II SA/Łd 564/14

Dnia 8 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. i M. D. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. D. i M. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić wniosek. LS Pismem z dnia 9 maja 2014 r. M. D. i M. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [... roku nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 czerwca 2014 r. skarżący zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi (karta nr 3 akt sądowych). Powyższe wezwanie doręczono stronie dnia 11 czerwca 2014 roku. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu strona wniosła o zwolnienie od kosztów postępowania, jednak postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 sierpnia 2014 roku odmówiono stronie prawa pomocy. Następnie po sprzeciwie skarżących Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 24 października 2014 roku oddalił wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy. Zażalenie skarżących na powyższe orzeczeniem zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2014 roku. Wobec powyższego stronę ponownie wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Skarżący otrzymali wezwanie dnia 5 stycznia 2015 r., zaś w dniu 13 stycznia 2015 roku uiścili wpis sądowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 roku odrzucił skargę M. D. i M. D.. Odpis w/w postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia doręczono skarżącym w dniu 9 lutego 2015 roku. Następnie w dniu 3 marca 2015 roku skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący wyjaśnili, iż w okresie, kiedy otrzymali wezwanie nie dysponowali odpowiednią kwotą, dlatego złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tym czasie oboje rozchorowali się, jednak po lekkim ustąpieniu dolegliwości pożyczyli pieniądze od sąsiadów i uiścili wpis od skargi. Z kolei w sporządzonym osobiście piśmie, opatrzonym datą 4 marca 2015 roku, zatytułowanym "skarga kasacyjna", skarżący wskazali, że "licząc dni robocze byli świadomi, że wpłaciliśmy przed czasem, moglibyśmy dokonać wcześniejszej wpłaty, gdybyśmy nie zachorowali na grypę jelitową". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zasadą wyrażoną w art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. jest, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Podkreślenia również wymaga, iż wniosek o przywrócenie terminu dla swej skuteczności wymaga równoczesnego dokonania czynności procesowej, której termin dotyczy. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zaakcentować należy, iż siedmiodniowy termin do wystąpienia z prośbą o przywrócenie terminu liczony jest od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. Warto w tym miejscu zauważyć, że odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, sąd nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia. Ważne, aby ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na siedem dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania (por. postanowienie NSA z dnia 13 października 2010r., sygn. akt I OZ 769/10, Lex nr 742027). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy zauważyć należy, że nawet przyjmując wyjaśnienia skarżących o ich chorobie za wiarygodne nie może umknąć uwadze, iż w dniu 13 stycznia 2015 roku skarżący byli w stanie wykonać wezwanie sądu i uiścić wpis. Zatem najpóźniej w tej dacie ustąpiła przyczyna uchybienia terminu. Wobec powyższego ostatnim dniem do wniesienia prośby o przywrócenie terminu był dzień 20 stycznia 2015 roku. W obliczu tego ustalenia stwierdzić należy, że prośba M. D. i M. D. z dnia 3 marca 2015 roku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu jest spóźniona, bowiem złożona została z przekroczeniem 7-dniowego terminu przewidzianego dla tego typu czynności. Nawet gdyby uznać, że termin 7-dniowy do złożenia prośby o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego należałoby liczyć od daty uzyskania wiadomości o uchybieniu, to zważyć trzeba, iż skarżący taką wiedzę powzięli dnia 9 lutego 2015 roku. Tak więc wniosek z dnia 3 marca 2015 roku byłby spóźniony także i w tym wypadku. Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż na powyższą ocenę nie ma wpływu błędne założenie skarżących co do sposobu liczenia terminu. Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Co do zasady przy upływie terminu liczy się każdy dzień kalendarzowy, a nie tylko dni robocze. Wyjątek od zasady stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. (art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 111 Kodeksu cywilnego). Wobec tej konstatacji wniosek skarżących o przywrócenie terminu nie spełnia wymogów formalnych i nie może podlegać ocenie merytorycznej. Zważywszy co powyżej, na podstawie art. 88 w związku z 87 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Na marginesie wskazać można, iż powyższe rozstrzygnięcie nie stanowi przeszkody ku temu, aby skarżący aktywnie brali udział w postępowaniach toczących się przed tutejszym Sądem, w których są uczestnikami postępowania (sygn. akt: II SA/Łd 563/14, II SA/Łd 566/14, II SA/Łd 567/14). LS