II SA/Łd 620/12

Dnia 9 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant asystent sędziego Nina Krzemieniewska - Oleszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2012 roku przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Ł.-G. I. W. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. Ł. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 72 ust. 1 pkt 3 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. ze zm.), § 2 ust. 1 pkt 42 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...], którą ustalono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji wraz z niezbędną infrastrukturą w Ł. przy ul. A 54 a. W uzasadnieniu podjętej decyzji Kolegium przypomniało, iż wskazaną decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., po rozpatrzeniu wniosku A. W., ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji wraz z niezbędną infrastrukturą w Ł. przy ul. A 54a. W uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji wskazano, że planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 42 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu. Nadto przed wydaniem decyzji organ pierwszej instancji uzyskał niezbędne opinie Regionalnego Dyrektora ochrony Środowiska w Ł. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł., a także przeprowadził postępowanie z udziałem społeczeństwa. Odwołanie od wskazanej decyzji organu pierwszej instancji złożyli: J. S., E. R.-W., B. K., A. W., S. W., J. P., E. B., J. S. oraz E. J., którzy jako okoliczności, uzasadniające odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji wskazali: - brak systemu kanalizacyjnego odprowadzającego wody deszczowe z działki przy ul. A 54 a, jak też z najbliższej okolicy, co według nich zagraża trwałym skażeniem terenu produktami ropopochodnymi, glikolem etylowym, płynami do spryskiwania szyb, płynami hamulcowymi itp.; - generowanie znacznego hałasu przez planowane przedsięwzięcie; - bliskość (bezpośrednie sąsiedztwo) zabudowy mieszkaniowej; - zagrożenie dla wody pitnej na terenach sąsiadujących z inwestycją; - prawdopodobny spadek wartości nieruchomości graniczących z terenem inwestycji. W dalszej części uzasadnienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wyjaśniło, że planowane przedsięwzięcie wymienione jest w § 2 ust. 1 pkt 42 w/w rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (...), zatem planowana budowie stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji należy do przedsięwzięć mogących szkodliwie oddziaływać na środowisko, a tym samym wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tego przedsięwzięcia. Dodatkowo organ wyjaśnił, iż realizacja planowanej inwestycji przewidziana jest na terenie, na którym nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wskazano także, że planowane przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, do których należy także sporna inwestycja musi być poprzedzone przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko, a kluczowym dokumentem jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Organ odwoławczy podkreślił, iż organy właściwe do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie dysponują swobodą, co do odmowy wydania takiej decyzji, a katalog przesłanek powodujących możliwość, czy też obowiązek odmowy wydania decyzji jest ograniczony i ma charakter zamknięty. Należą do nich: niezgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli został on uchwalony; odmowa uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, przez właściwe organy ochrony środowiska oraz organy państwowej inspekcji sanitarnej; gdy z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany, a wnioskodawca nie zgadza się na ten, wskazany przez organ, wariant dopuszczony do realizacji. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że nie może stanowić przesłanki odmowy wydania decyzji fakt, że przeprowadzona dla przedsięwzięcia ocena oddziaływania na środowisko wykazała, że przedsięwzięcie będzie miało (mniejszy lub większy) wpływ na środowisko, albowiem zadaniem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest zebranie obiektywnych informacji o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i pomoc w takim ostatecznym ukształtowaniu decyzji, aby jej warunki pozwoliły na możliwe zmniejszenie negatywnego oddziaływania na środowisko. Również protesty mieszkańców nie mogą, w ocenie Kolegium, stanowić podstawy do wydania decyzji odmawiającej ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Dodatkowo zaznaczono, że do wydania pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji nie jest wymagana zgoda stron, ani tym bardziej podmiotów, którym nie przysługuje status strony. Sprzeciw okolicznych mieszkańców, jakkolwiek byłby doniosły, lecz nie poparty jednocześnie wykazaniem naruszenia konkretnej normy prawnej, nie może stanowić przeszkody do wydania pozytywnej dla inwestora decyzji. Dalej wyjaśniono, iż stosownie do art. 74 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy, inwestor dołączył do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej "Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko". Obwieszczeniem z dnia 27 lipca 2011r. OŚR.III.6220.51.4.2011 Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 33 ust. 1 w związku z art. 79 ust. 1 ustawy poinformował o możliwości zapoznania z dokumentami sprawy, w tym ze złożonym raportem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także o możliwości składania uwag i wniosków w terminie do dnia 23 sierpnia 2011r. Po przedłożeniu przez inwestora raportu, organ pierwszej instancji podjął działania w celu uzyskanie niezbędnych w sprawie stanowisk innych organów, tj. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. o wydanie opinii w tej sprawie. Pismem z dnia 26 października 2011r. znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł., po zapoznaniu się z raportem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wyraził opinię, że planowany obiekt nie będzie źródłem zanieczyszczeń powodujących przekroczenie dopuszczalnych norm czystości powietrza, a także nie będzie stanowić zagrożenia dla istniejących terenów chronionych akustycznie. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki tej realizacji. W dalszej części uzasadnienia Kolegium wskazało, iż organ pierwszej instancji wydając decyzję uwzględnił wyniki uzgodnień z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Ł. oraz opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. Ponadto dokonał analizy "Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko" wraz z opracowaniami zawierającymi jego uzupełnienie. Z którego wynika, że projektowane zamierzenie inwestycyjne polegać będzie na: - budowie budynku stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji o pow. zabudowy około 190 m2 obejmującego w szczególności: pomieszczenie biurowo- socjalne, stanowisko do usuwania elementów i substancji niebezpiecznych, stanowisko do usuwania części i materiałów z pojazdów wycofanych z eksploatacji, miejsce magazynowania wymontowanych z pojazdów przedmiotów wyposażenia i części nadających się do ponownego użycia, miejsce magazynowania odpadów niebezpiecznych, miejsce magazynowania odpadów innych niż niebezpieczne, miejsce magazynowania butli z gazem pochodzących z demontażu pojazdów; - wykonaniu szczelnego, utwardzonego placu z wydzielonym miejscem do czasowego magazynowania nieosuszonych pojazdów o pow. powyżej 200 m , - wykonaniu miejsc postojowych dla klientów stacji; - wykonaniu dróg wewnętrznych; - wykonaniu sieci kanalizacyjnej do odprowadzania ścieków przemysłowych do rzeki Jasień, w tym: zainstalowanie separatora substancji ropopochodnych do podczyszczania ścieków przemysłowych (technologicznych i deszczowych), o przepustowości nie mniejszej niż 1,16 I/s; - wykonaniu sieci kanalizacyjnej sanitarnej, w tym: budowie/zainstalowaniu zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarno - bytowe o poj. 10 m3; - zainstalowaniu wagi o skali ważenia nie mniej niż 3,5 Mg, - wykonaniu ogrodzenia nieruchomości; - doprowadzeniu do budynku przyłączy: wodnego i energoelektrycznego. Wyjaśniono także, iż bezpośrednie sąsiedztwo terenu inwestycji stanowią od zachodu zabudowa mieszkaniowa ze szklarniami, a za nimi zabudowa przeznaczona na działalność usługowo-przemysłowa; od północy - ulica B, a za nią koryto rzeki Jasień; od wschodu - wzdłuż ul. A zabudowa mieszkaniowa oraz zabudowa mieszkaniowa z funkcją przemysłowo-usługową; od południa — wolne tereny o charakterze łąk oraz w znacznej odległości zabudowa mieszkaniowa. Organ wyjaśnił, że najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się na działkach bezpośrednio graniczących z inwestycją tzn. w odległości około 27 m na zachód oraz do 40 m na wschód, licząc od budynku stacji demontażu pojazdów; zatem raport uwzględnia występującą w jej sąsiedztwie zabudowę, w tym tereny chronione akustycznie. Organ zauważył, iż autor raportu wskazuje, że dopuszczalne poziomy hałasu dla terenów o określonym charakterze zagospodarowania są ustalone przez Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826). Dotyczą one wartości równoważnego poziomu dźwięku występującego wciągu 8 najniekorzystniejszych godzin pory dziennej (pomiędzy 6 a 22) i w czasie jednej najniekorzystniejszej godziny pory nocnej (pomiędzy 22 a 6). Poziom hałasu przenikającego na tereny chronione w żadnym punkcie takiego terenu nie powinien przekraczać wartości dozwolonej określonej w/w rozporządzeniu. Z uwagi na fakt, że na terenie inwestycji nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w raporcie wykorzystano dane o klasyfikacji akustycznej określającej dopuszczalne poziomy hałasu w bezpośrednim otoczeniu planowanej inwestycji wskazane w piśmie Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta Ł. z dnia [...]. Z treści tego pisma wynika, że ze względu na aktualny sposób zagospodarowania obszarów najbliżej położonych określa się następujące wartości dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku dla terenów położonych na kierunku wschodnim od terenu inwestycji – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - 50 dB dla pory dnia i 40 dB dla pory nocy; dla terenów położonych na kierunku zachodnim i południowym od terenu inwestycji - tereny zabudowy zagrodowej - 55 dB dla pory dnia i 45 dB dla pory nocy; na kierunku północnym od miejsca inwestycji położone są tereny zabudowy przemysłowej - brak dopuszczalnych norm hałasu. Demontaż pojazdów będzie odbywał się wyłącznie w porze dziennej. Na terenie lokalizacji przedsięwzięcia występować będą następujące rodzaje źródeł hałasu: - ruchome źródła hałasu - ruch pojazdów obsługujących przedsięwzięcie - będą to przede wszystkim samochody ciężarowe (laweta, samochód ciężarowy do odbioru złomu, samochód asenizacyjny) ale także samochody lekkie (typu auta klientów, do demontażu czy ruch wózka widłowego); - stacjonarne źródła hałasu typu hala produkcyjna (sektor osuszania i demontażu) -hałas spowodowany użyciem urządzeń i prowadzonych prac; Nie przewiduje się zastosowania punktowych źródeł hałasu typu wentylatory mechaniczne. Do istotnych źródeł stacjonarnych należy budynek stacji demontażu pojazdów - sektor demontażu i osuszania (będą tam pracowały urządzenia np. kompresor i klucze pneumatyczne, cięcie metalu przy pomocy szlifierki). Kolegium nadto wyjaśniło, że w uzupełnieniu do Raportu sporządzonym na skutek wezwania Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. z dnia 21 września 2011r. inwestor dokonując ponownej analizy w zakresie ochrony środowiska przed hałasem uwzględnił przegrody budowlane w obliczeniach izolacyjności wypadkowej, wykonał obliczenia z uwzględnieniem płotów oraz scharakteryzował lokalizację i parametry obiektów przyjętych za ekrany akustyczne. W podsumowaniu opracowania stanowiącego uzupełnienie raportu autor stwierdził, że analiza rozwiązań projektowych wskazuje, że nie zachodzi konieczność zminimalizowania oddziaływania akustycznego obiektu na tereny zabudowy chronionej. Obliczenia wykazały, że poziom hałasu na terenach chronionych nie wykracza poza obowiązujące normy, tj. 55 dB w porze dziennej (dla terenów na zachód i południe od inwestycji) i 50 dB (dla terenów na wschód od miejsca inwestycji) zgodnie z opinią o klasyfikacji akustycznej. Dodatkowo w tym miejscu wskazać należy, że ochrona przed hałasem opiera się na ogólnych zasadach odpowiednio dobranych narzędzi o małych mocach akustycznych i prowadzenia prac ze źródłami hałasu w pomieszczeniach zamkniętych lub izolowanych akustycznie. Dalej organ odwoławczy wskazał, że z zawartego w raporcie oraz na załączonych mapach opisu terenu inwestycji wynika, że na działce nr [...] znajduje się zabudowa mieszkaniowa. Natomiast działka nr [...] jest działką niezabudowaną. Obecne uzbrojenie działek stanowią: sieć wodna, energetyczna i gazowa. Ścieki socjalno-bytowe powstałe w trakcie eksploatacji przedsięwzięcia odprowadzane będą do planowanego szczelnego zbiornika bezodpływowego. Ścieki przemysłowe, powstałe w wyniku prowadzenia prac w hali, związanych z demontażem pojazdów, odprowadzane będą za pomocą kratek do rzeki Jasień, poprzez separator substancji ropopochodnych. Ścieki przemysłowe - deszczowe z terenów utwardzonych inwestycji kierowane będą systemem kratek ściekowych (punktowe lub/i liniowe) do rzeki Jasień, poprzez separator substancji ropopochodnych. Budynek stacji demontażu będzie ogrzewany za pomocą urządzeń nadmuchowych, które nie stanowią zorganizowanego źródła emisji zanieczyszczeń do powietrza. Na etapie eksploatacji źródłem emisji do powietrza będą: - ruch samochodów po terenie inwestycji, który będzie charakteryzować się niskim natężeniem; - parowanie lotnych związków organicznych zawartych w resztkach paliwa pozostałego w zdemontowanych zbiornikach paliwa i układu paliwowego, powodujący emisję niewielkiej ilości zanieczyszczeń. Wjazd na teren inwestycji znajduje się od strony północnej tzn. od ulicy B. W treści raportu wskazano, że zakres działania stacji demontażu pojazdów jest określony przez wymagania ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202) i będzie ograniczał się do: przyjęcia i czasowego magazynowania pojazdów wycofanych z eksploatacji; usunięcia z nich niebezpiecznych płynów eksploatacyjnych (resztek paliwa, olejów, płynów chłodniczych, hamulcowych) oraz niebezpiecznych (poduszek powietrznych, akumulatorów, zbiorników na gaz płynny, klimatyzacyjnych zawierających substancje kontrolowane); wymontowania części podzespołów do wykorzystania jako części zamienne w naprawach innych pojazdów; demontażu określonych elementów ze względu na materiał przeznaczony do odzysku (opony, wyposażenie z tworzyw sztucznych, metale kolorowe). Zdaniem Kolegium oddziaływanie na środowisko spornej stacji demontażu pojazdów to przede wszystkim zagrożenie dla wód podziemnych związane z rozlewami płynów eksploatacyjnych w trakcie demontażu oraz emisja hałasu, którego źródłem będą głównie operacje transportu odpadów. Przewidywane dla planowanego przedsięwzięcia zabezpieczenia chroniące środowisko opierają się głównie na wymaganiach określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie minimalnych wymagań dla stacji demontażu oraz sposobu demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 143, poz. 1206 ze zm.). Kładą one nacisk na zabezpieczenie powierzchni ziemi i wód podziemnych przed zanieczyszczeniem wymagając bezwzględnego prowadzenia prac demontażowych na wydzielonych, wyposażonych zgodnie z wymogami stanowiskach, zbierania ścieków w szczelne systemy kanalizacyjne i ich oczyszczania przed wprowadzeniem do środowiska. Inwestycja wyposażona będzie w system odprowadzania ścieków przemysłowych do rzeki Jasień. W uzupełnieniu do raportu zawarta została prognoza wpływu odpływów wód powierzchniowych z terenu projektowanej stacji demontażu pojazdów na koryto rzeki Jasień. Dokonane zestawienie wskazuje, że wpływ odpływów wód powierzchniowych z terenu planowanej inwestycji na stany wód i koryto rzeki Jasień jest śladowy. Ponadto obowiązująca ustawa z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne nakłada na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do rzeki. Decyzja ta wymagana będzie również na wykonanie urządzeń wodnych, do których zaliczać się będzie również wykonanie urządzeń kanalizacyjnych. Obowiązek taki został zawarty także w zaskarżonej decyzji. Przeprowadzone w tym zakresie analizy prowadzą, zdaniem autora raportu, do wniosku, że na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...] przy ul. A 54 a w Ł., może być zlokalizowane zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji wraz z niezbędną infrastrukturą, pod warunkiem wykonania zabezpieczeń wyszczególnionych w "Raporcie oddziaływania na środowisko...". Prowadzenie działalności zgodnie z założonym w Raporcie reżimem technologicznym oraz przepisami prawa (m.in. Utwardzenie i uszczelnienie powierzchni, odprowadzanie ścieków po podczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych do rzeki, wyposażenie terenu inwestycji w sorbenty) pozwoli uniknąć negatywnego wpływu na jakość wód podziemnych. Raport stwierdza, że prawidłowa eksploatacja przedsięwzięcia nie naruszy zasobów wód podziemnych, a po zastosowaniu proponowanych w raporcie rozwiązań służących ochronie środowiska nie zagrozi ich zanieczyszczeniem. Również w zakresie gospodarki odpadami eksploatacja projektowanej instalacji na działkach o nr [...] i [...] w Ł., przy ul. A 54 a, nie będzie powodować negatywnego wpływu na stan środowiska oraz warunki życia i zdrowia ludzi. W zakresie gospodarki odpadami Inwestor przedsięwzięcia zobowiązany jest: - przed przystąpieniem do eksploatacji instalacji uzyskania pozwolenia Wojewody [...] na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem działalności w zakresie odzysku, zbierania i transportu odpadów; - prowadzenia ewidencji odpadów zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa ochrony środowiska, ustawy o odpadach, a także ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji; - przechowywania wszystkich dokumentów ewidencji i obrotu odpadami przez okres 5 lat licząc do końca roku kalendarzowego, w którym sporządzono te dokumenty; - przekazywania odpadów wyłącznie firmom posiadającym stosowne zezwolenia w zakresie gospodarki odpadami (odzysk, unieszkodliwianie, transport, zbieranie); - wyposażenia terenu przedsięwzięcia w stosowne pojemniki do magazynowania poszczególnych rodzajów wytwarzanych odpadów; - wyposażenia magazynu odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne w odpowiednie ilości sorbentów do neutralizacji ewentualnych wycieków. Przedstawiony w raporcie sposób postępowania z odpadami niebezpiecznymi oraz innymi niż niebezpieczne, zdanie organu, uwzględnia zasady postępowania z odpadami ustalone w ustawie o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001r., poprzez określenie zasad: - zapobiegania i minimalizacji wytwarzanych odpadów; - prowadzenia selektywnej zbiórki; - zgromadzenia odpadów w sposób zabezpieczający środowisko przed zanieczyszczeniem. Raport odnosi się także do elementów środowiska przyrodniczego występujących w rejonie lokalizacji przedsięwzięcia wskazując, że nie posiadają one wartości wskazującej na potrzebę ich ochrony. Teren lokalizacji planowanego przedsięwzięcia położony jest poza obszarami terenów chronionych. Nie utworzono tu stanowisk gatunkowej ochrony roślin i zwierząt na podstawie ustawy z 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.). Nie zaobserwowano również miejsc stałego bytowania czy też okresowej obecności zwierząt. Na terenie lokalizacji przedsięwzięcia nie stwierdzono występowania kopalin użytecznych. Zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. 288 z 2005r. poz. 1947) nie występują tu obszary chronione. Nadto w oparciu o rozpoznanie rodzaju i aktualnego rozmieszczenia elementów przyrodniczych na terenie lokalizacji planowanego przedsięwzięcia raport stwierdza, że jego realizacja nastąpi na terenie pozbawionym cennych zbiorowisk roślinnych. Krajobraz terenu lokalizacji przedsięwzięcia charakteryzuje się niskim walorami. Realizacja przedsięwzięcia nie naruszy stanu przyrodniczych elementów krajobrazu. Obiekty przedsięwzięcia nie będą istotnymi elementami w krajobrazie. Na terenie inwestycji oraz w jej bezpośrednim otoczeniu nie występują obiekty kultury materialnej wpisane do ewidencji i rejestru zabytków na podstawie ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.). Dla rejonu lokalizacji przedsięwzięcia nie wyznaczono obszarów ochrony krajobrazu kulturowego. Na terenie lokalizacji przedsięwzięcia nie udokumentowano stanowisk archeologicznych. Kolejną kwestią na którą zwróciło uwagę Kolegium w treści wydanej decyzji, jest okoliczność, iż stosownie do treści art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 K.p.a., gdzie ustawodawca dopuścił możliwość zawiadamiania stron o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji przyjął, iż liczba stron postępowania przekracza tę liczbę. W aktach administracyjnych znajdują się dokumenty - obwieszczenia zarówno o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (obwieszczenie z dnia 27 lipca 2011r.), jak również o zakończeniu postępowania i wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (obwieszczenie z dnia 28 lutego 2012r. (mylnie datowane 28.02.2011r.). Liczbę stron postępowania ustalono na podstawie zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia oraz informacji zawartych w dokumentach w postaci wypisów z ewidencji gruntów, które to dokumenty stanowią podstawę do zweryfikowania osób, którym przysługuje w tym postępowaniu przymiot strony. Wynika z nich, że liczba ta przekracza 20, a zatem organ zasadnie zastosował obwieszczenie jako tryb zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach podejmowanych w sprawie. Dalej wskazano, iż przepis art. 79 ustawy stanowi, że przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wyjaśniając, iż w rozpatrywanej sprawie Prezydent Miasta Ł. obwieszczeniem z dnia 27 lipca 2011r., działając na podstawie art. 33 ust. 1, w związku z art. 79 ust. 1 ustawy poinformował zainteresowanych o możliwości zapoznania się z dokumentami sprawy, w tym ze złożonym raportem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od daty obwieszczenia, tj. od dnia 2 sierpnia 2012r. do dnia 23 sierpnia 2012r. W wyznaczonym terminie swoje uwagi w formie pisemnej złożyli mieszkańcy ulicy A, tj.: J. S., B. K., A. W., S. W., J. P., E. B., J. S., E. J. i E. R.-W. Wystąpienie mieszkańców poparła Rada Osiedla R. Uwagi i wnioski złożone w postępowaniu z udziałem społeczeństwa zostały w decyzji wymienione wraz z informacją o przyczynach ich nieuwzględnienia. Organ pierwszej instancji jako przyczynę nieuwzględnienia uwag wskazał wyniki postępowania wyjaśniającego, w ramach którego rozważono oddziaływanie inwestycji na wszystkie elementy środowiska. Ponadto odwołał się do oględzin nieruchomości objętej inwestycją przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., które nie wykazały realizacji ani funkcjonowania stacji demontażu przed uzyskaniem stosownych decyzji administracyjnych, a także do wyników postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową [...] w związku ze skargą mieszkańców ul. A. W konkluzji Kolegium podkreśliło, iż przedłożony do sprawy Raport o oddziaływaniu na środowisko projektowanej stacji, opracowany przez specjalistę ds. ochrony środowiska – mgr inż. J. K., po jego uzupełnieniu w lipcu 2011r., a następnie w listopadzie 2011r., w zakresie żądnym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. odpowiada wymogom określonym w art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] określa wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 82 ust. 1 ustawy, nie nakłada obowiązku przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Odnosząc się natomiast do zarzutu odwołania dotyczącego spadku wartości nieruchomości sąsiednich na skutek realizacji planowanej inwestycji wskazano, że przepisy w/w ustawy nie regulują kwestii związanych z utratą wartości działki na skutek realizacji zabudowy na działce sąsiedniej. Tym samym w zakresie kompetencji organu ustalającego środowiskowe uwarunkowania inwestycji nie mieści się ewentualne zmniejszenie wartości nieruchomości sąsiednich wskutek realizacji inwestycji. Kwestia spadku wartości nieruchomości związana jest z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, a roszczenia właścicieli nieruchomości z tego tytułu uregulowane są w art. 36 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Skargę na powyższą decyzję wniosła J. S., wskazując w jej treści, iż najbliższa w stosunku do terenu inwestycji zabudowa mieszkaniowa znajduje się w odległości do 4 m od granicy z planowaną inwestycją, zaś ewentualne powstanie budynku stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji w jej ocenie może zająć miejsce przy samej granicy działki pod oknami mieszkańców sąsiedniej posesji. Zatem nie zostaną zachowane normy w zakresie dopuszczalnego hałasu. Skarżąca wyrażając obawę, że inwestycja jest zagrożeniem dla środowiska oraz dla mieszkańców sąsiednich dziatek, którzy będą stale narażeni na jej szkodliwe oddziaływanie, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, po myśli § 2 tegoż artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie rozpoznaje zatem spraw merytorycznie, a bada jedynie legalność zaskarżonej decyzji, tzn. ocenia, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd, następuje tylko w przypadku wykazania istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei art. 135 p.p.s.a. stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego załatwienia sprawy. Rozpoznając sprawę ze skargi J. S. sąd nie dopatrzył się takiego rodzaju naruszenia prawa, które kwalifikowałoby zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] do wyeliminowania z obrotu prawnego. Na wstępie należy wskazać, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie takiej decyzji jest wymagane jedynie dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko bądź 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Istotną okolicznością jest także i to, że postępowanie prowadzone w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań jest koniecznym elementem dla uzyskania innych rozstrzygnięć pozwalających już konkretnie na realizację określonego przedsięwzięcia, a samo postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji określonego przedsięwzięcia. Z powyższego wypływa istotny wniosek ograniczający niniejsze postępowania wyłącznie do kwestii określenia środowiskowych uwarunkowań, których spełnienie przez inwestora, determinuje możliwość realizacji przedsięwzięcia (art. 72 ust. 1 pkt. 1 i art. 73 ust. 1 omawianej ustawy). Wskazanie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ustawodawca – na mocy art. 60 powyższej ustawy – powierzył Radzie Ministrów, która rozporządzeniem z dnia z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) skatalogowała oddzielnie przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Mając na uwadze charakter planowanej inwestycji za prawidłowe uznać wypada stanowisko organów administracji, iż projektowane przedsięwzięcie wymienione zostało w § 2 ust. 1 pkt 42 tegoż rozporządzenia. Kwestia ta nie wywoływała kontrowersji w toku postępowania i nie odnosiły się do niej zarzuty skargi. Konsekwencją ustalenia, iż w sprawie mamy do czynienia z przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, jest potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, bowiem dla planowanego przedsięwzięcia obowiązek taki powstaje automatycznie (art. 59 ust. 1 ustawy). Dalej wskazać wypada, iż przepis art. 80 ust. 1 ustawy wymaga aby – w sytuacji gdy w toku postępowania przeprowadzona została ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – właściwy organ, wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, wziął pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 tejże ustawy; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Nadto ustawa wymaga aby organ wydał powyższą decyzję po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 ustawy). Mając na uwadze okoliczność, iż w toku kontrolowanego postępowania nie było prowadzone postępowanie w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, to oceniając legalność zaskarżonej decyzji wypada odnieść się do pozostałych elementów warunkujących wydanie decyzji. Odnosząc się do kwestii uzgodnień i opinii wskazać należy, iż przepis art. 77 ust. 1 ustawy wymaga aby przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (art. 77 ust. 1 pkt. 1 ustawy), oraz zasięgnął opinii państwowego powiatowego inspektora nadzoru sanitarnego (art. 78 ust. 1 pkt. 2 ustawy). Nie ulega wątpliwości, iż w realiach niniejszej sprawy Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. postanowieniem z dnia [...] dokonał uzgodnienia planowanego przedsięwzięcia pod określonymi, wymienionymi warunkami, pod którymi dokonane zostało powyższe uzgodnienie, przeniesione zostały one do decyzji organu pierwszej instancji ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla realizacji planowanej inwestycji. Ponadto Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. w dniu [...] zaopiniował pozytywnie warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia wskazując, iż po zastosowaniu zaproponowanych w Raporcie rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych projektowana inwestycja nie spowoduje naruszenia standardów jakości środowiska i zdrowia ludzi. Wskazania zawarte w powyższej opinii także zostały przeniesione do decyzji organu pierwszej instancji ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla realizacji planowanej inwestycji. Pozwala to dojść do przekonania, iż spełniony jest warunek, o którym mowa w przepisie art. 80 ust. 1 pkt. 1 ustawy). Zaskarżona decyzja uwzględnia także ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż raport przedłożony przez inwestora był podstawą uzgodnień i opinii, o których była mowa powyżej. Wzięcie pod uwagę przez organy orzekające w niniejszej sprawie owych uzgodnień i opinii jednoznacznie wskazuje na wypełnienie warunku, o którym mówi przepis art. 80 ust. 1 pkt. 2 ustawy. Niezależnie od powyższego organy administracji poddały przedłożony raport analizie w ramach prowadzonego postępowania wyprowadzając odnoszące się do środowiska uwarunkowania konieczne do spełnienia przy realizacji i eksploatacji projektowanego przedsięwzięcia. Odnosząc się kwestii uwzględnienia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wyników postępowania z udziałem społeczeństwa należy wskazać, iż organy administracji właściwe do wydania takiej decyzji mają obowiązek zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w tego rodzaju postępowaniu (art. 30 ustawy), w którym – stosownie do treści art. 29 ustawy – każdy ma prawo składania uwag i wniosków. Analizując działania organu pierwszej instancji w powyższym zakresie należy jednoznacznie wskazać na prawidłowość zastosowania normy art. 33 ustawy. Umożliwienie udziału społeczeństwa w postępowaniu zostało wzmocnione poprzez przeprowadzenie rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa (art. 36 ustawy). W powyższym zakresie należy wskazać, iż uwagi i wnioski zgłoszone w toku prowadzonego postępowania winny zostać rozpatrzone przez organ prowadzący postępowanie, a w uzasadnieniu decyzji, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów K.p.a., organ winien podać informacje o udziale społeczeństwa w postępowaniu oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa (art. 37 ustawy). Analiza uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji jednoznacznie wskazuje na poprawność zastosowania prawa w powyższym zakresie. Odnosząc się do oceny zgłoszonych wniosków i uwag – posługując się ich numeracją zastosowaną przez organ pierwszej instancji w uzasadnieniu wydanej decyzji –wskazał kolejno iż : a) inwestycja nie spowoduje przekroczenia norm czystości powietrza określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16, poz. 87.). Etap budowy związany będzie z niezorganizowaną i krótkotrwałą emisją do powietrza. Pylenie i emisja innych substancji podczas realizacji będą minimalizowane. Na etapie eksploatacji źródłami emisji do powietrza będą ruch samochodów po terenie inwestycji, parowanie lotnych związków organicznych zawartych w resztkach paliwa pozostałego w zdemontowanych zbiornikach paliwa i układu paliwowego. Ruch pojazdów po terenie zakładu charakteryzować się będzie niskim natężeniem. Planowane do zastosowania urządzenia nadmuchowe będą niskoemisyjnym źródłem ciepła. Są one urządzeniami przenośnymi, z otwartą komorą spalania wydmuchujące ciepłe powietrze wraz ze spalinami. Z parowania lotnych związków organicznych zawartych w resztkach paliwa będzie emitowana niewielka ilość zanieczyszczeń; b) inwestycja nie spowoduje przekroczenia norm akustycznych określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120 poz. 826) określonych dla terenów chronionych akustycznie. Nie wystąpi oddziaływanie akustyczne stwarzające zagrożenie dla najbliżej położonych budynków mieszkalnych przy ul. A, B i C. Etap budowy związany będzie z krótkotrwałą emisją hałasu. Oddziaływanie akustyczne będzie ograniczane przez: używanie sprzętu i maszyn budowlanych spełniających wymagania rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005r. w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń używanych na zewnątrz pomieszczeń w zakresie emisji hałasu do środowiska (Dz. U. Nr 263, poz. 2202), stosowanie sprzętu w dobrym stanie technicznym i wykonywanie prac budowlanych w porze dziennej. Źródłami hałasu w fazie eksploatacji będą: budynek stacji demontażu (sektor osuszania i demontażu) - będą tam pracowały urządzenia np. kompresor, klucze pneumatyczne, szlifierki; pojazdy poruszające się po terenie inwestycji (autolaweta, samochody ciężarowe samochody osobowe, wózek widłowy). Obiekt będzie funkcjonował w porze dziennej. Operacje demontażu realizowane będą w hali wykonanej w konstrukcji lekkiej, o izolacyjności średniej ścian i dachu nie mniejszej niż 23 dB. Obiekt będzie pozbawiony wentylacji mechanicznej, a wszystkie czynności będą realizowane przy zamkniętych wrotach i oknach. Poziom hałasu w budynku nie przekroczy 85 dB. Wjazd pojazdów realizowany będzie od strony ul. A. Maksymalna liczba przejazdów w odniesieniu do 8 h będzie wynosić 3 pojazdy ciężkie oraz 3 pojazdy lekkie. Po uzyskaniu zgody na użytkowanie i uzyskaniu założonej zdolności produkcyjnej Inwestor zobowiązany jest zgodnie z metodyką zamieszczoną w załączniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. Nr 206, poz. 1291) wykonać pomiary poziomu hałasu w środowisku, a wyniki przedłożyć do organu wydającego decyzję oraz do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Ł. Analiza akustyczna uwzględniająca wymienione wyżej rozwiązania wykazała, że dotrzymane będą akustyczne standardy jakości środowiska w sąsiedztwie obiektów chronionych. Dla ochrony akustycznej terenów zlokalizowanych w zasięgu potencjalnego oddziaływania inwestycji zgodnie z art. 115 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), Prezydent Miasta Ł. określił w piśmie z dnia 8 marca 2011r., znak: [...] standardy akustyczne dla terenów położonych w sąsiedztwie projektowanego przedsięwzięcia, które zostały uwzględnione przy wydawaniu decyzji; c) gospodarka odpadami, powstałymi w wyniku realizacji i funkcjonowania inwestycji prowadzona będzie zgodnie z przepisami ustawy o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001r. ( Dz. U. z 2007r., Nr 39 poz. 251 ze zm. ), ustawy Prawo ochrony środowiska, ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach z dnia 13 września 1996 r. (Dz. U. z 1996r., Nr 132, poz. 622 ze zm.), rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 28 lipca 2005r. w sprawie minimalnych wymagań dla stacji demontażu oraz sposobu demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 143, poz. 1206), ustawą z dnia stycznia 2005r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202) oraz przepisami innych aktów wykonawczych do w/w ustaw. Na etapie realizacji projektu będzie prowadzona ewidencja ilościowa i jakościowa wytwarzanych odpadów. Wytworzone odpady będą gromadzone selektywnie i przekazywane będą firmom posiadającym stosowne zezwolenia w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwienia odpadów. Na etapie eksploatacji, w stacji demontażu realizowana będzie metoda R15 - przetwarzań: odpadów w celu ich przygotowania do odzysku, w tym do recyklingu. Odzyskiwane odpady zaliczyć będzie można do trzech grup: oblachowania i ogumienia - odzyskiwane będą m.in. drzwi, pokrywy silnika i bagażnik szyby drzwiowe i karoseryjne, zderzaki, koła; ogólnego - odzyskiwane będą m.in.: tapicerka, elementy zawieszenia, układu hamulcowego, chłodniczego, elektrycznego, elektronicznego itp.; silników - odzyskiwane będą silniki - w całości przeznaczone do sprzedania lub na część lub ich osprzęt, oraz układy przeniesienia napędu. Wymienione powyżej odpady powstawać będą w wyniku prowadzonej przez przedmiotową stację demontażu pojazdów działalność gospodarczą i będą efektem niezbędnej eksploatacji. Choć jak wskazano możliwości zastosowania działań zmierzających do minimalizacji ilości ich powstawania zgodnie z art. 6 ustawy o odpadach będą ograniczone. Wszystkie rodzaje odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne, przewidzianych do wytworzenia na terenie analizowanej stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji będą zbierane w sposób selektywny. Odpady będą czasowo magazynowane w wydzielonych, zabezpieczonych, oznaczonych miejscach i przystosowanych pojemnikach, na utwardzonej powierzchni.. Odpady będą magazynowane w warunkach odpowiednio zabezpieczających przed przedostaniem się do środowiska substancji szkodliwych. Odpady przekazywane będą do dalszego wykorzystania podmiotom posiadającym stosowne zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami. Prowadzący działalność zobowiązany będzie dokonać odpowiednich uregulowań w zakresie gospodarki odpadami (uzysk pozwolenie na wytwarzanie odpadów powstałych w wyniku prowadzonej działalności, złóż; informację o rodzajach i ilościach wytwarzanych odpadów i sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami lub uzyskać decyzję zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi); d) Inwestycja nie spowoduje negatywnego oddziaływania na środowisko wodno-gruntowe terenu i terenów sąsiednich. Gospodarka wodno - ściekowa prowadzona będzie zgodnie przepisami ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001r. (Dz.U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.). Z uwagi na lekką konstrukcję hali, płytkie wykopy budowlane, szczelne podłoże w hali i terenów utwardzonych, inwestycja nie wymaga przeprowadzenia wcześniejszych badań podłoża gruntowego i wykonania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej. Wykopy budowlane nie będą odwaniane. Na etapie eksploatacji, woda pobierana będzie z miejskiej sieci wodociągowej zgodnie z warunkami gestora sieci: na potrzeby socjalno-bytowe w tym do mycia posadzki pomieszczeń socjalno-biurowych, na potrzeby technologiczne, do utrzymania czystości w hali, do celów przeciwpożarowych. Na etapie eksploatacji będą powstawały ścieki: bytowe, przemysłowe, deszczowe i roztopowe. Ścieki bytowe w tym z mycia posadzki pomieszczeń socjalno-biurowych odprowadzane będą do szczelnego, bezodpływowego zbiornika (szamba), a następnie wywożone przez uprawniony podmiot na oczyszczalnię ścieków (będą to typowe ścieki komunalne). Ścieki przemysłowe i ścieki deszczowe z terenów utwardzonych po oczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych, odprowadzane będą do rzeki Jasień. Stacja będzie dodatkowo wyposażona w sorbenty do neutralizacji ewentualnych wycieków paliw i płynów eksploatacyjnych. Ścieki odprowadzane po podczyszczeniu do rzeki nie będą zawierały substancji zanieczyszczających w ilościach przekraczających najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń określonych przez rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006r. w sprawie warunków jakie należy spełniać przy wprowadzaniu ścieków do wód i do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 137 poz. 984). Za separatorem substancji ropopochodnych umieszczona zostanie studzienka rewizyjna do pomiarów kontrolnych jakości ścieków (pomiary dokonywane będą w regularnych odstępach czasu z częstotliwością określoną w pozwoleniu wodnoprawnym). Ścieki deszczowe z dachów będą odprowadzane poprzez infiltracji gruntu i zagospodarowywane w obrębie działek inwestycji. Cały teren będzie odpowiednio wyprofilowany i uszczelniony, aby zanieczyszczenia mogły przedostawać się do gruntu. Dla omawianego terenu nie ma opracowanego studium granic bezpośredniego zagrożenia powodzią. Inwestycja w zakresie omówionym w przedłożonej dokumentacji, nie będzie naruszać ustaleń "Planu gospodarowania wodami w obszarze dorzecza Odry" (Dziennik Urzędowy RP 2011 Monitor Polski Nr 40 poz. 4). Podkreślono, że odprowadzanie ścieków wymagać będzie uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, zaś organem właściwym do jego wydania będzie Marszałek Województwa [...]; e) na terenie realizacji przedsięwzięcia, ani w jego bezpośrednim otoczeniu, nie występują formy ochrony przyrody ustanowienie na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2004r. Nr 92, poz. 880 ze zm.). Teren inwestycji nie znajduje się również w granicach projektowanych obszarów chronionych, wskazanych w dokumentacji pod nazwą. "Inwentaryzacja geobotaniczna i waloryzacja sozologiczna dotychczas nie chronionych, cennych przyrodniczo obszarów w granicach administracyjnych Ł." z grudnia 2008r., opracowanej przez Zespół ds. waloryzacji przyrodniczo-ekologicznej Ł. Inwestycja nie będzie wpływać na formy ochrony przyrody ustanowienie na podstawie przepisów ustawy o ochronie przyrody. Najbliżej położone są: pomnik przyrody — wierzba biała płacząca — wykazana na internetowej mapie Ł. odległości około 430 metrów na wschód od miejsca inwestycji (w "Aktualizacji inwentaryzacji pomników przyrody Miasta Ł. z dnia 22 listopada 2009r. wykonanej na zlecenie Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta Ł. przez Biuro Ekspertyz Przyrodniczych EKOLOGIA, wspomniany pomnik przyrody nie występuje. W dokumentacji tej i na internetowej mapie Ł. nie ma bliżej położonych w stosunku do planowanej inwestycji pomników przyrody); rezerwat przyrody - [...] - znajduje się w odległości około 2,4 km na północ od miejsca inwestycji; park krajobrazowy - Park Krajobrazowy [...] - znajduje się w odległości około 8,8 km na północny-wschód od miejsca inwestycji; obszary Natura 2000 - Grądy nad Lindą (PLH 100022) - zlokalizowane są w odległości 10,7 km na północny-zachód od miejsca inwestycji. Na terenie inwestycji nie stwierdzono występowania roślin chronionych, a na obszar potencjalnego oddziaływania obiektu nie występują chronione na podstawie rozporządzenie ochronie gatunkowej zwierząt tereny stałego przebywania i gniazdowania rzadkich gatunków zwierząt. Na analizowanym terenie nie ma drzew. W dokumentacji zawarto inwentaryzację faunistyczną i florystyczną terenu inwestycji i pobliskiego obszaru rzeki Jasień. Obszary nie są objęte prawną ochroną zwierząt: gatunkową , zagrożonych wyginięciem, będący obiektem specjalnej troski. Obszary te nie są objęte prawną ochroną roślin : gatunków specjalnej troski itp. Biorąc pod uwagę rodzaj planowanej działalności oraz zastosowanie zawartych w dokumentacji i w decyzji zaleceń ochronnych środowisko przedsięwzięcie nie spowoduje wzrostu śmiertelności lokalnych populacji przedstawić! fauny i flory. Ocenianej decyzji nie można także postawić zarzutu naruszenia przepisu art. 82 ustawy, bowiem określono w niej; rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, obowiązek przedstawienia przez inwestora analizy porealizacyjnej, oznaczając jej zakres i termin przedstawienia, wobec przyjęcia przez organy, że z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika taka potrzeba. Uwzględniono też wymagania wynikające z treści rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 28 lipca 2005r. (Dz. U. Nr 143, poz. 1206 ze zm.). Tytułem wyjaśnienia należy wskazać iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Z art. 74 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport sporządzany jest przez podmiot zainteresowany realizacją przedsięwzięcia, natomiast weryfikuje go organ administracji przeprowadzający ocenę oddziaływania na środowisko. Wszelkie wymogi jakie winien spełniać raport zostały określone w art. 66-67 ustawy. Regulacje zawarte w tych przepisach wskazują na informacyjny charakter raportu, który może sporządzić inwestor osobiście albo powierzyć jego wykonanie dowolnej wybranej osobie. Ustawodawca nie wprowadził przy tym żadnych wymogów formalnych dotyczących podmiotów mogących sporządzić raport w sprawach wszczynanych na wniosek, w przeciwieństwie do takiej regulacji zawartej np. art. 174 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004 r. Nr 261, póz. 2603 ze zm.), w stosunku do osób sporządzających operaty szacunkowe wartości nieruchomości. Jeżeli nawet z uwagi na złożoność problematyki raport jest w praktyce sporządzany na zlecenie wnioskodawcy przez osobę lub osoby posiadające wiadomości specjalne w określonych dziedzinach, dokument taki nie jest opinią biegłego w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a., a do osoby sporządzającej raport nie można stosować art. 84 § 2 k.p.a. (w tym art. 24 k.p.a.). Podobne stanowisko zajmuje K. Gruszecki w Komentarz do ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( komentarz Lex) oraz WSA w Warszawie w wyroku z dnia z dnia 9 lipca 2007r., sygn. akt IV SA/Wa 15/07 (Lex 362515). Podkreślić również należy, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest jedynie etapem wstępnym dla postępowania w sprawie wydania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Decyzja ta określa warunki wykorzystania terenu pod inwestycję z uwagi na konieczność ochrony przyrody, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Konkretne rozwiązania projektowe będą przedmiotem analizy organów właściwych do wydania decyzji o zezwoleniu na realizację planowanej inwestycji. Pamiętać również należy o tym, iż czym innym jest określenie warunków środowiskowych dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, a czym innym jest przestrzeganie przez inwestora ustaleń decyzji. Wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach nie można bowiem z góry zakładać, że wynikające z tej decyzji ustalenia i warunki nie będą przez inwestora przestrzegane. Jeżeli jednak tak się stanie, to będzie to stanowiło podstawę do wszczęcia odrębnego postępowania, którego celem będzie ustalenie, czy inwestor przestrzega decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, czy też postępuje w sposób sprzeczny z jej ustaleniami. Z tego punktu widzenia nie jest możliwe odnalezienie związku pomiędzy tymi wszystkimi zarzutami skargi, które kwestionują w zasadzie podejmowane na bieżąco działania inwestora na terenie, na którym ma być zrealizowana inwestycja. Kwestie te dla oceny legalności zaskarżonej decyzji nie mają istotnego znaczenia, bowiem kwestionowana decyzja formułuje warunki, które w przyszłości winien spełniać inwestor, o ile podejmie się realizacji nowego – opisanego we wniosku – zamierzenia inwestycyjnego. Nieprawidłowości odnoszące się do przeszłych albo aktualnego działania inwestora na terenie nieruchomości ewentualnie winny być przedmiotem odrębnych postępowań mających na celu weryfikację owych działań. Mając powyższe na uwadze oraz uznając, że skarga w sprawie niniejszej nie zasługuje na uwzględnienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o jej oddaleniu -jak w sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. m.o.