II SA/Łd 458/17

Dnia 28 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 21 stycznia 2015 roku, nr V/87/15 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej na terenie osiedla Złotno w rejonie ulicy Stare Złotno p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. a.bł. W dniu 17 maja 2017 roku, za pośrednictwem organu, E. P. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 21 stycznia 2015 roku w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej na terenie osiedla Złotno w rejonie ulicy Stare Złotno. W treści skargi jej autorka podniosła zarzuty skierowane przeciwko kwestionowanej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Zgodnie z unormowaniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 zd. I P.p.s.a.). Sięgając do treści art. 53 § 2 P.p.s.a. należy dostrzec, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą na uchwałę Rady Miejskiej wniesioną na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 446 ze zm., dalej jako: "u.s.g."). Zgodnie z treścią tegoż przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W judykaturze nie ulega wątpliwości, iż do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 u.s.g. zastosowanie znajduje art. 53 § 2 P.p.s.a. Wskazany w art. 53 § 2 P.p.s.a. termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga (zob. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 maja 1998 roku, sygn. PPS 1/98, ONSA 1998/3/78; postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2013 roku, sygn. I OSK 710/13, Lex nr 1309896; T. Woś, w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s. 244). Z akt sprawy wynika, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 10 lutego 2017 roku, a pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej w Łodzi, informujące o odmowie usunięcia przez Radę Miejską naruszenia prawa zostało skarżącej doręczone w dniu 27 kwietnia 2017 roku. Tymczasem sześćdziesięciodniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., do złożenia skargi na uchwałę rady miejskiej rozpoczął swój bieg po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zatem ekspirował z dniem 11 kwietnia 2017 roku. Natomiast skarżąca złożyła skargę w organie w dniu 17 maja 2017 roku. W tej sytuacji wniesienie skargi nastąpiło z przekroczeniem terminu. Fakt doręczenia stronie skarżącej przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie sześćdziesięciu dni od dnia skierowania tego wezwania do organu, nie otwiera terminu do wniesienia skargi. Skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., podlega odrzuceniu, jako wniesiona po upływie terminu. a.bł.