przedmiotowej sprawie. Rozpoznając ponownie przedmiotową sprawę organ I instancji, pismem z dnia 13 listopada 2015 r. wystąpił do Sądu Rejonowego I Wydziału Cywilnego z prośbą o przesłanie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii postanowienia sądu sygn. akt [...] z dnia 29 lutego 2012 r. W dniu 15 grudnia 2015 r. organ I instancji ponownie przeprowadził oględziny na nieruchomości. Z treści protokołu oględzin wynika, iż zastały stan nieruchomości nie uległ zmianie od czasu przeprowadzenia oględzin z dnia 20 sierpnia 2015 r. Z adnotacji kontrolującego wynika, iż J. K. wziął udział w przeprowadzonych oględzinach, dokonał wpisu w protokole jednak odmówił jego podpisania. W piśmie z dnia 18 grudnia 2016 r. J. K. podniósł, iż nie otrzymał zawiadomienia o przeprowadzeniu pierwszych oględzin w przedmiotowej sprawie. Stwierdził nadto, że nie wyraża zgody na umorzenie toczącego się postępowania i dlatego nie podpisał protokołu z oględzin przeprowadzonych w dniu 15 grudnia 2015 r. Ponadto według J. K. sprawa dotyczyła budowy szopki z płyt betonowych, którą rozebrano, a w jej miejsce wykonano fundamenty w granicy, o czym nie został poinformowany i nie wyraził na to zgody. Decyzją z [...] nr [...], znak: [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie legalności wybudowania budynku gospodarczego. W odwołaniu od tej decyzji J. K. nie zgodził się z podjętym rozstrzygnięciem. Jego zdaniem organ I instancji nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Nadto odwołujący nie otrzymał zawiadomienia o przeprowadzeniu pierwszych oględzin w przedmiotowej sprawie, nie podpisał protokołu z oględzin przeprowadzonych w dniu 15 grudnia 2015 r. oraz nie wyrażał zgody na usytuowanie budynku w granicy jego działki. Wspomnianą na wstępie decyzją z [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 105 § 1 K.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu organ przywołał regulacje art. 104 § 1 i 2 K.p.a. i art. 105 § 1 K.p.a. i wywiódł, że z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej przed organem administracji publicznej. Przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury. Przede wszystkim z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Wskazując następnie na treść art. 28 ust. 1 i art. 29 ustawy Prawo budowlane, [...]WINB stwierdził, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 - 31. Katalog obiektów i robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę ma formę listy zamkniętej, a więc wyłącznie wymienione w nim obiekty budowlane i roboty budowlane nie wymagają pozwolenia na budowę. Według art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa obiektów gospodarczych, w tym parterowych budynków gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej o powierzchni zabudowy do 35 m2. W tej sprawie organ I instancji stwierdził istnienie budynku gospodarczego o wymiarach 7,0m x 5,0m i wysokości odpowiednio od 3,10m do 3,60m położonego na działkach o nr ewid. 1019/1, 1020/1, 1021/1 w miejscowości B., gm. O.. Inwestor J.P. w dniu 26 lutego 2015 r. zgłosił zamiar budowy budynku Staroście Powiatowemu w O.. Wskazane zawiadomienie odnosiło się do budowy budynku gospodarczego o wymiarach 7,0x5,0m i wysokości do 4m, przy rozpiętości konstrukcji 4,80m, przeznaczonego do produkcji rolnej w ramach uzupełnienia istniejącej działki siedliskowej. Ponadto przedmiotowy budynek został naniesiony na mapę sytuacyjno-wysokościową stanowiącą załącznik nr 1 do powyższego zgłoszenia. Odnosząc się natomiast do treści odwołania J. K., [...]WINB zauważył, że obecnie obowiązujące przepisy nie uzależniają możliwości budowy budynku gospodarczego w granicy od zgody sąsiada. Usytuowanie budynku w ten sposób jest możliwe po spełnieniu warunków określonych w przepisach techniczno-budowlanych. Jednakże trzeba zaznaczyć, że przedmiotowy budynek znajduje się w odległości 4m od granicy z działką nr ewid. 1018/1 - oznaczoną jako grunty orne - i jest oddzielony od niej wiatą, co czyni zarzut J. K. bezzasadnym. Z kolei brak zawiadomienia J. K. o przeprowadzeniu pierwszych oględzin wynikł z faktu, iż zgodnie z informacją uzyskaną z Sądu Rejonowego w O., Wydział I Cywilny, prawomocnym postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt [...], stwierdzono, że K. K. nabyła na mocy prawa własność nieruchomości oznaczonej nr ewid. 1018/1, położonej w B., obręb [...], gm. O., powiat [...], województwo [...]. Ponadto ze zbioru danych EGiB uzyskanych ze Starostwa Powiatowego w O. wynikało, że właścicielką działki nr ewid. 1018/1 jest K. K.. Po analizie zebranych materiałów dowodowych, PINB uznał, że skarżący nie posiada statusu strony w przedmiotowym postępowaniu. Dopiero po pozyskaniu przez organ kserokopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt [...], z którego wynika, że skarżący nabył spadek po zmarłej matce – K. K. i po zmarłym bracie – R. K., można było uznać go za stronę postępowania. Wobec czego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opocznie powiadomił strony postępowania, tj. M. i J. P. oraz J. K., o terminie przeprowadzenia kolejnych oględzin dotyczących legalności wybudowania przedmiotowego budynku gospodarczego. Wskazane osoby wzięły udział w przeprowadzonych w dniu 15 grudnia 2015 r. oględzinach. J. K. wziął udział w przeprowadzonych oględzinach, dokonał wpisu w protokole, jednak odmówił jego podpisania. Zdaniem [...]WINB brak jest podstaw do twierdzenia, że PINB dopuścił się nieprawidłowości, czy też nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W analizowanej sprawie w wyniku prowadzonych oględzin i po analizie zebranych materiałów dowodowych, nie stwierdzono podstaw do prowadzenia dalszego postępowania administracyjnego w sprawie legalności wybudowania budynku gospodarczego. Zatem PINB wydał decyzję nr [...] z [...] umarzającą w całości przedmiotowe postępowanie administracyjne, stosownie do treści art. 105 § 1 K.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. J. K. wniósł o uchylenie decyzji [...]WINB, zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Według skarżącego zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 8 i art. 10 K.p.a. oraz art. 140 k.c. Skarżący podniósł, że nie wyraża zgody na budowę budynku gospodarczego w granicy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 1 lipca 2016 r. starszy referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na rozprawie w dniu 27 października 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej poparł skargę i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części, złożył stosowne oświadczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Według art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądowej uczyniono decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego w sprawie legalności wybudowania przez J. P. budynku gospodarczego na działkach nr ewid. 1019/1, 1020/1, 1021/1 w miejscowości B., gmina O.. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 105 § 1 K.p.a., w myśl którego gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, wypracowanym na tle przywołanej normy prawnej - podzielanym zresztą w pełni przez tutejszy sąd - podkreśla się, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 K.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem. Przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury. Dzieli się te przyczyny na podmiotowe i przedmiotowe, te zaś na spowodowane "faktami naturalnymi" lub zdarzeniami prawnymi. Tym samym bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego o której mowa w art. 105 § 1 K.p.a. może wynikać z bardzo różnorodnych przyczyn, ich katalog nie jest zamknięty (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2015 r. sygn. akt II OSK 929/14 – Lex nr 1989283 i z dnia 22 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 814/14 – Lex nr 2032841). Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowe może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpoznania sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. W takiej sytuacji drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków zamyka, a jednocześnie kończy bieg postępowania w danej instancji, umorzenie postępowania. Ustalenie, że inwestor prowadzi roboty budowlane w oparciu o dokonane zgłoszenie, czyni bezprzedmiotowym prowadzenie postępowanie w przedmiocie legalności tychże robót (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 20 września 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 522/11 – Lex nr 1094847). Przenosząc poczynione wyżej rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Szczegółowa analiza zgromadzonego materiału dowodowego wykazała, że organ orzekający prawidłowo, zgodnie z regułami określonymi przepisami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. ustalił i ocenił stan faktyczny sprawy, dochodząc do trafnej konkluzji o konieczności umorzenia postępowania administracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z poczynionych w toku postępowania ustaleń wynika, że budynek gospodarczy został wybudowany przez inwestora na podstawie dokonanego w dniu 26 lutego 2015 r. w Starostwie Powiatowym w O. zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego o wym. 5x7m, wysokości do 4 m, przy rozpiętości konstrukcji do 4,8 m, przeznaczonego do produkcji rolnej, w ramach uzupełnienia istniejącej zabudowy na działce siedliskowej. Organ przyjął zgłoszenie bez sprzeciwu. Dla potrzeb sprawy niniejszej wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że podstawową zasadą obowiązującą na gruncie Prawa budowlanego, a unormowaną w art. 28 ust. 1 tej ustawy jest możliwość rozpoczęcia robót budowlanych jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych art. 29-31, kiedy to inwestor winien dokonać zgłoszenia zamiaru budowy obiektu lub wykonywania robót budowlanych. Katalog obiektów i robót budowlanych podlegających zgłoszeniu – jak poprawnie stwierdził organ orzekający - ma niewątpliwie charakter zamknięty. Na liście obiektów podlegających obowiązkowi zgłoszenia ustawodawca zamieścił między innymi, budowę obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, w tym parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m (art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego). W realiach rozpoznawanej sprawy inwestor – J. P. bez wątpienia zadośćuczynił ciążącemu nań z mocy ustawy obowiązkowi dokonania uprzedniego zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego. Niespornym jest przy tym, iż rzeczone zgłoszenie dotyczyło zarówno budowy przedmiotowego budynku gospodarczego jak i wiaty, usytuowanej w granicy z nieruchomością skarżącego, względem której – jak wynika z motywów decyzji organu I instancji - prowadzone było odrębne postępowanie administracyjne, zakończone ostateczną decyzją. Z poczynionych przez tutejszy sądu ustaleń z urzędu wynika, że decyzją z [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. umorzył w całości postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie legalności wybudowania wiaty o wymiarach zewnętrznych 4,00m x 6,25m, usytuowanej w miejscowości B., gm. O., na działkach nr ewid. 1019/1, 1020/1, 1021/1, której inwestorem jest J. P.. Wspomniana decyzja uzyskała przymiot ostateczności, ponieważ skarżący nie skorzystał z prawnej możliwości odwołania się do organu II instancji. Z tego też powodu podnoszona w skardze kwestia legalności budowy wiaty pozostawała poza zakresem rozważań i kontroli tutejszego sądu. Zakresem sądowej kontroli, o czym była mowa na wstępie rozważań została objęta wyłącznie decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie legalności budowy budynku gospodarczego. Sporny budynek gospodarczy, co prawidłowo ustalono w trakcie oględzin nieruchomości przylega do wiaty, znajdującej się w granicy z nieruchomością skarżącego. Jego odległość od granicy z nieruchomością skarżącego wynosi 4 m. Organy ustaliły również zgodność jego realizacji z treścią dokonanego zgłoszenia. Skoro zatem rzeczony budynek gospodarczy zrealizowano w zgodzie z obowiązującym prawem, organ zobligowany był umorzyć prowadzone postępowanie w trybie art. 105 § 1 K.p.a. z powodu jego bezprzedmiotowości. Na gruncie Prawa Budowlanego brak jest podstaw do wydania decyzji, w której osnowie organ orzekałby o legalności bądź samowolności robót. Jeśli zatem w trakcie postępowania organ stwierdzi, że prace są wykonywane na podstawie aktualnego pozwolenia lub zgłoszenia, bądź na ich wykonanie nie jest wymagane pozwolenie ani zgłoszenie, wówczas nie wydaje w tej mierze decyzji orzekającej o legalności obiektu lecz decyzję o umorzeniu postępowania prowadzonego w przedmiocie ewentualnej samowoli, jako bezprzedmiotowego, na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 5 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Op 204/14 – Lex nr 1502441). Sąd odnosząc się następnie do zarzutu odwołania jak i skargi o braku zawiadomienia skarżącego o pierwszym terminie oględzin stwierdził, że nie mógł on w żadnej mierze rzutować na wynik sprawy, ponieważ powyższa okoliczność stanowiła podstawę uchylenia pierwszej decyzji PINB, mocą decyzji [...]WINB z [...]nr [...]. O drugim terminie oględzin, co jasno wynika z akt administracyjnych, skarżący został powiadomiony, brał w nich udział, miał ponadto zapewnioną możliwość wzięcia czynnego udziału w postępowaniu i z możliwości tej skorzystał. Mając powyższe na uwadze sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzekł w punkcie pierwszym wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono w punkcie drugim wyroku w trybie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1805). JK