II SA/Łd 850/12

Dnia 21 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant specjalista Dominika Janicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2013 roku sprawy ze skarg K. O.–W., T. W., W. D., P. O., M. S. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] i z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1) uchyla zaskarżone decyzje; 2) stwierdza, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego kwotę po 200 ( dwieście) złotych na rzecz skarżących K. O.-W., T. W. i W. D. LS Decyzją z dnia [...] nr [...], znak [...] Wójt Gminy W. ustalił na wniosek A Sp. z o.o. z siedzibą w W. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie Elektrowni Wiatrowej B, która miała zostać zlokalizowana w obrębie [...] w gminie W., określając równocześnie zakres, skalę oraz miejsce lokalizacji przedsięwzięcia, działania, które należy podjąć na etapie realizacji i eksploatacji planowanego przedsięwzięcia, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym, zakres działań dotyczących zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także wymóg przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania dotyczącego wydania pozwolenia na budowę oraz sporządzenia analizy porealizacyjnej w zakresie klimatu akustycznego i jej zakres. Odwołania od tej decyzji złożyli: I. A., A. B., T. B., K. B., M. B., J. B., D. B., I. B., S. B., D. B., Z. B., B. B., W. D., M. D., T.D., C. G., Z. G., Z. G., J. G., Ł. J., K. J., U. J., B. K., L. K., E. K., J. K., W. K., W. K., J. K., T. K., Z. K., T. K., A. K., M. K., K. K., M. K., A. K., I. K., S. K., G. K., J. K., T., A. K., M. L., K.L., M. L., J. L., J. L., S. Ł., J. L., B. Ł., E. Ł., D. Ł., M. M., J. M., T. M., J. M., M. M., M. M., W. M., T. M., J. M., D. M., W. M., Z. M., Z. G., I. G., G. O., M. O., R. O., A. O., D. P., J. P., R. P., P. P., M. P., A. P., J.P., M.P., S. P., J. P., M. P., C. P., J. P., M. P., A. P., M. P., R. P., U. P., W. P., E. R., B. S., R.S., Z. S., M. S., A. S., E. S., D. S., P. S., J. S., J. S., S. S., W. S., E. S., J. S., I. S., G. S., G. S., G. S., T. S., Z. S., P. S., M. S., K. S., W. S., W. S., J. S., J. S., T. S., S.S., A. Ś., E. Ś., B. Ś., R. Ś., R. Ś., J. W., J. W., G. W., M. W., J. W., A. W., E. W., K.W., J.W., L.W., P. W., E. Z., M. Z., M. Z., B. Z., T. Z., D. Z., C. Z., J. Z., R. Z., S. Z., J. Ż., D.Ż., A. D., N. D., W. D., A. P., K. P., B. P., Z. P., A. A., M. A., Z. A., S. B., J. B., T. C., R. D., D.D., Z. G., I. J., T. K., K. K., T. K., M. K., P. K., T. K., T. K., E. K., C. K., Z. K., R. K., C. K., S. K., H. K., B. K., K. K., D. K., S. L., A. M., B. M., Z. M., J. M., P. M., U. M., T.N., A.N., M. N., J. N., R. N., S. N., A. N., J. N., J. O., A. O., B. O., M. O., P. O., M. O., P.O., B. O., T. O., A. O., M. D., J. P., M. P., Ł. P., K. P., M. P., A. R., S. S., K. S., P. S., J. S., M. S., J. S., D. S., W. S., S. S., T. S., D. S., J. W., Z. W., K. W., A. W., K. W., K. W., A. W., M.W., W. W., D. K., K. Ś., B. Ś., T. S., S. W., J.B., M. G., J. C., E. T., J. T., T. W., J. S., M.M., B. M., H. C., J. C., A. B., M. M., W. G., M. N., B. K., M.T., E. T., K. O. – W., B.N., J. N., D. O., J. O., G. W., D. W., H. K., P. W., Z. Z., P. D., E. J., Z. K., M. S., B. S., P. W., A. S., W. S., D. S., J. S., Z. R., M. P., Z. P., M. O., M. O., A. O., D. O., K. M., P. M., K.K., A. G., R. D., B. D., J. B., B. A., I. A. Odwołujący zarzucili organowi I instancji zaniechanie zbadania wpływu planowanego przedsięwzięcia na sąsiednie nieruchomości. Zwrócili ponadto uwagę na negatywne oddziaływanie elektrowni wiatrowych na zdrowie ludzi, poprzez emitowanie hałasu - w tym szkodliwych dla zdrowia infradźwięków, emitowanie efektu migotania cieni oraz emitowanie promieniowania elektromagnetycznego. Podnieśli również szereg zastrzeżeń dotyczących raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem odwołujących organ I instancji wydając decyzję winien uwzględnić wynik postępowania z udziałem społeczeństwa, które w zasadniczej większości sprzeciwia się lokalizacji farmy wiatrowej na terenie tych miejscowości. Wnoszący odwołania zarzucili również organowi I instancji brak bezstronności oraz naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. rozpoznając wskazane wyżej odwołania wydało dwie decyzje administracyjne. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. umorzyło postępowanie odwoławcze w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia wszczęte odwołaniami: I. A., A. B., T. B., K. B., M. B., J. B., D. B., I. B., S. B., D. B., Z. B., B.B., W. D., M. D., T. D., C. G., Z. G., Z. G., J. G., Ł. J., K. J., U. J., B. K., L. K., E. K., J.K., W. K., W. K., J. K., T. K., Z. K., T. K., A. K., M. K., K. K., M. K., A. K., I. K., S.K., G. K., J. K., T. K., A. K., M. L., K. L., M. L., J. L., J. L., S.Ł., J. L., B. Ł., E. Ł., D. Ł., M. M., J. M., T. M., J. M., M. M., M. M., W. M., T. M., J. M., D. M., W. M., Z. M., Z. G., I. G., G. O., M. O., R. O., A. O., D. P., J. P., R. P., P. P., M. P., A. P., J. P., M. P., S.P., J. P., M. P., C. P., J. P., M. P., A. P., M. P., R. P., U. P., W. P., E. R., B. S., R. S., Z. S., M. S., A. S., E. S., D. S., P. S., J. S., J. S., S. S., W. S., E. S., J. S., I. S., G. S., G. S., G. S., T. S., Z. S., P. S., M. S., K. S., W. S., W. S., J. S., J. S., T. S., S. S., A. Ś., E. Ś., B.Ś., R. Ś., R. Ś., J. W., J. W., G. W., M. W., J. W., A. W., E. W., K. W., J. W., L. W., P. W., E. Z., M. Z., M. Z., B. Z., T. Z., D. Z., C. Z., J. Z., R. Z., S. Z., J.Ż., D. Ż., A.D., N. D., W. D., A. P., K. P., B. P., Z. P., A. A., M. A., Z. A., S. B., J. B., T. C., R. D., D. D., Z.G., I.J., T.K., K. K., T. K., M. K., P. K., T. K., T. K., E. K., C. K., Z. K., R. K., C. K., S. K., H. K., B. K., K. K., D. K., S. L., A. M., B. M., Z. M., J. M., P. M., U. M., T. N., A. N., M. N., J. N., R.N., S. N., A. N., J. N., J. O., A. O., B. O., M. O., P. O., M. O., P. O., B. O., T. O., A. O., M.D., J. P., M. P., Ł. P., K.P., M. P., A. R., S. S., K. S., P. S., J. S., M. S., J. S., D. S., W. S., S. S., T. S., D. S., J. W., Z. W., K. W., A. W., K. W., K. W., A. W., M. W., W. W., D.K., K. Ś., B. Ś., T. S., S. W., J. B., M. G., J. C., E. T., J. T., T. W.. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ, przywołując brzmienie art. 28 k.p.a., wskazał, że instytucja odwołania od decyzji jest zarezerwowana wyłącznie dla strony postępowania. Konsekwencją tego jest wniosek, że jedynie odwołanie od decyzji organu I instancji, które zostało wniesione przez stronę, może zostać merytorycznie rozpatrzone przez organ odwoławczy. Kolegium podkreśliło, że w rozpatrywanej sprawie uwzględniono charakter inwestycji oraz jej potencjalne oddziaływanie na środowisko i na tej podstawie przyjęto, że stronami postępowania, prócz inwestora i właścicieli nieruchomości, na których ma być lokalizowana inwestycja, są również właściciele nieruchomości położonych na obszarze oddziaływania przedsięwzięcia, wyznaczonym izolinią 40 dB, która to wartość jest najsurowszą, jeżeli chodzi o normy oddziaływania akustycznego w środowisku, określone rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 120, poz. 826) i stosownie do ustaleń raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozciąga się w odległości ok. 500 - ok. 900 m od projektowanych turbin wiatrowych. Także inne niż akustyczne oddziaływania przedsięwzięcia opisane w raporcie zamykają się w tych granicach. Skoro zatem wymienione w komparycji niniejszej decyzji osoby, które odwołały się od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] nie są właścicielami (względnie użytkownikami wieczystymi) nieruchomości znajdujących się na opisanym wyżej obszarze, to nie przysługuje im status strony w postępowaniu. Merytoryczne rozpatrzenie odwołań wniesionych przez wskazane osoby jest niedopuszczalne, co uzasadniało wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Decyzją z tego samego dnia, to jest z [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu odwołań: J. S., M. M., B. M., H. C., J.C., A.B., M.M., W. G., M. N., B. K., M. T., E. T., K. O.- W., B. N., J. N., D. O., J. O., G.W., D. W., H. K., P. W., Z. Z., P. D., E. J., Z. K., M. S., B. S., P. W., A. S., W. S., D. S., J. S., Z.R., M. P., Z. P., M. O., M. O., A. O., D. O., K. M., P. M., K. K., A. G., R. D., B. D., J.B., B. A. i I. A. – utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] Nr [...], znak: [...]. Podstawę prawną wspomnianego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 82 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "ustawa", § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b i pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397). Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotowe przedsięwzięcie ma polegać na budowie zespołu elektrowni wiatrowych składających się z 19 turbin o mocy 2,0 MW każda o łącznej mocy zespołu 38 MW wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą, liniami kablowymi i przyłączem do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego, zlokalizowanych na terenie gminy W. w obrębie [...]. Tego rodzaju przedsięwzięcie ze względu na swój zakres objęte jest dyspozycją § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b i pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397), jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego Wójt Gminy W. na mocy postanowienia z dnia [...] znak: [...], stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Rzeczony raport został opracowany i złożony do akt sprawy przez inwestora w lipcu 2011 r. i ostatecznie uzupełniony na wezwanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w październiku 2011 r. Zdaniem Kolegium załączony do akt sprawy raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zawiera elementy określone w art. 66 ustawy oraz postanowieniu Wójta Gminy W. z dnia [...] a jego zawartość pozwala na dokonanie pełnej oceny zakresu oddziaływania na środowisko wskazanego w art. 62 ustawy. W raporcie w sposób przekonujący wykazano, że przy zastosowaniu określonych rozwiązań technicznych i technologicznych, zarówno w fazie realizacji, jak i eksploatacji przedsięwzięcia nie dojdzie do pogorszenia standardów ochrony środowiska w sąsiedztwie terenu przyszłej inwestycji, w szczególności w zakresie emisji substancji, ochrony przed hałasem i promieniowaniem elektromagnetycznym. Nie będzie miało także miejsca negatywne oddziaływanie na położone najbliżej obszary chronione zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, a w szczególności obszary Natura 2000. Przeprowadzone analizy ornitologiczne i chiropterologiczne wykazały brak szkodliwego oddziaływania inwestycji na ptaki i nietoperze. W należyty sposób przedstawiono proponowane działania w zakresie prowadzenia gospodarki wodno-ściekowej oraz gospodarowania odpadami. Konkluzja organu I instancji o ustaleniu uwarunkowań środowiskowych przedsięwzięcia była zatem prawidłowa. Organ odwoławczy zauważył, że określone w zaskarżonej decyzji warunki, uwzględniające stanowisko Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. zawarte w postanowieniu z dnia [...] należycie zabezpieczają środowisko otaczające inwestycję przed związanymi z jej funkcjonowaniem potencjalnymi oddziaływaniami. Ponadto Kolegium pozytywnie oceniło zobowiązanie inwestora do przeprowadzenia monitoringu ornitologicznego i chiropterologicznego, stanowiącego replikę badań przedrealizacyjnych, jak również zobowiązanie do prowadzenia stałego monitoringu akustycznego oraz przeprowadzenia, w okresie sześciu miesięcy po oddaniu obiektu do użytkowania, analizy porealizacyjnej w zakresie klimatu akustycznego, co po zrealizowaniu przedsięwzięcia pozwoli na porównanie prawidłowości założeń raportu, warunków decyzji oraz działań planowanych dla ograniczenia oddziaływania z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko oraz podjęcie środków zaradczych w przypadku ewentualnych przekroczeń standardów środowiskowych. W dalszej części motywów decyzji organ odwoławczy, odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach, stwierdził, iż tylko częściowo są one zasadne, jednakże stwierdzone uchybienia nie miały wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem. W skargach złożonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi: K. O. – W. sygn. akt II SA/Łd 850/12 zakwestionowała prawidłowość decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze w S. z dnia [...] nr [...] wnosząc o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie: 1. art. 7, 8, 77 § 1, 78 § 1, 80 k.p.a. w zw. z art. 66 ust. 1 ustawy oraz art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, niewyjaśnienie w sposób wszechstronny okoliczności stanu faktycznego i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji wydanej z naruszeniem tych zasad i w oparciu o raport oddziaływania na środowisko dotknięty istotnymi brakami i niespełniający wymogów powołanej ustawy; 2. art. 84 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie oceny merytorycznej treści przedmiotowego raportu w sytuacji, gdy wymagało to wiadomości specjalnych z poszczególnych gałęzi nauki, np. biologii i fizyki, czy chemii; 3. art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wadliwość uzasadnienia decyzji SKO w wyniku nierozpoznania przez w/w organ zarzutów odwołania, co uniemożliwia właściwą kontrolę toku rozumowania organu, który winien kierować się zasadą prawdy obiektywnej i podjąć wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy; 4. art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez utrzymanie decyzji organu I instancji niespełniającej ustawowych wymogów, tj. nieokreślającej dokładnego miejsca realizacji przedsięwzięcia, ponieważ dopuszcza ona przesunięcia lokalizacji siłowni wiatrowych w ramach tych samych działek; 5. art. 91 § 3 k.p.a. w zw. z art. 36 ust 2 ustawy, art. 68 § 2, art. 89, art. 95 § 1, art. 83, art. 68 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej dotkniętej uchybieniami, polegającymi na braku doręczenia stronom postępowania wezwania na termin rozprawy, braku podpisania protokołu rozprawy przez strony i inne osoby w niej uczestniczące, braku sprawdzenia obecności i prawidłowości doręczenia wezwań i zawiadomień o terminie rozprawy, przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej z naruszeniem zasady równego traktowania stron zarówno pod względem formalnym, jak i czysto technicznym (organizacyjnym); 6. art. 49 oraz art. 109 § 1 k.p.a. poprzez sankcjonowanie w toku postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach trybu doręczeń z naruszeniem zasady równości stron; 7. art. 75 ustawy, art. 24 k.p.a. i art. 25 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej z naruszeniem zasady bezstronności organu upoważnionego do jej wydania; 8. art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy przez utrzymanie w mocy decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych wydanej bez uwzględnienia przesłanki wyniku postępowania z udziałem społeczeństwa; 9. art. 33 ust. 1, art. 39 ust. 1 oraz art. 79 ust. 1 ustawy poprzez sankcjonowanie w toku postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uchybienia polegającego na nieumieszczenie na tablicy ogłoszeń (a więc w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości) Urzędu Gminy i Miasta B., Urzędu Gminy i Miasta W. oraz sołectw O. gminy B.; K., R., G., J., P. gminy W. zawiadomień dotyczących wszystkich etapów postępowania toczącego się przed Wójtem Gminy W., w tym o wszczęciu postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 10. art. 49 i art. 107 k.p.a. poprzez niezawarcie w obwieszczeniu pouczenia o prawie, sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Łodzi. T. W. (sygn. akt II SA/Łd 852/12), zaskarżając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sygn. akt [...] wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, podnosząc zarzuty naruszenia art. 15, art. 28, art. 127 § 1, art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez błędne uznanie braku po stronie skarżącego interesu prawnego i w związku z tym umorzenie postępowania odwoławczego, a w konsekwencji nierozpoznanie merytorycznie złożonego odwołania oraz art. 49 k.p.a. i art. 107 k.p.a. poprzez niezawarcie w obwieszczeniu pouczenia o prawie, sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Łodzi. W. D. (sygn. akt II SA/Łd 853/12), P. O. (sygn. akt II SA/Łd 854/12) i M.S. (sygn. akt II SA/Łd 855/12) w jednobrzmiących skargach zakwestionowali prawidłowość decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sygn. akt [...], wnosząc o jej uchylenie z uwagi na naruszenie art. 138 § 1 pkt 3, art. 28 i art. 109 w zw. z art 148 k.p.a. Odpowiadając na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 lutego 2013 r. zarządził połączenie sprawy o sygn. akt II SA/Łd 850/12 ze sprawami o sygn. akt II SA/Łd 852/12, II SA/Łd 853/12, II SA/Łd 854/12 i II SA/Łd 855/12 (art. 111 § 2 p.p.s.a.), w celu ich wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, prowadząc sprawę dalej pod sygn. akt II SA/Łd 850/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi należało uwzględnić, aczkolwiek z innych powodów, aniżeli w nich podniesiono. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że Sąd bada zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia) z przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, to zaś oznacza, że z urzędu bierze pod uwagę okoliczności nie podniesione w skardze. W ocenie Sądu, wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji, w tym wypadku od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] nr [...], znak [...] przez wiele podmiotów nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpatrzenia, nie tylko w jednym terminie, ale również wydając jedno rozstrzygnięcie. Wynika to wprost z redakcji art. 138 § 1 k.p.a., w którym wskazuje się, że w wyniku rozpatrzenia odwołania organ odwoławczy wydaje decyzję, nie zaś szereg decyzji, (użycie w zdaniu wstępnym liczby pojedynczej). Odwołania od decyzji złożone przez kilka podmiotów winny więc być rozstrzygnięte jedną decyzją administracyjną. Naruszenie tej zasady stanowiło zasadniczą przyczynę uchylenia obu zaskarżonych decyzji. Gdyby bowiem uznać, że dopuszczalne jest rozstrzyganie odwołań wniesionych przez kilka stron kilkoma decyzjami, to mogłoby to prowadzić do sytuacji, że eliminacja jednej z tych decyzji, np. w wyniku uwzględnienia skargi, powodowałaby konieczność ponownego rozpoznania odwołania przez organ, w sytuacji gdy decyzja organu pierwszej instancji byłaby już wyeliminowana inną decyzją organu odwoławczego. Do takiej sytuacji mogłoby dojść w sprawie niniejszej, gdyby Sąd uwzględnił skargę na decyzję Kolegium umarzającą postępowanie, uchylając tym samym decyzję organu II instancji oraz na decyzję Kolegium utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji określające środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, eliminując z obrotu prawnego zarówno zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzająca ją decyzję Wójta Gminy W. Wówczas SKO miałoby rozpoznać odwołania od decyzji organu l instancji, której już nie ma w obrocie prawnym. Taka sytuacja jest nie do zaakceptowania. Nie sposób bowiem przyjąć, by wolą ustawodawcy było stworzenie rozwiązań prawnych, które mogłyby prowadzić do wydawania przez organy administracji nieracjonalnych rozstrzygnięć. Możliwość taka nie tylko naruszałaby zasady racjonalności działań administracji, ale naruszałaby również interes stron postępowania, poprzez brak możliwości zagwarantowania im czynnego udziału w sprawie, w tym możliwości rozpoznania odwołania od decyzji organu I instancji. Nie można więc przyjąć, że jest tyle spraw administracyjnych, ile złożono odwołań od decyzji organu I instancji. Wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji przez dwie lub więcej stron postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpatrzenia i wydania jednej decyzji w stosunku do wszystkich stron. Złożenie bowiem dwóch odwołań od decyzji wydanej w jednym postępowaniu administracyjnym nie powoduje wszczęcia dwóch odrębnych postępowań odwoławczych, które kończyłyby się wydaniem dwóch odrębnych decyzji drugoinstancyjnych. W orzecznictwie sądów administracyjnych, które zresztą tutejszy Sąd w pełni podziela przyjmuje się, że w przypadku, gdy od decyzji organu I instancji złożonych zostaje wiele odwołań, organ odwoławczy, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 138 § 1 k.p.a., wydaje jedną decyzję, w której powinien rozstrzygnąć o wszystkich tych odwołaniach. Organ odwoławczy może więc zawrzeć w jednej decyzji różne rozstrzygnięcia w stosunku do jednego lub kilku odwołujących się. Warunkiem zgodności z prawem takiej decyzji jest to, aby rozstrzygnięcia te nie pozostawały ze sobą w sprzeczności. Dopuszczalna jest zatem sytuacja, w której organ II instancji jedną decyzji umorzy w postępowanie odwoławcze w stosunku do tych odwołujących się, którzy nie posiadają interesu prawnego, który dawałby im legitymację do udziału w postępowaniu w charakterze strony oraz w wyniku rozpoznaniu odwołań pozostałych osób utrzyma decyzję organu I instancji w mocy, uznając, że jest ona zgodna z prawem (vide: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1109/07 – Lex nr 513841 i z dnia 19 lutego 1999 r. sygn. akt I SA/Gd 737/97 - Lex nr 38675, wyroki WSA: w Lublinie z dnia 1 lipca 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 68/08 - Lex nr 516040, w Krakowie z dnia 9 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 524/10 – Lex nr 674246, w Warszawie z dnia 12 lutego 2008 r. IV SA/Wa 1405/07 - Lex nr 510803, w Olsztynie z dnia 30 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 1047/09, w Poznaniu z dnia 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 1021/09, w Gliwicach z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 815/12 – dostępne na www.cbois.nsa.gov.pl). Reasumując powyższe rozważania, Sąd stwierdził, że niedopełnienie obowiązku łącznego rozpoznania wszystkich złożonych odwołań, zakończonego jednym rozstrzygnięciem stanowiło naruszenie art. 10 oraz art. 138 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na marginesie podnieść trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest również pogląd, iż niedopełnienie obowiązku łącznego rozpoznania wszystkich odwołań stron skutkuje tym, że decyzja taka dotknięta jest wadą nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jako wydana bez podstawy prawnej (por. wyrok NSA z dnia 1 kwietnia 2005 r., OSK 1230/04 - Lex nr 176134). Jednakże wobec istnienia różnych stanowisk w tej kwestii Sąd uznał, iż orzeczenie o uchyleniu obu zaskarżonych decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego pozwoli na łączne rozpoznanie przez organ drugiej instancji wszystkich odwołań od decyzji Wójta Gminy W. i wydanie w tej sprawie, na etapie odwoławczym, jednej decyzji. Wobec uchylenia zaskarżonych decyzji z przyczyn proceduralnych, Sąd nie wypowiadał się co do merytorycznej prawidłowości wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 134 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. W trybie art. 152 p.p.s.a. Sąd w punkcie drugim wyroku stwierdził, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku, zaś o kosztach postępowania rozstrzygnął w punkcie trzecim sentencji wyroku, działając na podstawie art. 200 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę, organ odwoławczy zobowiązany będzie łącznie rozpatrzyć wszystkie odwołania wniesione w sprawie i zgodnie z literalnym brzmieniem art. 138 k.p.a. wydać jedną decyzję, w której powinien rozstrzygnąć o wszystkich tych odwołaniach. B.A.