II SA/Łd 466/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Protokolant Starszy asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2017 r. sprawy ze skargi Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Miejskiej w Pabianicach z dnia 15 września 2016 r. nr XXVIII/377/16 w przedmiocie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej położonej w Pabianicach przy ul. A i sprzedaży naniesień budowlanych na niej usytuowanych na rzecz Pabianickiej Spółdzielni Mieszkaniowej użytkownika wieczystego nieruchomości przyległej na poprawienie warunków zagospodarowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Rady Miejskiej w Pabianicach na rzecz Wojewody Łódzkiego kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS Pismem z dnia 22 listopada 2016 r. Wojewoda Łódzki, na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446) w związku z art. 50 i art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Nr XXVIII/377/16 Rady Miejskiej w Pabianicach z dnia 15 września 2016 r. w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej położonej w Pabianicach przy ul. A i sprzedaży naniesień budowlanych na niej usytuowanych na rzecz A Spółdzielni Mieszkaniowej użytkownika wieczystego nieruchomości przyległej na poprawienie warunków gospodarowania w części dotyczącej jej § 2 i § 3. Strona zarzuciła zaskarżonej uchwale istotne naruszenie prawa, polegające na obrazie przepisów art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a i art. 30 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 25, art. 67, art. 72 i art. 73 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 ze zm., dalej "u. g. n."). Wojewoda wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżonej części i zasądzenie kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wyjaśnił w uzasadnieniu skargi, że kontrola zaskarżonej uchwały wykazała, iż regulacja zawarta w § 2 i § 3 uchwały, w której Rada Miejska ustaliła cenę zabudowanej nieruchomości, pierwszą opłatę za użytkowanie wieczyste oraz wyraziła zgodę na uznanie roszczeń A Spółdzielni Mieszkaniowej w określonej kwocie w ocenie organu nadzoru jest niezgodna z prawem. Wojewoda wskazał, że podział organów gminy na stanowiące i wykonawcze, znajdujący normatywne źródło w art. 169 Konstytucji RP, został rozwinięty i uszczegółowiony w rozdziale 3 ustawy o samorządzie gminnym. Wedle obowiązujących przepisów, organem stanowiącym jest rada gminy (art. 15 ust. 1), organem wykonawczym zaś wójt (burmistrz, prezydent miasta). Normę kolizyjną stanowi art. 18 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym, do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do dyspozycji art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a) rada gminy jest uprawniona do podejmowania uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej; uchwała rady gminy jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony do 3 lat strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość; do czasu określenia zasad wójt może dokonywać tych czynności wyłącznie za zgodą rady gminy. Rada Gminy nie może natomiast podejmować czynności, które należą do sfery wykonawczej, gdyż byłoby to naruszeniem konstytucyjnej zasady podziału organów gminy na stanowiące i wykonawcze. Zgodnie bowiem z art. 30 ustawy o samorządzie gminnym wójt (burmistrz, prezydent miasta) wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa. Do zadań prezydenta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym. Bieżące gospodarowanie mieniem gminy, należy zatem do prezydenta miasta. Zdaniem Wojewody w kwestionowanej uchwale Rada Miejska w § 2 ust. 1 przyjęła cenę nieruchomości w wysokości 6.977.400,00 zł, którą ustaliła w oparciu o operat szacunkowy wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego nie mając ku temu podstawy prawnej. Takiej podstawy nie daje bowiem art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a) ustawy o samorządzie gminnym. Ustalenie ceny nieruchomości następuje zgodnie z art. 67 ust. 1 w związku z art. 154 u.g.n. i należy do kompetencji organu wykonawczego gminy tj. Prezydenta Miasta. Podobnie ustalenie wartości nakładów poniesionych przez A Spółdzielnię Mieszkaniową co ma miejsce w § 3 uchwały w ocenie Wojewody Łódzkiego nastąpiło z przekroczeniem upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a) ustawy. Uznanie roszczeń A Spółdzielni Mieszkaniowej z tytułu nakładów poniesionych na budowę obiektu budowlanego zlokalizowanego na nieruchomości przekazywanej Spółdzielni w użytkowanie wieczyste należy do kręgu zadań związanych z gospodarowaniem mieniem komunalnym, do wykonywania których właściwy jest Prezydent Miasta. W § 2 ust. 2 uchwały Rada Miejska ustaliła pierwszą opłatę za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej w wysokości 25% ceny tej nieruchomości. Jak wskazał Wojewoda Łódzki, zgodnie z art. 72 ust. 1 i 2 u. g. n. opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości gruntowej określonej zgodnie z art. 67 u. g. n. Stawka procentowa pierwszej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego wynosi od 15% do 25% ceny nieruchomości gruntowej. Natomiast konkretną wysokość pierwszej opłaty i opłat rocznych oraz udzielanych bonifikat i sposób spełnienia tych świadczeń ustala się w umowie (art. 73 ust. 5 ustawy). Skoro organ wykonawczy gminy zawiera w jej imieniu umowy (art. 11 ust. 1 i art. 25 ust. 1 u. g. n.), w tym dokonuje czynności prawnych dotyczących użytkowania wieczystego nieruchomości, to w zakresie kompetencji prezydenta pozostaje także umowne ustalenie pierwszej opłaty za użytkowanie wieczyste, przy zachowaniu granic zakreślonych w art. 72 u. g. n. Wojewoda podkreślił, że Rada Miejska tym samym nie ma kompetencji do określenia sztywnej wysokości pierwszej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego. Rada Miejska w Pabianicach regulując kwestie, które mocą przepisów powszechnie obowiązujących zostały powierzone kompetencji Prezydenta Miasta, jako organu wykonawczego gminy dopuściła się zatem naruszenia kompetencji przypisanych ustawowo Prezydentowi Miasta, co stanowi istotne naruszenie prawa. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Pabianicach wniosła o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Wskazała, że pilna potrzeba uzyskania prawidłowej uchwały przez użytkownika wieczystego spowodowała, że Prezydent Miasta zdecydował się na przedłożenie Radzie Miejskiej projektu nowej uchwały. W dniu 12 stycznia 2017 r. Rada Miejska podjęła uchwałę Nr XXXV/450/17 w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej położonej w Pabianicach przy ul. A i sprzedaży naniesień budowlanych na niej usytuowanych na rzecz A Spółdzielni Mieszkaniowej, użytkownika wieczystego nieruchomości przyległej na poprawienie warunków zagospodarowania. W paragrafie 2 tej uchwały zawarty został zapis, zgodnie z którym uchylona została uchwała będąca przedmiotem skargi w przedmiotowej sprawie. Nowa uchwała zgodnie z obowiązującymi przepisami przekazana została do Wojewody Łódzkiego jako organu nadzoru. W piśmie z dnia 8 września oraz 26 września 2017 r. Wojewoda Łódzki wyraził zgodę na umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego i wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie strony zgodnie wniosły o umorzenie postepowania sądowo-administracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość, albowiem w dniu 12 stycznia 2017 r. Rada Miejska w Pabianicach podjęła uchwałę Nr XXXV/450/17 w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej położonej w Pabianicach przy ul. A i sprzedaży naniesień budowlanych na niej usytuowanych na rzecz A Spółdzielni Mieszkaniowej, użytkownika wieczystego nieruchomości przyległej na poprawienie warunków zagospodarowania. W paragrafie 2 tej uchwały zawarty został zapis, zgodnie z którym uchylona została uchwała będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. W nowej uchwale Rada Miejska w Pabianicach uwzględniła uwagi Wojewody Łódzkiego zawarte w skardze. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a umorzył postępowanie sądowo-administracyjne jako bezprzedmiotowe. Sąd w oparciu o art. 200 P.p.s.a uwzględnił wniosek Wojewody Łódzkiego o zasądzenie kosztów postepowania, bowiem skarga okazała się uzasadniona, skoro już po jej wniesieniu Rada Miejska w Pabianicach podjęła nową uchwałę, mocą której uchyliła zaskarżoną uchwałę i podjęła nową, zgodną z zaleceniami skarżącego. k.ż.