II SA/Łd 623/13

Dnia 26 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant Sekretarz sądowy Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2013 roku przy udziale --- sprawy ze skargi Powiatu Rawskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Rawie Mazowieckiej z dnia 30 marca 2000 r. nr XXI/159/2000 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Rawy Mazowieckiej - oddala skargę. LS Uchwałą nr XXI/159/2000 z dnia 30 marca 2000 r. Rada Miejska w Rawie Mazowieckiej działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 1996 r. nr 13, poz. 74 ze zm.), art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 1-8, art. 10 ust. 3, art. 26 i 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 ze zm.) uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Rawa Mazowiecka. W dniu 7 czerwca 2013 r. Powiat Rawski zaskarżył powyższa uchwałę w całości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o uwzględnienie skargi w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. i uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia; ewentualnie stwierdzenie wydania tej uchwały z rażącym naruszeniem prawa (stwierdzenie nieważności tej uchwały) oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie: 1) art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) poprzez narzucenie Powiatowi zaskarżoną uchwałą wykonania obowiązków związanych z realizacją inwestycji celu publicznego, do czego Rada Miasta w Rawie Mazowieckiej nie posiada kompetencji, gdyż powiat wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, w granicach określonych jedynie ustawami, 2) art. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz.U. z 2012 r, poz. 647 ze zm.) poprzez przekroczenie granic władztwa planistycznego i wkroczenie w uprawnienia organów powiatu, 3) art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu poprzez narzucenie powiatowi obowiązku realizacji inwestycji celu publicznego, której konieczności realizacji powiat nie zgłaszał, 4) art 6a. ust. 1 ustawy o drogach publicznych w zakresie warunków, jakie muszą spełniać drogi kategorii powiatowej, a w szczególności ten, że do dróg powiatowych zalicza się drogi stanowiące połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą, 5) art 6a. ust. 3 ustawy o drogach publicznych poprzez wkroczenie w uprawnienie Rady Powiatu Rawskiego w zakresie decydowania o kategorii drogi jako drogi powiatowej oraz jej przebiegu, 6) art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r nr 261, poz. 2603 ze zm.) poprzez stworzenie po stronie powiatu obowiązku przejęcia powstałych w wyniku podziału nieruchomości działek wydzielonych pod drogę publiczną (kategorii powiatowej) i wypłaty odszkodowania (jest to też ingerencja w budżet powiatu), 7) art. 21. Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 27 kwietnia 1997 r (Dz.U. Nr 78 poz. 483) poprzez ingerencję w prawo własności Powiatu, tj. narzucenie obowiązku przejęcia nieruchomości wyznaczonych pod drogę i zapłaty za nie. W motywach skargi podniesiono, że uchwałą Rady Miasta Rawa Mazowiecka nr XXI/159/2000 z dnia 30 marca 2000 r w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Rawy Mazowieckiej (Dz.Urz. Woj. Łódzkiego Nr 64, poz. 354) uchwalony został plan miasta, który wkracza w uprawnienia skarżącego Powiatu Rawskiego. Ingerencja ta dotyczy wytyczenia ciągu komunikacyjnego pomiędzy ulicą Jeżowską a ulicą Faworną w Rawie Mazowieckiej, którą miasto kwalifikuje jako drogę kategorii powiatowej. Zaliczenie zaś dróg na terenie powiatu rawskiego do kategorii powiatowej należy do wyłącznej kompetencji Rady Powiatu Rawskiego. Zarząd Powiatu Rawskiego jako organ wykonawczy Powiatu Rawskiego wezwał Radę Miasta Rawa Mazowiecka w trybie art 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie w części dotyczącej wytyczenia ciągu komunikacyjnego pomiędzy ulicą Jeżowską a ulicą Faworną w Rawie Mazowieckiej zaskarżonej uchwały. Powyższą uchwałą Rada Miasta Rawa Mazowiecka poprzez zapisy planu określiła zarówno przebieg drogi publicznej, jak również jej status jako drogi kategorii powiatowej, do czego nie uprawniają jej żadne przepisy, a wręcz z naruszeniem przepisów regulujących uprawnienia Rady Powiatu oraz Zarządu Powiatu jako zarządcy drogi. Przede wszystkim uchwałą tą narzucone zostało wykonanie obowiązków dotyczących budowy i utrzymania drogi publicznej kategorii powiatowej, do czego Rada Miasta w Rawie Mazowieckiej nie jest w żaden sposób upoważniona. Powiat zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. Nr 142 poz. 1592 ze zm.) wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, ale jedynie określone ustawami, a więc aktami prawnymi, do których stanowienia Rada Miasta Rawa Mazowiecka nie posiada żadnych kompetencji. Żaden przepis prawa nie daje organowi stanowiącemu samorządu gminnego uprawnienia do określania obowiązków powiatu uchwałami, nawet jeśli uchwała taka stanowi akt prawa miejscowego. W art. 7 ust. 1 ustawy wskazano, że tylko ustawy określają przypadki, w których mogą zostać nałożone na powiat obowiązki wykonania określonych czynności w zakresie należącym do zadań powiatu. Dotyczy to jedynie obowiązków związanych z usuwaniem bezpośrednich zagrożeń dla bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz z obronnością. Tym samym, stanowiąc o ustaleniu nowej dotychczas nieistniejącej i nieurządzonej drogi, jako drogi kategorii powiatowej, bez wniosku organów powiatu w tym zakresie rada miasta w sposób rażący naruszyła uprawnienie powiatu do stanowienia w tym zakresie, przekraczając swoje władztwo planistyczne (art. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). W uchwale ustalono i wytyczono przebieg nowej drogi, która w zasadzie jest zupełnie zbędna, gdyż położone w jej obrębie nieruchomości mają dostęp do dróg publicznych. Żeby zapewnić możliwość powiększenia terenu przeznaczonego na bazę firmy A nie było potrzeby wytyczania żadnej drogi, gdyż nieruchomość ta również posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Dla zapewnienia przedsiębiorstwu możliwości powiększenia stanu posiadania poprzez nabycie części nieruchomości oznaczonej nr dz. 133 nie było niezbędne wytyczanie drogi i to rangi powiatowej. Uchwalając plan zupełnie pominięto przy tym zapisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), gdzie w art 6a. ust. 1 ustawodawca określił, jakie warunki muszą spełniać drogi kategorii powiatowej. Przede wszystkim do dróg powiatowych zalicza się drogi stanowiące połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą. Wytyczona droga nie ma takiego połączenia, gdyż z drugiego krańca od strony północnej łączy się z drogą miejską ulicą Jeżowską. Zdaniem strony skarżącej odcinek drogi pomiędzy ulicą B i ulicą C został sztucznie utworzony, aby zapewnić połączenie wytyczonej drogi z drogą powiatową i podjąć próbę nadania tej nowotworzonej drodze kategorii drogi powiatowej. Również przepis art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określający, że "Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego" nie daje radzie gminy uprawnienia do narzucenia powiatowi obowiązku realizacji inwestycji celu publicznego, której konieczności realizacji powiat nie zgłaszał. Gmina samodzielnie określa funkcje terenów, jednak samodzielność ta nie jest samodzielnością nieograniczoną. Prawnie wadliwymi ustaleniami planu będą nie tylko te, które naruszają przepisy prawa, ale także te, które będą wynikiem nadużycia przysługujących gminie uprawnień. Oznacza to, że każda ingerencja w sposób wykonywania prawa własności będzie musiała się mieścić w granicach wyznaczonych interesem publicznym, znajdując wyraz w akcie polityki przestrzennej - studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i, stosownie do wymagań u.p.z.p., w ponadlokalnych aktach polityki przestrzennej. Prawo własności jest prawem chronionym przez akt najwyższej rangi w kraju, tj. Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej, która w art. 21 stanowi, że każda ingerencja w to prawo jest niedozwolona. Ograniczenie tego prawa jest dopuszczalne jedynie w określonych przypadkach. Pomimo, że Konstytucja daje możliwość wywłaszczenia na cele publiczne, nie oznacza to obowiązku realizacji tego celu przez powiat i powiększania tym samym swojego stanu posiadania (własności). Skoro więc stanowienie o kategorii dróg powiatowych oraz konieczności ich budowy należy do kompetencji powiatu, to gmina nie ma prawa w to prawo ingerować. Ponieważ Rada Miasta Rawa Mazowiecka przekroczyła swoje uprawnienia planistyczne wynikające z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, naruszając tym samym interes prawny powiatu poprzez wkroczenie zarówno w jego uprawnienia i obowiązki o charakterze publicznoprawnym, jak i prywatnoprawnym (cywilnym), Zarząd Powiatu Rawskiego wezwał Radę Miasta Rawa Mazowiecka w stosownym wystąpieniu (doręczonym w dniu 9 kwietnia 2013 r.) do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę uchwały dotyczącej uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego miasta Rawa Mazowiecka i wykreślenie zapisów dotyczących ciągów komunikacyjnych pomiędzy ulicami Faworną i Jeżowską. Ponieważ Rada Miasta w Rawie Mazowieckiej nie zareagowała na wezwanie w ustawowym terminie, nie rozpatrzyła skargi i nie podjęła stosownej uchwały, skarga do sądu jest w pełni uzasadniona. Odpowiadając na skargę Rada Miasta Rawa Mazowiecka wniosła o jej oddalenie, argumentując, że z ustaleń kwestionowanego skargą planu zagospodarowania przestrzennego miasta Rawa Mazowiecka, dotyczących podnoszonych przez Powiat Rawski kwestii (zakwalifikowanie ciągu komunikacyjnego pomiędzy ulicami Jeżowską i Faworną w Rawie Mazowieckiej do kategorii drogi powiatowej) wynika, iż: 1) teren ten jest oznaczony symbolem 8.03.KZ "Przeznaczenie terenu - tereny komunikacji - ulica zbiorcza. Zasady i warunki zagospodarowania: - teren przeznaczony dla realizacji celów publicznych, - szerokość pasa drogowego ulicy 30 m, - w pasie drogowym, kolejno od strony północno-wschodniej: - chodnik ze ścieżką rowerową i pasami zieleni, - jezdnia szerokości 7 m, - zieleńce zamiennie z zatokami postojowymi, - chodnik o szerokości minimum 1,5m. 2) w treści § 2 ust.1 pkt 1 lit. "h" uchwały podano definicję terenów komunikacyjnych - ulica zbiorcza, zgodnie z którą pod pojęciem terenów komunikacji, oznaczonych symbolem K - należy rozumieć tereny przeznaczone do utrzymania istniejących oraz realizacji projektowanych ulic w rozumieniu przepisów o drogach publicznych w tym - ulica zbiorcza - KZ". W opinii Rady podstawą do określenia tym planem miejscowym klasy funkcjonalno-technicznej drogi (ulicy) był przepis § 5 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430 ze zm.). Zgodnie z jego dyspozycją usytuowanie drogi oznacza w tym rozporządzeniu umieszczenie jej elementów w pasie terenu wyznaczonym liniami rozgraniczającymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w trybie określonym w przepisach o zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem Rady Miasta Rawa Mazowiecka analiza zapisów tego planu prowadzi do jednoznacznego wniosku, że nie zawiera on żadnych zapisów dotyczących nadania jakiemukolwiek ciągowi komunikacyjnemu odpowiedniej kategorii drogi publicznej, w tym kategorii drogi powiatowej, a tym samym plan miejscowy nie określa właścicieli ciągów komunikacyjnych. Plan ten wyznacza jedynie teren przeznaczony na pas drogowy oraz klasę funkcjonalno-techniczną drogi. Zasady i tryb nadawania drodze odpowiedniej kategorii drogi publicznej regulują zaś przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Ustalenia tego planu nie wskazują również imiennie realizatorów inwestycji celu publicznego i nie określają żadnych obowiązków związanych z jej realizacją, w tym obowiązku przejęcia nieruchomości wydzielonych pod drogę publiczną bądź zapłaty za te nieruchomości stosownego odszkodowania. W tym stanie formalno-prawnym sprawy - zdaniem Rady Miasta Rawa Mazowiecka - podniesione w skardze Powiatu Rawskiego zarzuty, w odniesieniu do kwestionowanej uchwały, są w tym zakresie bezpodstawne. Rada podkreśliła również, iż zaskarżona uchwała podejmowana była przez Radę Miasta Rawa Mazowiecka w trybie i na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniach jej procedowania i podjęcia. Procedurę podejmowania przez organ stanowiący gminy planu zagospodarowania przestrzennego regulował wówczas przepis art. 18 powołanej wyżej ustawy. Procedura ta została przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały zachowana, o czym świadczy m.in. fakt, iż uchwała ta nie została zakwestionowana przez organ nadzoru - Wojewodę Łódzkiego i po dokonaniu weryfikacji przez ten organ ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego. W ramach tej procedury przedmiotowy projekt planu miejscowego był wyłożony do publicznego wglądu. Żadne protesty i zarzuty dotyczące aktualnie podnoszonych przez Powiat Rawski kwestii nie zostały do tego projektu złożone. Nie bez znaczenia dla treści rozstrzygnięcia zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi sprawy jest także fakt, iż Zarząd Powiatu Rawskiego nie tylko nie kwestionował ustaleń projektu tego planu, ale również pismem z dnia 10 września 1999 r. uzgodnił projekt tego planu miejscowego dla miasta Rawa Mazowiecka. W tym stanie rzeczy niezasadny jest zarzut skargi, iż przy podejmowaniu tej uchwały organy miasta Rawa Mazowiecka przekroczyły granice władztwa planistycznego. W piśmie procesowym z dnia 23 września 2013 r. Powiat Rawski, odnosząc się do odpowiedzi na skargę Rady Miasta Rawa Mazowiecka, przyznał, iż faktycznie w zaskarżonej uchwale nie została określona kategoria dróg, a tym samym, że nie przekroczono kompetencji do ustalenia kategorii drogi powiatowej dla jednego z odcinków nowych dróg. Strona skarżąca stwierdziła nadto, że faktycznie uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest jednocześnie uchwałą w sprawie nadania drodze kategorii drogi publicznej. Zdaniem strony skarżącej pomimo tego, że w części opisowej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie przesądzono o kategorii drogi, to już rozwiązania przyjęte w części graficznej planu w zakresie usytuowania w ciągu drogi powiatowej ronda, z którego wychodzą inne drogi, prowadzi do wniosku, że wychodzące z ronda drogi stanowią drogi położone w ciągu drogi powiatowej, a tym samym mają tę samą kategorię drogi, czyli kategorię drogi powiatowej. Fakt takiej interpretacji planu potwierdzają rozstrzygnięcia podejmowane przez Burmistrza Miasta R. w sprawach dotyczących podziału nieruchomości, utrzymane następnie w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., co do których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 445/13 oddalił skargę Powiatu [...]. Na rozprawie w dniu 26 września 2013 r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi i oświadczył, że Powiat Rawski zwrócił się do Rady Miasta Rawa Mazowiecka z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, przyznając że skarga do WSA w Łodzi została złożona w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. obejmuje ona orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi Powiatu Rawskiego jest uchwała nr XXI/159/2000 z dnia 30 marca 2000 r. Rady Miejskiej w Rawie Mazowieckiej w sprawie miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego miasta Rawa Mazowiecka. Skarga na powyższą uchwałę została wniesiona do Sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "u.s.g.", który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu skarga Powiatu Rawskiego spełnia wszystkie wymogi formalne, warunkujące jej dopuszczalność. Dotyczy bowiem aktu prawa miejscowego organu jednostki samorządu terytorialnego, została wniesiona w ustawowym terminie, po wcześniejszym bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Przystępując w następnej kolejności do oceny, czy wnoszący skargę ma interes prawny lub uprawnienie, które zostały naruszone zaskarżonym aktem, w pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że kryterium interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem. Związek ten musi być aktualny, a nie przyszły i musi dotyczyć takiej sytuacji prawnej, którą można określić jako własną, indywidualną i konkretną danej osoby (podmiotu). Nadto podjęty akt przez swą wadliwość narusza prawnie chronione interesy lub uprawnienia podmiotu (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 677/11- Lex nr 1082796). Prawo do wniesienia na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. skargi do sądu przysługuje podmiotowi, który wykaże naruszenie przez zaskarżoną uchwałę własnego interesu prawnego lub uprawnienia, a zatem w przypadku, gdy zaskarżona uchwała godzi w sferę prawną podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych, np. przez zniesienie, ograniczenie czy też uniemożliwienie realizacji jego uprawnienia lub interesu prawnego. Naruszenie zatem interesu prawnego lub uprawnienia to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony. Podstawą do wyprowadzenia tej ochrony są przepisy prawa materialnego, które regulują treść działania organów administracji publicznej, na mocy których kształtowane są uprawnienia lub obowiązki jednostki. Przepisy prawa procesowego stanowią podstawę do wyprowadzenia interesu prawnego lub uprawnienia tylko w razie, gdy występuje bezpośredni związek z autorytatywną konkretyzacją uprawnienia lub obowiązku (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt II OSK 790/12, Lex nr 1212683). W ocenie Sądu analiza treści skargi jak i pisma z dnia 23 września 2013 r. prowadzi do wniosku, że Powiat Rawski nie wykazał interesu prawnego legitymującego go do wniesienia skargi na wspomnianą wyżej uchwałę. Wprawdzie strona skarżąca zarzuca Radzie Miasta Rawa Mazowiecka naruszenie skarżoną uchwałą szeregu norm prawnych, jak chociażby art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, art. 6a ust. 1 i 3 o drogach publicznych, art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, art. 21 Konstytucji RP, czy też art. 3 i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (nie dostrzegając że przepisy ustawy z 2003 r. nie mogły zostać naruszone skarżonym aktem prawa miejscowego, bowiem podstawę prawną jej podjęcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - j.t. Dz.U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 ze zm.), nie mniej jednak nie precyzuje, który konkretnie zapis planu miejscowego (przepis, paragraf, jednostka redakcyjna) narusza interes prawny Powiatu Rawskiego. Strona skarżąca posługuje się w tym wypadku dość ogólnikowym stwierdzeniem, że chodzi o wytyczenie ciągu komunikacyjnego pomiędzy ul. Jeżowską a ul. Faworną w Rawie Mazowieckiej, który miasto kwalifikuje jako drogę kategorii powiatowej. Dopiero treść odpowiedzi na skargę pozwala przyjąć, że skarżący Powiat Rawski kwestionuje zapisy planu miejscowego dotyczące terenu oznaczonego symbolem 8.03.KZ, choć nie wykluczone, że kwestionowane są zapisy dla jednostki planistycznej 8.02.KZ. Teren o symbolu 8.03.KZ – ulica projektowana. Przeznaczenie terenu - tereny komunikacji - ulica zbiorcza. Zasady i warunki zagospodarowania: teren przeznaczony dla realizacji celów publicznych, szerokość pasa drogowego ulicy 30 m, w pasie drogowym, kolejno od strony północno-wschodniej: chodnik ze ścieżką rowerową i pasami zieleni, jezdnia szerokości 7 m, zieleńce zamiennie z zatokami postojowymi, chodnik o szerokości minimum 1,5 m. Z kolei teren o symbolu 8.02.KZ – fragment ul. Fawornej (projektowany odcinek). Przeznaczenie terenu: tereny komunikacji – ulica zbiorcza. Zasady i warunki zagospodarowania: teren przeznaczony do realizacji celów publicznych, obszar skrzyżowania z ul. C o konfiguracji ruchu skanalizowanego, szerokość pasa drogowego zmienna wg. Rys. Nr 2 planu. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 lit. "h" uchwały przez tereny komunikacyjne rozumie się ulicę zbiorczą, zgodnie z którą pod pojęciem terenów komunikacji, oznaczonych symbolem K - należy rozumieć tereny przeznaczone do utrzymania istniejących oraz realizacji projektowanych ulic w rozumieniu przepisów o drogach publicznych w tym - ulica zbiorcza - KZ". Analiza części tekstowej oraz graficznej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Rawa Mazowiecka dla obu wspomnianych wyżej jednostek planistycznych dowodzi, że brak jest tu jakichkolwiek regulacji dotyczących nadania drodze kategorii drogi powiatowej, czy też narzucenia obowiązków Powiatowi Rawskiemu, co zresztą ostatecznie skarżący Powiat przyznał w piśmie z dnia 23 września 2013 r. Zatem w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzić trzeba, że zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego Powiatu Rawskiego. W przekonaniu składu orzekającego strona skarżąca nie wykazała, ażeby zaskarżona uchwała realnie i bezpośrednio naruszała jej interes prawny lub uprawnienie. Innymi słowy, ustalenia zaskarżonej uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Rawa Mazowiecka w żaden bezpośredni i realny sposób nie mogą oddziaływać na prawa i obowiązki Powiatu Rawskiego, czy to w zakresie realizacji inwestycji celu publicznego, czy też poprzez nadanie drodze kategorii drogi powiatowej, ponieważ w żadnym miejscu tego planu nie sposób zidentyfikować zapisów, które expressis verbis odnosiłyby się do sfery praw i obowiązków Powiatu Rawskiego. Z tego też powodu Sąd zobligowany był oddalić skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a. LP