II SA/Łd 656/10

Dnia 19 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej przewodów kominowych i wskazania sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia odmówić przywrócenia terminu. W dniu 31 maja 2010 roku R. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] znak: [...] z dnia [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej przewodów kominowych i wskazania sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżąca została pouczona, iż odpisem pisma mogą też być uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej, zaś nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni, będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi R. S. otrzymała w dniu 30 lipca 2010 r., a więc termin wyznaczony przez Sąd upływał 6 sierpnia 2010 r. W dniu 3 sierpnia 2010 r. został złożony do Sądu, na urzędowym formularzu PPF, wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, nie złożono jednak wymaganych odpisów skargi. W dniu 13 sierpnia 2010 r. skarżąca złożyła osobiście do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Do wniosku załączone były 2 egzemplarze odpisów skargi. Z uzasadnienia wniosku wynika, iż skarżąca w dniu 4 maja 2010 r. została napadnięta w parku i doznała złamania kości lewej kończyny dolnej, co potwierdza załączona kserokopia zaświadczenia lekarskiego. Skarżąca ponadto oświadczyła, iż do dnia złożenia przedmiotowego wniosku leżała w łóżku. Nie mogła osobiście załatwiać swoich spraw. Brakujące egzemplarze odpisów skargi powinny być złożone do Sądu razem z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, jednakże sąsiad który wyręczył skarżącą, omyłkowo ich nie złożył. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2010 r. Referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w całości. Postanowienie jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią § 32 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. nr 169, poz. 1646) po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym i czy został uiszczony wpis, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu chyba, że został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie do uiszczenia wpisu należy połączyć z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi. Artykuł 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) stanowi, iż do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2). Według art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 p.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wreszcie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W rozpoznawanej sprawie R. S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ustawowo określonym czasie, a także razem z wnioskiem złożyła 2 egzemplarze odpisów skargi. Jednakże zdaniem Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim przeszkoda uniemożliwiająca skarżącej zachowanie terminu nie miała charakteru nagłego. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wspomnianą przeszkodą był zły stan zdrowia spowodowany złamaniem kości lewej kończyny dolnej. Do złamania doszło jednak 4 maja 2010 r., czyli dużo wcześniej, niż początek biegu zakreślonego przez Sąd terminu. Zatem w czasie biegu terminu nie nastąpiła żadna okoliczność, która powodowałaby niespodziewane pogorszenie stanu zdrowia skarżącej o takich rozmiarach i która nie pozwoliłaby na wyręczenie się inną osobą. Skarżąca bowiem skorzystała z pomocy swojego sąsiada i tym samym przezwyciężyła przeszkodę uniemożliwiającą osobiste załatwienie sprawy. Natomiast, zgodnie z linią orzecznictwa sądów administracyjnych, zaniedbanie osoby, której powierzono wykonanie czynności do której zobowiązana była skarżąca nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. Skarżąca bowiem nie wykazała się dochowaniem należytej staranności, gdyż powinna skontrolować, czy osoba która miała wykonać powierzoną czynność, dokonała jej we właściwy sposób. Skoro pomimo choroby skarżąca zdołała powierzyć uzupełnienie braków skargi sąsiadowi, to znaczy że mogła i powinna również skontrolować sposób wykonania przez niego tej czynności. Należy zatem podkreślić, iż nieprawidłowe wykonanie przez sąsiada obowiązków obciąża również skarżącą, jako osobę zlecającą dokonanie określonej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 17 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 211/09 LEX nr 564225 oraz postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 678/08 LEX nr 493712). Podkreślenia także wymaga, iż nie bez znaczenia ma dla Sądu sędziwy wiek skarżącej. Jednakże, jak wynika z okoliczności, R. S. pomimo swojego wieku doskonale prowadzi swoje sprawy. Przede wszystkim ma świadomość skutków prawnych podejmowanych czynności procesowych oraz skutków ich zaniedbań. Razem z wezwaniem Sądu skarżąca otrzymała stosowne pouczenie więc zdawała sobie sprawę z konsekwencji niezachowania terminu i dlatego posłużyła się inną osobą do wykonania nałożonych na nią obowiązków. Skoro skarżąca nie uwiarygodniła stosowną argumentacją faktu, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna oraz nie wykazała się należytą starannością, to na podstawie art. 86. § 1 p.p.s.a. zdanie drugie Sąd orzekł jak w sentencji. ----------------------- 3