II SA/Łd 675/12

Dnia 28 sierpnia 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi W.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. AG II SA/Łd 675/12 U Z A S A D N I E N I E W.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Pismem z dnia 19 lipca 2012 r. córka skarżącego B.B., pełnomocnik strony, wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, składając oświadczenie o własnym stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2012 r. Referendarz sądowy odmówił B.B. przyznania prawa pomocy z uwagi na fakt, że nie jest ona stroną postępowania. W dniu 24 sierpnia 2012 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane "sprzeciw", w którym skarżący zwrócił się z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych, jako że koszty te powinna ponieść osoba, która "wbrew jego woli planuje budowę w granicy z jego działką". Jednocześnie skarżący złożył na urzędowym formularzu oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący jest współwłaścicielem (wraz z żoną) 74-metrowego mieszkania. Posiada ponadto gospodarstwo rolne o powierzchni 3 ha z zabudowaniami oraz "budynek niezamieszkały wymagający remontu generalnego". Skarżący otrzymuje rentę w wysokości 2000 zł netto, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani innych wartościowych składników majątku ruchomego. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Wobec treści pisma z dnia 24 sierpnia 2012 r. zostało ono potraktowane jako wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony. Przede wszystkim na uwadze należało mieć fakt, iż ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący otrzymuje emeryturę w kwocie 2000 zł netto, a także że posiada nieruchomości w postaci gospodarstwa rolnego czy mieszkania. Powyższe oznacza, że skarżący nie może zostać zaliczony do kręgu osób ubogich, którym przyznać należy prawo pomocy. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy skarżący powołał się na fakt wydatkowania kwot na leczenie, jednak nie wskazał on na żadne wydatki o charakterze nadzwyczajnym, które przy deklarowanym dochodzie czyniłyby niemożliwym opłacenie kosztów udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym i uzasadniałyby przyznanie prawa pomocy. Warto również zauważyć, iż sytuacja materialna skarżącego w innym postępowaniu była już przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, które to sądy w postanowieniach odpowiednio z dnia 2 grudnia 2011 r. (II SA/Łd 330/11) oraz z dnia 11 stycznia 2012 r. (II OZ 1365/11) uznały, że skarżący nie znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy., a uzyskiwany przez skarżącego dochód w wysokości 2 000 zł (netto) z tytułu emerytury oraz fakt posiadania majątku w postaci nieruchomości uzasadnia stwierdzenie, że nawet przy uwzględnieniu wydatków skarżącego, powinien on partycypować w kosztach postępowania. Nie stanowi również argumentu twierdzenie zawarte w piśmie z dnia 24 sierpnia 2012 r., że zwolnienie od kosztów sądowych należy uzasadnić tym, że koszty te winien ponieść inwestor, który planuje budowę wbrew przepisom Prawa budowlanego, gdyż zgodnie z art. 199 p.p.s.a. to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG