II SA/Łd 503/07

Dnia 10 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Protokolant Asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2007 roku sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 163 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 37 ust. 1 i 2 pkt 1, art. 96 ust. 1 pkt 1, art. 104 ust. 1, 2, 3 oraz art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593) uznał zasiłek stały wypłacony W. G. w okresie od dnia 1 sierpnia 2006 roku do dnia 31 stycznia 2007 roku za świadczenie nienależnie pobrane i zażądał jego zwrotu w łącznej kwocie 1930,00 zł., ustalając iż będzie ono potrącane z renty skarżącego. W uzasadnieniu organ wskazał, że z uwagi na fakt otrzymania przez W. G. renty z ZUS-u w kwocie 556,62 zł. od miesiąca sierpnia 2006 r., zasiłek stały nie przysługuje. W dniu 27 lutego 2007 roku do Kancelarii Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filia Ł. - Ś. wpłynęło odwołanie W. G. od decyzji nr [...]. Odwołujący wniósł o zmianę decyzji w sprawie zwrotu zasiłku stałego i zaniechanie żądania zwrotu otrzymanego świadczenia. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 134 w związku z art. 57 § 1 oraz art. 129 § 2 K.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. dnia [...], nr [...]. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z treścią art. 129 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z kolei zgodnie z treścią art. 57 § 1 w/w ustawy, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Organ II instancji zaznaczył, iż z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] doręczona została W. G. w dniu 1 lutego 2007 roku, a zatem termin do zaskarżenia rozstrzygnięcia upłynął w dniu 15 lutego 2007 roku. Odwołanie W. G. z dnia 22 lutego 2007 roku złożone zostało osobiście w Kancelarii Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filia Ł. - Ś. w dniu 27 lutego 2007 roku, a zatem po upływie ustawowego terminu. Należało zatem, zgodnie z treścią art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdzić w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego wniesienia. Na powyższe postanowienie W. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze wniósł "o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przyjęcie odwołania". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, a to z powodu braku należytego wyjaśnienia okoliczności będących podstawą stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Stosownie do treści art. 129 § 2 k.p.a. ustawowy termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zachowanie tego terminu jest warunkiem skuteczności wniesionego odwołania. A liczy się go od dnia doręczenia decyzji stronie w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa (art. 39-49 k.p.a.). Ustalenie więc daty doręczenia decyzji stronie ma znaczenie podstawowe dla stwierdzenia, kiedy rozpoczął bieg termin do złożenia odwołania. W niniejszej sprawie organ odwoławczy w sposób niedostateczny wyjaśnił, kiedy została doręczona skarżącemu decyzja. Znajdujące się w aktach administracyjnych potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 8 akt administracyjnych) nie może być traktowane za wystarczające do ustalenia daty doręczenia decyzji organu I instancji stronie. Bowiem brak w nim wskazania jaka przesyłka była doręczona W. G. w dniu 1 lutego 2006 r. (brak numeru i daty decyzji). Powstaje zatem pytanie czy załączone do akt potwierdzenie odbioru przesyłki dotyczy decyzji objętej odwołaniem, czy też innego pisma. Zauważyć poza tym wypada, że nie na stronie postępowania, lecz na organie administracji ciąży obowiązek wykazania zarówno faktu doręczenia decyzji, jak i terminu doręczenia. Wszelkie wątpliwości w tym zakresie muszą być interpretowane na korzyść strony (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 1998 roku, sygn. akt IV SA 927/96). Organ odwoławczy, w rozpoznawanej sprawie, stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie podjął trudu wyjaśnienia tej okoliczności. Jak też nie zajął się ustaleniem rzeczywistej daty wniesienia odwołania. Gdyż w przypadku złożenia pisma przez stronę osobiście w kancelarii urzędu, obowiązkiem osoby przyjmującej korespondencję jest stwierdzenie tego faktu obok prezentaty. Brak takiej informacji powoduje niemożność przyjęcia, że odwołanie zostało złożone bezpośrednio w kancelarii organu I instancji. Niezałączenie zaś do akt sprawy koperty opatrzonej stemplem pocztowym nie może stanowić podstawy do stwierdzenia, że pisma nie nadano z zachowaniem terminu zakreślonego w art. 129 § 2 k.p.a. Wbrew temu co twierdzi organ w zaskarżonym postanowieniu, z akt nie wynika czy odwołanie od tej decyzji zostało złożone osobiście przez skarżącego czy też za pośrednictwem poczty. Na odwołaniu znajduje się bowiem prezentata, w której wskazano jedynie datę wpływu odwołania do organu. Brak natomiast jakiejkolwiek innej adnotacji. Nie można więc wykluczyć, że W. G. nadał odwołanie za pośrednictwem poczty, nie przekraczając terminu do jego wniesienia. Istnieją więc w tej sprawie wątpliwości zarówno co do faktycznej daty doręczenia decyzji stronie, jak i co do daty wniesienia odwołania, których organ odwoławczy nie wyjaśnił przed wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia. A powinien to uczynić przeprowadzając wszelkie dowody umożliwiające ustalenie tych dat w sposób pewny. Sąd nie może domniemywać daty doręczenia decyzji, ani daty wniesienia odwołania, te okoliczności powinny być w sposób niewątpliwy ustalone przez orzekające w sprawie organy. Nieustalenie powyższego powoduje, że decyzja organu drugiej instancji wydana została z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a. (por. wyroki wsa z dnia 15 marca 2005 r. I SA/Wa 1220/04 LEX nr 164767 i z dnia 16 czerwca 2005 r. VII SA/Wa 1284/04 LEX nr 179216). Wreszcie zauważyć wypada, iż odwołanie skarżącego zawiera oznaczenie decyzji nr [...], tymczasem decyzja dotycząca zwrotu zasiłku stałego oznaczona jest numerem [...]. W takim przypadku organ niewątpliwie powinien wyjaśnić wątpliwości co do numeru decyzji, od której odwołuje się W. G., poprzez wezwanie go do wypowiedzenia się w tym przedmiocie. Przeprowadzając ponownie postępowanie organ powinien ustalić w sposób nie budzący wątpliwości jaka decyzja była przedmiotem zaskarżenia oraz w jakiej dacie została ona doręczona skarżącemu. Wyjaśnienia wymaga także kwestia, czy odwołanie zostało złożone przez W. G. osobiście czy też za pośrednictwem poczty. Ustalenie powyższych okoliczności pozwoli zweryfikować, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie, a zgodnie z art. 152 tej ustawy wstrzymał jego wykonanie.