II SA/Łd 506/10

Dnia 19 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora [...] Regionalnego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego p o s t a n a w i a : - oddalić wniosek B. D. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. K.O. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B. D. na decyzję Dyrektora [...] Regionalnego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Powodem odrzucenia skargi, jak wynika z treści uzasadnienia, było nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie. B. D. w dniu 15 lipca 2010 roku złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podnosząc, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała teściowa, która jest osobą starszą i schorowaną. Ze względu na wiek teściowa ma problemy z pamięcią. Wezwanie do uiszczenia wpisu przekazała mu już po terminie do uiszczenia wpisu. W chwili obecnej skarżący już nie mieszka z teściową, ale pod tym adresem przebywa w godzinach porannych i późno popołudniowych, kiedy to dogląda inwentarza i nie zawsze ma czas na rozmowę z teściową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu i stanowiących ważny powód zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a więc w szczególności brak winy w niedochowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001 roku, I SA 1735/00, Lex Nr 54157, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2001 roku, I SA 2637/00, Lex Nr 54513, postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2000 roku, I SA 743/00, Lex Nr 54515). O braku winy można zatem mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętnego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Brak uprawdopodobnienia przez stronę przyczyny uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie powoduje brak podstaw do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2005 roku, II OZ 42/05, nie publ.). Ustosunkowując się do argumentów wniosku o przywrócenie terminu należy wyjaśnić, że wbrew twierdzeniom skarżącego list polecony zawierający wezwanie do uiszczenia wpisu nie został odebrany przez teściową, która jest osobą starszą i schorowaną. Ten list został odebrany przez dorosłego domownika – A. D., która wskazała, że jest córką skarżącego. W tej sytuacji fakt, że przesyłka została odebrana przez osobę starszą, schorowaną, która ma problemy z pamięcią, nie znajduje potwierdzenia wśród dokumentów załączonych do akt sądowych. Ponadto, fakt iż skarżący przebywa pod adresem swojego zamieszkania wcześnie rano oraz późnym popołudniem i wówczas zajmuje się przede wszystkim inwentarzem żywym, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący w treści skargi podał adres na który zostało wysłane wezwanie do uiszczenia wpisu jako adres swojego zamieszkania, zatem wszelka korespondencja doręczona pod tym adresem i odebrana przez dorosłego domownika odnosi skutek wobec skarżącego. Chcąc zapewnić sobie pełniejszy dostęp do otrzymywanej korespondencji skarżący mógł wskazać adres korespondencyjny, który nie musi pokrywać się z adresem zamieszkania, czy zameldowania. Z racji tego, że skarżący nie podał takiego adresu, tłumaczenie, iż przebywa on sporadycznie lub rzadko pod podanym adresem, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności przedstawione we wniosku nie świadczą bowiem o zachowaniu przez skarżącego należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wnioskodawca nie powołał się na fakt, iż w terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, znajdował się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do dokonania czynności. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. K.O.