II SA/Łd 631/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.K. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu. AG II SA/Łd 631/10 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M.G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. W dniu 14 września 2010 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna (nazwana zażaleniem) skarżącego, reprezentowanego przez adw. M.K., działającego na podstawie postanowienia z dnia 7 lipca 2010 r. o przyznaniu prawa pomocy. Jednocześnie pełnomocnik strony wystąpił o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną jako niespełniającą wymogów przewidzianych dla tego środka zaskarżenia. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). I tak, zgodnie z przepisem § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Podkreślić należy, że złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. o sygn. akt II FSK 862/05 brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. W konsekwencji należy stwierdzić, że wniosek adwokata jako niezawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. AG