II SA/Łd 537/13

Dnia 6 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego, udzielenia pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę budynku oraz umorzenia postępowania w zakresie rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. B.A. Pismem z dnia 10 maja 2013 r. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. i M. S. pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego, budowę wewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, elektrycznej, c.o. wraz z rozbudową instalacji gazowej na nieruchomości przy ul. A [...] w Ł., dz. ewid.605/2, obręb [...] oraz umarzającą postępowanie w zakresie rozbiórki ściany usytuowanej w granicy z nieruchomością przy ul. A [...]. W swej skardze J. G. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej wykonanie spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki, wyrządzi znaczną szkodę w postaci ograniczenia dostępu światła słonecznego do jego pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku mieszkalnym oraz spowoduje realizację obiektu budowlanego na podstawie wadliwego projektu budowlanego. Nadto, spowoduje zajęcie części nieruchomości skarżącego poprzez wykonanie ocieplenia ściany. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z treści przywołanej normy prawnej wywieść należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Istotne jest, iż inicjatywa do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, sygn. akt FZ 138/04, niepubl.). Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, z uwagi na rozbudowane rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji, iż przedmiotem wniosku może być jedynie część rozstrzygnięcia, w którym organ utrzymał w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielił pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego. Jedynie bowiem w tej części zaskarżona decyzja nadaje się do wykonania, co za tym możliwe jest orzeczenie o wstrzymaniu jej wykonania. Przechodząc do analizy podniesionej przez stronę argumentacji, stwierdzić należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Sąd oceniając podniesione we wniosku okoliczności bierze pod uwagę zarówno interesy strony skarżącej jak i uczestników postępowania. Ponadto, wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji pamiętać należy o tym jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora. Podkreślenia wymaga, że rozbudowa budynku mieszkalnego nie wywołuje skutku o charakterze nieodwracalnym. W orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, który można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 54/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo podnieść należy, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarta w skardze, argumentacja odnosi się przede wszystkim do kwestionowania legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, przy czym zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia. B.A.