II SA/Łd 520/15

Dnia 9 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2016 roku sprawy ze skargi A. P. i R. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] znak: [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w części dotyczącej działki o nr 25 i w tym zakresie umorzył postępowanie organu I instancji, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Jak wynika z akt sprawy, decyzja z dnia [...] nr [...], znak: [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A Sp. z o.o. z siedzibą we W. pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej typu Vestas V100 - 2MW o mocy do 2000 kW oznaczonej w projekcie jako B wraz z drogą dojazdową, placem manewrowym oraz zjazdem z drogi gminnej na działkach o nr 1, 2, 3, 4 i 25 położonych miejscowości Ł. i na działce nr 390 położonej w miejscowości R., gm. W.. W terminie ustawowo przewidzianym odwołanie od powyższej decyzji Starosty [...] wnieśli A. P. oraz R. P., zarzucając wydanie decyzji z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7, 77 oraz 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 ze zm.), dalej powoływanej jako "K.p.a.", które ich zdaniem miało istotny wpływ na wynik postępowania oraz błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących obszaru oddziaływania obiektu. W ocenie odwołujących przedmiotowy obszar został określony bez zbadania kumulatywnego oddziaływania wszystkich przedsięwzięć, a w szczególności elektrowni wiatrowych usytuowanych w pobliżu obiektu, które nie zostały wskazane w decyzji Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] nr [...], znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, o którą organ oparł swoje ustalenia. Powołaną na wstępie decyzją Wojewoda [...], po rozpoznaniu powyższego odwołania, uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej działki o nr 25 i w tym zakresie umorzył postępowanie organu I instancji, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ powołując się na wymogi niezbędne do wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.), dalej powoływanej jako "Pr.bud.", wskazał że do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor dołączył wymagane opinie i uzgodnienia, a także wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, legitymując tym samym swoje prawo do ich zabudowy. Następnie organ wyjaśnił, że projektowana inwestycja położona jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru części sołectw Bartochów, Gołuchy-Łabędzie, Raczków, Zagajew, Kawęczynek, Małków, Duszniki i fragmentu miasta Warta, zatwierdzonym uchwałą z dnia 26 lipca 2012r. Nr XXIV/120/12 Rady Gminy i Miasta Warta (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2012r., poz. 2946) i zgodnie z ustaleniami tegoż planu działki, na których zlokalizowana jest projektowana inwestycja położone są na terenie oznaczonym symbolem 10R-EW, przeznaczonym pod tereny upraw rolnych z możliwością lokalizacji elektrowni wiatrowych oraz symbolem KWD1 przeznaczonym pod tereny dróg wewnętrznych (niepublicznych), stanowiących obsługę terenów upraw rolnych oraz obsługę urządzeń elektrowni wiatrowych. Ponadto Wojewoda wskazał, że § 16 pkt 6 ustaleń szczegółowych rzeczonego planu dopuszcza w obrębie terenów przyległych do elektrowni wiatrowych, oznaczonych na rysunku planu symbolami od 1R-EW do 14R-EW zasięg rzutu poziomego śmigła elektrowni wiatrowej, z zastrzeżeniem poszanowania praw osób trzecich. Wobec powyższego organ stwierdził, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dalszej kolejności organ odwoławczy podał, że zgodnie z ustaleniami § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę inwestor załączył wydaną dla przedmiotowej inwestycji, ostateczną decyzję Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] nr [...], znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach i – w ocenie Wojewody [...] – projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami tej decyzji. Organ wyjaśnił jednocześnie, że z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wynika, iż przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie należy przeprowadzać oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani też postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. Ponadto organ zauważył, że z charakterystyki przedsięwzięcia wynika, że projektowana inwestycja zlokalizowana jest na terenach upraw rolnych, a najbliższa zabudowa znajduje się w odległości co najmniej 500m od najbliższej turbiny, więc nie przewiduje się przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu na terenie zabudowy mieszkalnej. Natomiast tereny w bezpośrednim sąsiedztwie turbin (tereny rolnicze) nie są normowane akustycznie. Organ dodatkowo podał, iż w decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań określono, że przedsięwzięcie wymaga sporządzenia analizy porealizacyjnej w przedmiocie oddziaływania elektrowni wiatrowej na środowisko w zakresie klimatu akustycznego. Wojewoda nadmienił również, że z postanowienia Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] wynika, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach obejmuje swoim zakresem wszystkie turbiny wchodzące w skład Parku elektrowni wiatrowych "C", wszystkie działki ewidencyjne, na których posadowione będą wieże oraz działki ewidencyjne, wynikające z zasięgu oddziaływania rotora. Organ stwierdził następnie, że załączony do wniosku o udzielenie pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, jak również został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane oraz legitymujące się aktualnymi na dzień jego opracowania zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pr.bud. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji spełnia także wymogi § 6 i § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. poz. 462 ze zm.). Ponadto organ wskazał, iż zaskarżonym orzeczeniem oraz wnioskiem inwestora objęta jest działka o nr 25, stanowiąca działkę drogową, na której nie są realizowane żadne roboty budowlane. Działka ta z uwagi na projektowany z niej zjazd mieści się natomiast w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji. Wojewoda podkreślił, że wobec skorygowania przez inwestora wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę w zakresie wskazanej w nim działki o nr 25, zaskarżoną decyzję w części dotyczącej tej działki należało uchylić i umorzyć postępowanie organu I instancji w powyższym zakresie. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej dotyczącego błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie ustalenia obszaru oddziaływania obiektu bez zbadania kumulatywnego oddziaływania wszystkich przedsięwzięć, w szczególności elektrowni wiatrowych usytuowanych w pobliżu obiektu, które nie zostały wskazane w powołanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ stwierdził, iż decyzja ta nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Wojewoda [...] wskazał ponadto, iż realizacja przedmiotowej inwestycji nie utrudni możliwości korzystania z użytkowanej rolniczo działki skarżącej i jej wykorzystywania zgodnie z przeznaczeniem. Podsumowując organ wskazał, że inwestor spełnił przesłanki zawarte w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Pr.bud., a tym samym, zgodnie z art. 35 ust. 4 Pr.bud. nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na powyższą decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyli A. P. i R. P., zarzucając: 1. wydanie z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 77 oraz art. 107 K.p.a., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania; 2. błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących obszaru oddziaływania obiektu, bowiem obszar ten został określony bez zbadania kumulatywnego oddziaływania wszystkich przedsięwzięć, w szczególności elektrowni wiatrowych usytuowanych w pobliżu obiektu, które nie zostały wskazane w decyzji z dnia [...] nr [...] znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej przez Burmistrza Gminy i Miasta W., o którą to decyzję organ oparł swoje ustalenia. W motywach skargi skarżący podnieśli, że nie zgadzają się z rozstrzygnięciem Wojewody [...] w części dotyczącej utrzymania w mocy decyzji Starosty [...]. Wskazali, że ustalenia Wojewody [...] są błędne, szczególnie w zakresie oceny prawidłowości i wartości merytorycznej decyzji Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] nr [...] znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, którą ustalono obszar oddziaływania obiektu, dla którego wydano pozwolenie na budowę. A. P. i R. P. podkreślili, że decyzja środowiskowa złożona przez wnioskodawcę jest wadliwa, gdyż nie określa prawidłowo obszaru oddziaływania elektrowni wiatrowych będących jej przedmiotem, a ponadto na dzień wydania przedmiotowej decyzji jest nieaktualna, wobec wybudowania w obszarze oddziaływania elektrowni, co do których została wydana, nowych obiektów (przedsięwzięć), których oddziaływanie będzie się kumulowało z obiektem, którego dotyczy przedmiotowa sprawa. W tym zakresie skarżący podali, że w bezpośrednim sąsiedztwie przedsięwzięć objętych decyzją środowiskową nr [...] powstała Farma D, znajdująca się na obszarze gminy W. oraz B., która składa się z kilkunastu elektrowni wiatrowych, z których najbliższe są usytuowane w odległości około 600m od elektrowni wiatrowych objętych decyzją środowiskową nr [...]. Autorzy skargi nadmienili również, że fakt powstania Farmy D jest znany Staroście [...] z urzędu, gdyż wydał on pozwolenia na budowę w/w elektrowni wiatrowych i z tego względu fakt ten nie wymaga przeprowadzania dodatkowego postępowania dowodowego. Z uwagi na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty [...], zasądzenie na rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Starosty [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 17 grudnia 2015r. A. P. i R. P. wnieśli o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie z uwagi na wznowienie przez Burmistrza Gminy i Miasta W. postanowieniem z dnia [...] znak:[...] postępowania w sprawie prowadzonej przez Burmistrza Gminy i Miasta W. zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] nr [...] znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, w oparciu o którą została wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej B na działce o nr 390 położonej w miejscowości R. gm. W. oraz na działkach nr 1, 2, 3, 4 i 25, położonych w miejscowości Ł. gm. W., będąca przedmiotem niniejszego postępowania. Zdaniem skarżących postępowanie w niniejszej sprawie winno zostać zawieszone, gdyż rozpatrzenie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia wznowionego postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań, która stoi u podstaw decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżący podkreślili, że w wyniku postępowania wznowieniowego w/w decyzja środowiskowa może zostać uchylona co będzie podstawą do uchylenia decyzji zaskarżonych w niniejszym postępowaniu. Pismem z dnia 11 stycznia 2016r. "A" Sp. z o.o. z siedzibą we W. przedstawiła stanowisko w przedmiocie zawieszenia postępowania, wnosząc jednocześnie o oddalenie wniosku w tym zakresie jako bezzasadnego. W uzasadnieniu pisma uczestnik postępowania podniósł, że wynik postępowania wznowieniowego w przedmiocie decyzji środowiskowej nie może w żaden sposób wpływać na merytoryczne rozstrzygnięcie w przedmiocie oceny legalności pozwolenia na budowę. Zdaniem Spółki nie doszło do naruszenia prawa, skoro w chwili wydawania badanej w niniejszej sprawie decyzji, inna decyzja tj. decyzja środowiskowa istniała w obrocie prawnym, była ostateczna, prawomocna i wykonalna. "A" Sp. z o.o. podniosła, że w chwili wydawania postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania nie ma jeszcze żadnego potwierdzenia, że twierdzenia wnioskodawcy w postępowaniu wznowieniowym mają jakiekolwiek uzasadnienie merytoryczne. Podkreśliła, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie doszło do żadnego zdarzenia, które mogłoby uzasadniać prawdopodobieństwo uchylenia decyzji środowiskowej. Zawieszenie niniejszego postępowania stanowiłoby zatem nadużycie instytucji zawieszenia postępowania, gdyż prowadziłoby do rażącego wydłużenia postępowania sądowoadministracyjnego i podważałoby zasadę trwałości decyzji administracyjnych. W przypadku przyjęcia przez Sąd odmiennego poglądu w powyższym zakresie, inwestor zwrócił uwagę, że art. 125 § 1 pkt 1) P.p.s.a. jedynie umożliwia zawieszenie postępowania administracyjnego i nie nakłada na sąd administracyjny takiego obowiązku, pozostawiając decyzję w tym zakresie w granicach uznania sądu, które uzależnione będzie od okoliczności danej sprawy. W dalszej kolejności inwestor wskazał okoliczności, które przesądzają w jego ocenie fakt, że działanie skarżących ma charakter obstrukcyjny i zmierza wyłącznie do przedłużenia postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie oceny legalności pozwolenia na budowę oraz ma na celu uniemożliwienie faktycznej realizacji inwestycji przez inwestora. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014r. poz. 1647) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W istocie przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej określonego typu wraz z drogą dojazdową, placem manewrowym i zjazdem z drogi publicznej. Podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy powołanej już wcześniej ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Pr.bud. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W w/w art. 35 Pr.bud. został określony zakres działania organu administracji architektoniczno – budowlanej w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Podkreślić należy, że organ o którym mowa, został pozbawiony możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu. Tym samym ocenie organu może podlegać jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w zakresie ściśle określonym w ustawie. Dopuszczalne jest jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega sprawdzeniu tylko pod kątem zgodności z przepisami, w tym zwłaszcza techniczno – budowlanymi określonymi w aktach wykonawczych do Pr.bud. Do obowiązków organu należy również sprawdzenie kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, a także sprawdzenie, czy projekt ten został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe uprawnienia budowlane. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 Pr.bud., właściwy organ nakłada obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 Pr.bud.). Natomiast zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 Pr.bud., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Pr.bud., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ma charakter związany. Uregulowanie art. 35 ust. 4 Pr.bud. nawiązuje do treści art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015r., poz. 199), zgodnie z którym każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich. Przedmiotowa regulacja stanowi również przejaw realizacji zasady wynikającej z art. 4 Pr.bud., w myśl której każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Mając na uwadze, iż powyższe kwestie nie były objęte zarzutami skargi, Sąd badając sprawę w jej całokształcie, powyższe zagadnienia poddał analizie z urzędu stwierdzając, iż przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przedmiotowe zamierzenie budowlane organy administracji wykonały w prawidłowy sposób spoczywające na nim obowiązki wynikające z przepisów prawa. W szczególności projektowana inwestycja odpowiada wymogom określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr XXIV/120/12 Rady Gminy i Miasta Warta z dnia 26 lipca 2012r., bowiem jest projektowana na terenie oznaczonym symbolem 10R-EW, przeznaczonym w miejscowym planie pod tereny upraw rolnych z możliwością lokalizacji elektrowni wiatrowych oraz symbolem KWD1, przeznaczonym pod tereny dróg wewnętrznych (niepublicznych), stanowiących obsługę terenów upraw rolnych oraz obsługę urządzeń elektrowni wiatrowych. Ponadto organ wskazał na szczegółowe postanowienia miejscowego planu tyczące możliwości realizacji elektrowni wiatrowych na tym terenie, prawidłowo konkludując o zgodności projektowanej inwestycji ze szczegółowo określonymi ustaleniami planu odnoszącymi się do możliwości lokowania tego rodzaju inwestycji na terenie oznaczonym w planie symbolem 10R-EW, oraz symbolem KWD1. Wobec powyższego należy jasno stwierdzić, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się natomiast do kwestii sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska należy zgodzić się z organami administracji, iż przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę inwestor załączył wydaną dla przedmiotowej inwestycji, ostateczną decyzję Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzja ta korzystając z przymiotu ostateczności wiąże m.in. organ wydający decyzje o pozwoleniu na budowę (art. 86 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013r., poz. 1235 ze zm.). Analiza owej decyzji środowiskowej nie pozwala na wyprowadzenie wniosków o wadliwości konkluzji organów obu instancji nt. zgodności przedłożonego projektu inwestycji z postanowieniami decyzji środowiskowej. Skarżący również i w tym zakresie nie podnosili zarzutów, a zatem powyższe kwestie Sąd poddał ocenie działając z urzędu. Skarżący konsekwentnie w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, ale także w skardze do sądu administracyjnego podnosili kwestie wadliwości decyzji środowiskowej zarzucając jej nieprawidłowe określenie zakresu oddziaływania projektowanej inwestycji. Zarzuty te jednak w toku niniejszego postępowania nie mogą odnieść spodziewanego przez skarżących rezultatu z uwagi na treść przywołanego powyżej przepisu art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Związanie organów architektoniczno – budowlanych treścią decyzji środowiskowej nie tylko nie pozwala na badanie jej legalności w toku postępowania o pozwolenie na budowę, ale wręcz nakazuje podporządkowanie się jej postanowieniom w toku tegoż postępowania i badanie zgodności przedłożonego projektu budowlanego z warunkami środowiskowymi w niej określonymi. (vide: wyrok NSA z dnia 1 lutego 2013r. w sprawie II OSK 2520/12, wyrok WSA w Łodzi z dnia 3 września 2014r. w sprawie II SA/Łd 527/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie budzi także zastrzeżeń Sądu konkluzja organów o tym, że przedłożony projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, jak również został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, legitymujące się aktualnymi zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pr.bud., a nadto spełnia wymogi określone w przepisach rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. poz. 462 ze zm.). Nie wzbudza także uwag krytycznych prawo inwestora do dysponowania na cele budowlane nieruchomością, na której projektowana jest przedmiotowa inwestycja. Tym samym wbrew twierdzeniom strony skarżącej postępowanie poprzedzające wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przeprowadzone zostało z poszanowaniem zasad, o których mowa art. 7, art. 11, art. 77, art. 80 oraz art. 107 K.p.a. Organy wyczerpująco zebrały, a następnie rozpatrzyły całość materiału dowodowego, po czym do tak ustalonego stanu faktycznego zastosowały prawidłową normę prawa materialnego celem podjęcia rozstrzygnięcia. Decyzja organu odwoławczego została należycie uzasadniona i spełnia wymogi wynikające z art. 11 i 107 § 3 K.p.a., w szczególności organ w wystarczającym stopniu odniósł się do argumentacji odwołania wyjaśniając przy tym przesłanki, którymi kierował się podejmując rozstrzygnięcie. Nie jest także usprawiedliwiony wniosek skarżących o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji. Skoro w dniu wyrokowania w niniejszej sprawie w obrocie prawnym pozostawała ostateczna decyzji ustalająca warunki środowiskowe dla rzeczonej inwestycji, to brak jest podstawy prawnej umożliwiającej zawieszenie niniejszego postępowania. Podsumowując stwierdzić należy, że organ wydający kontrolowane pozwolenie na budowę zasadnie stwierdził, że inwestor spełnił wszystkie wymagania przewidziane w art. 33 ust. 2 oraz art. 35 ust. 1 Pr.bud. Jednocześnie uznając, że materiał dowodowy nie budzi wątpliwości, organ nie miał podstaw aby odmówić wydania pozwolenia na budowę, gdyż po spełnieniu wymogów przewidzianych w przywołanych przepisach na takie załatwienie sprawy nie zezwala art. 35 ust. 4 Pr.bud. Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną. a.tp.