II SA/Łd 50/09

Dnia 23 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Protokolant Referent - stażysta Szymon Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2009 roku sprawy ze skargi J. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SA/Łd 1980/01 wydanym w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia odrzucić skargę. LS Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2004 roku oddalił skargę J. D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] roku w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 2 lipca 2004 roku. W dniu 6 stycznia 2009 roku J. D. wniósł skargę o wznowienie postępowania. W obszernym uzasadnieniu tej skargi skarżący wzjađni, że podstawą skargi są uchybienia i dziurawe w tym względzie normy prawne oraz zła interpretacja dokonana przez organ. Wiele przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi budzi wątpliwości i jest sformułowanych w sposób dwuznaczny. Działanie pracowników sądu i sędziów miało na celu jego pokrzywdzenie. Postanowieniem z dnia 11 marca 2009 roku skarżący został wezwany do wskazania, w terminie 14 dni od daty doręczenia wezwania, podstawy wznowienia postępowania, a nadto do udowodnienia zachowania terminu 3 miesięcy do wniesienia skargi o wznowienie od daty dowiedzenia się o przyczynie wznowienia. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 13 marca 2009 roku. W treści pisma z dnia 17 marca 2009 roku skarżący powtórzył argumentację zawartą w skardze o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wymieniają w sposób enumeratywny przyczyny, które mogą być podstawą żądania wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z treścią art. 271 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wskazanie podstawy prawnej powinno zawierać wyraźne określenie, które z przepisów art. 271-273 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Brak takiego konkretnego wskazania podstawy prawnej rzutuje na dopuszczalność skargi. Nadto, sformułowanie jedynie podstawy prawnej wznowienia nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 maja 2006 roku, II SA/Wa 1818/05, LEX nr 257147 i inne). W stanie faktycznym sprawy skarżący w treści skargi o wznowienie postępowania nie wskazał żadnej z podstaw wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego określonych w art. 271 – 273 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym celu skarżący został wezwany, mocą postanowienia z dnia 11 marca 2009 roku, do wskazania podstaw skargi o wznowienie. W wykonaniu tego postanowienia skarżący skierował do Sądu pismo z dnia 17 marca 2009 roku. Tym niemniej również w tym piśmie nie wskazał on podstaw do wznowienia postępowania sądowego. Według art. 281 zd. I Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Uznając zatem, że w sprawie niniejszej nie było ustawowych podstaw wznowienia, skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 281 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ar