II SA/Łd 618/25

Dnia 28 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk, Asesor WSA Beata Czyżewska (spr.), , Protokolant Asystent sędziego Izabela Lewandowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2025 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Ł. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Łowiczu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 3 lipca 2025 roku znak sprawy: WL.ZUT.4701.321.2025 znak pisma: [...] w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za wprowadzanie ścieków komunalnych do wód oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 3 lipca 2025 r. znak sprawy: WL.ZUT.4701.321.2025, znak pisma: [...] Dyrektor Zarządu Zlewni w Ł. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, na podstawie art. 273 ust. 6 w związku z art. 272 ust. 6, art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2024 r., poz. 1087 z późn.zm. - dalej w skrócie "Prawo wodne") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 z późn.zm. - dalej w skrócie "k.p.a."), określił P. w Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. za okres IV kwartału 2024 r. opłatę zmienną w wysokości 19 238 zł za wprowadzanie ścieków komunalnych do wód, pochodzących z terenu Miasta Ł. do starego koryta rzeki B. w km 1+030 toru jej biegu, otwartym istniejącym żelbetonowym wylotem położonym na działce nr [...] obręb Ł. w okresie od 2 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że 5 czerwca 2025 r. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w Ł. (dalej w skrócie "Zarząd Zlewni w Ł."), na podstawie art. 272 ust. 17 i ust. 6 Prawa wodnego ustaliło P. w Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. w formie informacji kwartalnej za okres IV kwartału 2024 r. opłatę zmienną w wysokości 19 238 zł za wprowadzanie ścieków komunalnych do wód, pochodzących z terenu Miasta Ł. do starego koryta rzeki B. w km 1+030 toru jej biegu, otwartym istniejącym żelbetonowym wylotem położonym na działce nr [...] obręb Ł. w okresie od 2 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. W reklamacji P. w Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wniosło o odstąpienie od naliczenia opłaty w wysokości 19 238 zł i ustalenie jej tak, jakby strona posiadała pozwolenie wodnoprawne ewentualnie o umorzenie naliczonej opłaty i umorzenie postępowania. Strona podniosła, że kwestionuje nie tylko wysokość ustalonej opłaty lecz także zasadność jej ustalenia, ponieważ nieuzyskanie w wymaganym terminie pozwolenia wodnoprawnego nastąpiło z winy PGW Wody Polskie. Spółka wyjaśniła, że wniosek o wydanie nowego pozwolenia wodnoprawnego złożyła 1 października 2024 r., a więc dwa miesiące przed utratą mocy starego pozwolenia wodnoprawnego. Termin posiadanego pozwolenia wodnoprawnego upływał 1 grudnia 2024 r. W ustawowych terminach do rozpatrzenia sprawy, Spółka nie otrzymała żadnego wezwania do uzupełnienia braków formalnych ani też innych pism wzywających do poprawienia lub uzupełnienia wniosku. Po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku, 10 stycznia 2025 r. organ wezwał Spółkę do uzupełnienia wniosku, co strona uczyniła w ciągu 3 dni. Strona nadmieniła, że jest przedsiębiorstwem użyteczności publicznej, które świadczy usługi dla Miasta Ł., a postępowanie Wód Polskich powoduje straty finansowe dla firmy i pośrednio obciąża mieszkańców miasta. Wskazała także, że jej pracownik w okresie od listopada 2024 r. do lutego 2025 r. wielokrotnie kontaktował się z PGW Wody Polskie zarówno telefonicznie, jak i pisemnie monitując i prosząc o wydanie decyzji, wskazując że z dniem 1 grudnia 2024 r. upływa termin obowiązywania dotychczasowego pozwolenia. W załączeniu do reklamacji przedstawiono m.in. kopie tej korespondencji. Nadto, w trakcie jednej z rozmów telefonicznych, pracownik PGW Wody Polskie zapewnił, że złożony wniosek jest kompletny i nie wymaga żadnych uzupełnień. Dodatkowo 6 lutego 2025 r. w siedzibie Zarządu Zlewni w Ł. odbyło się spotkanie przedstawiciela Spółki z pracownikami PGW Wody Polskie, podczas którego miała ona otrzymać ustną informację, iż nie poniesie żadnych konsekwencji z powodu opieszałego rozpatrzenia wniosku. Z poczynionych przez organ ustaleń wynika, że w analizowanym okresie podmiot korzystał z usługi odprowadzania ścieków bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego, co stanowi naruszenie art. 389 Prawa wodnego. W takim przypadku obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości ustalenia opłaty na podstawie "Oświadczenia Podmiotu obowiązanego do ponoszenia opłat za usługi wodne w celu ustalenia wysokości opłaty zmiennej za wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi (art. 552 ust. 2h, 2ha, 2i, 2r i 2s Prawa wodnego (dalej jako "oświadczenie"). W takiej sytuacji sposób ustalenia opłaty zmiennej regulują szczególne przepisy - art. 272 ust. 6b Prawa wodnego, który stanowi, że w przypadku wprowadzania ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego ilość ścieków wprowadzonych do wód lub ziemi ustala się w toku kontroli gospodarowania wodami, przyjmując ilość ścieków wynikającą z maksymalnej technicznej wydajności instalacji lub urządzeń służących do wprowadzania ścieków do wód lub ziemi, a także przyjmując okres eksploatacji instalacji lub urządzenia do wprowadzania ścieków do wód lub ziemi przez jeden kwartał, jeżeli w toku kontroli gospodarowania wodami nie ustalono tego okresu eksploatacji. Przepis ten, wprowadzony art. 13 pkt 17 lit. b ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o rewitalizacji rzeki O. stanowi konkretny sposób postępowania w przypadku korzystania z usługi wodnej bez pozwolenia wodnoprawnego. Ma on charakter bezwzględnie obowiązujący i nie przewiduje możliwości alternatywnego ustalania ilości ścieków w drodze oświadczenia, jak miało to miejsce w przypadku korzystania z usług na podstawie obowiązującego pozwolenia wodnoprawnego. Przepis ten jest zredagowany w swej treści przesądzająco poprzez użycie wyrazów "ustala się" i "przyjmując". Ustawa Prawo wodne, w tym względzie jest zasadnicza i nie daje podstaw wykorzystania, do ustalenia opłaty zmiennej, innych informacji niż pozyskane w toku kontroli gospodarowania wodami. Nie dopuszcza możliwości ustalenia ilości ścieków na podstawie oświadczenia podmiotu, w przeciwieństwie do sytuacji, gdy korzystanie z usługi wodnej odbywa się na podstawie ważnego pozwolenia. Spółka pismem z 16 stycznia 2025 r., złożyła oświadczenia podmiotu obowiązanego do ponoszenia opłat za usługi wodne w celu ustalenia wysokości opłaty zmiennej za wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi (art. 552 ust. 2h, 2ha, 2i, 2r i 2s Prawa wodnego) za okres IV kwartału 2024 r. W wyniku weryfikacji podanych w oświadczeniu informacji, ustalono, że podmiot korzysta z usługi wodnej (za wprowadzanie ścieków komunalnych do wód, pochodzących z terenu Miasta Ł. do starego koryta rzeki B. w km 1+030 toru jej biegu, otwartym istniejącym żelbetonowym wylotem położonym na działce nr [...] obręb Ł.) na podstawie pozwolenia wodnoprawnego udzielonego przez Starostę [...] z 1 grudnia 2014 r. znak: ROS.6341.4.5.2014.PS, które ważne było do 1 grudnia 2024 r. W związku z koniecznością naliczenia opłaty zmiennej za IV kwartał 2024 r. za usługi wodne wynikające z ww. pozwolenia, organ pismem z 30 stycznia 2025 r. wezwał Spółkę do przesłania korekty oświadczenia dotyczącego wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, wskazującej ilości odprowadzanych ścieków i substancji wprowadzanych wraz z nimi do wód, ze wskazaniem okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, tj. od 1 października 2024 r. do 1 grudnia 2024 r. Poinformowano, że dla pozostałej części IV kwartału 2024 r., tj. od 2 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. zostanie przeprowadzona zdalna kontrola gospodarowania wodami. Z uwagi na brak pozwolenia wodnoprawnego od 2 grudnia 2024 r., działając na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 236), w związku z art. 335 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego, Zarząd Zlewni w Ł. przeprowadził kontrolę gospodarowania wodami w okresie od 2 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. dotyczącą korzystania przez stronę z wód oraz ochrony zasobów wodnych. W odpowiedzi, pismem z 14 marca 2025 r. Spółka przekazała wymagane dokumenty oraz wyraziła zgodę na przeprowadzenie kontroli w sposób zdalny. Na podstawie przekazanych danych sporządzono 25 marca 2025 r. protokół kontroli, który został przekazany stronie z informacją o prawie do wniesienia uwag oraz odmowy podpisania protokołu. Brak reakcji skutkował wystosowaniem pisma przez Zarząd Zlewni w Ł. z 19 maja 2025 r., w którym wskazano, że dalsze czynności wynikające z ustaleń zawartych w protokole będą prowadzone mimo braku odpowiedzi od Spółki. Podpisany protokół został odesłany pismem z 27 maja 2025 r. bez wniesionych uwag. Na jego podstawie wystawiono informację z 5 czerwca 2025 r., ustalającą wysokość spornej opłaty zmiennej. Zdaniem organu, Spółka korzystała z usług wodnych w okresie od 2 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. W związku z tym, zgodnie z obowiązującymi przepisami, została ustalona opłata w wysokości 19 238 zł za IV kwartał 2024 r., z tytułu wprowadzania ścieków do wód. W zakresie korzystania z usług wodnych bez wymaganego pozwolenia, obowiązują przepisy szczególne, w tym art. 13 pkt 17 lit. b ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o rewitalizacji rzeki O., które wykluczają możliwość ustalania ilości ścieków na podstawie oświadczenia. W związku z powyższym, opłata została ustalona na podstawie wyników przeprowadzonej kontroli gospodarowania wodami. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie było możliwe przyjęcie innego sposobu ustalenia wysokości opłaty zmiennej, niż ten wynikający z art. 272 ust. 6b Prawa wodnego. Z tego też względu organ nie mógł podzielić i uwzględnić stanowiska Spółki wyrażonego w reklamacji. W sytuacji, gdy P. w Ł. Sp. z o.o. korzysta z usługi wodnej bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego, w sprawie zaistniała przesłanka obligująca Dyrektora Zarządu Zlewni w Ł. do wydania decyzji określającej wysokość opłaty zmiennej za okres IV kwartału 2024 r., w wysokości 19 238 zł za wprowadzanie ścieków komunalnych do wód, pochodzących z terenu Miasta Ł. do starego koryta rzeki B. w km 1+030 toru jej biegu, otwartym istniejącym żelbetonowym wylotem położonym na działce nr [...] obręb Ł. w okresie od 2 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 roku. Określenia wysokości opłaty zmiennej Dyrektor Zarządu Zlewni w Ł. dokonał w oparciu o normę prawną wynikającą z art. 272 ust. 6 Prawa wodnego oraz § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 października 2023 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2023 r. poz. 2471 ze zm. - dalej w skrócie "rozporządzenie"). Opłata została obliczona zgodnie z art. 272 ust. 6 Prawa wodnego, jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej (1,71 zł za 1 kg) substancji wprowadzonej ze ściekami do wód, wyrażonej jako wskaźnik chemicznego zapotrzebowania tlenu (ChZT), pomnożonej przez współczynnik różnicujący (0,5) i ilości tej substancji (22500,00000 kg). Wysokość jednostkowej stawki opłaty zmiennej za 1 kg substancji wprowadzonej ze ściekami do wód, wyrażonej jako wskaźnik chemicznego zapotrzebowania tlenu (ChZT) została określona w § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Do ustalenia wysokości opłaty przyjęto substancję, wyrażoną jako wskaźnik chemicznego zapotrzebowania tlenu (ChZT), który powoduje opłatę najwyższą (art. 278 ust. 1 Prawa wodnego). Dla ścieków komunalnych współczynnik różnicujący dla jednostkowej stawki opłaty za substancję wyrażoną jako wskaźnik ChZT określa § 10 ust. 7 pkt 2 rozporządzenia. Zgodnie z art. 272 ust. 6c Prawa wodnego w przypadku wprowadzania ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego ilości substancji wprowadzanych ze ściekami do wód lub ziemi, w tym substancji wyrażonych jako wskaźnik pięciodobowego biochemicznego zapotrzebowania tlenu (BZT 5), chemicznego zapotrzebowania tlenu, zawiesiny ogólnej, sumy chlorków i siarczanów (CI+SO4) ustala się, przyjmując najwyższe dopuszczalne wartości substancji zanieczyszczających dla danego rodzaju ścieków, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 1 Prawa wodnego. Oznacza to, że w przypadku wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi opłata zmienna za tę usługę wodną może być ustalona tylko w taki sposób. Organ zaznaczył, że jedynie obowiązujące pozwolenie uprawnia do legalnego korzystania z usług wodnych. Cechy tej nie posiada pozwolenie wodnoprawne, jeśli upłynął czas na jaki zostało ono wydane. Ustawodawca posługując się terminem "bez wymaganego pozwolenia" nie różnicuje przyczyn, z powodu których podmiot nie legitymuje się w danym czasie stosownym pozwoleniem, a tym bardziej z czyjej winy nastąpił ten brak, ani po której stronie ona leży, czy też jaki jest jej stopień. W załączeniu do reklamacji Spółka przedłożyła dokumenty związane z toczącym się postępowaniem administracyjnym w sprawie uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Z analizy materiałów wynika, że postępowanie to dotyczyło wprowadzania ścieków komunalnych do wód, pochodzących z terenu Miasta Ł. do starego koryta rzeki B. w km 1+030 toru jej biegu, otwartym istniejącym żelbetonowym wylotem położonym na działce nr [...] obręb Ł., jednak na dzień rozliczenia opłaty zmiennej za IV kwartał 2024 r. nie istniało prawomocne i obowiązujące pozwolenie wodnoprawne odnoszące się do analizowanego zakresu wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi. Wobec powyższego, niezależnie od intencji strony oraz etapu postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia wodnoprawnego, organ nie był uprawniony do zastosowania innej metody ustalenia ilości ścieków niż ta wskazana w art. 272 ust. 6b Prawa wodnego. Z tego względu, mimo że materiały załączone do reklamacji potwierdzają prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie uzyskania stosownego pozwolenia, brak było skutecznego aktu administracyjnego, który mógłby zmienić tryb naliczenia opłaty zmiennej za analizowany okres. Organ był zatem zobowiązany do zastosowania trybu szacunkowego, określonego w art. 272 ust. 6b Prawa wodnego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w reklamacji organ wyjaśnił, że działa w granicach i na podstawie obowiązujących przepisów prawa, co wyraźnie wynika z art. 6 k.p.a. Procedura ustalenia opłaty zmiennej w sytuacji braku pozwolenia wodnoprawnego została jednoznacznie uregulowana w art. 272 ust. 4a, 6b i 9a Prawa wodnego. Przepisy te mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie pozostawiają organowi administracyjnemu swobody uznaniowej. Zasada uczciwego obrotu gospodarczego oraz zasada zaufania obywatela do organów administracji publicznej (art. 8 k.p.a.) nie mogą być interpretowane w sposób prowadzący do pominięcia obowiązujących przepisów prawa materialnego. W demokratycznym państwie prawnym ochrona interesów strony nie może polegać na stosowaniu rozwiązań sprzecznych z literalnym brzmieniem przepisów. Organ nie jest uprawniony do przyjęcia danych pochodzących z oświadczeń strony, jeśli ustawa wyklucza taką możliwość. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego rzekomego naruszenia zasad proceduralnych, organ wskazał, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i przepisami Prawa wodnego w tym zakresie. Strona miała zapewnione prawo do udziału w sprawie, przedstawienia stanowiska oraz złożenia dokumentów. W konsekwencji, zarzuty strony odnoszące się do zasad uczciwego obrotu i trybu prowadzenia postępowania nie znajdują uzasadnienia, a działania organu były zgodne z literą prawa. W skardze na powyższą decyzję złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi P. w Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wniosło o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, podnosząc zarzuty naruszenia: 1. prawa materialnego - art. 272 pkt 17, art. 272 ust. 6b i art. 273 ust. 6 Prawa wodnego przez błędną wykładnię na skutek przyjęcia, że skarżąca ponosi sankcję w postaci opłaty zmiennej bez uwzględnienia okoliczności, które doprowadziły do nieuzyskania pozwolenia wodnoprawnego w terminie do 1 grudnia 2024 r.; 2. przepisów postępowania - art. 35 § 1, 2, 3 k.p.a. oraz art. 36 k.p.a. w związku z art. 407 i art. 409 Prawa wodnego poprzez ich niezastosowanie, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, albowiem organ od dnia złożenia 1 października 2024 r. kompletnego wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego mógł bez przeszkód wydać pozwolenie wodnoprawne skarżącemu w terminie do 1 grudnia 2024 r., czego bezpodstawnie nie uczynił, a następnie wdrożył sankcję w postaci ustalenia opłat zmiennych w kwocie 19 238 zł za "stan wprowadzania ścieków bez pozwolenia wodnoprawnego"; 3. art. 35 § 1, 2, 3 i art. 36 k.p.a. w związku z art. 409 ust. 1 pkt 2 lit. d Prawa wodnego, poprzez nierozpoznanie sprawy w ustawowym terminie, bezzasadne wezwanie 10 stycznia 2025 r. do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie rodzaju i zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód (art. 409 ust. 1 pkt 2 lit d) w sytuacji, gdy wniosek i operat wodnoprawny złożony 1 października 2024 r. (str. 40-41 pkt 12 operatu) zawierał powyższe informacje; 4. art. 79a § 1 k.p.a. i art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji wyjaśnienia, z jakich względów organ uznał, że złożona przez skarżącego reklamacja jest bezpodstawna. Uzasadnienie decyzji nie zawierało wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej twierdzeniom i dowodom przedstawionym przez skarżącego w reklamacji, zaś uzasadnienie decyzji nie zawierało żadnych argumentów z przytoczeniem przepisów prawa, które racjonalnie wyjaśniało, z jakich względów organu nie obowiązują jakiekolwiek terminy rozpatrywania sprawy; 5. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie okoliczności faktycznych, że stan "wprowadzenia ścieków bez pozwolenia wodnoprawnego" zaistniał w wyniku bezczynności organu - bez winy skarżącego; 6. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady proporcjonalności w działaniu administracji publicznej i wymierzenie opłaty sankcyjnej w oderwaniu od winy skarżącego oraz faktu, że "stan wprowadzenia ścieków bez pozwolenia" niczym nie różnił się od stanu, kiedy pozwolenie wydano - bez jakiekolwiek szkody dla środowiska. Ponadto organ w sposób rażący naruszył zasadę zaufania do organów administracji publicznej wykorzystując własną opieszałość w rozpatrywaniu sprawy jako podstawę do nałożenia sankcji finansowej w postaci opłaty zmiennej; 7. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie czynnego udziału strony w postępowaniu, albowiem spółka nie została zapoznana z aktami sprawy przed wydaniem decyzji i poinformowana o zamiarze nałożenia sankcji w postaci opłaty zmiennej; 8. art. 12 § 1, art. 35 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez rażące naruszenie zasady szybkości i sprawności postępowania, a następnie wykorzystanie przewlekłości postępowania do nałożenia sankcji w postaci opłaty zmiennej; 9. art. 189a k.p.a. i art. 189 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i uznanie, że brak jest aktu administracyjnego, który mógłby zmienić tryb i wysokość naliczenia opłaty zmiennej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji. Na rozprawie 28 listopada 2025 r. pełnomocnik strony skarżącej w osobie radcy prawnego poparł skargę. Prezes Zarządu P. w Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przyłączył się do stanowiska pełnomocnika i poparł skargę. Pełnomocnik strony skarżącej odpowiadając na pytanie, oświadczył, że nie wystąpiono z wnioskiem o nowe pozwolenie wodnoprawne, ponieważ nastąpiła zmiana parametrów w technologii i należało wystąpić o nowe pozwolenie wodnoprawne. Tym samym nie było możliwości przedłużenia poprzedniego pozwolenia wodnoprawnego. Pełnomocnik strony skarżącej oświadczył również, że nie występowali formalnie z ponagleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja/postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd kontrolując w zakreślonych wyżej granicach legalność zaskarżonej decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w Ł. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 3 lipca 2025 r. stwierdził, że odpowiada ona przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do usunięcia jej z obrotu prawnego, jak oczekuje tego strona skarżąca. Istotą sporu w rozpatrywanej sprawie jest ustalenie czy organ prawidłowo określił stronie skarżącej opłatę zmienną w wysokości 19 238 zł za wprowadzanie bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego ścieków do wód, pochodzących z terenu Miasta Ł. do starego koryta rzeki B. w km 1+030 toru jej biegu, otwartym istniejącym żelbetonowym wylotem położonym na działce nr [...] obręb Ł. za IV kwartał 2024 r. w okresie od 2 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego i poczynionych na jego podstawie bezspornych pomiędzy stronami postępowania ustaleń wynika, że decyzją z 1 grudnia 2014 r. znak: ROS.6341.4.5.2014.PS Starosta [...] udzielił P. w Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie oczyszczonych ścieków komunalnych pochodzących z terenu Miasta Ł. do starego koryta rzeki B. (stanowiącego przedłużenie rowu o nazwie ciek C.) w km 1+030 toru jego biegu, otwartym istniejącym żelbetowym wylotem przy rzędnej dna 101,60 m n.p.m., położonym na działce nr [...] obręb Ł., na czas oznaczony do 1 grudnia 2024 r. Podstawę prawną wspomnianego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 145 z późn.zm.). Wnioskiem z 30 września 2024 r., który wpłynął do organu 1 października 2024 r., P. w Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. zwróciło się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną polegającą na odprowadzaniu ścieków komunalnych z oczyszczalni ścieków, istniejącym wylotem do wód starego koryta rzeki B.. Decyzją z 25 lutego 2025 r. znak: WA.ZUZ.4210.930.2024.BM Dyrektor Zarządu Zlewni w Ł. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, pkt 1 - stwierdził wygaśnięcie pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Starosty [...] znak: ROS.6341.4.5.2014.PS z 1 grudnia 2014 r. na wprowadzanie oczyszczonych ścieków komunalnych pochodzących z terenu Miasta Ł. do starego koryta rzeki B., pkt 2 - udzielił P. w Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł., pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną polegającą na wprowadzaniu ścieków komunalnych istniejącym wylotem w postaci żelbetowego kanału otwartego przy rzędnej dna wylotu wynoszącej 101,60 m n.p.m., zlokalizowanym na działce nr ew. [...], obręb Ł., do wód starego koryta rzeki B. w km 1+030, działka nr [...], obręb Ł., gm. Ł., pow. [...], woj. łódzkie, po oczyszczeniu w mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków w Ł., na okres 10 lat, liczony od dnia, w którym niniejsza decyzja stała się prawomocna. Wspomniane wyżej pozwolenie wodnoprawne stało się ostateczne i podlega wykonaniu od dnia 24 marca 2025 r. Z akt sprawy wynika również, że w toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji, na podstawie zawiadomienia z 25 lutego 2025 r. Państwowe Gospodarstwo Wody Polskie przeprowadziło 25 marca 2025 r. zdalną kontrolę gospodarowania wodami przez stronę skarżącą dotyczącą korzystania z wód oraz ochrony zasobów wodnych, celem weryfikacji i ustalenia wielkości oraz celu korzystania z wód przez podmiot, w zakresie wprowadzania ścieków, pochodzących z terenu Miasta Ł. do starego koryta rzeki B. w km 1+030 toru jej biegu, otwartym istniejącym żelbetonowym wylotem położonym na działce nr [...] obręb Ł. bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego lub pozwolenia zintegrowanego, której wyniki przedstawiło w protokole kontroli nr [...], opatrzonym podpisem Prezesa Zarządu P. w Ł. Sp. z o.o. J. M. W sprawie bezspornym jest wobec tego, że strona skarżąca nie legitymowała się pozwoleniem wodnoprawnym na usługę wodną, jaką jest wprowadzanie ścieków komunalnych do wód w IV kwartale 2024 r., w okresie od 2 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. Powyższe ustalenia stanowiły asumpt do określenia w drodze informacji kwartalnej spornej opłaty zmiennej, a następnie do wydania przez organ zaskarżonej decyzji. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1087 z późn.zm. - dalej w skrócie "Prawo wodne"), w brzmieniu obowiązującym zarówno w IV kwartale 2024 r. jak i w dacie wydania kontrolowanego rozstrzygnięcia. Wskazać zatem w pierwszym rzędzie trzeba, że zgodnie z art. 389 pkt 1 Prawa wodnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na usługi wodne, które w rozumieniu art. 35 ust. 3 pkt 5 Prawa wodnego obejmują wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, obejmujące także wprowadzanie ścieków do urządzeń wodnych. Jak stanowi art. 414 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego pozwolenie wodnoprawne wygasa, jeżeli upłynął okres, na który było wydane. Jednakże, po myśli art. 414 ust. 2 Prawa wodnego pozwolenia wodnoprawne, o których mowa w art. 389 pkt 1-3, nie wygasają, jeżeli zakład w terminie 90 dni przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, złoży wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania tych pozwoleń. Według art. 545 ust. 7 Prawa wodnego pozwolenia wodnoprawne wydane na podstawie przepisów ustawy uchylanej, w art. 573, a więc na podstawie ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1121), zachowują moc. Zestawienie art. 545 ust. 7 Prawa wodnego z art. 414 ust. 2 Prawa wodnego, przy uwzględnieniu, że pozwolenia wodnoprawne w poprzednim reżimie prawnym wydawane były nawet na okresy 20-letnie, prowadzi do wniosku, że wolą ustawodawcy było zastosowanie trybu przedłużenia obowiązywania pozwoleń na kolejne okresy także w stosunku do pozwoleń wodnoprawnych wydanych na podstawie Prawa wodnego z 2001 r. (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2024 r., III OSK 3258/21 - Lex nr 3705745). Według art. 267 pkt 1 i 2, art. 268 ust. 1 pkt 2 Prawa wodnego instrumenty ekonomiczne służące gospodarowaniu wodami stanowią między innymi opłaty za usługi wodne oraz opłaty podwyższone. Opłaty za usługi wodne uiszcza się za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi. Opłata za usługi wodne za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej zależnej od ilości i jakości ścieków wprowadzanych w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego (art. 270 ust. 8 Prawa wodnego). Opłatę stałą ponosi się za okres od dnia, w którym pozwolenie wodnoprawne albo pozwolenie zintegrowane stało się ostateczne do dnia jego wygaśnięcia, cofnięcia lub utraty mocy bez względu na przyczynę (art. 271 ust. 5a Prawa wodnego). Zgodnie z art. 272 ust. 6 Prawa wodnego wysokość opłaty zmiennej za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty i wyrażonej w kg ilości substancji wprowadzanych ze ściekami do wód lub do ziemi, w tym substancji wyrażonych jako wskaźnik: pkt 1 - pięciodobowego biochemicznego zapotrzebowania tlenu (BZT5); pkt 2 - chemicznego zapotrzebowania tlenu; pkt 3 - zawiesiny ogólnej; pkt 4 - sumy chlorków i siarczanów (Cl+SO4). Po myśli art. 272 ust. 6b Prawa wodnego w przypadku wprowadzania ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego ilość ścieków wprowadzonych do wód lub ziemi ustala się w toku kontroli gospodarowania wodami, przyjmując ilość ścieków wynikającą z maksymalnej technicznej wydajności instalacji lub urządzeń służących do wprowadzania ścieków do wód lub ziemi, a także przyjmując okres eksploatacji instalacji lub urządzenia do wprowadzania ścieków do wód lub ziemi przez jeden kwartał, jeżeli w toku kontroli gospodarowania wodami nie ustalono tego okresu eksploatacji. Z kolei, w rozumieniu art. 272 ust. 6c Prawa wodnego w przypadku wprowadzania ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego ilości substancji wprowadzanych ze ściekami do wód lub ziemi, w tym substancji wyrażonych jako wskaźnik: pkt 1 - pięciodobowego biochemicznego zapotrzebowania tlenu (BZT5), pkt 2 - chemicznego zapotrzebowania tlenu, pkt - 3 zawiesiny ogólnej, pkt 4 - sumy chlorków i siarczanów (Cl+SO4), ustala się, przyjmując najwyższe dopuszczalne wartości substancji zanieczyszczających dla danego rodzaju ścieków, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 1. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1-7 i 9, ustalają Wody Polskie oraz przekazują podmiotom obowiązanym do ponoszenia opłat za usługi wodne, w formie informacji, zawierającej także sposób obliczenia tej opłaty (art. 272 ust. 17 Prawa wodnego). Stosownie do treści art. 273 ust. 1-6 Prawa wodnego podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne, któremu przekazano informację, o której mowa w art. 271 ust. 1 oraz w art. 272 ust. 17 albo 22, może złożyć reklamację, jeżeli nie zgadza się z wysokością opłaty. Reklamację składa się odpowiednio do Wód Polskich albo właściwego wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia otrzymania odpowiednio informacji, o której mowa w art. 271 ust. 1 oraz w art. 272 ust. 17 albo 22. Złożenie reklamacji nie wstrzymuje wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 271 ust. 6 oraz w art. 272 ust. 18 albo 23. Wody Polskie albo wójt, burmistrz lub prezydent miasta rozpatrują reklamację w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. W razie uznania reklamacji Wody Polskie albo wójt, burmistrz lub prezydent miasta przekazują podmiotowi obowiązanemu do ponoszenia opłat za usługi wodne nową informację, zawierającą także sposób obliczenia opłaty za usługi wodne. Natomiast w razie nieuznania reklamacji właściwy organ Wód Polskich albo wójt, burmistrz lub prezydent miasta określają wysokość opłaty za usługi wodne w drodze decyzji. Jak stanowi art. 273a Prawa wodnego w przypadku złożenia reklamacji, o której mowa w art. 273 ust. 1, przepisów art. 10 § 1 oraz art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się. Z przytoczonych wyżej unormowań art. 272 ust. 6, ust. 6b i ust. 6c Prawa wodnego wynika, że mają one charakter bezwzględnie obowiązujący, o czym świadczą użyte przez ustawodawcę zwroty "ustala", "przyjmując". Oznacza to, że w każdym przypadku wprowadzania ścieków do wód lub ziemi przez podmiot, który nie posiada wymaganego pozwolenia wodnoprawnego organ zobowiązany jest, po uprzednim przeprowadzeniu kontroli gospodarowania wodami, w trakcie której ustali ilość ścieków wynikającą z maksymalnej technicznej wydajności instalacji lub urządzeń służących do wprowadzania ścieków do wód lub ziemi, do ustalenia opłaty zmiennej z tego tytułu w sposób przewidziany w powyższych przepisach. Tym samym organ nie może odstąpić od ustalenia opłaty zmiennej w przewidzianym wyżej trybie szacunkowym, nie może jej również miarkować biorąc pod uwagę okoliczności konkretnej sprawy, w tym przyczyny nieposiadania przez stronę pozwolenia wodnoprawnego, ani też z czyjej winy ów brak wystąpił, po której stronie leży wina, oraz jaki jest jej stopień. Decyzja w przedmiocie opłaty zmiennej ma bowiem charakter związany. W tym stanie rzeczy, wbrew odmiennemu stanowisku strony skarżącej, organ prawidłowo odkodował znaczenie normatywne art. 272 ust. 17, art. 272 ust. 6b i art. 273 ust. 6 Prawa wodnego, co czyni zarzuty skargi w tym zakresie niezasadnymi. Godzi się w tym miejscu wyjaśnić, że aktualne brzmienie art. 272 Prawa wodnego jest konsekwencją zmiany przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne dokonanej na mocy art. 13 pkt 17 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o rewitalizacji rzeki O. (Dz.U. z 2023 r., poz. 1963 - dalej w skrócie "ustawa zmieniająca"), która zgodnie z jej art. 27 pkt 1, weszła w życie z dniem 1 stycznia 2024 r. Mianowicie, na skutek nowelizacji art. 272 Prawa wodnego po ust. 6 dodano ustępy 6a-6d (art. 13 pkt 17 lit. d ustawy zmieniającej) w cytowanym wyżej brzmieniu. Ponadto zgodnie z art. 13 pkt 32 ustawy zmieniającej po art. 472a ustawodawca dodał art. 472aa w brzmieniu: "Art. 472aa. 1. Administracyjnej karze pieniężnej podlega, kto wbrew przepisowi: 1) art. 343 ust. 1, mimo wezwania Wód Polskich, nie usuwa w terminie określonym przez Wody Polskie zaniedbań w zakresie gospodarki wodnej, w wyniku których może powstać stan zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, zwierząt lub środowisku albo prawnie chronionemu interesowi osób trzecich; 2) art. 389, art. 394 ust. 1 lub art. 425 ust. 1 korzysta z wód, wykonuje urządzenia wodne, roboty w wodach lub inne działania wymagające odpowiedniej zgody wodnoprawnej, bez odpowiednio pozwolenia wodnoprawnego lub pozwolenia zintegrowanego, zgłoszenia wodnoprawnego lub oceny wodnoprawnej; 3) art. 101a ust. 1 lub 3 na obszarze, na którym jest zlokalizowany odbiornik ścieków danego zakładu, w okresach obowiązywania ostrzeżenia przed suszą hydrologiczną nie wstrzymuje lub nie ogranicza wprowadzania do wód ścieków przemysłowych lub wód pochodzących z odwodnienia zakładów górniczych, zawierających chlorki i siarczany. 2. Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, właściwy organ Wód Polskich, a w odniesieniu do Wód Polskich - minister właściwy do spraw gospodarki wodnej. 3. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wynosi od 5000 zł do 1 000 000 zł, z wyjątkiem: 1) dokonywania poboru wód podziemnych lub wód powierzchniowych bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego - gdzie podstawę ustalenia wysokości kary pieniężnej stanowi 500% opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych; 2) wprowadzania ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego na wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi - gdzie podstawę ustalenia wysokości kary pieniężnej stanowi 500% opłaty zmiennej za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi; 3) odprowadzania wód opadowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast do wód - gdzie podstawę ustalenia wysokości kary pieniężnej stanowi 500% opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast do wód. 4. Wpływy z tytułu administracyjnych kar pieniężnych stanowią dochód Wód Polskich, z wyjątkiem wpływów z tytułu administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego na wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi, które w 10% stanowią przychód Wód Polskich, a w 90% - przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. 5. W przypadku administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wymierzanej Wodom Polskim wpływy z tytułu tej kary w części przeznaczonej dla Wód Polskich stanowią dochód budżetu państwa. 6. Do wpływów z tytułu administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego na wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi stosuje się przepis art. 299 ust. 4.". Na podstawie art. 13 pkt 33 ustawy zmieniającej art. 472c ust. 3 otrzymał nowe brzmienie, wedle którego w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 472a ust. 1, art. 472aa ust. 1 i art. 472b ust. 1, stosuje się przepisy działu IVa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego." Podkreślić również należy, że na mocy art. 13 pkt 21 i 22 ustawy zmieniającej, z dniem 1 stycznia 2024 r. uchylone zostały przepisy art. 280 pkt 1 oraz art. 281 Prawa wodnego o opłacie podwyższonej za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego. Zgodnie z art. 280 pkt 1 lit. b i art. 281 ust. 1 pkt 2 Prawa wodnego w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r. opłatę podwyższoną ponosi się w razie korzystania z usług wodnych polegających na wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego. Wysokość opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 280 pkt 1, w przypadku wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi ustala się w wysokości 500% opłaty zmiennej za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi. Jak wskazano w uzasadnieniu projektu ustawy (IX.3303, Rewitalizacja rzeki O.) "wprowadzenie art. 472aa Prawa wodnego stanowi konsekwencję zastąpienia przepisów o opłatach podwyższonych - przepisami o administracyjnych karach pieniężnych, z wyjątkiem wpływów z tytułu kar pieniężnych za: 1) dokonywanie poboru wód podziemnych lub wód powierzchniowych bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego; 2) wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi; 3) odprowadzanie do wód - wód opadowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemu kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Projektowany przepis art. 472aa sankcjonujący m. in. to, że mimo ostrzeżenia przed suszą hydrologiczną kto zgodnie z tym przepisem nie wstrzymuje lub nie ogranicza wprowadzania ścieków przemysłowych lub wód pochodzących z odwadniania zakładów górniczych, zawierających chlorki o siarczany, do wód oraz za każdy rodzaj korzystania z wód bez wymaganej zgody wodnoprawnej, podlega administracyjnej karze pieniężnej, w normatywnie określonych granicach rozwiąże luki i wadliwości funkcjonującej obecnie opłaty podwyższonej za nielegalne korzystanie z wód. Należy bowiem mieć na uwadze, że opłata podwyższona spełnia konstrukcyjnie cechy administracyjnej kary pieniężnej, mimo że nie jest tak nazwana (por. np. wyrok WSA w Opolu z 26.01.2022 r. sygn. akt I SA/Op 515/21 oraz wyrok WSA w Lublinie z 07.06.2022 r. sygn. akt II SA/Lu 210/22, CBOSA). Podkreślić przy tym należy, że projektowane szerokie granice kary, tj. od 5 000 zł do 1 000 000 zł, pozwolą na miarkowanie jej wysokości z uwzględnieniem całokształtu okoliczności danego przypadku, a w szczególności skali i skutków popełnionego deliktu administracyjnego na stan wód. Istotny jest również prewencyjny charakter projektowanej kary, która ze względu na jej wysokość pozytywnie wpłynie na jej odstraszającą funkcję." Podsumowując poczynione dotychczasowe rozważania stwierdzić trzeba, że na skutek zmiany stanu prawnego, z dniem 1 stycznia 2024 r. ustawodawca odrębnie unormował zasady i tryb ustalania opłaty zmiennej za wprowadzania ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego oraz zasady i tryb wymierzania administracyjnej kary pieniężnej za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego. Nieuprawnione jest tym samym twierdzenie strony skarżącej, jakoby w aktualnym stanie prawnym opłata zmienna za wprowadzania ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego miała charakter sankcyjny, w związku z czym winny znaleźć do niej zastosowanie zamieszczone w Kodeksie postępowania administracyjnego w dziale IVa zatytułowanym "Administracyjne kary pieniężne" przepisy art. 189a k.p.a. i art. 189f § 1 k.p.a., normujące między innymi przesłanki odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i wypracowane na tym tle orzecznictwo sądów administracyjnych. Chybiony w związku z powyższym jest zarzut naruszenia art. 189a i art. 189f k.p.a. A zatem, skoro strona skarżąca w okresie od 1 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. wprowadzała ścieki do wód lub ziemi nie legitymując się ważnym/aktualnym pozwoleniem wodnoprawnym albo pozwoleniem zintegrowanym na wspomnianą wyżej usługę wodną, to organ prawidłowo nie uwzględnił wniesionej przez Spółkę reklamacji i ustalił z tego tytułu opłatę zmienną w oparciu o bezwzględnie obowiązujące reguły zdefiniowane w przepisach art. 272 ust. 6, ust. 6b i ust. 6c Prawa wodnego, czemu dał wyraz w poddanej sądowej kontroli decyzji. Dyrektor Zarządu Zlewni w Ł. poprawnie określił wysokość opłaty zmiennej uwzględniając brzmienie art. 272 ust. 6 Prawa wodnego oraz § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 października 2023 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2023 r. poz. 2471 z późm.zm. - dalej w skrócie "rozporządzenie"). Opłata została obliczona, jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej (1,71 zł za 1 kg) substancji wprowadzonej ze ściekami do wód, wyrażonej jako wskaźnik chemicznego zapotrzebowania tlenu (ChZT), pomnożonej przez współczynnik różnicujący (0,5) i ilości tej substancji (22500,00000 kg). Wysokość jednostkowej stawki opłaty zmiennej za 1 kg substancji wprowadzonej ze ściekami do wód, wyrażonej jako wskaźnik chemicznego zapotrzebowania tlenu (ChZT) została określona w § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Do ustalenia wysokości opłaty przyjęto substancję, wyrażoną jako wskaźnik chemicznego zapotrzebowania tlenu (ChZT), który powoduje opłatę najwyższą (art. 278 ust. 1 Prawa wodnego). Dla ścieków komunalnych współczynnik różnicujący dla jednostkowej stawki opłaty za substancję wyrażoną jako wskaźnik ChZT określa § 10 ust. 7 pkt 2 rozporządzenia. Sąd odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdził, że nie zasługują one uwzględnienie. W toku kontrolowanego postępowania poza zakresem rozważań organu jak i Sądu pozostają okoliczności związane z postępowaniem poprzedzającym wydanie nowego pozwolenia wodnoprawnego, co nastąpiło 25 lutego 2025 r. Zagadnienia dotyczące przewlekłego prowadzenia wspomnianego wyżej postępowania tudzież bezczynności organu mogły być kwestionowane przez stronę skarżącą w drodze ponaglenia, a następnie skargi do tutejszego Sądu, z których to instrumentów P. w Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. nie skorzystało. W tym również postępowaniu strona skarżąca mogłaby z powodzeniem podnieść zarzuty naruszenia art. 12 § 1, art. 35 § 1 i 3 k.p.a., art. 35 § 1, 2 i 3 k.p.a. oraz art. 36 k.p.a. w zw. z art. 407 i art. 409 Prawa wodnego, art. 35 § 1-3 k.p.a. i art. 36 k.p.a. w zw. z art. 409 ust. 1 pkt 2 lit. d Prawa wodnego, które to zarzuty w kontrolowanym obecnie postępowaniu Sąd ocenił, jako niezasadne i nierzutujące na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Chybione w świetle poczynionych dotychczas rozważań, są wreszcie zarzuty naruszenia art. 79a § 1 k.p.a. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. , art. 8 k.p.a. oraz art. 10 § 1 k.p.a. Ubocznie wskazać trzeba, że art. 10 § 1 k.p.a. z mocy art. 273a Prawa wodnego nie miał w rozpatrywanej sprawie zastosowania, choć jak wynika z materiału aktowego sprawy, strona skarżąca aktywnie uczestniczyła w poddanym sądowej kontroli postępowaniu. Jednocześnie stwierdzić trzeba, że w motywach zaskarżonej decyzji organ, wbrew odmiennemu stanowisku strony skarżącej jasno i rzeczowo wyjaśnił przesłanki natury faktycznej i prawnej rzutujące na określenie w drodze zaskarżonej decyzji spornej opłaty zmiennej. Sam fakt, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z oczekiwaniami strony skarżącej, nie oznacza automatycznie jej wadliwości, a co za tym idzie konieczności jej usunięcia z obrotu prawnego. Z tych wszystkich względów Sąd stwierdziwszy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzekł jak w sentencji wyroku.