II SA/Łd 447/10

Dnia 30 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia w zakresie ochrony środowiska p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. II SA/Łd 447/10 Uzasadnienie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. postanowieniem z dnia [...] postanowił uzgodnić środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia w zakresie ochrony środowiska dla inwestycji polegającej na budowie farmy wiatrowej o określonych danych technicznych w miejscowości O. Jako podstawę prawną orzeczenia powołał m.in. art. 48 ust. 2 okt 3 lit. a) ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony przyrody (Dz.U. z 2008r., nr 25 poz. 150), art. 153 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. nr 199, poz.1227) w zw. z art. 3 ust.3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Burmistrz Ł. w dniu w dniu [...] wszczął postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia – budowy farmy wiatrowej. W jego toku dwukrotnie wystąpił z wnioskiem o uzgodnienie w zakresie ochrony środowiska a to z uwagi na negatywną ocenę pierwotnie planowanej inwestycji. Powołane wyżej postanowienie zostało wydane po powtórnym wniosku z dnia 17 lutego 2010 roku, uwzględniającym zmiany parametrów projektowanej inwestycji. Uzasadnienie postanowienia zawiera pouczenie, że orzeczenie jest niezaskarżalne. K. B. złożył skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 4 maja 2010 roku, podnosząc zarzuty natury merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. decyzje administracyjne i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (podobnie WSA w Krakowie II SA/Kr 1240/09, postanowienie z dnia 30 września 2009 r.). Wobec tego, jak wynika z powołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. nie jest dopuszczalne jego zaskarżenie Należy też podkreślić, że w toku rozpatrywania sprawy przez organy administracji doszło do zmiany stanu prawnego. Z dniem 15 listopada 2008 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.08.199.1227). Zgodnie z zasadą wyrażoną w jej art. 153 ust. 1, do spraw wszczętych a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Przepis powyższy odnosi się do postępowań głównych. W niniejszej sprawie tym postępowaniem jest postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej, wszczęte w lutym 2008 roku. Przepis art. 153 ust. 1 ustawy nie reguluje jednak kwestii związanych z postępowaniami prowadzonym przez organ współdziałający w wydaniu decyzji, a więc w trybie uzgodnieniowym na podstawie art. 106 k.p.a. W przypadku tych postępowań, zgodnie z art. 153 ust. 2 ustawy, na postanowienia organów wydane w trybie art. 106 k.p.a., nie przysługuje zażalenie. Wynika to także z regulacji zawartej w art. 77 ust. 7 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, która wprost wyłącza stosowanie ogólnych zasad k.p.a. co do zaskarżalności postanowień. Skoro zatem uzgodnienie dokonane zostało przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł., organ właściwy do wydawania uzgodnień zgodnie z art. 153 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie..., trafnie organ przyjął, iż jest ono niezaskarżalne. Zawarte w nim rozstrzygnięcia mogą być kwestionowane w ramach zaskarżenia rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu głównym, w tym przypadku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji. Skargę zatem jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. A.D.