II SA/Łd 444/10

Dnia 18 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2010 roku sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] Nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego M. W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą T. K. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w budynku mieszkalno-gospodarczym – wynikających, z podziału nieruchomości, polegających na wymurowaniu ścianki działowej i ogniomuru. Realizacja powyższych robót przewidziana została na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w gminie Z., w miejscowości B., przy ul. A 45. W trakcie przeprowadzonego postępowania ustalono, że decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą T. K. pozwolenia na budowę, obejmującego wykonanie w/w robót budowlanych i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu podjętej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że wniosek T. K. o wydanie decyzji pozwoleniowej na wykonanie robót budowlanych nie precyzuje rodzaju tych robót i czynności koniecznych do wykonania, celem dokonania podziału budynku. W ocenie Wojewody, samo stwierdzenie wnioskodawczyni, że wnosi o wydanie decyzji "na wykonanie robót wynikających z podziału nieruchomości budynku mieszkalno- gospodarczego" nie jest wystarczające, ponieważ nie określa zakresu tych robót i rodzaju czynności, jakie zamierza podjąć inwestorka. Ponadto w aktach administracyjnych znajduje się projekt budowlany z czerwca 2008r., który zawiera rysunki budynku z określeniem podziału nieruchomości, linia ta przebiega przez środek ściany o grubości 0,25 m, znajdującej się na parterze budynku i rozdzielającej pomieszczenie rekreacyjne od pokoju, a także przez środek projektowanej ściany, tej samej grubości, rozdzielającej strych. Poza tym kształt budynku, wynikający z indywidualnie wykonanych przez projektanta rysunków, jest inny niż na załączonych do akt dwóch mapach geodezyjnych z dnia 24. kwietnia 2007r. Natomiast na tychże mapach sam budynek różni się kształtem, który jest zbliżony do tego uwidocznionego na mapie prawnej z podziałem nieruchomości z maja 2005r. Wątpliwości organu odwoławczego budził również określony na rysunkach sposób użytkowania istniejącego budynku, szczególnie w świetle postanowień i wyroku Sądu Rejonowego w Z. Postanowienie z dnia [...] (sygn. akt [...]) dotyczy budynku gospodarczego po dawnej oborze, zaś rysunki znajdujące się w projekcie odnoszą się do istniejącego budynku mieszkalnego z częścią rekreacyjną i garażem. Ponadto Wojewoda [...] zwrócił uwagę na brak w aktach administracyjnych opinii biegłego sądowego z dnia 16.czerwca 2004r. w sprawie podziału przedmiotowego budynku. Wobec tego nie wiadomo czy Sąd Rejonowy w Z., postanawiając w dniu [...] o zezwoleniu T. K. na dokonanie wszelkich czynności faktycznych i prawnych, zmierzających do wykonania prac adaptacyjnych w budynku gospodarczym po dawnej oborze oparł się o wskazaną w opisie technicznym opinię biegłego sądowego i czy samo postanowienie dotyczy rozpatrywanego budynku. Według rysunków wykonanych przez projektanta część parteru jest mieszkaniem z pomieszczeniami funkcjonalnie połączonymi i stanowi jeden lokal, a druga część parteru budynku składa się z odrębnego pomieszczenia rekreacyjnego i wydzielonego garażu z kanałem naprawczym. Strych jest pomieszczeniem jednoprzestrzennym i znajduje się nad pomieszczeniem rekreacyjnym i nad trzema pokojami w sąsiednim lokalu mieszkalnym. Wobec tego wskazany na rysunkach sposób podziału budzi wątpliwości organu ponieważ, gdyby ściana grubości 0,25 m podzielona została na dwie równe części, rozdzielenie strychu nie mogłoby naruszać drugiej części ściany jako odrębnej własności. W aktach sprawy nie ma dowodu, że przekroczenie linii podziałowej wskazanej przez projektanta, nie narusza prawa własności sąsiada. Sąd Rejonowy w postanowieniu z dnia [...] odnosił się do budynku gospodarczego po dawnej oborze, w ocenie organu wobec posiadanego materiału dowodowego, postanowienie to mogło dotyczyć innego budynku na nieruchomości, albo budynku po dawnej oborze przebudowanego (bez wiedzy sądu i właściwego organu administracji publicznej) na cele mieszkalne i rekreacyjne. Ponadto wobec stwierdzenia przez organ nadzoru budowlanego, że roboty budowlane zostały wcześniej samowolnie rozpoczęte, projekt budowlany nie określa, które roboty zostały wykonane, a które wymagają dokończenia. Wojewoda wskazał, iż przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, wobec treści uzasadnienia decyzji WINB w Ł. nr [...] z [...], ustalić należy, w jaki sposób zakończyło się postępowanie powiatowego organu nadzoru budowlanego, a także wyjaśnić wskazane powyżej wątpliwości. Na powyższą decyzję Wojewody [...] wniesiona została przez M. W. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 887/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie sądowe ze względu na skuteczne cofnięcie skargi przez M. W.. Następnie wskazaną wcześniej decyzją z dnia [...], nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił T. K. pozwolenia na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że inwestor załączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zaś inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Projekt budowlany został wykonany przez osobę z właściwymi uprawnieniami zawodowymi oraz wpisaną na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Ponadto projekt spełnia wymogi określone w art. 34 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. nr 156 z 2006r., poz. 1118 ze zm.) oraz jest opracowany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3.lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. nr 120, poz. 1133) oraz z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12.kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.) a załączone do niego dokumenty są kompletne. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł M. W., podnosząc, że nie wyraża zgody na żadne prace budowlane w przedmiotowym budynku, które miałyby naruszać jego własność. Jego zdaniem T. K. nie posiada tytułu prawnego do dysponowania przedmiotową nieruchomością. Projekt nie spełnia wymogów przewidzianych przepisami Prawa budowlanego, a przeprowadzone przez organ postępowanie jest niewystarczające, bowiem nie obejmuje ono wszystkich aspektów sprawy, w szczególności zaś faktu, iż inwestorka faktycznie zrealizowała już roboty objęte pozwoleniem na budowę. W uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] Wojewoda [...] stwierdził, że planowane prace budowlane w żaden sposób nie naruszają czyjegokolwiek prawa własności do przedmiotowego budynku. Jak bowiem ustalono, podział działki nr [...] nie został jeszcze dokonany, co więcej - postępowanie toczące się w tej sprawie przed sądem cywilnym jest zawieszone właśnie ze względu na brak ostatecznego pozwolenia na wykonanie przedmiotowych robót adaptacyjnych w budynku. Jednocześnie, prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...], wydane w sprawie o sygn. akt [...] - którym zezwolono T. K. na dokonanie wszelkich czynności faktycznych i prawnych, zmierzających do wykonania prac adaptacyjnych w przedmiotowym budynku, wskazanych przez biegłego do spraw budownictwa jako konieczne dla dokonania podziału fizycznego tego budynku bez zgody pozostałych współwłaścicieli na własny koszt i zobowiązujące pozostałych współwłaścicieli do nieprzeszkadzania tym czynnościom nadal znajduje się w obrocie prawnym. W takiej sytuacji nie jest prawdą twierdzenie skarżącego, że planowana inwestycja mogłaby naruszać prawa pozostałych współwłaścicieli - ani skarżący, ani inne osoby nie posiadają, bowiem odrębnego prawa własności do konkretnych części nieruchomości oznaczonej nr [...], natomiast T. K. posiada zezwolenie Sądu na wykonanie określonych robót w przedmiotowym budynku bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Organ odwoławczy stwierdził, że zakres robót określony w projekcie budowlanym zgodny jest ze wskazaniami biegłego inż. A. K. zamieszczonymi w opinii, sporządzonej do sprawy podziału nieruchomości, obejmującej m.in. działkę nr [...], toczącej się przed Sądem Rejonowym w Z., w sprawie o sygn. [...]. W ocenie organu odwoławczego nie jest możliwe uwzględnienie podstawowego zarzutu, jaki sformułował M. W. tj. twierdzenia o faktycznym zrealizowaniu robót budowlanych, objętych wnioskiem inwestorki. Zarzut ten dotyczy zresztą przeszłości i sprawy już zakończonej przez właściwe organy. Prawdą jest, że w latach 2007 i 2008 toczyło się przed organami nadzoru budowlanego postępowanie dotyczące rozpoczęcia przez T. K. robót budowlanych w przedmiotowym budynku przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nakazał inwestorce wstrzymanie robót budowlanych, a następnie decyzją z dnia [...], nr [...] nakazał zaniechanie robót budowlanych. Jednakże [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...], nr [...] uchylił wskazaną decyzję PINB oraz umorzył prowadzone przez ten organ postępowanie z uwagi na przekroczenie dwumiesięcznego terminu do jej wydania, określonego w art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Decyzja powyższa nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. W treści owej decyzji organ odwoławczy nakazał rozważenie zasadności kontynuowania postępowania w sprawie o ile zaszłyby nowe okoliczności uzasadniające wstrzymanie robót lub też konieczność sprawdzenia ich prawidłowości w trybie art. 81 c powołanej ustawy. Wtoku postępowania ustalono wszakże, iż organ nadzoru stopnia podstawowego nie stwierdził podstaw do dalszego prowadzenia postępowania dotyczącego budynku na działce nr [...] w oparciu o tryby przewidziane w przepisach ustawy Prawo budowlane. Stanowisko to uzasadnione zostało okolicznością, iż inwestorka przerwała roboty zgodnie z nakazem postanowienia nr [...], brak też jest jakiegokolwiek zagrożenia bezpieczeństwa w związku z wykonanymi robotami, a żadnych kolejnych T. K. już nie wykonywała. W budynku rozpoczęte zostały jedynie wstępne roboty przygotowawcze, zasadniczy zakres objęty złożonym w 2007 r. projektem prac adaptacyjnych nie został zrealizowany (projekt ten załączony był do wcześniejszego wniosku inwestorki o pozwolenie na budowę z lipca 2007 r.). W kontekście powyższego, w badanej sprawie, zdaniem organu odwoławczego, istotna jest okoliczność, że nowy wniosek inwestorki o pozwolenie na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych został złożony już po zakończeniu postępowań przed organami nadzoru budowlanego, tj. w dniu 11.czerwca 2008 r. W istniejącym stanie faktycznym i prawnym - wobec umorzenia wcześniejszego postępowania przed organami nadzoru budowlanego oraz faktu, że w późniejszym czasie organ ten nie stwierdził podstaw do prowadzenia jakiegokolwiek postępowania w związku z nieruchomością, stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] - właściwe w sprawie wniosku inwestorki z dnia 11.czerwca 2008 r. są organy administracji architektoniczno-budowlanej. Organ podkreślił, że zgodnie z obowiązującym prawem organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają żadnej możliwości kwestionowania rozstrzygnięć innych organów - ani decyzji organów nadzoru budowlanego czy orzeczeń sądów powszechnych. W ocenie organu odwoławczego, badane rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nie jest dotknięte uchybieniami, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Załączona dokumentacja projektowa spełnia wymogi określone przepisami prawa budowlanego. W toku ponownie prowadzonego postępowania wyjaśnione zostały wątpliwości, na które wskazywał Wojewoda w swej decyzji z [...], nr [...]. Dodatkowe konieczne ustalenia poczyniono w toku niniejszego postępowania odwoławczego. Organ odwoławczy stwierdził wprawdzie, że w postępowaniu pierwszoinstancyjnym popełniono uchybienie polegające na naruszeniu art. 10 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm.), powoływanej dalej jako k.p.a. przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie powiadomiono stron o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem, uchybienie to zostało jednak konwalidowane w postępowaniu odwoławczym. Strony informowane były o kolejnych krokach podejmowanych przez organ II instancji, na każdym etapie miały możliwość uczestniczenia w postępowaniu, zapoznawania się z aktami, składania wyjaśnień i oświadczeń, a przed wydaniem decyzji dodatkowo umożliwiono stronom zapoznanie się z całością zebranego materiału dowodowego. Organ odwoławczy wskazał, że w sprawie należy też uwzględnić istotną kwestię interesu społecznego oraz słusznego interesu obywateli, o jakiej mówi art. 7 k.p.a., która przemawia za udzieleniem inwestorce pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. Są to bowiem roboty adaptacyjne w budynku, od wykonania których sąd powszechny uzależnił dalszy bieg postępowania w sprawie podziału nieruchomości (w wyniku nabycia spadku), zawieszając to postępowanie do czasu uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W opinii organu odwoławczego, uporządkowanie stanu prawnego nieruchomości nr [...] leży w interesie wszystkich stron postępowania, zwłaszcza w kontekście istniejącego silnego konfliktu między stronami. Podkreślił, że przedmiotowa decyzja odnosi się jedynie do prac adaptacyjnych w przedmiotowym budynku. O tym, czy i w jaki sposób dokonany zostanie podział nieruchomości nr [...] zadecyduje w dalszym postępowaniu sąd powszechny, a zatem zarówno M. W., jak i pozostali właściciele działki nr [...] nadal będą mieli możność dochodzenia swych słusznych interesów, dotyczących własności nieruchomości przed sądem. Skargę na powyższą decyzją wniósł M. W., podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek częściowo jedynie z powodu zarzutów podniesionych w jej treści. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 p. p. s. a.). Po myśli art. 134 § 1 p. p. s. a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p. p. s. a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, dotknięte są wadami, skutkującymi koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego. W rozpoznawanej sprawie problem sprowadzał się w istocie do oceny czy roboty budowlane rozpoczęte przez T. K. w 2007r. samowolnie we wrześniu 2007r. na podstawie nieostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] o pozwoleniu na budowę mogą być uznane co najwyżej za "czynności przygotowawcze", umożliwiając tym samym powtórne skuteczne ubieganie się przezeń o udzielenie pozwolenia na budowę we wnioskowanym (takim samym) zakresie. Z protokołu oględzin przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w dniu [...] wynika, iż "część robót budowlanych, objętych decyzją z dnia [...] nr [...] Starosty [...] została już wykonana." W ich trakcie stwierdzono bowiem zbicie betonowej nadlewki na ścianie działowej w poziomie strychu, w miejsce której przemurowano jedną warstwę z cegły pełnej na zaprawie cementowej. W drewnianej konstrukcji dachu, w miejsce projektowanej działowej ściany oddzielenia pożarowego, wycięto część belek podwalinowych, płatwi podtrzymujących krokwie oraz murłat. W miejscu wycięcia odcinka dwu belek podwalinowych, dwu belek płatwi i dwu murłat zainstalowano matalowe klamry z kształtowników stalowych w celu połączenia przeciętych belek drewnianej konstrukcji dwuspadowego dachu. Opisany wyżej zakres wykonanych robót budowlanych nie był kwestionowany przez żadną ze stron postępowania tak przed organami nadzoru budowlanego jak i przed organami administracji architektoniczno-budowlanej. Wojewoda [...], orzekając w sprawie wniosku T. K. z dnia 27.lipca 2007r. o pozwolenie na budowę nie miał też wątpliwości, iż wykonane przez inwestorkę roboty stanowią "część robót budowlanych, objętych decyzją Starosty [...] z dnia [...], uchylając wspomnianą decyzję oraz umarzając postępowanie jako bezprzedmiotowe, decyzją z dnia [...]. Nie jest zatem jasne w oparciu o jakie przesłanki, tenże sam organ, zmienił pogląd w sprawie charakteru rozpoczętych robót budowlanych, tym niemniej nie jest możliwe kwalifikowanie ich jako "czynności przygotowawczych", służących jedynie przygotowaniu procesu inwestycyjnego. Rozpoczęte roboty obejmowały bowiem elementy konstrukcyjne budynku, wiązały się z usunięciem oraz wykonaniem części elementów ścian i dachu. Trudno zatem uznać je za "czynności przygotowawcze", pomijając już ten oczywisty fakt, iż zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ustawy Prawo budowlane rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy. Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, istotą sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę jest wyrażenie przez powołany do tego organ administracji zgody na rozpoczęcie zamierzonych przez inwestora robót budowlanych. Decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter decyzji uprawniającej inwestora do rozpoczęcia robót. Może więc dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych. Skoro zatem inwestor rozpoczął roboty budowlane - wydawanie decyzji uprawniającej do tych działań nie jest już możliwe - nie można bowiem w tej sytuacji wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie co do istoty. (por. np.wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.kwietnia 008r., sygn.akt II OSK 333/07, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 468743 i z dnia 15.listopada 2000r., sygn.akt IV SA 1164/98, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 53387 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6.marca 2008r., sygn.akt VII SA/Wa 2197/07, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 491834 i z dnia 15.lipca 2004r., sygn.akt IV SA 2008/02, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 158863). W rozpoznawanej sprawie jest zaś niewątpliwe, iż inwestorka rozpoczęła roboty budowlane przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem postępowanie co do udzielenia, obejmującego je, pozwolenia na budowę, winno być umorzone jako bezprzedmiotowe, nawet jeśli zostało wszczęte ponownie w konsekwencji nieprawidłowego stanowiska organów nadzoru budowlanego. Dostrzegając bowiem próby "racjonalizowania" zaistniałej sytuacji faktycznej, umożliwiającej inwestorce dokończenie rozpoczętych samowolnie robót, nie sposób zgodzić się z poglądem, iż brak stosownych poczynań organów nadzoru budowlanego stanowi dla organów administracji architektoniczno-budowalnej wystarczającą legitymację dla działań pozaprawnych. W ocenie Sądu, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawię, w analizowanym stanie faktycznym, jedynym organem uprawnionym a jednocześnie zobowiązanym do przeprowadzenia stosownego postępowania, zmierzającego do doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem oraz ich faktycznego zakończenia jest organ nadzoru budowlanego w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Nie do zaakceptowania jest bowiem pogląd, iż uchybienie dwumiesięcznemu terminowi, o którym mowa w art. 51 ust. 1 powołanej ustawy, wyklucza jakąkolwiek aktywność organu nadzoru budowlanego w sprawie samowolnie rozpoczętych i prowadzonych robót budowlanych. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi, związanych z nieprawidłowo złożonym przez inwestorkę oświadczeniem o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podnieść należy, iż są one niezasadne. Postanowienie częściowe Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...], wydane w sprawie o sygn.akt [...] stanowiło bowiem dlań wystarczającą legitymację do podejmowania działań, związanych z ubieganiem się o uzyskanie pozwolenia na budowę. Biorąc wszakże pod uwagę podniesione wyżej okoliczności, wskazujące na bezprzedmiotowość prowadzonego postępowania pozwoleniowego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Po myśli art. 152 p.p.s.a. stwierdzono natomiast, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania orzeczono zaś na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając ich zwrot na rzecz skarżącego w kwocie równej uiszczonemu przezeń wpisowi sądowemu. m.o.