II SA/Łd 430/18

Dnia 13 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 maja 2018 roku o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi B. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości p o s t a n a w i a: - na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 maja 2018 roku o odrzuceniu skargi. kp Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 29 maja 2018 roku odrzucił skargę B. O. na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości, bowiem – na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów – uznał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył z uchybieniem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnosząc o jego uchylenie i nadanie sprawie biegu wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył w placówce Poczty Polskiej w Mielnie w dniu 18 maja 2018 roku, zatem z zachowaniem terminu. Po otrzymaniu postanowienia skarżący wyjaśnił we wspomnianej placówce pocztowej, że pracownik poczty nieprawidłowo ustawił w swoim datowniku datę 19 maja (tj. sobota), zamiast rzeczywistej daty 18 maja (tj. piątek). Wynika z tego, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony z zachowaniem terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Do zażalenia jego autor dołączył m.in. korespondencję mailową z naczelnikiem UP w Mielnie, informację że UP w Mielnie nie pracuje w soboty i wydruk ze strony "Śledzenie przesyłek Poczty Polskiej", z którego wynika, że skarżący nadał list w dniu 18, a nie 19 maja. W dniu 18 czerwca 2018 roku skarżący uiścił wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego zarządzenia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zacytowany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd może uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch przesłanek, czyli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione. Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdy wadliwość zaskarżonego postanowienia jest zauważalna bez potrzeby dokonywania jego głębszej analizy (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, II UZ 58/99, OSNP 2000/15/602). W ocenie składu orzekającego lektura zażalenia pozwala ocenić, iż jest ono oczywiście uzasadnione. z dokumentów załączonych do akt sądowych, którymi dysponował Sąd w dniu 29 maja 2018 roku wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został nadany listem poleconym w placówce pocztowej w dniu 19 maja 2018 roku (tj. sobota). Jednak z zażalenia i dokumentów załączonych do niego wynika, że placówka pocztowa w Mielnie w soboty (czyli m.in. w dniu 19 maja 2018 roku) jest nieczynna, a na skutek pomyłki pracownika tejże placówki przez jakiś czas miał on źle nastawiony datownik (na dzień 19 maja 2018 roku, zamiast na dzień 18 maja 2018 roku). Z powyższego wynika, że korespondencja zawierająca wniosek o przyznanie prawa pomocy została wysłana listem poleconym w dniu 18 maja 2018 roku, zatem z zachowaniem terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Na skutek opisanej omyłki doszło do nieuzasadnionego odrzucenia skargi z powodu, który w rzeczywistości nie miał miejsca. Dlatego też zażalenie skarżącego uznać należało za oczywiście uzasadnione. Uwzględnienie zażalenia wymagało uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości, stosownie do art. 195 § 2 P.p.s.a. Skutkiem tego będzie nadanie skardze dalszego biegu. kp