II SA/Łd 436/04
PostanowienieWSA w Łodzi2005-05-05
Skład orzekający: Wiktor Jarzębowski, Janusz Nowacki, Barbara Rymaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy gmina, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji, posiada legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego w tej samej sprawie?Ratio decidendi
Gmina, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego w tej sprawie. Występowanie gminy w roli organu wydającego decyzję i jednocześnie strony postępowania jest niedopuszczalne. Skarga w takiej sytuacji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Administracja Nieruchomościami Ł. – B wniosła skargę do WSA w Łodzi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. ustalającej warunki zabudowy. Skarżąca podnosiła, że decyzję organu I instancji otrzymała w późniejszym terminie niż wskazał organ odwoławczy. WSA wezwał Gminę Ł. do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa dla Dyrektora do występowania przed sądem w imieniu Gminy Ł., czego nie uczyniono.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 5 maja 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Protokolant Anna Kośka, po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi Gminy Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. -
Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art.54,60 ust.1, 64 ust.1, 86 i 87 ust.3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym(Dz.U. nr 80 poz.717) oraz art.104 kpa na wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej – Ł. ul. A 3 ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania boksów garażowych na pomieszczenia gospodarcze wraz z przebudową tych pomieszczeń na terenie położonym w Ł. przy ulicy A 3. Decyzja ta została doręczona Administracji Nieruchomościami Ł. – A w Ł. ulica B 19a w dniu 27 listopada 2003r.
W dniu 11 lutego 2004r. odwołanie od wymienionej decyzji złożyła Administracja Nieruchomościami Ł. – B ul. A 7 podnosząc, iż została ona jej doręczona w dniu 30 stycznia 2004r.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art.134 i art.129 § 1 i 2 kpa oraz art.1 ust.1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych(Dz.U. nr 79 z 2001r. poz.856 z późn. zm.) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z treścią art.129 § 1 i 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji.
W rozpoznawanej sprawie decyzja organu administracji I instancji została doręczona odwołującemu w dniu 27 listopada 2003r. zaś odwołanie zostało wniesione w dniu 11 lutego 2004r. czyli po upływie wymaganego terminu. Odwołujący nie złożył jednocześnie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji.
Na wymienione postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła Administracja Nieruchomościami Ł. – B podnosząc, iż nie uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Decyzję organu administracji I instancji otrzymała bowiem w dniu 30 stycznia 2004r. zaś odwołanie zostało wniesione w dniu 11 lutego 2004r. czyli z zachowaniem 14-dniowego terminu. W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Organ administracji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Administracja Nieruchomościami Ł. – B w Ł. została wezwana do uzupełnienia braków skargi, w terminie 5 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie pełnomocnictwa dla Dyrektora do występowania przed sądem w imieniu Gminy Ł. Wezwanie zostało doręczone w dniu 28 kwietnia 2005r. Brak ten nie został uzupełniony w wymaganym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art.57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. nr 153 poz.1270) skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto zawierać:
1. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu prawnego lub czynności
2. oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy
3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
W myśl art.46 § 1 i 3 wymienionej ustawy każde pismo powinno zawierać:
1. oznaczenie sądu do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników
2. oznaczenie rodzaju pisma
3. osnowę wniosku lub oświadczenia
4. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika
5. wymienienie załączników
Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
Jak wynika z treści skargi została ona złożona przez Gminę Ł. reprezentowaną przez Administrację Nieruchomościami Ł.- B w Ł. Wymieniona administracja została wezwana do uzupełnienia braków skargi w terminie 5 dni pod rygorem jej odrzucenia przez nadesłanie pełnomocnictwa dla Dyrektora do występowania przez sądem w imieniu Gminy Ł. Wezwanie zostało doręczone w dniu 28 kwietnia 2005r. i pełnomocnictwo nie zostało złożone w wymaganym terminie. Mając to na uwadze, na podstawie art.58 § 1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd odrzucił skargę.
W sytuacji gdyby pełnomocnictwo zostało złożone w wymaganym terminie to i tak skargę Gminy Ł., jako niedopuszczalną, należałoby odrzucić. Została ona bowiem wniesiona przez gminę, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji.
Należy zaznaczyć, iż rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa. Może być ona stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego. Może być ona także organem administracji publicznej w rozumieniu art.5 § 2 pkt.3 kpa i wówczas będzie ona broniła jej interesu prawnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowo - administracyjnego. W zakresie w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję( raz organu wydającego decyzję a innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej. Gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma zatem legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tej sprawie. Skarga taka jest niedopuszczalna na podstawie art.58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005r. w sprawie OSK 1017/04(Rzeczpospolita z dnia 21 lutego 2005r.). Pogląd taki wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniach uchwał z dnia 9 października 2000r. w sprawie OPK 14/00(ONSA nr 1 z 2001r. poz.17) i z dnia 19 maja 2003r. w sprawie OPS 1/03(ONSA nr 4 z 2003r. poz.115). Sąd w obecnym składzie podzielił poglądy wyrażone w wymienionym wyroku i w wymienionych uchwałach.
W rozpoznawanej sprawie decyzja organu administracji I instancji została wydana przez Prezydenta Miasta Ł. do czego był on uprawniony na podstawie art.60 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym(Dz.U. nr 80 poz.717 z późn. zm.). Należy zaznaczyć, iż prezydent miasta jest organem gminy i reprezentuje gminę na zewnątrz co wynika z treści art.11a ust.1 pkt.2 i art.31 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym(Dz.U. nr 142 z 2001r. poz.1591 z późn. zm.). Prezydent Ł. jako organ Gminy Ł. wykonywał zatem funkcję organu administracji publicznej. Gmina Ł., której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, nie ma więc legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego wydane w tejże sprawie. Oznaczałoby to bowiem, iż Gmina Ł. występowałaby raz jako organ wydający decyzję a raz jako strona postępowania co jest rzeczą niedopuszczalną. W sytuacji zatem gdyby brak formalny skargi został uzupełniony w wymagany terminie to i tak skargę tę należałoby odrzucić na podstawie art.58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło