II SA/Łd 457/13

Dnia 10 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant Specjalista Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2013 roku sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - oddala skargę. LS Starosta [...] decyzję z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. nr 243 z 2010r., poz. 1623 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071, ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. pozwolenia na budowę turbiny wiatrowej, oznaczonej w projekcie jako EW24 wraz z placem montażowym, wewnętrznym przyłączem kablowym 30kV i światłowodowym oraz drogą dojazdową na działkach nr 311/1, 311/2 i 313/2, położonych w obrębie geodezyjnym [...], w gminie W., wskazując że inwestycja jest obiektem budowlanym kategorii XXIX. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż planowana inwestycja jest zaliczana, zgodnie § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko (Dz.U. nr 213 poz. 1397 ze zm.) do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zatem wnioskodawca załączył do złożonego wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...], nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z dnia [...], nr [...], [...] . Dalej wskazano, iż w dniu 20 listopada 2012r. W. S., właściciel działki nr 314, wniósł o zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] organ odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego, po czym W. S. pismem z dnia 2 grudnia 2012r. wniósł o wyjaśnienie sprzeczności w treści w/w postanowienia z dnia [...]. Zdaniem strony, mapki załączonej przez niego do akt sprawy wynika wprost, że działka nr 314 bezpośrednio graniczy z działką nr 313/2 - stanowiącą teren inwestycji. Tym samym, we wskazanym zakresie wydane postanowienie, jest, w jego ocenie, wewnętrznie sprzeczne i nie odpowiada stanowi faktycznemu. Organ, odnosząc się do zarzutu W. S. stwierdził, że załączona przez niego kopia mapy do celów opiniodawczych w skali 1:5000 z dnia 20 września 2012r., wydana przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjno - Kartograficznej w S. zawiera zapis: "Niniejsza mapa nie może służyć dla celów projektowych". Jednocześnie stwierdzono, że do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor załączył projekt zagospodarowania terenu, sporządzony na aktualnej mapie sytuacyjno - wysokościowej z geodezyjną inwentaryzacją urządzeń podziemnych do celów projektowych w skali 1:1000 z dnia 8 kwietnia 2011r., wykonanej przez uprawnionego geodetę i przyjętej do zasobów PODG-K w S. za nr [...]. Z załączonego projektu zagospodarowania terenu, sporządzonego na mapie sytuacyjno – wysokościowej, w skali dostosowanej do zamierzenia budowlanego i zapewniającej jego czytelność, zdaniem organu, wynika, że działka nr 314 której dotyczy spór graniczny, nie graniczy bezpośrednio z działkami nr 311/1, 311/2 i 313/2 wyszczególnionymi we wniosku jako teren inwestycji. Następnie wskazano, iż pismem z dnia 5 grudnia 2012r. W. S. podtrzymał swoje stanowisko w przedmiocie zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, jednakże organ wskazał, że do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor załączył ostateczną decyzję nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] wydaną przez Wójta Gminy W. W związku z powyższym, w ocenie organu, zagadnienie wstępne, dotyczące dołączenia do wniosku o pozwolenie na budowę ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zostało rozstrzygnięte, zaś wszczęcie postępowania, mającego na celu ocenę zgodności z prawem decyzji ostatecznej, która przesądziła zagadnienie wstępne w innym postępowaniu administracyjnym, nie stanowi podstawy do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W konkluzji wskazano, iż skoro wnioskodawca spełnił wymogi określone w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane niezbędne do uzyskania pozwolenia na budowę, należało tokowego udzielić w stosunku do przedmiotowej inwestycji. Od powyższej decyzji odwołał się W. S. wnosząc o: 1. zmianę decyzji i odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę spornej turbiny wiatrowej EW24, ewentualnie o uchylenie w/w decyzji oraz decyzji Wójta Gminy W. o warunkach zabudowy z dnia [...]; 2. o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania ze skargi o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...], toczącego się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w S. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 32 ust 4 pkt 1 Prawa budowlanego, poprzez przyjęcie, iż istnieje ważna ostateczna decyzja o warunkach zabudowy; - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez przyjęcie, iż brak było podstaw do zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż kwestionowaną decyzją udzielono pozwolenia na budowę turbiny wiatrowej, oznaczonej w projekcie jako EW24 wraz z placem montażowym, przyłączem kablowym 30kV i światłowodowym oraz drogą dojazdową na działkach nr 311/1, 311/2 i 313/2 położonych w obrębie geodezyjnym [...], w gminie W. Do akt postępowania złożona także została decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...], wydana przez Wójta Gminy W. ustalająca warunki zabudowy dla spornej inwestycji, która w ocenie odwołującego się nie spełnia wymogów wskazanych w przepisach art. 32 ust 4 pkt 1 Prawa budowlanego bowiem wydana została z naruszeniem art. 61 ust 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 7 ust 112 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych a także art. 28 k.p.a. Wskazano, że owa decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa, bowiem odwołujący pozbawiony został w toku postępowania w przedmiocie jej wydania prawa udziału w charakterze strony. Wskazał, że skoro zgodnie z art. 28 ust 2 ustawy Prawo budowlane, jako właściciel działki nr 314, położonej w S. jest stroną postępowania sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla spornej inwestycji, to także winien być stroną w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla tej inwestycji. Statusu tego został jednak pozbawiony, pomimo, iż uprawnienie takie przysługiwało mu zgodnie z art. 28 k.p.a. Podniósł również, iż decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...], została wydana przez Wójta Gminy W. pomimo braku podstawy do jej wydania, gdyż jednym z warunków dopuszczalności wydania decyzji o warunkach zabudowy jest to, że teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo objęty jest zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust 1 (art. 61 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – tekst jednolity Dz.U. z 20112r., poz. 647 ze zm.). Tymczasem teren przeznaczony pod inwestycję wymaga zmiany przeznaczenia na cele nierolnicze - co następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, którego brak. Co więcej z uwagi na klasę ziemi - teren inwestycji to ziemie klasy III i obszar - powierzchnia działek 311 (311/1 i 311/2) i 313/2 przekracza 0,5 ha - zmiana ta wymaga zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (art. 7 ust 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych – tekst jednolity Dz.U. nr 121 z 2004r., poz.1266 ze zm.), a teren inwestycji nie jest objęty zgodą uzyskiwaną przy sporządzaniu miejscowego planu, który utraciłby moc. Brak podstaw do wydania decyzji o warunkach zabudowy, a tym samym naruszenie przepisów powołanych ustaw przez Wójta Gminy W. wprost potwierdza stanowisko Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Zostało ono również podzielone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., które decyzją z dnia [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji w postaci turbiny wiatrowej (EW 23) dla działek 418/2, 419/1, 419/2, 420, 418/1, 417, 416 i 415. Zatem brak było podstaw do wydania przez Wójta w/w decyzji, ponieważ działki na których ma być realizowana inwestycja wymagają zmiany przeznaczenia na cele nierolnicze - w tym wypadku konieczna jest zgoda ministra i sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego brak. Odwołujący się dodał, iż w ramach inwestycji "Elektrownia wiatrowa - A", która obejmuje 19 turbin, 15 tirbin posadowionych ma być na gruntach III klasy, zaś w stosunku do wszystkich turbin Wójt Gminy W. wydał decyzje, ustalające warunki zabudowy na gruntach chronionych. W świetle powyższych uchybień, zdaniem odwołującego, brak było decyzji o warunkach zabudowy, w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane, co czyni niedopuszczalnym wydanie zaskarżonej decyzji. Dalej wskazano, iż postanowieniem z dnia [...], Starosta [...] odmówił zawieszenia postępowania w sprawie, choć przed Wójtem Gminy W. nadal toczy się postępowanie o rozgraniczenie działek 313 i 314, a ustalenie tej granicy ma wpływ na granice i powierzchnię działki 313, a tym samym działki 313/2 stanowiącej teren inwestycji. Tym samym wynik postępowania rozgraniczeniowego może oznaczać zmianę właściciela działki 313/1, a nawet pewnej części działki 313/2. Po drugie, nadal toczy się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w S. postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] wydanej przez Wójta Gminy W., a zapadłe w tym postępowaniu rozstrzygnięcie niewątpliwie będzie miało bezpośredni wpływ na wynik postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy wskazana na wstępie decyzję Starosty [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu Wojewoda, odpowiadając na zarzuty odwołującego stwierdził, iż dotyczą one innej decyzji administracyjnej niż zaskarżona i nie mogą zostać wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy, zaś organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są właściwe do orzekania w sprawach, dotyczących decyzji o warunkach zabudowy. Odnosząc się do wniosku o zawieszenie postępowania organ odwoławczy wskazał, że wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji nie stanowi zagadnienia wstępnego wobec czego brak było podstaw do zawieszenia postępowania. Dodano przy tym, że SKO w S. decyzją z dnia [...], odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...], nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia, a następnie decyzja z dnia [...], utrzymało w mocy w/w własną decyzję w tym zakresie. Dalej wyjaśniono, że ustawodawca, rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007r. nr 120, póz. 826) określił dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku powodowane przez poszczególne grupy źródeł hałasu, które dla zabudowy zagrodowej w porze dnia wynoszą 55 dB, a w porze nocnej 45 dB. Dla terenu przedmiotowej inwestycji, jak i obszarów jej potencjalnego oddziaływania, zlokalizowanych w miejscowości W., uwzględniono przywołane wartości. Rozpatrywane przedsięwzięcie położone jest w miejscu, dla którego bezpośrednie sąsiedztwo stanowią tereny rolne (nie chronione akustycznie). Tereny podlegające ochronie akustycznej to tereny zabudowy zagrodowej, znajdujące się w odległości nie mniejszej niż 500 m od poszczególnych turbin. Obliczony przez inwestora zasięg poziomu hałasu wskazuje, że działalność obiektów dla systemu pracy pory dziennej i nocnej dla największego poziomu hałasu nie przewyższa norm hałasu, określonych w rozporządzeniu. W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację projektowanego przedsięwzięcia z dnia [...], nr [...] wskazano, iż na stronie 73 raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zamieszczono tabelę nr 9 zatytułowaną. "Przybliżona odległość poszczególnych turbin od najbliższej zabudowy chronionej akustycznie". Zawarte w tabeli odległości stanowią informację wyjściową dla ustalenia pól rozkładającego się oddziaływania akustycznego. W związku z powyższym stwierdzenie, że odległość 500 m od najbliższych zabudowań jest odległością wystarczającą dla zachowania wartości określonych w ww. rozporządzeniu wynika z analizy zobrazowanych w raporcie pól zasięgu hałasu i zachowania wymaganego normami poziomu hałasu. Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, iż z obowiązujących przepisów prawa oraz ustanowionych norm nie wynika obowiązek zachowania odległości określonych turbin wiatrowych od terenów chronionych akustycznie lecz obowiązek zachowania norm hałasowych, zawartych w rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Z opracowanego dla inwestycji raportu oddziaływania na środowisko wynika zaś, że normy te zostaną zachowane. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, iż planowana inwestycja spełnia wszystkie wymagania określone przepisami prawa. Przede wszystkim jest zgodna z decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...], o warunkach zabudowy jak również wydaną dla inwestycji decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...], nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W ocenie organu wojewódzkiego projekt budowlany jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego zatwierdzania regulacjami prawnymi, w tym z normami techniczno - budowlanymi. Fakt ten obligował organ architektoniczno - budowlany do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorowi pozwolenia na budowę. Zatem, w myśl art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, który stanowi, iż pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, Starosta [...] nie mógł odmówić inwestorowi uwzględnienia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. W. S. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, odwołując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Dodatkowo wskazał również, iż zaskarżona decyzja do zarzutów tych się nie odnosi, zawierając natomiast w uzasadnieniu szereg kwestii nie mających związku ani z decyzją Starosty [...] ani odwołaniem. W ocenie strony skarżącej, nieprawidłowa jest także konkluzja organu, jakoby zarzuty odwołania dotyczyły innej decyzji i nie mogły być wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu sprawy, bowiem jednym z elementów legalności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę jest jej wydanie w oparciu o ważną decyzję o warunkach zabudowy. Jej brak, jak w niniejszej sprawie, skutkuje zaś, zdaniem skarżącego, wadliwością wydanego pozwolenia na budowę. Odnosząc się do uzasadnienia zaskarżonej decyzji, W. S. poniósł także, iż w dacie jej wydania, decyzja środowiskowa nie była ostateczna. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lutego 2013r., sygn.akt II SA/Łd 850/12 została bowiem uchylona. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uczestnik postępowania A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., wniósł o oddalenie skargi. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] nr [...] określającej środowiskowe uwarunkowana dla przedmiotowej inwestycji. (notatka służbowa k.37) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" – "c" p.p.s.a.). Zgodnie z treścią przepisu art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji we wskazanych powyżej granicach Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa, które uzasadniałoby uwzględnienie skargi. Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. nr 243 z 2010r., poz. 1623 ze zm.), roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ nie może przy tym odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 ustawy). Przepis art. 32 ust. 4 ustawy przewiduje, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy, jeśli jest ona wymagana oraz złożył pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Dla potrzeb przedmiotowej inwestycji, Wójt Gminy W. w dniu [...] wydał ostateczną, funkcjonującą w obrocie prawnym decyzję o warunkach zabudowy, opatrzoną numerem [...]. Powyższego stanu nie zmienia okoliczność, iż W. S. wszczął postępowanie, którego celem jest stwierdzenie nieważności wspomnianej decyzji. Dopóki bowiem cel ten nie zostanie osiągnięty (tj. nie zostanie wydana ostateczna decyzja stwierdzająca nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy), dopóty decyzja ustalająca warunki zabudowy pozostaje wiążąca dla organu udzielającego pozwolenie na budowę. Oceny tej nie zmienia również fakt, że W. S. zaskarżył do tutejszego Sądu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...], którą Kolegium utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...], nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji Wójta Gminy W. w dniu [...]. Nie stanowiło to także podstawy do zawieszenia postępowania pozwoleniowego, bowiem jak słusznie podnoszą organy obu instancji, wszczęcie postępowania nieważnościowego, nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Ewentualne wyeliminowanie w przyszłości z obrotu prawnego decyzji ustalającej warunki zabudowy , stanowić będzie natomiast postawę do wznowienia postępowania (art. 45 § 1 pkt 8 k.p.a.) Również zarzuty, które odnoszą się do decyzji ustalającej warunki zabudowy (i ewentualnie przeprowadzonego w związku z jej wydaniem postępowania), nie mogą skutecznie wpływać na ocenę decyzji, udzielającej pozwolenia na budowę. Są to bowiem odrębne postępowania, prowadzone przez różne organy, w odmiennych trybach. Skoro zatem decyzja o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji pozostaje w obrocie prawnym, organ architektoniczno-budowlany związany jest jej ustaleniami. Postępowanie wyjaśniające zostało w tym zakresie przeprowadzone należycie a organ prawidłowo ustalił, że parametry przedmiotowej inwestycji przewidziane w projekcie budowlanym, odpowiadają szczegółowym dyspozycjom i parametrom, określonym w decyzji o warunkach zabudowy, wskazując konkretne dane liczbowe. Inwestorzy złożyli nadto oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością zajętą pod inwestycję. Odnosząc się natomiast do, podniesionego w skardze, zarzutu nieostateczności decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania, wskazać należy, iż istotnie w dacie orzekania przez organ odwoławczy decyzja wspomniana była nieostateczna. Prawomocnym wyrokiem tutejszego Sadu z dnia 21 lutego 2013r., wydanym w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 850/12, po rozpoznaniu skarg K. O. – W., T. W., W. W., W. D., P. O., M. S. uchylono m.in. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...], określającą środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowej inwestycji. Faktycznie zatem, zaskarżona decyzja dotknięta jest uchybieniem (narusza prawo materialne), bowiem opiera się o rozstrzygnięcie, które w dacie jej wydania nie miało przymiotu ostateczności. Jak wynika jednak z uzasadnienia wyroku sądowego, uchylenie decyzji środowiskowej (odwoławczej) spowodowane było jej procesową wadliwością, związaną z odrębnym rozpoznaniem odwołań osób, uznanych za strony postępowania (decyzja utrzymująca w mocy orzeczenie I Instancji) oraz osób, którym przymiotu tego odmówiono (umorzenie postępowania odwoławczego). Zgodnie natomiast z treścią art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.). Analiza akt sprawy wskazuje natomiast, że organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdził zgodność przedłożonego projektu z decyzją Wójta Gminy W., który w sposób merytoryczny określił środowiskowe uwarunkowania dla spornej inwestycji. Wprawdzie zatem, w dacie wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, orzeczenie o środowiskowych uwarunkowaniach nie miało charakteru ostatecznego, jednakże w dacie wyrokowania, uchybienie to zostało wyeliminowane. Decyzją z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało bowiem w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...]. Zgodnie natomiast z treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji, o ile miało wpływ na teść rozstrzygnięcia. Biorąc natomiast pod uwagę fakt, iż ustalenia decyzji środowiskowej, w oparciu o które analizowano projektowaną inwestycję na etapie ubiegania się o pozwolenie na budowę są takie same jak te, które ustalono ostatecznie decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]., uznano, iż uchybienie to pozostaje bez wpływu na treść zaskarżonej decyzji. Konkludując, ustalenia organów architektoniczno – budowlanych, poczynione w zakresie zgodności przedmiotowego projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko pozostają wiążące, bowiem środowiskowe uwarunkowania realizacji spornego przedsięwzięcia, wynikające z decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] pozostały niezmienione i nadal są aktualne. W razie natomiast spełnienia wymagań, wskazanych w art. 35 ust. 1 oraz warunków, określonych w art. 32 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja w sprawie pozwolenia na budowę nie ma zatem charakteru uznaniowego, a organ architektoniczno – budowlany nie może dowolnie oceniać przedłożonych przez inwestora dokumentów. Obowiązki nałożone na organ udzielający pozwolenia przepisem art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w ocenie Sądu, zostały spełnione, co jednoznacznie wynika nie tylko z dokumentów zawartych w aktach administracyjnych, a obrazujących przebieg postępowania wyjaśniającego, ale również z uzasadnienia kwestionowanej decyzji. Wbrew zarzutom skargi, organ odwoławczy w sposób wyczerpujący uzasadnił podjęte rozstrzygnięcie, odwołując się do obowiązujących regulacji prawnych. Odniósł się również do argumentów odwołania, przy czym wyrażone w tym zakresie stanowisko, nie może być uznawane za nieprawidłowe z tego jedynie powodu, że pozostaje odmienne od oczekiwań strony skarżącej. Wobec powyższego, analizując poprawność zastosowania obowiązujących uregulowań prawnych w niniejszej sprawie uznać należy, iż organy w sposób prawidłowy uznały, że inwestor przedłożył do zatwierdzenia projekt budowlany opracowany stosownie do specyfiki i charakteru projektowanego obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. W projekcie tym uwzględniono zarówno projekt zagospodarowania działki, jak i projekt architektoniczno – budowlany. Dane zawarte w projekcie i parametry inwestycji odpowiadają szczegółowym ustaleniom zawartym w pozostającej w obrocie prawnym decyzji o warunkach zabudowy oraz w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Projekt przedłożony przez inwestora został wykonany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia oraz zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy – Prawo budowlane, aktualne na dzień opracowania projektu. Ponadto projekt budowlany zawiera oświadczenie projektanta o sporządzeniu go zgodnie z obowiązującymi przepisami i wymogami wiedzy technicznej. Biorąc pod uwagę powyższe, wobec tego, że zaskarżona decyzja obowiązującego prawa nie narusza, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi, wobec braku podstaw do jej uwzględnienia. LS